บทที่ 26 โจมตีหน่วยราก

บทที่ 26 โจมตีหน่วยราก

อุจิวะ คาเอดะ ซึ่งยืนอยู่ในตรอกเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง กำลังครุ่นคิดอย่างระมัดระวังถึงที่ตั้งของหน่วยราก

ความทรงจำของชิซุยที่เขาดูดซับมาก่อนหน้านี้ไม่ได้มีเพียงประสบการณ์เกี่ยวกับวิชานินจาเท่านั้น แต่ยังรวมถึงสถานที่ลับบางแห่งภายในโคโนฮะอีกด้วย

ในบรรดาสถานที่เหล่านั้นก็มีการดำรงอยู่ของหน่วยรากด้วย ซึ่งนั่นก็เป็นวิธีที่เขาลอบเข้ามาในโคโนฮะก่อนหน้านี้เช่นกัน

หลังจากคิดออก เขาก็ไม่ลังเลอีกต่อไป วินาทีต่อมา เขาก็หายวับไปและใช้วิชาพริบตาเพื่อพุ่งทะยานมุ่งหน้าไปยังรอบนอกป่าอีกครั้ง

ฐานทัพของหน่วยรากไม่ได้อยู่ใจกลางหมู่บ้านโคโนฮะ แต่อยู่ใต้ดินในป่าโดยรอบ

อ้างอิงจากความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขา ต่อให้เขาไม่สามารถฆ่าดันโซได้ แต่เขาก็ยังสามารถทำลายฐานทัพของมันและขโมยของบางอย่างมาได้

อุจิวะ คาเอดะ รู้ดีว่าหลังจากบทสนทนาของเขากับผู้อาวุโสสูงสุด ผู้อาวุโสสูงสุดก็น่าจะพาสมาชิกตระกูลอุจิวะบางส่วนหนีไป อย่างน้อยก็เพื่อรักษาเชื้อไฟให้แก่อุจิวะ

คาเอดะตัดสินใจที่จะออกจากโคโนฮะแล้ว เขาไม่มีเวลามาเล่นเกมการเมืองกับโฮคาเงะและคนอื่น ๆ ที่นี่หรอก

ก่อนจะไป ยิ่งเขาสร้างปัญหาให้ท่านรุ่นที่ 3 และดันโซได้มากเท่าไหร่ก็ยิ่งดี

เมื่อมาถึงด้านนอกฐานทัพของหน่วยราก เขาก็ไม่รอช้า ประสานอินในทันที

“คาถาไฟ: มหาเพลิงทำลายล้าง!”

ซู่ม!!

คลื่นเพลิงอันมหาศาลและเชี่ยวกรากปะทุออกจากปากของอุจิวะ คาเอดะ พุ่งถาโถมเข้าใส่ฐานทัพของหน่วยรากราวกับสัตว์ร้ายแห่งเปลวเพลิงที่กำลังคำราม

อุณหภูมิที่ร้อนระอุบิดเบือนมวลอากาศโดยรอบในทันที และเปลวไฟก็พวยพุ่งขึ้นสู่แผ่นฟ้า อาบไล้ไปทั่วทั้งบริเวณด้วยสีแดงฉานของเปลวเพลิง

สัญญาณเตือนภัยดังลั่นไปทั่วทั้งฐานทัพของหน่วยรากทันที และนินจาที่อยู่ข้างในก็ตกอยู่ในความสับสนวุ่นวายจากการโจมตีอย่างกะทันหัน

พวกเขาไม่คาดคิดเลยว่าจะมีใครกล้าเปิดฉากโจมตีองค์กรหน่วยรากอย่างโจ่งแจ้งถึงเพียงนี้ในหมู่บ้านโคโนฮะ

อุจิวะ คาเอดะ เฝ้ามองดูเปลวไฟที่โหมกระหน่ำกวาดซัดเข้าใส่ฐานทัพของหน่วยราก มุมปากของเขายกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่เย็นชาและพึงพอใจ

คลื่นเพลิงพุ่งกระแทกเข้ากับม่านพลังป้องกันรอบฐานทัพของหน่วยรากอย่างรุนแรง ก่อให้เกิดการระเบิดอย่างดุเดือด ภายใต้แรงปะทะอันทรงพลัง ม่านพลังก็เกิดระลอกคลื่นและกะพริบไหว ดูราวกับจะแตกสลายลงได้ทุกเมื่อ

นินจาภายในฐานทัพหน่วยรากรีบเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ปลดปล่อยวิชานินจาอันหลากหลายเพื่อพยายามเสริมความแข็งแกร่งให้กับม่านพลังและต้านทานการโจมตีด้วยเปลวเพลิงอันดุเดือด

อาศัยจังหวะเวลานี้ คาเอดะก็ปลดปล่อยคาถามังกรเพลิงออกมาอีกครั้ง ทะลวงผ่านม่านพลังไปได้โดยตรง

ตูม!!

ไม่นานนัก สมาชิกหน่วยรากก็พุ่งทะลักออกมา คาเอดะประสานอินและสร้างร่างแยกเงาหลายร่างขึ้นมายืนอยู่เบื้องหน้าเขา

ร่างแยกเงารีดเร้นจักระอันทรงพลังภายในตัว ปลดปล่อยวิชานินจาธาตุสายฟ้าและธาตุไฟเข้าใส่สมาชิกหน่วยรากอย่างไม่หยุดหย่อน

ร่างต้นของคาเอดะ อาศัยความวุ่นวายภายนอก กะพริบไหวหลบฉากไปอย่างแนบเนียน หลบหลีกสายตาของนินจาหน่วยรากที่กำลังรุมล้อมเขาอยู่ และลอบแทรกซึมเข้าไปภายในฐานทัพของหน่วยรากอย่างเงียบเชียบด้วยการเคลื่อนไหวเพียงไม่กี่ครั้ง

ภายในฐานทัพของหน่วยรากนั้นมืดมิดและชื้นแฉะ อบอวลไปด้วยบรรยากาศที่กดดันและลึกลับ

แสงไฟสีเหลืองสลัวส่องสว่างไปตามทางเดินแคบ ๆ และเงาที่สั่นไหวก็ร่ายรำอยู่บนกำแพงอย่างน่าสะพรึงกลัว ราวกับมีวิญญาณร้ายที่ซ่อนอยู่นับไม่ถ้วนกำลังจ้องมองผู้บุกรุก

คาเอดะก้าวเดินไปตามทางเดินอย่างระมัดระวัง รู้ดีว่ามีกับดักและกลไกซุกซ่อนอยู่ทุกหนทุกแห่ง ซึ่งต้องใช้ความระมัดระวังอย่างถึงที่สุดในทุกย่างก้าว

อาศัยความสามารถในการรับรู้อันยอดเยี่ยมของตระกูลอุจิวะ เขาสามารถสัมผัสได้ถึงความผันผวนของจักระที่แผ่วเบารอบตัวเขาอย่างเลือนลาง โดยใช้พวกมันเพื่อกำหนดว่าอันตรายกำลังใกล้เข้ามาหรือไม่

ในที่สุด คาเอดะก็มาถึงหน้าห้องลับห้องหนึ่งซึ่งดูจะมีความสำคัญอย่างมาก

ประตูของห้องลับถูกปกคลุมไปด้วยอักขระอันซับซ้อน แผ่ซ่านพลังผนึกอันทรงอานุภาพออกมา

แต่นี่ไม่สามารถหยุดยั้งคาเอดะผู้ครอบครองเนตรวงแหวนได้ เขาค่อย ๆ ลืมตาขึ้น และลูกคอร์มอันเป็นเอกลักษณ์ของเนตรวงแหวนก็หมุนวนอย่างรวดเร็ว ภายใต้พลังในการมองเห็นของมัน ความลับของอักขระบนประตูก็ค่อย ๆ ปรากฏชัดเจนขึ้น

คาเอดะประสานอินอย่างรวดเร็ว ส่งกระแสจักระออกไปตามลำดับที่จำเป็นเพื่อทำลายอักขระ เมื่อการประสานอินครั้งสุดท้ายเสร็จสิ้น แสงแห่งการผนึกบนประตูห้องลับก็ค่อย ๆ หรี่ลง และประตูก็ค่อย ๆ เปิดออก

อย่างไรก็ตาม วินาทีที่ประตูเปิดออก คลื่นความผันผวนของจักระก็แผ่กระจายออกมาจากในห้อง

เขาถูกจับได้แล้วเหรอ? คาเอดะไม่ได้ใส่ใจนัก เขาค้นพบสิ่งที่เขากำลังตามหาแล้ว

สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาของเขาคือชั้นหนังสือที่เรียงรายกันเป็นแถวซึ่งเต็มไปด้วยเอกสารลับหลากหลายชนิด ตลอดจนภาชนะผนึกขนาดมหึมาหลายใบ ซึ่งดูเหมือนจะบรรจุวัตถุลึกลับบางอย่างที่ไม่รู้จักเอาไว้

คาเอดะรู้ดีว่าสถานที่แห่งนี้จะต้องซุกซ่อนความลับที่ไม่อาจบอกใครขององค์กรหน่วยรากเอาไว้อย่างมากมายแน่นอน หากสิ่งเหล่านี้ถูกเปิดเผยต่อสาธารณะ มันย่อมทำให้ดันโซและองค์กรหน่วยรากของเขาต้องเผชิญกับปัญหาที่ใหญ่หลวงอย่างไม่ต้องสงสัย

เขาจ้องมองไปยังภาชนะผนึก สัมผัสได้ถึงพลังชีวิตอันทรงพลังที่อัดแน่นอยู่ภายใน

พวกมันจะต้องเป็นเซลล์ของฮาชิรามะแน่! คาเอดะหยิบภาชนะขึ้นมาใบหนึ่งและเปิดมันออกทันที

กริ๊ก!

เมื่อภาชนะถูกเปิดออก กลิ่นอายของพลังชีวิตที่ทั้งแปลกประหลาดและมหาศาลก็พุ่งทะลักออกมาในทันที มันเป็นความรู้สึกที่ดูราวกับอัดแน่นไปด้วยความมีชีวิตชีวาและพลังงานอันไร้สิ้นสุด ทำให้คาเอดะต้องชะงักไปเล็กน้อย

ภายในภาชนะ เผยให้เห็นวัตถุสีเขียวเรืองแสงจาง ๆ นั่นคือเซลล์ของฮาชิรามะอันโด่งดัง

คาเอดะยกยิ้มมุมปากอย่างเย้ยหยัน พลางคิดในใจ

‘ดันโซเอ๋ยดันโซ ของพวกนี้ที่แกอุตส่าห์ซ่อนไว้อย่างยากลำบาก วันนี้มันจะกลายเป็นหมายเรียกวิญญาณของแก’

“หยุดนะ!”

ในที่สุด ดันโซที่กำลังโกรธเกรี้ยวก็เดินทางมาถึงพร้อมกับลูกน้อง เมื่อเห็นคาเอดะเปิดภาชนะ ใบหน้าของดันโซก็กลายเป็นดุร้ายอย่างน่าสะพรึงกลัวในพริบตา และไฟโทสะในดวงตาของเขาก็ดูราวกับพร้อมที่จะกลืนกินคาเอดะเข้าไปทั้งเป็น

คาเอดะไม่สะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย เขาเก็บเซลล์ฮาชิรามะให้ปลอดภัย และปลดปล่อย คาถาไฟ: ลูกไฟยักษ์ สวนกลับไป

ตูม!!

ลูกไฟขนาดมหึมาระเบิดขึ้นภายในห้องลับ และเปลวเพลิงอันร้อนระอุก็กลืนกินนินจาหน่วยรากหลายคนเข้าไปในพริบตา

“คาถาน้ำ: กำแพงวารี!” นินจาที่อยู่ข้างดันโซรีบก้าวออกมาข้างหน้าทันที ทันใดนั้น น้ำและไฟก็ปะทะกัน และไอน้ำก็บดบังทัศนวิสัยของทุกคน

ซู่ม!!

ในเวลานี้ คาเอดะรีบเทเซลล์ฮาชิรามะลงบนมือของเขาแล้วดูดซับมันเข้าไป!

ตามมาด้วยจักระของเจ็ดหาง คลื่นจักระอันทรงพลังอีกระลอกก็แผ่ซ่านไปทั่วร่างกายของเขา

ขณะที่เซลล์ของฮาชิรามะหลอมรวมเข้ากับร่างกายของเขา คาเอดะก็สามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงความมีชีวิตชีวาที่พุ่งทะยานไปตามเส้นลมปราณของเขาราวกับกระแสน้ำป่าอันเชี่ยวกราก

มันเป็นพละกำลังที่อบอุ่นและทรงพลัง แตกต่างจากจักระอันเย็นเยียบของตระกูลอุจิวะอย่างสิ้นเชิง มันคอยหลอมรวมและปะทะกับจักระของเขาเองอย่างต่อเนื่อง

นี่มันอะไรกันเนี่ย?! ความรู้สึกสั่นไหวพลันพุ่งขึ้นมาจากดวงตาของคาเอดะ และพลังใหม่ก็กำลังถูกฟูมฟักขึ้นภายในนั้น

โดยไม่มีเวลาตรวจสอบ เขาเรียกจักระของเจ็ดหางออกมาและปกคลุมตัวเองด้วยผ้าคลุมสัตว์หาง แสงจักระสีน้ำเงินอมม่วงกะพริบไหวราวกับเปลวเพลิงที่กำลังลุกโชน ห่อหุ้มตัวเขาและแผ่ซ่านกลิ่นอายอันทรงพลังที่ทำให้หัวใจต้องหยุดเต้น

“นี่มัน! สัตว์หางงั้นเหรอ?” ดวงตาของดันโซเบิกกว้าง

ด้วยการเสริมพลังจากผ้าคลุมสัตว์หาง ความเร็วและพละกำลังของคาเอดะก็เพิ่มพูนขึ้นอย่างมหาศาล และเขาก็พุ่งทะยานเข้าหาดันโซราวกับสายฟ้าฟาด

ฟุ่บ!

ดันโซกะพริบไหวถอยหลังอย่างรวดเร็ว ประสานอินอย่างว่องไว “คาถาลม: ลมพายุรุนแรง!” พายุคลั่งกระโชกแรงปะทุออกจากปากของเขา กวาดซัดเข้าหาคาเอดะ พยายามจะสกัดกั้นการจู่โจมอันดุดันของเขา

คาเอดะไม่แสดงความหวาดกลัวใด ๆ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับพายุคลั่งที่พุ่งเข้ามา เขาตวัดมือทั้งสองข้างไปข้างหน้าอย่างรุนแรง และคลื่นจักระอันทรงพลังก็ปะทุออกจากผ้าคลุมสัตว์หางของเขาในพริบตา กระแทกพายุคลั่งจนกระจัดกระจายไปอย่างทรงพลัง

ตูม!

จากนั้น เขาออกแรงถีบพื้นอย่างหนักด้วยเท้าทั้งสองข้าง พุ่งทะยานเข้าหาดันโซราวกับลูกกระสุนปืนใหญ่ ร่นระยะห่างระหว่างพวกเขาในชั่วพริบตา

“หยุดมันไว้! อย่าให้มันเข้าใกล้ท่านดันโซได้!” เมื่อเห็นเช่นนั้น หัวหน้านินจาหน่วยรากก็ตะโกนลั่นและเป็นคนแรกที่พุ่งทะยานเข้าหาคาเอดะ

นินจาหน่วยรากที่เหลือก็ดึงสติกลับมาได้เช่นกัน ตอบรับพร้อมกันและรุมล้อมคาเอดะจากทุกทิศทาง

เหล่านินจาหน่วยรากเหล่านี้ล้วนเป็นผู้ที่มีทักษะสูง พวกเขาประสานอินอย่างรวดเร็ว และแสงสว่างของวิชานินจาอันหลากหลายก็สว่างไสวขึ้นในห้องลับทันที

“คาถาดิน: กำแพงดิน!” นินจาหลายคนร่วมมือกันปลดปล่อยวิชานินจา กำแพงดินหนาทึบพุ่งทะยานขึ้นมาจากพื้นดินอย่างกะทันหัน สูงตระหง่านและพยายามจะขวางทางคาเอดะเอาไว้

เมื่อเห็นดังนั้น คาเอดะก็แค่นเสียงเย็นชา จักระของผ้าคลุมสัตว์หางของเขาสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง และเขาก็พุ่งชนกำแพงดินราวกับลูกกระสุนปืนใหญ่

ตูม!!

ด้วยเสียงดังสนั่น คาเอดะทะลวงผ่านกำแพงดินที่ดูเหมือนจะแข็งแกร่งไปได้อย่างทรงพลัง กำแพงพังทลายลงในพริบตา เศษซากกระจัดกระจายและฝุ่นควันคลุ้งขึ้นมา

อย่างไรก็ตาม นินจาหน่วยรากก็ไม่ถอยร่น พวกเขารีบดำเนินการตามด้วยการปลดปล่อยวิชานินจาอื่น ๆ ทันที

“คาถาน้ำ: กระสุนมังกรวารี!” มังกรวารีขนาดยักษ์ที่ควบแน่นจากน้ำ แผดเสียงคำรามและพุ่งทะยานเข้าหาคาเอดะจากด้านข้าง ในทุกที่ที่มังกรวารีพาดผ่าน ผืนดินจะเปียกชุ่ม สาดกระเซ็นน้ำไปทั่ว

โปรดติดตามตอนต่อไป