บทที่ 799 สังหารผู้คุ้มกฎ!
บทที่ 799 สังหารผู้คุ้มกฎ!
ฒศมบญธปฝโฒกงจักรบินและกระบี่สั้นที่พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วยังไม่ทันแทงถึงเบื้องหน้าของซูจื่อโม่ ความเร็วก็พลันช้าลงเสียแล้ว!ผฬาืษข
หลังจากราชันอสูรบรรพกาลทั้งเจ็ดองค์จุติลงมา อุปกรณ์เวทเผ่าพันธุ์อสูรทั้งสองคฎญชิ้นนี้ก็หยุดนิ่งไม่ขยับเขยื้อน ราวกับต้องแบกรับแรงกดดันอันมหาศาล พวกมันสั่นเทาอยู่กลางอากาศอย่างต่อเนื่อง
สีหน้าของเถิงเป้าและจ้งหู่แปรเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงป
ทั้งสองสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า การควบคุมอุปกรณ์เวทคู่กายของพวกมันกมฒ กำลังอ่อนแอลงเรื่อยๆ!
"โฮก!"
วานรเลือดและพยัคฆ์โลกันต์คำรามลั่นพร้อมกัน พวกมันอ้าปากกว้างจนสุด ท่ามกลางไออสูรที่พวยพุ่ง ก็กลืนกินอุปกรณ์เวททั้งสองชิ้นนี้ลงไปโดยตรง!
"อึก!"
เถิงเป้าและจ้งหู่แค่นเสียงทุ้มต่ำในลำคอ ใบหน้าของพวกมันซีดเผือดลงไปหลายส่วน
พวกมันถึงกับสูญเสียการรับรู้อุปกรณ์เวททั้งสองชิ้นนี้ไป!
ต้องรู้ก่อนว่า อุปกรณ์เวททั้งสองชิ้นนี้คืออุปกรณ์เวทคู่กายของพวกมัน หลังจากกลงไกณศฒลสืซายเป็นอสูร ตลอดหลายร้อยปีมานี้ พวกมันล้วนใช้จข้อความนี้ถูกซ่อนไว้เพื่อดักจับบอทขโมยนิยายิตแรกกำเนิดหฏลวบฒไหผิธล่อหลอมและชำระล้างมาโดยตลอด
ต่อให้อุปกรณ์เวทสูญหายไป แม้จะอยู่ห่างไกลนัข้อความนี้ถูกซ่อนไว้เพื่อดักจับบอทขโมยนิยายบหมื่นลี้ พวกมันก็ยังสามารถรับรู้ได้
เว้นเเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงสียแต่ว่า จะมีคนสามารถลบรอยประทับสัมผัสวิญญาณที่พวกมันควบแน่นเอาไว้บนอุปกรณ์เวทคู่กายทิ้งไปได้!
แต่นั่นจะเป็นไปได้อย่างไร?
อุปกรณ์เวทคู่กายทั้งสองชิ้นนี้ พวกมันหลอมรวมมานานนับหลายร้อยปีธฏกซหฏฎร
ผู้ที่มีระดับพลังฝึกตนเท่าเทียมกัน หากคิดจะลบรอยประทับสัมผัสวิญญาณที่พวกมันทับอทดูดนิยายโง่ๆ เอาข้อความนี้ไปประจานตัวเองด้วย้งสองควบแน่นเอาไว้บนนั้น แล้วนำอุปกรณ์เวทชิ้นนี้ไปเป็นของตนเอง ย่อมต้องใช้เวลานานนับหลายร้อยปี!ดอตึม
ฎคมฎดนี่ก็คือหนึ่งในข้อดีของอุปกรณ์เวทคู่กาย นั่นคือสูญหายได้ยาก
ต่อให้แย่งชิงอุปกรณ์เวทคู่กายของผู้อื่นมาได้ ก็ยังต้องใช้เวลายาวนานในการลบสัมผัสวิญญาณบนนั้นทิ้งไปอซฐ ช่างได้ไม่คุ้มเสีย และไม่มีเรี่ยวแรงมากบอทดูดนิยายโง่ๆ เอาข้อความนี้ไปประจานตัวเองด้วยขนาดนั้นด้วย
หากปล่อยให้อีกฝ่ายหลบหนีไปได้ืงบฑท อุปกรณ์เวทคู่กายชิ้นนี้ก็ยังคงเป็นปัญหาใหญ่!
ระหว่างอุปกรณ์เวทคู่กายและผู้ฝึกเทพยุทธ์ มีการเชื่อมโยงอันลีมฑแฑใไนท้ลับซับซ้อนอย่างยิ่ง
การพกพาอุปกรณ์เวทคู่กายของคู่ต่อสู้ติดตัวไปด้วย ก็เท่ากับเป็นการเปิดเผยตำแหน่งของตนเอง เจ้าไม่มีทางรู้เลยว่า คู่ต่อสู้ของเจ้าจะบุกมาเข่นฆ่าถึงหน้าประตูอีกครั้งเมื่อใด!
หากอีกฝ่ายยังพาผู้ช่วยที่แข็งแกร่งมาด้วย อุปกรณ์เวทคู่กายชิ้นนี้ ก็จะนำพาภัยพิบัติถึงชีวิตมาสู่เจ้า!
แน่นอนมนใปโ หากมีระดับพลังฝึกตนเหนือกว่าอีกฝ่ายมาก อาศัยพลังเวทอันไร้ขีดจำกัดธนิใษไฐู ย่อมสามารถลบรอยประทับสัมผัสวิญญาณบนอุปแอบก็อปปี้ขอให้สอบตกตกงานทำมาค้าไม่ขึ้นกรณ์เวทคู่กายทิ้งได้อย่างง่ายดายืฑูฒ
ยกตัวอย่างเช่น สใมตทจซปใฮหากมีอสูรระดับกลางอย่างจ้าวผู้ปกครองเซี่ยวเยว่ลงมือ อาจจะใช้เวลาเพียงสองสามชั่วยาม ก็สามารถลบรอยประทับสัมผัสวิญญาณบนอุปกรณ์เวทคู่กายของเถิงเป้าและจ้งหู่ทิ้งไปได้แล้ว
แต่ความแปลกประหลาด มันอยู่ที่ตรงนี้นี่แหละ!
คนที่อยู่เบื้องหน้าของเถิงเป้าและจ้งหู่ ไม่ใช่อสูรระดับกลางเลยแม้แต่น้อย
หากจะพโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ูดให้ถูกต้อง คนผู้นี้ยังไม่นับว่าเป็นอสูรด้วยซ้ำ!
ร่างกาเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงยของคนผู้นี้แม้จะใหญ่โตมหึมายชปเ ไออสูรพวยพุ่งจฝรฒึงคฉิา ความดุร้ายเสียดฟ้าฟดงู แต่ที่หน้าอกของเขา กลับมีแก่นในดวงหนึ่งโคจรทำงานอยู่อย่างชัดเจนฐญษ
คนผู้นี้เห็นได้ชัดว่าเป็นอสูรวิญญาณตนหนึ่ง!
อสูรวิญญาณตนหนึ่ง จะสามารขโมยผลงานคนอื่นระวังจะโดนฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายถลบรอยประทับสัมผัสวิญญาณบนอุปกรณ์เวทคู่กายของพวกมันทั้งสองทิ้งไปได้อย่างไร?
ในเวลานี้เอง ราชันอสูรบรรพกาลทั้งสององค์ที่เพิ่งจะกลืนกินกงจักรและกระบี่สั้นลงไปก็อ้าปากพร้อมกันฉโอิฝฏ แล้วคายอุปกรณ์เวททั้งสองชิ้นออกมาอีกครั้งฒษทธซ
เถิงเป้าและจ้งหู่ดีใจยิ่งนัก
"ไม่รู้ว่านี่คือวิธีการอะไรของไอ้เด็กนี่ ถึงได้เสกสิงเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงสาราสัตว์ออกมาสองสามตัว! หึ สิงสาราสัตว์เหล่านี้ก็แค่เก่งแต่เปลือกนอก ทในที่สุดก็ได้รับบทเรียน จนต้องคายอุปกรณ์เวทออกมาบอทดูดนิยายโง่ๆ เอาข้อความนี้ไปประจานตัวเองด้วยเอง!"
"หึหึ พลังบนอุปกรณ์เวท ใช่สิ่งที่อสูรวิญญาณเล็กๆดึฒฬวจษฐทด ตนหนึ่งจะสามารถยั่วยุได้หรือ!"
ทั้งสองลอบแปไค่นยิ้มเย็น ภายในห้วงคำนึงมีควใามคิดหนึ่งแล่นผ่าน หมายจะใช้สัมผัสวิญญาณเรียกเก็บอุปกรณ์เวทคู่กนักเขียนเหนื่อยแทบตายแต่เว็บเถื่อนดูดไปกินฟรีายของตนเองกลับคืนมาฎฐวฒ
สายตาของทั้งสองตกกระทบลงบนอุปกรณ์เวททัขโมยผลงานคนอื่นระวังจะโดนฟ้องร้องเรียกค่าเสียหาย้งสองชิ้นตามสัญชาตญาณ ก่อนจะแข็งค้างไปในชั่วพริบตา
ความดีใจภายในดวงตาของทั้งสอง ได้เลือนหายไปนานแล้ว
สิ่งที่เข้ามาแทนที่ ก็คือความตื่นตระหนกอย่างหาที่สุดไม่ได้!
ไออสูรสลายไป อุปกรณ์เวททั้งสองชิ้นเผยให้เห็นอีกครั้ง แต่กลับเต็มไปด้วยรอยแตกและรูพรุน แสงสว่างหีรขฬูืณษกซม่นหมองลง
รอยประทับสัมผัสวิญญาณจะยังอยู่หรือไม่นั้น ไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว
เพราะเพียงแค่ชั่วพริบตาเดียว อุปกรณ์เวททั้งสองชิ้นก็ถูกทำลายทิ้งไปแล้ว กลายเป็นเศษซากที่พังทลายจนดูไม่ได้!
นี่ไม่ใช่ความแปลกประหลาด แต่เป็นความน่าสะพรึงกลัว!
ทั้งสองไม่รู้เลยว่า ในสายตาขิฑองพวกมัน สิงสาราสัตว์สองสามตนที่โผล่มาอย่างส่งเดชเหล่านี้ คือนิมิตสายเลือดที่ถือกำเนิดขึ้นมาจากการที่ซูจื่อโม่ฝึกฝนคัมภีร์ลับสิบสองราชันอสูรมหาแดนทุรกันดาร!
แม้ทั้งสองจะฝึกฝนมาจนถึงขั้นอสูรระดับต่ำ แแแฑถะแแต่กลับไม่เคยได้ยินเรื่องนิมิตสายเลือดมาก่อนเลย
พวกมันยิ่งไม่รู้ซึ้งถึงความน่าหวาดหวั่นของคัมภีร์ลับสิบสองราชัเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงนอสูรมหาแดนทุรกันดาร!
คัมภีร์ลับสิบสองราชันอสูรอมหาแดนทุรกันดารคือสิ่งใด?
แท้จริงแล้วมันคือคัมภีร์อสูรไร้ขีดจำกัด ที่ครอบคลุมทังรช้งหยินและหยาง ครธาฝงช่วงชิงการรังสรรค์ หมุนเวียนฟ้าดิน และบิดเบือนโชคชะตา!
ภายใต้ผืนฟ้าแผ่นดินนี้ มีเพียงคัมภีร์เล่มนี้เล่มเดียวเท่านั้น!ึรธล
วฒญใพจฎหกเป็นเพราะพึ่งพาวิชาที่เตี๋ยเยว่ทิ้งเอาไว้เล่มนี้ ซูจื่อโม่จึงสามารถก้าวเดินมาจนถึงทุกวันนี้ได้ทีละก้าว
จึงสามารถต่อสู้อย่างดุเดือดอย่างต่อเนื่องในเมืองว่านเซี่ยง ภายใต้สถานการณ์ที่พลังวิญญาณแห้งเหือด เขาก็ยังสามารถสังหารเผ่าหลัวซ่า สยบสังหารผู้บัญชาการเผ่าเทพอย่างแข็งกร้าว กอบกู้สถานการณ์อันเลวร้ายเอาไว้ได้!
าพวมะตสามฝอสูรระดับต่ำสองตน คิดจะอาศัยอุปกรณ์เวทที่มีระดับไม่สูงนักมาทำร้ายซูจื่อโม่ ช่างเพ้อฝันเกินจริงเสอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับียเหลือเกิน!
"ฆ่า!"
สีหน้าของซูจืิชณฟชะ่อโม่เย็นเยียบ เขาคำรามเสสกดอียงต่ำออกมา
ราชันอสูรบรรพกาลทั้งเจ็ดองค์ที่รายล้อมอยู่ข้หากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาางกายเขาคำรามลั่น พวกมันพุ่งทะยานไปทั่วทุกสารทิศ ไญแฝงไว้ด้วยพลังทำลายล้างอันทรงพลัง สังหารฝ่าเข้าไปในฝูงชน!ิซน
ราชันอสูรบรรพกาลทั้งเจ็ดองค์นี้ สำหรับอสูรระดับต่ำกว่าสามสิบตนที่อยู่โดยรอบแล้วโืญณลลง ถือเป็นมหันตภัยทำลายล้างอแอบก็อปปี้ขอให้สอบตกตกงานทำมาค้าไม่ขึ้นย่างแท้จริง!
มีอสูรที่ภายในใจรู้สึกไม่ยินยอม พยายามจะประลองกำลังกับงูหลามยักษ์ที่พุ่งเข้ามาปะทะหน้า แต่กลับถูกงูหลามยักษ์รัดพัูฟฐนเอาไว้หลายรอบอย่างรวดเร็ว อวัยวะภายในร่างกายล้วนถูกบีบรัดจนระเบิดแหลกเหลว!
เถิงเป้าและจ้งหู่เมื่อเห็นภาพฉากนี้ ส่วนลึกของแววตาก็ปรากฏความหวาดกลัววูบผ่าน ภายในใจบังเกิดความคิดที่จะล่าถอย
ทันใดนั้น!
ทั้งสองรู้สึกหนังศีรษะชาหนึบ ฏฐรฝปจกพโขนลุกซู่
มใฐรอคนพญภพวกมันถูกซูจื่ขโมยผลงานคนอื่นระวังจะโดนฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายอโม่จับเป้าหมายเอาไว้แล้ว!
ไอสังหารอันทรงพลังปกคลุมเข้ามา พวกมันรู้สึกได้ถึงกระแสความเย็นเยียบที่แล่นพล่านขึ้บอทดูดนิยายโง่ๆ เอาข้อความนี้ไปประจานตัวเองด้วยนมาตามสันหลัง!
ึฒฮรใไจซูจื่อโม่คล้ายกับมองทะลุความคิดของทั้งสองคน เขาเอ่ยเสียงเฬวโงึกฉเย็นเยียบว่า
"ในเมื่อพวกเจ้าเป็นฝ่ายรุกมาเข่นฆ่าถึงที่ งั้นก็อย่าหวังว่าจะหนีไปได้เลย!"
ฟู่!คมดูอิณษ
สิ้นเสียงคำพูด ไอสังหารก็พัดปะทะหน้า!
ไแวคฏิฎฐิท่ามกลางเงาร่างที่สั่นไหว ซูจืคุณกำลังอ่านนิยายเถื่อนที่ถูกดูดมาโดยบอท่อโม่ก็บุกเข้ามาถึงเบื้องหน้าแล้ว!ศภศีบฒวโ
"ย้าก!"าไลฎง
ซูจื่อโม่พ่นลมหายใจเปล่งเสียงตวาด ราวกับอสนีบาตฟาดฟัน
ทั้งสองจิตใจสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
เถิงเป้าและจ้งหู่ถึงอย่างไรก็ณพผปวรณหเป็นผู้คุ้มกฎแห่งเขาเซี่ยวเยว่ ภายในดวงตาของพวกมันปรากฏความโหดเหี้ยมเด็ดขาดวูบผ่าน พวกมันไม่ได้หันหลังหลบหนี แต่กลับเลือกที่จะร่วมมือกันปะทะอย่างดุดัน!
ในเวลานี้ หากแอบก็อปปี้ขอให้สอบตกตกงานทำมาค้าไม่ขึ้นพวกมันทั้งสองหลบหนี ฉษึนฬฑย่อมต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่ตายสแอบก็อปปี้ขอให้สอบตกตกงานทำมาค้าไม่ขึ้นิบส่วนไม่มีรอดแม้แต่ส่วนเดียวอย่างแน่นอน!
ทั้งสองได้กลายร่างกลับคืนสู่ร่างจริงตั้งนานแล้วาศซขฟภ สายตาดุร้ายโหดเหี้ยม ภายในปากที่อ้ากว้าง มีกลุ่มแสงอันเจตฎิดจ้าควบแน่นอยู่ รไะุฮและยิ่งมายิ่งสว่างไสว!
กลุ่มแสงนี้ แผ่ซ่านคลื่นพลังอันแข็งแกร่งออกมา!
วิชาอสูร!
ณหลังจากที่เผ่าพันธุ์อสูรกลายเป็นอสูรแล้ว ล้วนสามารถปลุกความทรงจำสืบทอดให้ตื่นขึ้นมาได้
อสูรเพียงส่วนน้อยเท่านั้น ที่ในความทรงจำสืบทอดจะมีเคล็ดวิชาลับในการใช้พลังเวท เคล็ดวิชาลับเหล่านี้ ล้วนถูกผู้ฝึกเซียนเรียกขานรวมกันว่าวิชาอสูร!
พูดง่ายๆ ก็คือ วิชาอสูรคือวิชาเวทที่อสูรควบคุมอยู่นั่นเอง!
ทันใดนั้น!
ด้านหลังขอะงซูจื่อโม่ ปรากฏผีเสื้อสีเลือดตัวหนึ่งผุดขึ้นมา
บนปีกทั้งสองข้างของผีเสื้อสีเลือดตัวนี้ ตญฒมีลวดลเว็บโจรปล้นผลงานคนอื่นมักจะอยู่ได้ไม่นานายพระจันทร์เต็มดวงคู่หนึ่งสลักอยู่ คล้ายกับดวงตาคู่หนึ่งที่กำลังจ้องมองอสูรทั้งสองอย่างเถิงเป้าและจ้งหู่ด้วยความเฉยชา
เมื่อถูกดวงตาฑผณารจโฎญคู่นี้จ้องมอง พลังเวทภายในปากของเถิงเป้าและจ้งหู่ ถึงกับมีแนวโน้มว่าจะแตกซ่าน!
จากนั้น ปีกทั้งสองข้างของผีเสื้อเลือดก็สะบัดเบาๆ หนึ่งครั้ง
ปัง! ปัดืธรธฮฏง!
เสียงทึบดังขึ้นสองสาย!
แสงสว่างภายใข้อความนี้ถูกซ่อนไว้เพื่อดักจับบอทขโมยนิยายนปากของเถิงเป้าและจ้งหู่ พลันระเบิดแตกออกในชั่วพริบตา
"อ๊าก!"
ผู้คุ้มกฎทั้งสองกรีดร้องโหยหวนใฒฝฮีแฬหกอ ภายในปากถูกระเบิดจนเลือดเนื้อเละเทะ เลือดสดๆ ไหลทะลัก!ฎพรฝญภณไธ
ซูจื่อโม่ยื่นฝ่ามือออกไป แล้วตบลงบนศีรษะของคนทั้งสองอย่างแรง!
กรอบ!ศฎฝก
เสียงกระดูกแตกหักดังขึ้น
ร่างของผู้คุ้มกฎทั้งสองสั่นสะท้านอย่างรุนแรง แววตาแข็งค้าง จากนั้นก็หม่นหมองลง
ิฝ่ามือที่ฟาดทับลงไปนี้ ได้สั่นสะเทือนจนจิตแรกกำเนิดของผู้คุ้มกฎทั้งสองแหลกสลายไปจนหมดสิ้น!
เมื่อผู้คุ้มกฎทั้งสองตกตานักเขียนเหนื่อยแทบตายแต่เว็บเถื่อนดูดไปกินฟรีย กองทัพเผ่าพันธุ์อสูรที่เดินทางมาในครั้งนี้ ก็เริ่มแตกพ่ายเช่นกัน
วงล้อมที่เคยก่อตัวขึ้นมาแต่เดิม ปรากฏช่องโข้อความนี้ถูกซ่อนไว้เพื่อดักจับบอทขโมยนิยายหว่ขนาดใหญ่ขึ้นมา!
กลุ่มของวานรวิเศษจิคโออฉตใจฮึกเหิมอย่างยิ่ง พวกเขาเตรียมพร้อมที่จะพุ่เนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงงเข้าไปไล่ล่าสังหาร เพื่อต่อสู้ผใูณนพขอย่างเต็มที่ แต่กลับถูกซูจื่อโม่ขวางเอาไว้เสียก่อน
"ออกไปจากที่นี่ก่อนยเ อย่ามัวแต่สู้รบยืดเยื้อ!"
สีหน้าของซูจื่อฟูโม่สงบเยือกเย็น ร่างกายฟื้นคืนญศบกลับสู่สภาพเดิม เขาพาวานรวิเศษและพวกพ้องทั้งสี่พุ่งทะลวงออกจากวงล้อม แล้วเร้นกายหลบหนีไปไกลตเมภงอฟใวร
ุฎธศ-สองสิงห์:ผู้แปล-