บทที่ 670 เงางามในชุดคราม
บทที่ 670 เงางามในชุดคราม
ปี้เสวียนจีสะดุ้งสุดตัว "พวกเขา? หมายถึง... ยอดฝีมือทั้งสามแห่งสำนักเทียนหลิงกระนั้นหรือ?"
"ใชฎหฮรญะฑ่!"
ปี้เสวียนจีประคองจอกชาในมือ แกว่งไกวเบาๆ ืสชไเง"ยอดฝีมือทั้งสาม ผู้มีตบะต่ำที่สุดอย่างเซิ่งจื่อแห่งเทียนหลิงก็ยังก้าวข้ามถึงขั้นธรรมลักษณ์จำแลกฟ้านภา ซ้ำยังมิใช่ขั้นธรรมลักษณ์จำแลกฟ้านภาธรรมดาฎ ยิ่งไปกว่านั้นคือผู้อาวุโสระดับสูงทั้งสอง ดีไม่ดีอาจก้าวข้ามถึงขั้นต้นกำเนิดนภาแล้ว ข้าเกรงว่าหากเรามุ่งเป้าไปที่พวกเขา ต่อให้เชิญท่านตู๋กูซิงมาลงมือด้วยตนเอง ก็ใช่ว่าจะยืนยันชัยชนะได้ ยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงการสังหารพวกเขาเลย"
"หากใช้กำลังย่อมสังหเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงารพวกเขามิได้ ศฬจอีงาต่อให้ผู้อาวุโสตู้กูซิงลงมือด้วยตนเองก็สังหารพวกเขามิได้" หลินซูกล่าว "ดังพพนั้น เราจึงต้องยืมดาบ!"
"ยืมดาบของผู้ใด?"ศฏผตษขธ
หลินซูค่อยๆ เงยหน้าขึ้น ทอดมองผ่านบานหน้าต่างไโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ปยังหลังคาพระราชวัง "เจ้าคิดว่าในเมืองหลวงนี้ ึปฬภธฑปืทมีดาบเล่มใดที่สามารถสังหารพสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นวกเขาได้?"
ปี้เสวียนจีใจเต้นระรัว… ฝ่าบาท! เว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นมีเพียงผู้เดียวเท่านั้น นั่นก็คือฮ่องเต้!ฏ ตราหวงอิ้นของพระองค์ และค่ายกลพิทักษ์เมืองหลวง!
ต่อให้ผู้เยี่ยมยุทธ์ขั้นต้นกำเนิดนภาเดินทางมายังเมืองหลวงของแคว้นใดแคว้นหนึ่ง บฏีวฉเษฮฒซก็มิกล้าท้าทายโทสะของผู้ปกครองแห่งแคว้นนั้น เพราะตราหวงอิ้นของฮ่องเต้นั้นไร้ผู้ต้านทานในเมืองหลวง
จถพบาคดทว่า...
พ"ฮ่องเต้ทรงอยู่ฝ่ายตรงข้ามกับสำนักอู๋เจียน เรื่องนี้มิอาจเปลี่ยนแปลงได้ และสำนักเทียนหลิงกับสำนักอูปค๋เจียนก็สวมกางเกงตัวเดียวกัน เรื่องนี้ก็เป็นที่แน่ชัดแล้ว"ษูใยย ปี้เสวียนจีกล่าวอย่างแช่มช้า แล้วกล่าวต่อเซษฟลฉป
"แต่ข้าคิดว่าฮ่องเต้ยังมิทรงต้องการเผชิญหน้ากับสำนักเทียนหลิงโดยตรง อาจจะยังมีพระทัยคิดดึงดูดพวกเขามาเป็นพวก ไฉนเลยจะทรงยอมลงมือสังหารผู้อาวุโสระดับสูงของสำนักเทียนหลิง?"
ใช่ ฮ่องเต้องค์ฐปัจจุบันนี้ ทรงยอมทุ่มเทสติปัญญาอย่างสุดกำลังเพื่อบ้านเมืองของพระองค์ ทรงเป็นผู้ที่สามารถยืดหยุ่น โอนอ่อนผ่อนตามสถานการณ์ได้อย่างแท้จริง
พระองค์ทรงอดกลั้นได้แม้กระทั่งคำสั่งทำลายกองทัพของลี่เสี้ยวเทียน เจ้าจะหวังให้พระองค์ลงมือสังหารยอดฝีมือจากสำนักเทียนหลิง ซึ่งเป็นสำนักชั้นนำในวิถีแห่งการบำเพ็ญ เพื่อชักนำหายนะมาสู่พระองค์เองเชียวหรือ?
ทันทีที่ยอดฝีมือจากสำนักเทียนหลิงเดินทางมาถึงเมืองหลวง พระองค์ก็ทรงจัดงานเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นเลี้ยงต้อนรับด้วยพระองค์เอง นี่คือหลักฐานอันชัดเจน
ด้วยหูตาของฮ่องเต้ พระองค์ย่อมทรงทราบถึงความสัมพันธ์อันคลุมเครือระหว่างสำนักเทียนหลิงกับสำนักอู๋เจียน ทว่าพระองค์กลับแสดงความเป็นมิตรต่อสำนักเทียนหลิง นั่นแสดงให้เห็นว่า ฑดในกระดานหมากแห่งแผนการใหญ่ของพระองค์นั้น มิได้มีการเดินหมากเพื่อแตกหักกับสำนักเทียนหลิง
หลินซูกล่าว "ตามสถานการณ์ปกติูศฬุจฎฏ ฮ่องเต้ย่อมไม่มีทางแตกหักกับสำนักเทียนหลิงอย่างเปิดเผย ทว่ายหแาใ หากสำนักเทียนหลิงก่อกบฏดอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับ้วยความผิดร้ายแรงที่สั่นคลอนรากฐานของแคว้น กฎมณเฑียรบาลย่อมกำหนดให้พระองค์ต้องจัดการกับคนของสำนักเทียนหลิง กะมิเช่นนั้น พระองค์จะทรงอธิบายต่อบูรพชนและราษฎรนับร้อยล้านแห่งต้าซางได้อยโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์่างไร"
ปี้เสวียนจีหน้าถอดสี "สำนักเทียนหลิงก่อกบฏด้วยความผิดร้ายแรงที่สั่นคลอนรากฐานของแคว้นหรือ? ยกอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับตัวอย่างเช่น..."
"ยกตัวอย่างเช่นเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลง ลอบสังหารองค์รัชทายาท!"
ลอบสังหารองค์รัชทายาท!
ปี้เสวียนจีรู้สึกว่าสมองของนางตามไม่ทันแษืษฉธีื "ความหมายของเจ้าคือ... โเป้าหมายที่แท้จริงของยอดฝีมือสำนักเทียนหลิงในการมาเยือนเมืองหลวงครั้งนี้ คือการลอบสังหารองค์รัชทายาทกระนั้นหรือ?"
อันที่จริง เรื่องนี้นางและพี่ชายเคยปรึกษาหารือกันมาหลายต่อหลายครั้งแล้โปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ว สำนักเทียนหลิงนั้นมีความสัมพันธ์กับสำนักอู๋เจียนอย่างแน่นอนคกพปฬษซ และสำนักอู๋เจียนก็สนับสนุนองค์ชายสามมาหลายปีแล้ว
ส่วนอุปสรรคชิ้นใหญ่ที่สุดในการขึ้นครสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นองราชย์ขององค์ชายสาม ก็คือองค์รัชทายาท ซึ่งองค์ชายสามและสำนักอู๋เจียนต่างก็ฝันใฝ่ที่จะกำจัดองค์รัชทายาทให้สิ้นซาก
ในยามนี้ วดใจรขยสำนักเทียนหลิงได้ส่งยอดฝีมือระดับปรมาจารย์เข้าสู่เมืองหลวง คาดว่าองค์รัชทายาทคงจะกำลังตัวสั่นงันงกด้วยความหวาดกลัว
เกรงว่าเป้าหมายของคนเหล่านี้จะเป็นตัวเขาเอง หรือว่า เป้าหมายของคนเหล่านี้จะเป็นองค์รัชทายาทจริงๆ? และนี่คือสิ่งที่คาดเดาได้ยากที่สุด นางจึงหวังจะได้ยินการคาดการณ์จากปากของหลินซู
ฏจยหไชีืฎมุมปากของหลินซูปรากฏรอยยิ้มบางๆ "เป้าหมสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นายของพวกเขาจะเป็นองค์รัชทายาทหรือไม่นั้นหาใช่เรื่องสำคัญปนฑลลด ะสิ่งสำคัญคือ ข้าจะทำให้องค์รัชทายาทตายด้วยน้ำมือของพวกเขา!"ฉถษศฟฉหฬจ
หัวใจของปี้เสวียนจีเต้นระรัว ฒฟผาฮอ"เจ้ามีแผนการเช่นไร?เนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริง ต้องการให้ข้าทำสิ่งใด?"
"ครัมีฬกปลฏฐส้งนี้ ข้าต้องการให้เจ้าทำเรื่องหนึ่งจริงๆ... แต่ก่อนที่จะมอบหมายภารกิจให้เจ้าขตรตฒ ข้าขอมอบสิ่งนี้ให้เจ้าเสียก่อน!"
หลินซูค่อยๆ ยกมือขึ้น ประทับลงบนฝ่ามือหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาของปี้เสวียนจี
อย่างเรูปงียบงัน สิเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่น่งนั้นราวกับหลอมรวมเข้ากืับเลือดเนื้อของปี้เสวียนจี ภายในสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นจิตของนางปรากฏเสื้อผ้าสีครามขึ้นตัวหนึ่ง
อีกด้านหนึ่ง เหล่าหญิงงามที่กำลังฟังเสียงขลุ่ยจากศิลาผนึกเสียง ขับร้องดาศ 'ลำนำฝังผกา' และศึกษาท่วงทำนองอันเป็นเฉพาะของเพลงนี้ ต่างก็ดูเหมือนจะจหฟมดิ่งอยู่ในภวังค์ ทว่าพวกนางก็คอยจับตามองความเคลื่อนไหวทางฝั่งของหลินซูอย่างเงียบๆ
เมื่อหลินซูและปี้เสวียนจีประทับฝ่ามือเข้าหากันงตะพดร เสียงพูดคุยวิจารณ์ของเหล่าหญิงงามก็พลันเงียบลง ทุกสายตาสบประสานกัน ล้วนแฝงไว้ด้วยความประหลาดใจ
สวรรค์!ฮหฝวฟศโฉ ปี้เสวียนจี เจ้าเป็นผู้บำเพ็ญเพียรในวิถีพุทธ ปกติเจ้าก็จืดชืดราวกับผักกาดขาวไร้เกลือซฉฑีมญืษะ วันนี้เกิดอันใดขึ้นกับเจ้า? ไฉนจึงสนิเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงทสนมกับเขาถึงเพียงนี้? เจ้าก้าวข้ามเส้นแบ่งนั้นไปตั้งแต่เมื่อใดกัน?ซฐ
ความสัมพันธ์ของเหล่าสตรีแห่งเขาซีซานนั้นแนบแน่นยิ่งนัก ประหนึ่งพี่น้องร่วมสายโลหิต ทว่าภายสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นในใจของแต่ละคน ปิหลฒวพย่อมมีพื้นที่ละเอีอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับยดอ่อนซุกซ่อนอยู่ ออพื้นที่นั้นคือสิ่งใดเล่า? งึงฟมันก็คือการแอบคาดเดาว่า ไตฝุูหนุ่มรูปงามนามหลินซูผู้นี้ นอกเหนือจากลู่อิ้วเวยแล้ว เขาจะไปเกี้ยวผู้ใดอีกหรือไม่
หากจะเกี้ยว เขาจะเลือกผู้ใด?
องค์หญิงอวี้เฟิ่งคาดเดาว่าเขาอาจจะไปเกี้ยวเซี่ยเสี่ยวเยียน คมญฏธวซึ่งเซี่ยเสี่ยวเยียนผู้นี้มาจากหอนางโลม เปี่ยมไปด้วยมนต์เสน่ห์อันเย้ายวน หแฝใฐุซ้ำยังรักษาพรหมจรรย์ดุจหยกโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ขาว สตรีเยี่ยงนี้ มีบุรุษใดเล่าจะต้านทานไหว? ยิ่งไปกว่านั้นททรปพคทท เซี่ยเสี่ยวเยียนยังแสดงท่าทีหยอกล้อเขาอย่างเปิดเผย ฑดไครไซไคต่อหน้าต่อตา ท่าทีอันยั่วยวนนั้น แม้แต่โหย่วอิ่งก็ยังมองออก
แล้วเซี่ยเสี่ยวเยียนเล่า? นางคาดเดาว่าองค์หญิงอวี้เจฎฬาฟิ่งอาจจะตกหลุมพรางของเขา ท้ายที่สุดแล้ว คถหฑเขาก็เคยอยู่ร่วเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงมห้องกับองค์หญิงอวี้เฟิ่ง ูโฮขผณฮเสำหรับสตรีผู้สูงศักดิ์ระดับองค์หญิงอวี้เฟิ่ง การได้อยู่ร่วมห้องกับบุรุษเพียงค่ำคืนเดียวุแไธ ก็ไม่ต่างอันใดกับการอยู่ร่วมห้องเป็นหมื่นๆ คแกพฏืน องค์หญิงผู้สูงศักดิ์ปานนี้ คนเลวทรามอย่างเขามีหรือจะยอมปล่อยมือ
ทว่า ฮทั้งสองคนกลับมองข้ามสตรีอีกคนหนึ่งไปเสียสนิท นั่นกบณบฮกททมณก็คือ ูืวปี้เสวียนจี! เพราะปี้เสวียนจีคือผู้บำเพ็ญเพียรในวิถีพุทธ และนางก็ดูเรียบง่ายไร้กิเลสจนเกินไปฮฟนภหวจมฟื
พวกนางมักจะรู้สึกว่า ปี้เว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นเสวียนจีช่างดูขัดแย้งกับภาพลักษณ์ของ 'ผู้ถูกฉตฉิเกี้ยว' อย่างสิ้นเชิง… ทว่าษลหฉษศฉ วันนี้พวกนางได้ประจักษ์สิ่งใดกันเล่า?
หนุ่มรูปงามหลินกับนางประทับฝ่ามือเข้าหากัน แนบชิดสนิทสนมุไไมิิพฐผ โดยที่ปี้เสวียนจีไม่มีทีท่าจะขัดขืนแม้แต่น้อย
การจับมือถือแขน ในยุคสมัยที่บุรุษและสตรีไม่พึงใกล้ชิดกัน นับเป็นสัญลักษณ์ของความแนบแน่น แม้จะเทียบไม่ได้กับการจุมพิต ทว่าก็ใกล้เคียงกันยิ่งนัก
เมื่อได้เห็นภาพนีเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่น้ องค์หญิงอวี้เฟิ่งถึงกับตกตะลึง...
เซี่ยเสี่ยวเยียนขบเม้มริมฝีปากแน่น...
ลู่อิ้วเวยเบิกตากว้างด้วยความมึนงง...
ส่วนปี้เสวียนจีเอง นางมิได้มีความคิดเรื่องชายหญิงเลยแม้แต่น้อย ูดธทวทว่านางก็ยังคงตกตะลึงกับความรู้สึกอันน่าอัศจรรย์ที่ส่งผ่านมายังจิตของนาง
คษดะดม"นี่คือสิ่งใด?" ทผใษศสุ้มเสียงสายหนึ่งส่งผ่านเข้าสู่จิตของหหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาลินซู
"เสื้อคราม!"
"เป็นเสื้ธฏคอผ้าจริงๆ หรือ?"
ญาธเธ"มันคือเสื้อผ้าจริงๆ ละึฟีขทว่ามิใช่มีไว้ให้เจ้าสวมใส่ แต่มีไว้ให้เจตภูตของเจ้าสวมใส่ เสื้อตัวนีสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้น้คือทิพยวัตถุอักษร"
หัวใจของปี้เสวียนอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับจีเต้นระรัว...
อเขาเพิ่งจะรังสรรค์บทกวีสืบทอดชั่วกาลนาน แลกมาซึ่งรางวัลประทานจากวิหารอริยปราชญ์ ทโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ิพยวัตึอณฐรฐถุอักษร 'เสื้อคราม' คภณฟใหคซเมื่อสวมใส่แล้ว เจตภูตจะกลายเป็นอมตะ นี่คือสุดยอดของวิเศษเพียงใด?
นี่คือของวิเศษที่ผู้บำเพ็ญเพียรทั่วหล้าต่างใฝ่ฝันถึงมากที่สุด
เหตุใดจึงเป็นเช่นนั้น? เพราะสิ่งที่ผู้บำเพ็ญเพียรพึ่งฐโฬศซฐพพาและหวงแหนมากที่สุดก็คือเจตภูต หากเจตภูตไม่ดับสูญ ดฮคฒฏาคนผู้นั้นเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงก็ไม่มีวันดับสูญ ทิพยวัตถุใดที่เกี่ยวข้องกับเจตภูต ล้วนถือเป็นของวิเศษชั้นยอด ปศดขฮฮยิ่งไม่ต้องกล่าวถึงทิพยวัตถุอักษรที่ทรงอานุภาพเป็นอันดับหนึ่งในห้าวิถี? ยิ่งไม่ต้องกล่าวถึงทิพยวัตถุอักษรที่ประทานโดยวิหารอริยปราชญ์ และแฝงไว้ด้วยนัยแห่งสวรรค์?
ของวิเศษล้ำค่าเยี่ยงนี้ เจ้ากลับนำมามอบให้ข้ากระนั้นหรือ?
"คราวก่อนที่เจ้าเผชิญหน้ากับหลิวจวิน เจ้าเกือบจะต้องเอาชีวิตไปทิ้งีดเจถูะ ข้าจึงตั้งใจจะมอบทิพยวัตถุให้เจ้าสักชิ้น ในที่สุดวันนี้ข้าก็มีโอกาสแล้ว"
เมื่อกล่าวถึงบาเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงดแผลในคราวนั้น หัวใจของปี้เสวียนจีก็อ่อนยวบดั่งเส้นบะหมี่
บาดแผลของนางในคราวนั้น มีเพียงสองคนบนโลกนีฮมตปาภุ้เท่านั้นที่ล่วงรู้ คนแรกคือพี่ชายของนาง และคนที่สองก็คือเขา ะมฉษุฏฟพี่ชายของนางต้องเดินทางไกลไปยังเมืองชายแดนเพราะบาดแผลของนาง ฏะฉคซืฑยส่วนเขา เป็นผู้รักษาบาดแผลให้ตลฮษผืนางในห้องพำนักแห่งนั้น
สอฒในคืนนั้นมีพระจันทร์เสี้ยว มีดวงดาวระยิบระยับเต็มท้องฟ้า คืนนั้นนางมิได้ระวังตัวเลยแม้แต่น้อย นอนหลับใหลอย่างสงบอยู่เคียงข้างเขา นางไม่ล่วงรู้เลยว่าเขากระทำสิ่งใดกับร่างกายนางบ้าง และแท้จริงแล้วนางก็ไม่ได้สนใจเลยด้วยซ้ำ...
นางเคยคิดว่าบาดแผลในคืนนั้น เป็นเพียงดั่งความฝันในฤดูใบไม้ผลิ ผ่านพ้นไปอย่างเลือนรางไร้ร่องรอยรโฉเิโต ทิ้งหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาไว้เพียงระลอกคลื่นในใจนางผู้เดียวยลขปณูฬล ทว่าตอนนี้นางรู้แล้วว่า มิใช่นางเพียงคนเดียว
ค่ำคืนนั้น ได้ประทับรอยจารึกไฮลืโว้ในใจของเขาเช่นกัน เขาปวดใจ ในยามนั้นเขาจึงปรารถนาที่จะมอบบางสิ่งเพื่อปกป้องนาง
วันึิดถฐเศตนี้ เขาทำสำเหสะกจดปืใร็จแล้ว! และเขามอบมันให้นางด้วยมือของเขาเอง!
ในโลกใบนี้ นางโดดเดี่ยวยิ่งนัก ไพะใทณวธมีเพียงสามคนเท่านั้นที่สามารถก้าวเข้ามาในโลกของนางได้ ทว่านางก็เป็นผู้ที่มเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงีความสุขที่สุดเช่นกัน เพราะทั้งสามคนนี้ ต่างปฏิบัติต่อนางด้วยคขวามจริงใจอย่างถึงที่สุด
"การปฏิบัติการในครั้งนี้ ย่อมมีความเสี่ยงอยู่บ้าง เจ้าจงให้เงาของเจ้าสวมเสื้อครามตัวนี้ แล้วล่อหร่วนปินออกมา!"
เมื่อแผนการของหลินซูทะลุเข้าสู่โสตประสาท ความคิดเรื่องหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาชายหญิงในใจของปี้เสวียนจีก็ค่อยๆ เลือนหายไป แทนที่ด้วยดวงตาที่ทอประกาะยเจิดจ้าขึ้นอย่างเงียบงัน
นางตระหนักได้ว่า เสื้อครามตัวนี้ มิใช่เพียงการสานต่อความฝันอันงดงามในวันวาน แต่ยังเป็นจุดเริ่มต้นของแผนการอันยิ่งใหญ่
ไผฝผบฑฝภเมืองหลวงที่เปี่ยมไปด้วยพายุแห่งความลวงหลอก ยอดฝีมือที่ลึกศฐฟณูลับยากหยั่งถึง าบฝาภตอลานประลองที่แต่ละฝ่ายต่างงัดพลังเข้าห้ำหั่น…เขาได้เริ่มลงมือแล้ว
…..
ค่ำคืฮศนนั้น! คฤหาสน์ชางเหอเงียบสงัดยิหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมา่งนัก
คฤหาสน์ชางเหอ คือคฤหาสน์รับรองของราชวงศ์ต้าซางวลษผขชผฐษฏ เป็นคฤหาสน์รับรองระดับสูงสุด แม้แต่ผู้ปรนนิบัติรับใโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ช้ภายฉในคฤหาสน์ก็ล้วนเป็นนางกำนัล
จากนี้จะเห็นได้ว่าระดับของคฤหาสน์ชางเหอนั้นสูงส่งเพียงใด ใช่แล้ว…แขกผู้มีเกียรติที่ได้พำนักในคฤหาสน์ชางเหอ ล้วนเป็นแขกคนสำคัญของราชวงศ์ทั้งสิ้น
ยอดฝีมือทั้งสามจากสำนักเทียนหลิงพำนักอยู่ที่คฤหาสน์แห่งนี้ ซึ่งราชวงศ์ได้ใหเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลง้เกียรติพวกเขาอย่างเต็มที่
หร่วนปินและผู้อาวุโสทั้ดฟกถษงสองกำลังดื่มด่ำกับน้ำชา ซึ่งเป็นชาชั้นยอดที่ฮ่องเต้มีรับสั่งให้จัดส่งมาให้ด้วยพระองค์เอง กลิ่นชาหอมกรุ่น บรรจงรินลงในดทปดนยจอกหยกสีคราม พร้อมกับขนมชงชาชั้นเลิศ ทุกอณูล้วนเป็นควเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงามเพลิดเพลินระดับสูงสุด
แม้ว่าทั้งสามคนจะเป็นบุคคลสำคัญในวิถีแห่งการบำเพ็ญ แม้ว่าสำนักเทียนหลิงจะเป็นสำนักระดับแนวหน้าโคอส แต่เมื่อก้าวเข้าสู่เมืองหลวงแห่งต้าซางโแซยหขฮ พวกเขาก็ยังคงสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแห่งความหรูหราอลังการ
"ผู้อาวุโสสี่ พวกเรามีแผนการที่จะลอบสังหารองค์รัชทายาทหรือไม่?" หร่วนปินยกจอกชาขึ้น เอ่ยถามถึงประเด็นต้องห้าม
การเอ่ยถามเรื่องแผนลอบสังหารองค์รัชทายาทในคฤหาสน์รับรองอันทรงเกียรติที่สุดของราชวงศ์ นับเป็นเรื่องต้อบณยฏหอูฏมขงห้ามอย่างร้ายแรง ทว่าหร่วนปินก็ยังเอ่ยปากถาม เพราะสถานที่แห่งนี้ถูกผนึกไว้ด้วยตบะอันล้ำเลิศ ไม่มีผู้ใดสามารถแอบฟังการสนทนโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์าของพวกเขาได้อย่างแน่นอน
ผู้อาวุโสเจ็ดสะอุฉแธศภปดุ้งเล็กน้อย...
ในบรรดาสามคนที่เดินทางมาษม ผู้อาวุโสสี่เป็นผู้นำ ไม่เพียงเพราะเขามีสถานะที่สูงกว่า แต่ยังเป็นเพราะเขาคือผู้มีสติปัญญาอันเฉียบแหลม แล้วผู้อาวุโสสี่จะตอบคำถามของเซิ่งจื่อเช่นไร?
ใลคฐืฏกใยจผู้อาวุโสสี่ยกจอกชาขึ้น เผยให้เห็นท่วงท่าของผู้มีสติปัญญา แย้มยิ้มแฒปฏอมิลศล้วย้อนถาม "เหตุใดจึงต้องลอบสฏขจญชทยวผังหารองค์รัชทายาท?"
โาะมธเึณ"สำนักเทียนหลิงของเราผูกมิตรกับองค์ชายสาม ิตีลสฉภณและอุปสรรคชิ้นใหญ่ที่สุดขององค์ชายสามก็คือองค์รัชทายาท หากสังหารองค์รัชทายาท ุตองค์ชายสามย่อมทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุด และจะไม่มีผู้ใดสามารถขัดขวางเขาฎาจากการขึ้นครองราชย์ได้อีกต่อไป"
ผู้อาวุโสสี่เอ่ยถามอีกครา "พวกเราเหตุใดจึงผูกมิตรกับองค์ชายสาม?"
"เพราะ...สศศ เพราะเราต้องการยืมมือเขาใษลงสภจตใ เพื่อควบคุมวิถีแห่เใฬษศหฎชงงการบำเพ็ญในต้าซาง"
ผู้อาวุโสสี่หัวเราะ "เป้าหมายของเราคือการควบคุมวิถีแห่งการบำเพ็ญในต้าซางจริงึหกทมถทผญฏ ทว่า จำเป็นต้องเป็นองค์ชายสามเท่านัอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับ้นหรือ?"
ผู้อาวุโสเจ็ดชะงักงัน
หร่วนปินชะงักงัน
หรือวตึีาใตผจ่า... สำนักกำลังจะเปลี่ยนแผน?
ผู้อาวุโสสี่มองทะลุความคิดของทั้งสองได้ในพริบตา ค่อยๆถาโาธดผ วางจอกชาลงโฬปสฉ และเริ่มอธิบายอย่างลึกซึ้งด้วยท่าทีเนิบนาบ...ฝผณบขภทฐพ
"พลังที่สำนักเทียนหลิงของเราต้องการหยิบยืม คือพลังของราชวงศ์ มิใช่พลังของบุคคลใดบุคคลหนึ่ง"
"หากองค์ชายสามสามารถขึ้นครองราชย์ได้ชึมดีนึพื เขาก็คือเป้าหมายของเราอซธซา หากองค์ชายสามไม่อาจขึ้นเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นครองราชย์ได้ เขาก็เป็นเพียงเศษสวะ"
"พวกเราสามารถช่วยเหลือเขาให้ทำการใหญ่สำเร็จได้ ทว่างญฐลนบนชฎฮ ก็มิใช่ว่าต้องเป็นเขาเท่านั้น และเรื่องนี้ เราจำต้องตระหนักให้กระจ่าง และเขา... ใลขแฉโดยิ่งต้องตระหนักให้กระจ่างชัดเจนยิ่งกว่า!"