บทที่ 669 สำนักเทียนหลิงบนเส้นทางรนหาที่ตาย
บทที่ 669 สำนักเทียนหลิงบนเส้นทางรนหาที่ตาย
หากจะกล่าวว่าในบรรดาฤดูกาลที่ผันเปลี่ยน ฤดูกาลใดที่สามารถกระตุ้นอารมณ์สุนทรีย์ของเหล่าบัณฑิตได้มากที่สุด ย่อมต้องยกให้เดือนใดผฐษสามเป็นอันดับหนึ่ง
แถะนฏเดือนสาม ทูชฝถฉบุปผาเบ่งบานสะพรั่ง และเดือนสาม บุปผาก็ร่วงโรยรา
ท่ามกลางการเบ่งบถึฏะูตมานและร่วงโรยนั้น ความงดงามและความเจริญรุ่งซชเรืองได้เผยโฉมให้ประจักษ์ ทว่ากลับต้องปิดฉากลงด้วยความโศกศัลย์
เช่นนี้แล้ว จะมิให้ผู้คนสะเทือนใจได้อย่างไร? แล้วจะมิอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับให้กวีจรดพู่กันร่ายรำนำได้อย่างไร?
เขาซีซานในฐานะแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งใหม่แห่งวิถีอักษรที่กำลังเป็นที่จับตามองในเมืองหลวง ย่อมไม่ขาดแคลนกสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นวีเป็นแน่แท้
ตามท้องทุ่งกว้าง บุปผาป่านานาพรรณเบ่งบานสะพรั่ง ณ แดนวิเศษ 'บุปผาร่วงอักษรริน' ฬผีพคฟฎยิ่งคลาคล่ำไปด้วยเหล่าบัณฑิตที่มารวมตเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นัวกันแต่เนิ่นๆ
ในยาขทุีอปฐมนี้ ยังเหลือเวลาอีกหลายวันกว่าจะถึงเทศกาลชิงหมิง ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่หลินซูเคยรังสรรค์บทกวีข 'เดือนสี่บุปผาสิ้นสุดบาน วัดบนเขาเหมยท้อเพิ่งแย้มกลีบ' ีคโืธสทว่าสำหรับชิงหมิงในปีนี้ ได้ถูกกำหนดไว้ล่วงหน้าแล้วว่า จะกลายเป็นงานชุมนุมครั้งยิ่งใหญ่แห่งวิถีอักษรของต้าซาง
กวีมากมายต่างเดินทางมาถึงล่วงหน้า เพื่อเพลิดเพลินกับการละเล่น 'บุปผาร่วงอักษรริน' งปสักครา
ในยามนี้ลลคเุโ ดอกท้อเพิ่งจะเริ่มแย้มกลีบฉึฏธพษวจโ กลีบดอกที่ร่วงหล่นจึงยังมีไม่มากนัก จังหวะการละเล่นจึงเป็นไปอย่างเนิบนาบ รฟรปมฮฎทว่าด้วยจังหวะที่เนิบนาบนี่เอง กลับทำให้เหล่ากวีมีเวลาบ่มเพาะอารมณ์ความรู้สึกได้เต็มเปี่ยมยิ่งขึ้น
ฉคุชั่วขณะหนึ่ง บรรยากาศจึงคึกคักอย่างยิ่ง
หลินซูทอดสายตามองกลุ่มบัณฑิตเหล่านี้ ในส่วนลึกของจิตใจเกิดความรู้สึก 'พวกเจ้าเล่นกันไปเถอะ' ต้องยอมรับเลยว่าฑฒฮีี ขอบเขตของคนเรสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นานั้นถูกกำหนดโดยระดับชั้นของแต่ละบุคคลษทภกสผฒญ
เมื่อมาถึงอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับระดับชั้นของเขาในปัจจุบันญาพฎ การละเล่นบุปผาร่วงอักษรรินจนฑิโ ได้กลายเป็นเพียงการละเล่นของหมู่บ้านมือใหม่ไปเสียแล้ว เขาแทบไม่มีความสนใจที่จะเข้าไปร่วมวงแม้แต่น้อย...ูฟพผผ
ไปที่คฤหาสน์ตากอากาศบนซีซานจะดีกว่า ซึ่งการละเลโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์่นที่คฤหาสน์ตากอากาศบนซีซานนั้น ศฝงปอจนมีระดับชั้นที่สูงส่งกว่ามากนัก
ทลษุิปชหถปเหล่าโฉมสะคราญหลายคนกำลัเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงงสนุกสนานกับการดัดแปลง 'ตำนานทฉหหอแดง' และนับตั้งแต่ที่พวกนางดัดแปลง 'ตำนานนางพญางูขาว' ลหอีกทั้งยกระดับให้กลายเป็นงิ้วชั้นยอด เหล่ายอดหญิงผู้มีพรสวรรค์เหล่านี้ก็มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วทั้งเมืองหลวง
สิ่งของธรรมดาทั่วไปพวกนางย่อมไม่ชายตาแล จึงทำได้เพียงหันมาเล่นกับ 'ตำนานหอแดง' เท่านั้น ทว่าการดัดแปลงตำนาเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงนหอแดงนั้น กลับมิใช่เรื่องง่ายดายพคุ…เหตุใดจึงเป็นเช่นนั้น?
มีสองสาเหตุด้วยกัน ประกฬฒตญฎารแรก ระดับชั้นของตำนานหอแดงนั้นสูงส่งเกินไป เมื่อหนังสือเล่มนี้ปรากฏขึ้นสู่สายตาชาวโลก 'วรรณสารวิถีศักดิ์สิทธิ์' ถึงกับจารึกถ้อยคำหนึ่งประโยคไว้โดยตรง
โลกมนุษย์ล้วนเปี่ยมด้วยรักและแค้น วิถีอักษรสถาปนายอดเขาสูงตระหง่านอีกครา คำวิจารณ์นี้มาจากลายมือของสตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งภูผาตำราโดยตรง! นางได้ยกย่องให้ตำนานหอแดงเป็นดั่งยอดเขาสูงแห่งวิถีอักษร!
และด้วยการยกย่องระดับนี้ ตำนานหอแดงจะเป็นเพียงหนังสือธรรมดาได้อย่างไร?าไดเผฮ นักแสดงงิ้วทั่วไปที่ไหนจะกล้ายื่นมือเข้ามาแตะต้องหนังสือปาฏิหาริย์เล่มนี้? ดังนั้น การดัดแปลงหนังสือเล่มนี้ จึงมิใช่สิ่งที่คนธรรมดาจะสามารถรับมือไดู้ก
ประการที่สอง ซภยษแท้จริงแล้วตำนานหอแดงไม่ค่อยเหมาะสำหรับการนำมาดัดแปลงเท่าใดนัก ความงดงามของตำนานหอแดงอยู่ที่ภาษาและแก่นแท้ หาใช่อยู่ที่โครงเรื่อง นางพญางูขาเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นวดัดแปลงง่าย เพราะเนื้อเรื่องมีความซาบซึ้งกินใจ ุฐฮทว่าตำนานหอแดงดัดแปลงยาก เพราะเนื้อเรื่องของมันมิได้มีความพลิกผันพิสดารแต่อย่างใด
จศขฏฐขไฐต่อให้ดัดแปลงออกมา ก็มิใช่เพื่อให้คนทั่วไปรับชม หากแต่มีไว้สำหรับมหาปราชญ์และคุณหนูในตระกูลใหญ่ผู้มีพื้นฐานทางวิถีอักษรได้รับชมต่างหาก เะนจทนฮกลุ่มเป้าหมายเป็นตัวกำหนดว่า ระดับกาสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นรเสพสุนทรียภีึสใิาพของพวกเขาจะสูงลิ่ว
ดังนั้นเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่น หลังจากที่เหล่าหญิงงามขบคิดอย่างหนักมาหลายเดือนิึฏทึห ท้ายที่สุดพวกนางก็ตัดสินใจที่จะเริ่มต้นจากบทเพลง...ออจดสรภ
โดยเฉพาะ ลจฑกขฏไฏอง'ลำนำฝังผกา'! ซึ่งลำนำฝังผกานั้น เดิมทีก็เป็นเนื้อเพลงอยู่แล้ว! เพียงแค่ใส่ทำนองเข้าไป มันก็จะกลายเป็นบทเพลงระดับเทพในทันที!
เมื่อกำหนดแนวทางนี้ได้แล้ว จญืญรญคบปเหล่าโฉมสะคราญก็มุ่งหน้าพุ่งทะยานไปตามเส้นทางของบทเพลงระดับเทพนี้อย่างไหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาม่คิดชีวิต วิ่งเตลิดไปไกลนับร้อฑงทฝลืนฐงลยลี้โดยไม่หันหลังกลับ
เซี่ยเสี่ยวเยียนทอดท่วงท่าอย่างเชื่องช้า ผสานท่วงทำนองการร้องแบบหลิ่งหนาน ขับขานออกมาท่อนหนึ่ง เปี่ยมไปด้วยมนต์เสน่ห์อันเย้ายวน และอาจจะเย้ายวนจนเกินพอดีไปเสียหน่อย...
เหล่าหญิงงามต่างรู้สึกว่าท่วงท่าของนางดูยั่วยวนเกินไป ไม่สอดคล้องกับจริตของหลินไต้อวี้ เซี่ยเสี่ยวเยียนจึงทรุดกายลงดุจดั่งเทียนไขที่ถูกเป่าดับในชั่วพริบตา นั่งโต้เถียงอยู่ตรงนั้นว่า "ข้ายั่วยวนตรงใดกัน?ถตฟข เขาเรียกว่ามีมนต์เสน่ห์ต่างหากเล่า! ข้ายังเป็นหญิงบริสุทธิ์สษขพรี ไม่เคยแม้แต่จะจูบปากบุรุษด้วยซ้ำ คจพฮนบพวกเจ้าต่างหากที่เคยผ่านบุรุษมาอย่างไม่เป็นโล้เป็นพาย กลับกล้ามาหาว่าข้ายั่วยวน ช่างไร้เหตุผลสิ้นดี..."รปฬฮซากไ
สิ้นประโยคนี้ เหล่าหญิงงามก็กระโดดึุวยงคฒตษูเหยงขึ้นมาพร้อมกัน...
องค์หญิงอวี้เฟิ่งไม่เหเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริง็นด้วย...
ขพีหวปี้เสวียนจียิ่งไม่มีทางเห็นด้วย...
โหย่วอิ่งก้าวออกมาไกล่เกลี่ย "การที่แม่นางเซี่ยเหวี่ยงแหเช่นนี้ไม่ถูกต้องนัก ในหมู่ฝคไกลฝะจแพวกเรา มีเพียงแม่นางลู่คนเดียวเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงเท่านั้นที่เคยจูบปากกับบุรุษ ส่วนคนอื่นๆ นั้นย่อมไม่เคย"
ลู่อิ้วเวยแทบจะมุดลงไปใต้โต๊ะ ถูกเซี่ยเสี่ยวเยียนดึงตัวขึ้นมา "เจ้ามาร้องเลย! บทนี้เขียนฬูฝธใรสรซมาเพื่อเจ้า เจ้าคอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับือต้นแบบของหลินไต้อวี้ ะวุขตเจ้าร้อง 'ลำนำฝังผกา'ภิไโปูฮชร มาสักเพลงสิ ดูสิว่าจะเหมือนหลินไต้อวี้หรือไม่!"
ลู่อิ้วเวยยอมร้องจริงๆ นางร้องออกไปท่อนหนึ่ง เหล่สนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นาหญิงงามก็ยังคงไม่พอใจเช่นเดิม แเดิมที 'ลำนำฝซณังผกา' ควรจะแฝงไปด้วยความโศกเศร้าอาดูร ทว่านางกลับร้องออกมาด้วยความเบิกบานใจ ฮึกเหิมปานนั้น...
ลู่อิ้วเวยเองก็ลำบากใจเช่นกัน "เขาเข้าเมืองหลวงมาแล้ว อีกประเดี๋ยวก็จะมาที่นี่ ความตื่นเต้นที่อัดแน่นอยู่ในอกดอตถข้าจะสะกดกลั้นเอาไว้ได้อย่างไร ข้าเข้าไม่ถึงบทบาทจริงๆ"
เซี่ยเสี่ยวเยียนวุ่นวายอยู่นาน ท้ายที่สุดก็ยอมรับว่า การที่คนงามตระกูลลู่เข้าไม่ถึงบทบาทนั้น มิใช่ความผิดของนางแม้แต่น้อย
มษฟณฎตงวป"ในยามนี้แม่นางลู่กำลังตื่นเต้นดีใจอย่างสุดซึ้ง ร้องเพลงอะไรก็ล้วนมีแต่รสชาติแห่งความสุขของการที่กำลังจะได้จูบ หากต้องการให้นางถ่ายทอด ปค'ลำนำฝังผกา' ออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ เว้นเสียแต่ว่าคุณชายหลินจะทอดทหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาิ้งนาง"
เหล่าหญิงงามต่างตวัดสายตามองนางด้วยความขุ่นเคือง เซี่ยเสี่ยวเยียนจึงรีบเอามือปิดปากอย่างรู้ตัว
ในขณะที่กำลังวุ่นวายกันอยู่นั้น โหย่วอิ่งก็รายงานขึ้นว่า "เขามาษผญเมแล้ว!"
เมื่อคำว่า 'เขามาแล้ว' มผจเบนสามคำนี้หลุดรอดออกมา เหล่าหญิงงามก็ลุกขึ้นจัดแจงเสื้อผ้าของตนเองอย่างรู้หน้าที่ ราวกับว่านี่ได้กลายเป็นธรรมเนียมปฏิบัติไปเสียแล้ว ก็เพื่อแสดงด้านที่ดีที่สุดของตนเองเมื่ออยู่ต่อหน้าเขาะุไแุฐณใไฝ
หลินซูก้าวเท้าเข้ามา ทอดมองเหลฬฒธบุผซฒ่าหญิงงาม อารมณ์ของเขาเบิกบานยิ่งนัก "เป็นอย่างไรหญิงงามทั้งหลาย วันนี้มากันพร้อมหน้าพร้อมตาเชียว กำลังมีกิจกรรมใหญ่อะไรกันหรือ?"
ประโยคนี้ได้ไปสะกิดสายพิณเส้นหนึ่งในใจของเซี่ยเสี่ยวเยียนเข้าอย่สนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นางจังทนเฑ "ท่านมาได้จังหวะพอดี พวกเรากำลังมีแผนการใหญ่กันอยู่จริงๆ ทราบหรือไม่ว่าพวกเรากำลังทำสิ่งใด? พวกเรากำลังดัดแปลจขณงหนังสือปาฏิหาริย์ 'ตำนานหอแดง' ของท่านอยู่..."
"หถตแใงฐฑยณผืม? พวกเจ้าเพิ่งจะพาทุกคนในเมืองหลวงไปตกหลุม 'ตำนานนางพญางูขาว' จนปีนขึ้นมาไม่ได้ นี่คิดจะสร้างความเดือดร้อนให้ชาวบ้านอีกแล้วหรือ?"
เหล่าหญิงงามต่างมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที ท่านต่างหากที่สร้างความเดือดร้อนให้ชาวบ้าน!
ใช่แล้ว…หากพูดถึงการสร้างความเดือดร้อน ผู้ใดจะเทียบาท่านได้เล่า? ได้ยินมาว่าสตรีทั่วทั้งต้าซางที่ตรอมใจเพราะตำนานหอแดงของท่านนั้นหญืทโพฐท รวมกันแล้วมีมากกว่าสิบล้านคน
ใช่… สตรีทั่วหล้าต่างปรารถนาอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับที่จะเป็นดั่งหลินไต้อวี้ มีทั้งยอมอดอาหารืภสตมฝผุซห เฝุมีทั้งหนีไปบวชชี มากมายไปเสียหมดปช แม้แต่วัดหลิงอิ่นก็ยังมีแม่ชีมาบวชถึงสามคน ล้วนเป็นเพราะอ่านตำนานหอแดงจนเสียสติไปแล้วทั้งสิ้น
หลินซูถึงกับอ้าปากค้าง...
หลังจากหยอกล้อกันพอหอมปากหอมคอ บมุรจเซี่ยเสี่ยวเยียนก็เอ่ยความจำนงออกมาตรงๆ "เรื่องการใส่ทำนองให้ 'ลำนำฝังผกา' นัตตฎฎโหส้น พวกเรามีความเห็นทีพมญซซซ่ไม่ตรงกันอย่างยิ่ง คุณชายหลิน ท่านมาช่วยตัดสินใจให้เด็ดขาดไปเลยดีกว่านษวน ท่านช่วยแต่งทำนองให้ 'ลำนำฝังผกา' สักหน่อยเถิด..."
เมื่อข้อเรียกร้องนี้ถูกเสนอขึ้นมาต่อหน้า ทั่วทั้งหอฟังพิรุณก็ตกอยู่ในความเงียบงัน
ใบหน้าของลู่อิฮถควะ้วเวยแดงระเรื่อ ดวงตาขององค์หญิงอวี้เฟิ่งทอประกายเจิดจ้า แม้กระทั่งปี้เสวียนจีที่นั่งสงบนิ่งราวกับกำลังเข้าฌานอยู่ตรงนั้น ก็ยังค่อยๆ เงยหน้าขึ้น
หลินซูแย้มยิ้ม ซึ่งรอยยิ้มบาสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นงๆ ของเขา ทำให้หัวใจของเหล่าหญิงงามเต้นระรัวพร้อมกัน!
เขายอมตกลงแล้ว!...ูขเถไเเ สวรรค์ เขาตกลซตงจริงๆ ด้วย...ึภา
"เอาเช่นนี้ ข้าจะเป็นคนเป่าขลุ่ย ส่วนเจ้าเป็นคนร้อง!" หลินซูเอ่ยขึ้น
"ตกลง!" หใบหน้าของเซี่ยเสี่ยวอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับเยียนแดงซ่านไปถึงใบหู
หลินซูพลิกข้อมือ ขลุ่ยเลาหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในมือ เป็นเพียงขลุ่ยไม้ไผ่ธรรมดา คขลุ่ยเซียวเหยาคืออาเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงวุธสำหรับการต่อสู้ คืออาวุธสังหณอฒมศึศผแารอันร้ายกาจ ในสถานการณ์เช่นนี้ย่อมไม่จำเป็นต้องนำออกมาใช้
เมื่อเสียงขลุ่ยดังขึ้นฑฎฐแืลตทอ ท่วงทำนองอันแผ่วพลิ้วก็เริ่มบรรเลงเพลง 'ลำนำฝังผกา'
บทเพลงรบะกยฟธาิละดับอมตะ ฐุทขถฝพฉซณย่อมเปี่ยมไปด้วยมนต์เสน่ห์อันไร้ขีดจำกัด...
บทเพลงจบลงไปเนิ่นนานแล้ว ทว่าเหล่าหญิงงามก็ยังคลผภธชดงจมดิ่งอยู่ในภวังค์...
โพใคถขธฎฒีจากนั้น ก็ถึงคราวของการขับร้อง...ซฑฮไูุ
ต้องขอกลฝฐ่าวเลยว่า เซี่ยเสี่ยวเยียนผู้เป็นถึงยอดหญิงอันดับหนึ่งแห่งหอนางโลมมาอย่างยาวนาน ย่อมมีพรสวรรค์ที่ไม่ธรรมดา นางขับร้องตามท่วงทำนองของสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นบทเพลงาสเ เพียงครั้งแรกก็สามารถถ่ายโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ทอดอารมณ์ราวกับมีชีวิตจริงออกมาได้อย่างไร้ที่ติ
ลู่อิ้วเวย องค์หญิงโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์อวี้เฟิ่ง และโหย่วอิ่ง ล้วนจมดิ่งไปกับบทเพลง มีเพียงปี้เสวอมดษใหดตียนจีเท่านั้น ที่นั่งฟังอย่างเงียบสงบโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ สีหน้าของนางมิได้แปรเปลี่ยนไปมากนัก
สุ้มเสียงสายหนึ่งแว่วเข้าสู่โสตประสาทของหลินซูอย่างแผ่วเบานรญภลฏ "มีเรื่องเกิดขึ้นแล้ว"
หลินซูตวัดสายตทขะบามองปี้เสวียนจี "เจ้าว่ามา!"
"อั้นเซียงเกบิดเรื่องแล้ว! หอจูเชวี่ยถอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับูกกวาดฉล้างจนแทบสิ้นซาก!"
จอกน้ำชาในมือของหลินซูสั่นไหวเล็กน้อย รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาเลือนหายไปในพริบตา "ฝีมือผู้ใด?"
"สำนักเทียนหลิง..."
เมื่อสำนักเทียนหลิงเดินทางเข้าสู่เมืองหลวง อั้นเซียงก็เริ่มลงมือปฏิบัติการ เพื่อสืบเสาะเบื้องลึกเบื้องหลังของคนจากสำนักเทียนหลิง และนี่คือสิ่งที่จำต้องกระทำ เพราะเป็นที่แน่ชัดแล้วว่าสำนักเทียนหลิงคือศัตรูของหลินซู
ไม่ว่าจะเป็นหลี่ชิงเฉวียน หรือปี้เสวียนจี ล้วนมิใช่ผู้ที่ประมาทเลินเล่อ พวกเขาจึงส่งหัวหน้าหอจูเชวี่ยแห่งอั้นเซียงไปปฏิบัติภารกิจ หอจูเชวี่ยนั้นมิใช่หอธรรมดา ก่อนที่หลี่ชิงเฉวียนจะก้าวขึ้นเป็นผู้นำแห่งอั้นเซียง เขาเคยดำรงตำแหน่งหัวหน้าหอจูเชวี่ยมาก่อน ดังนั้น เหรินจวินชิว หัวหน้าหอจูเชวี่ยที่เขาเลือกมา จึงเป็นผู้ติดตามที่จงรักภักดีอย่างแท้จริง
เหรินจวินชิวมีตบะอยู่ในขอบเขตมรรคผล เขามีความสามารถพิเศษที่โดดเด่น วิชาแปลงโฉมของเขานั้นลึกล้ำราวกับเทพเซียน
ในช่วงเวลาที่ผ่านมา เหรินจวินชิวได้สร้างผลงานอันยิอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับ่งใหญ่ให้แก่อั้นเซียงมาโดยตลอด ภารกิจใดที่เขาเป็นผู้ออกโรง ย่อมไม่มีวันล้มเหลวืชศสมทฑ ทว่าในครอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับานี้กลับเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น เหรินจวินชกฐสึทใมิวถูกจับได้ ซ้ำยังถูกผู้อาวุโสแห่งสุใชำนักเทียนหลิงสยบลงโดยตรง
ที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดคือ พวกเขาใช้วิชาลับค้นวิญญาณกับเขาปโศวชืฮ ทำให้ล่วงรู้เบาะแสของลูกน้องใต้บังคับโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์บัญชาของเหรินจวินชิวทั้งหมดฑฮษิฬีปหาแ เพียงชั่วข้ามคืน หอจูเชวี่ยตั้งแต่ระดับบนจนถึงระดับล่าง ก็ถูกกวาดล้างจนแทบสิ้นซาก สูญเสียสมาชิกระดับแกนนำไปถึงสามร้อยยี่สิบเอ็ดคน
นับว่าโชคยังดีที่อั้นเซียงยังคงรักษาธรรมเนียมปฏิบัติอันดีงามเอาไว้ นั่นคือระดับล่างจะไม่ล่วงรู้ข้อมูลของระดับบน หัวหน้าหอจูเชวี่ยจึงไม่ล่วงรู้ว่าเบื้องบนของเขาคือผู้ใดซฉยาถฒถฮณฐ หลี่ชิงเฉวียนและปี้เสวียนจีจึงยังคงปลอดภัย
นอกจากนี้ ปี้เสวียนจียังได้ลงกุญแจไว้อีกชั้นหนึ่ง นั่นคือสมาชิกระดับเดียวกันจะไม่ล่วงรู้ข้อมูลของกันและกัน ฏชปฑกุญแจดอกนี้ได้สำแดงผลลัพธ์อันน่าอัศจรรย์ นอกเหนือจากหอจูเชวี่ยแล้ว หออื่นๆ ในขณะนี้ก็ยังคงปลอดภัยดี
ทว่า การถูกถอนรากถาออนโคนไปทั้งหอ ก็ถือเป็นความสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดนับตั้งแต่อั้นเซียงก่อตั้งมาว
คลื่นลูกใหญ่ซัดกระหน่ำในใจของหลินซู
ในที่สุดเขาก็เข้าใอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับจถึงความโศกเศร้าของปี้เสวียนจีในวันนี้แล้ว อั้นเซียงคือหยาดเภฝฮึบฑบหงื่อแรงกายของนาง หัวหน้าหอจูเชวี่ยยิ่งเป็นคนสนิทของสองพี่น้อง ซ้ำคนผู้นี้ยังเป็นถึงวีรบุรุษสงครามที่เคยร่เนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงวมรบในแดนเหนือเมื่อวันวาน
ศคเมื่อคืนก่อนเขากลับต้องมาสิ้นชีพดับสูญ ตาืณคุฒพร้อมกับสูญเสียกำลังพลไปอีกกว่าสามร้อยชีวิต จิตใจของนางย่อมต้องเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส ะบมืต่อให้เป็นบทเพลงที่ไพเราะเพียงใด ยถก็มิอาจเยียวยาบาดแผลอันลึกซึ้งในใจของนางได้
"ท่านพี่โกรธจัด หจตั้งใจจะลงมือเอาคืน แต่ข้าไม่เห็นด้วยุ เพราะความเสี่ยงนั้นสูงเกินไป ฬีวอฎฟต่อให้เป้าหมายของเราจะสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นเป็นเพียงสำนักอู๋เจียน มิใช่ยอดฝีมือของสำนักเทียนหลิงเหล่านี้ ทว่ายอดฝีมือเหล่านี้ก็ยังมีโอกาสที่จะปรากฏตัวในสมรภูมิรบระหว่างเรากับศัตรู หากพวกเขาปรากฏตัวขึ้น แล้วจับกุมคนของเราไปใช้วิชาลับค้นวิญญาณอีกครา ผลลัพธ์ย่อมเลวร้าฝฉไชฬซทฝผยจนมิอาจคาดเดา..."
"เจ้าทำถูกแล้ว!" หอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับลินซูเอ่ย "อั้นเซียงมิอาจเคลื่อนไหวโดยพลการ!"
ในยามนี้สามารถยืนยันได้แล้วว่า คนของสำนักเทียนหลิง มีความเกี่ยวพันอย่างใกล้ชิดกับสำนักอู๋เจียน หรืออาจกล่าวได้ว่า สองสำนักนี้คือสำนักเดียวกัน
ด้วยกำลังของอั้นเซียงสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นในปัจจุบัน ย่อมไม่เพียงพอที่จะต่อกรกับคนของสำนักเทียนหลิงได้อย่างแน่นอน
เหาไึออีกฝ่ายมีเพียงสามคน เซิ่งจื่อแห่งเทียนหลิง หร่วนปินปชุรภฑ ก้าวข้ามถึงขั้นธรรมลักษณ์จำแลกฟ้านภาแล้ว ส่วนผู้อาวุโสทั้งสองก็ก้าวข้าผรืญฉจณขถพมถึงขัเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริง้นครึ่งก้าวต้นกำเนิดนภา หรืออาจจะถึงขั้นต้นกำเนิดนภาแล้วด้วยซ้ำ
กำลังรบระดับนี้พโาฉอิไรฑ ย่อมมิใช่อะไรที่อั้นเซียงจะสามารถรับมือได้ลฟณณฐงบจิ ดังนั้นวอฉคทลคษศแ อั้นเซียงจึงมิได้เล็งเป้าหมายไปที่พวกเขาโดยตรง การแก้แค้นของอั้นเซียง จะจำกัดอยู่เพียงสำนักอู๋เจียนเท่านั้น
าฒิฬยมีในช่วงเวลาปีกว่าที่ผ่านมา อั้นเซียงย่อมต้องกุมเบาะแสเกี่ยวกับฐานที่มั่นบางแห่งของสำนักอู๋เจียนเอาไว้ หากลงมือเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริง ย่อมสามารถสังหารศัตรูได้จำนวนหนึ่งอย่างแน่นอน
ทว่า สถานการณ์นั้นสลับซับซ้อนยิ่งนักพอ เจ้าสามารถพุ่งเป้าไปที่สำนักอู๋เจียนเพียงอย่างเดียวได้ แต่เจ้าจะรู้ได้อย่างไรว่ายอดฝีมือของสำนักเทียนหลิงจะปรากฏตัวในค่ายศัตรูหรือไม่?สนฎฑลต
หากพวกเขาปรากฏตัวขึ้นจ การปฏิบัติการของอั้นเซียงย่อมล้มเหลวอย่างมิต้องสงสัย
การสูญเสียกำลังพลไปสองสามคนยังพอทน โฝมจืทว่าที่สำคัญที่สุดคือ วิชาลัเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงบค้นวิญญาณของอีกฝ่ายในการต่อสู้ลับๆ ณสญงขทฉภหนั้น มีอานุภาพร้ายแรงดั่งมหันตภัยลเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่น้างโลก ฏฎไีฐบภวะจับกุมหัวหน้าหอได้หนึ่งคน คนทั้งโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์หอของเจ้าก็จะมีปัญหาใถภจิอปมขฮ
ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ อั้นเซียงย่อมมิอาจขยับเขยื้อนได้แม้แต่น้อย!
"ความหมายของเจ้าคือ... พวกเราต้องกล้ำกลืนฝืนทนกับความแค้นนี้อย่างนั้นหรือ?" ปี้เสวียนจีเอ่ยถาม
"จะเป็นไปได้อย่างไร?" หลินซูกล่าว "กล้าแตะต้องคนของข้า ข้าจะปล่อยให้พวกเขารอดชีวิตออกไปจากเมืองหลวงได้อย่างไรกัน?"
—----ฟขงศทชฐลขด------
ปล.ปูเสื่อรอดูเรื่องสนุกเจ้าค่ะ