ตอนที่ 21 ศิลาศักดิ์สิทธิ์ต้นกำเนิด

ตอนที่ 21 ศิลาศักดิ์สิทธิ์ต้นกำเนิด

เย่เฉินรู้สึกว่าเรื่องนี้ยากจะจัดการ

เขาไม่ได้คิดถึงเรื่องมากมายขนาดนั้น เพียงแค่คิดไปเองว่าภายใต้การยั่วยุและบีบบังคับด้วยคำพูดของตน ฉู่เกอคงจะตอบตกลงอย่างแน่นอน

ที่ผ่านมาเขาก็เคยใช้วิธีการเช่นนี้มาโดยตลอด และไม่เคยล้มเหลว

แต่ในวันนี้ กลับแตกต่างออกไป

ในมือของเขามีสมบัติมากมายที่ได้มาจากการฝึกฝนหาประสบการณ์ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ซึ่งล้วนเป็นของหายาก แต่หากให้เขานำออกมามอบให้ฉู่เกอเปล่าๆ เขาก็รู้สึกเสียดายเป็นอย่างยิ่ง

‘เจ้าโง่! มาถึงขั้นนี้แล้ว ยังจะมัวลังเลอะไรอีก!’

เสียงในสมองดังขึ้นอย่างเกรี้ยวกราด

เย่เฉินพยายามระงับความโกรธที่ถูกตำหนิแล้วเอ่ยขึ้น “โปรดท่านผู้อาวุโสชี้แนะ”

‘นำศิลาศักดิ์สิทธิ์ต้นกำเนิดที่เจ้าเคยได้มาออกมา’

เสียงในสมองกลับมาสงบนิ่ง

“นั่นจะทำได้อย่างไร นี่คือสิ่งที่ข้าเตรียมไว้เพื่อยกระดับกายาศักดิ์สิทธิ์มังกรทะยานของข้าในอนาคต! ข้าทุ่มเทแรงกายแรงใจอย่างมหาศาลเพื่อสิ่งนี้ จะให้มอบให้ผู้อื่นได้อย่างไร”

เย่เฉินได้ยินดังนั้นก็แทบจะควบคุมตัวเองไม่อยู่

นับตั้งแต่ถูกถอนหมั้นเมื่อสองปีก่อน เขาก็ออกไปฝึกฝนหาประสบการณ์ภายใต้การชี้แนะของสิ่งมีชีวิตในสมอง

เวลาที่ใช้ไปกับศิลาศักดิ์สิทธิ์ต้นกำเนิดนี้ก็กินเวลาไปถึงหนึ่งปีเต็ม หากไม่ใช่เพราะเหตุนี้ ตบะของเขาจะยังคงอยู่ในขอบเขตสองชั้นฟ้าได้อย่างไร

“วางใจได้ มาถึงขั้นนี้แล้ว เจ้าก็เดิมพันกับเขาไปเลย เจ้าใช้ศิลาศักดิ์สิทธิ์ต้นกำเนิดเป็นเดิมพัน แล้วเรียกร้องตราประทับมังกรจรัสจากเขา!”

“หากเจ้าชนะในที่สุด นั่นก็คือการได้ทุกสิ่งทุกอย่าง เจ้าจะใช้ตราประทับมังกรจรัสยกระดับกายาศักดิ์สิทธิ์มังกรทะยาน เมื่อถึงเวลานั้น ในฐานะกายาศักดิ์สิทธิ์เช่นเดียวกัน สถานะของเจ้าในไท่หวงก็จะสูงขึ้นตามไปด้วย! ไม่จำเป็นต้องเกรงกลัวสถานะศิษย์สายตรงของเขาอีกต่อไป!”

เสียงในสมองอ่อนโยนลง ราวกับกำลังชักจูงอย่างใจเย็น

“แต่ว่า แต่ว่า…”

เย่เฉินยังคงลังเล

ตราประทับมังกรจรัสและโอกาสในการยกระดับกายาศักดิ์สิทธิ์ทำให้เขาใจเต้น

แต่ในใจเขาก็มีความกังวลซ่อนอยู่

“หากข้าไม่สามารถเอาชนะเจ้าสุนัขนี่ได้…”

ความคิดเช่นนี้ผุดขึ้นมาไม่หยุด ทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจ

เพื่อศิลาศักดิ์สิทธิ์ต้นกำเนิดนี้ เขาได้ทุ่มเทเวลาและแรงกายแรงใจ มันคือสมบัติล้ำค่าที่สุดของเขา!

“ท่านผู้อาวุโส หากข้า…”

เย่เฉินพูดออกมาอย่างยากลำบาก ในตอนนี้เขาเพิ่งจะค้นพบว่าตนเองกลับกลายเป็นคนไม่มั่นใจในตัวเองไปเสียแล้ว

“ต้องการจะก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุด จะมัวแต่หวาดกลัวและลังเลได้อย่างไร? เจ้าอยากจะใช้ชีวิตอยู่ใต้เงาของฉู่เกอไปตลอดชีวิตหรือ?”

“เป็นเพียงความเสียเปรียบชั่วคราว กลับทำให้จิตใจของเจ้าถดถอยลงถึงเพียงนี้? หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ชั่วชีวิตนี้เจ้าก็ไม่อาจก้าวเข้าสู่ขอบเขตมหาผู้บ่มเพาะเจ็ดชั้นฟ้าได้!”

เสียงในสมองเคร่งขรึมขึ้น เต็มไปด้วยแรงกดดัน

“ข้า…”

เย่เฉินยังคงลังเล ตัดสินใจไม่ได้ สิ่งมีชีวิตในสมองเห็นท่าทางที่ไม่เอาไหนของเขา ก็ยิ่งรู้สึกเสียใจกับการตัดสินใจที่หุนหันพลันแล่นของตนเองในตอนนั้น ความคิดอื่นๆ ในใจก็เริ่มเติบโตขึ้นเรื่อยๆ

“ลองคิดถึงถานไถเสวียนอินที่ถอนหมั้นเจ้าในตอนนั้นดูสิ ตอนที่พบกันครั้งแรก นางก็อยู่ในขอบเขตสามชั้นฟ้าแล้ว ตอนนี้ผ่านมาสองปี นางคงจะสร้างรากฐานที่สมบูรณ์แบบของขอบเขตเปิดทวารได้สำเร็จแล้ว หรืออาจจะก้าวเข้าสู่ขอบเขตสี่ชั้นฟ้าแล้วด้วยซ้ำ!”

“แล้วดูสภาพของเจ้าตอนนี้สิ เหลือเวลาอีกเท่าไรก่อนถึงคำมั่นสัญญาของเจ้ากับนาง? เจ้าอยากจะถูกนางดูถูกและเหยียบย่ำอีกครั้งหรือไง?!”

คำพูดในสมองดังก้องอยู่ในหัวของเย่เฉิน ทำให้เปลวเพลิงแห่งความโกรธในใจของเขาลุกโชนขึ้นไม่หยุด!

“ไม่! ถานไถเสวียนอิน! สัญญาแห่งสามปี ข้าจะต้องเหยียบย่ำนางให้จมดิน! ทำให้นางเสียใจกับการตัดสินใจของตนเอง!”

“ลองคิดถึงความฮึกเหิมที่ไร้เทียมทานของเจ้าเมื่อครั้งอยู่ในเมืองศิลาเล็กสิ!”

เมื่อพูดถึงตรงนี้ สิ่งมีชีวิตในสมองก็แทบจะควบคุมตัวเองไม่อยู่

เมืองศิลาเล็กคือที่ใดกัน เป็นเพียงเมืองเล็กๆ ในมุมอับที่แทบจะหาผู้บ่มเพาะที่แท้จริงไม่กี่คน จะนำมาเปรียบเทียบกับสถานการณ์ปัจจุบันได้อย่างไร

ยอดอัจฉริยะที่มีพรสวรรค์และสถานะเช่นฉู่เกอ เย่เฉินไม่เคยเผชิญหน้ามาก่อน

แต่เพื่อกระตุ้นเย่เฉิน นางก็ย่อมไม่สนใจเรื่องเล็กน้อยเหล่านี้มากนัก

“ใช่! ตอนอยู่ในเมืองศิลาเล็ก ข้าช่างฮึกเหิมเพียงใด ตกต่ำมาหลายปี ก็โด่งดังเป็นพลุแตก! เป็นเพียงยอดอัจฉริยะรุ่นเดียวกัน ข้าก็เคยเอาชนะมาแล้ว ฉู่เกอ ข้าก็สามารถทำให้เขาเป็นผู้แพ้ภายใต้ฝ่ามือของข้าได้!”

ดวงตาของเย่เฉินเป็นประกาย มีเจตนาต่อสู้ผุดขึ้นมา!

‘…’

สิ่งมีชีวิตในสมองไม่คาดคิดมาก่อนว่าเพียงไม่กี่ประโยคจะทำให้เย่เฉินมีความมั่นใจเพิ่มขึ้นอย่างมากจนถึงขั้นหลงตัวเอง

นางรู้สึกพูดไม่ออกเล็กน้อย

ยอดอัจฉริยะที่เย่เฉินเคยเอาชนะมานั้นนับเป็นยอดอัจฉริยะอะไรกัน

ก็แค่ปลาเน่าปลาเสียจากสำนักเล็กสำนักน้อยเท่านั้นเอง ชื่อเสียงกลับโด่งดังเสียเหลือเกิน

แต่การที่มันสามารถสร้างความมั่นใจให้เย่เฉินได้ ก็ถือว่าตรงตามความต้องการของนางแล้ว

“เป็นอย่างไรบ้าง? ตัดสินใจได้แล้วหรือยัง?”

ฉู่เกอมองเย่เฉินที่แสดงสีหน้าลังเล ก็รู้สึกยินดีในใจ

เสียงแจ้งเตือนของระบบในสมองดังขึ้นหลายครั้ง แต้มตัวร้ายก็เพิ่มขึ้นอีกไม่น้อย

“ฉู่เกอ ในมือของข้ามีสมบัติล้ำค่าชิ้นหนึ่ง เจ้ากับข้ามาเดิมพันกัน หากข้าชนะ เจ้าจะต้องให้ข้ายืมตราประทับมังกรจรัสชั่วคราว หากเจ้าชนะ สมบัติล้ำค่าชิ้นนี้บนตัวข้าก็จะเป็นของเจ้า เป็นอย่างไร?”

เย่เฉินจ้องมอง ดวงตาของเขาแน่วแน่ขึ้น!

เขาได้พิจารณาแล้ว หากจะขอตราประทับมังกรจรัสโดยตรง ฉู่เกอคงไม่ยอม เพราะท้ายที่สุดแล้วของสิ่งนี้ก็ยังคงเป็นของไท่หวง แม้ฉู่เกอจะครอบครองอยู่ตอนนี้ ก็เป็นเพียงการครอบครองชั่วคราว ไม่สามารถตัดสินใจเรื่องนี้ได้

แต่หากเป็นเพียงการยืม ก็จะง่ายขึ้น

ส่วนเรื่องหลังจากนั้น หากเขาชนะ และสามารถยกระดับกายาศักดิ์สิทธิ์มังกรทะยานได้ด้วยตราประทับมังกรจรัส ผู้ครอบครองตราประทับมังกรจรัสที่แท้จริงก็ย่อมเป็นเขา!

เมื่อถึงเวลานั้น ฉู่เกอจะเอาคืนก็ไม่ใช่เรื่องง่ายอีกต่อไป

“โอ้? สมบัติล้ำค่า?”

ฉู่เกอเริ่มสนใจ เดิมทีเขาไม่ได้คาดหวังว่าเย่เฉินจะนำสิ่งใดที่โดดเด่นออกมาได้ แต่ดูเหมือนว่าตอนนี้จะเกินความคาดหมายของเขาไปมาก

ได้แต่กล่าวว่าสมแล้วที่เป็นบุตรแห่งโชคชะตา มีบุญวาสนาอันลึกซึ้ง

“เจ้ามีกายาศักดิ์สิทธิ์ คงจะไม่แปลกกับศิลาศักดิ์สิทธิ์ต้นกำเนิดใช่หรือไม่?”

เย่เฉินไม่เล่นตัวอีกต่อไป เมื่อเตรียมพร้อมที่จะเข้าร่วมการเดิมพันครั้งใหญ่นี้แล้ว เขาก็จะไม่ลังเลอีกต่อไป

“ศิลาศักดิ์สิทธิ์ต้นกำเนิด?”

ฉู่เกอเลิกคิ้ว

ของสิ่งนี้เขารู้จักจริงๆ

ศิลาศักดิ์สิทธิ์ต้นกำเนิด เป็นของวิเศษแห่งฟ้าดิน

มีประโยชน์มากมายต่อผู้ที่มีกายาศักดิ์สิทธิ์

ไม่ว่าจะเป็นการเติมเต็มความบกพร่องของร่างกาย การยกระดับต้นกำเนิดของร่างกาย หรือแม้แต่การยกระดับจากกายาราชันไปสู่กายาศักดิ์สิทธิ์

ของสิ่งนี้ล้วนมีบทบาทสำคัญอย่างยิ่ง เป็นสมบัติล้ำค่าที่หาได้ยากยิ่ง!

เมื่อได้ยินคำว่าศิลาศักดิ์สิทธิ์ต้นกำเนิด ศิษย์สายในโดยรอบส่วนใหญ่ต่างแสดงสีหน้าสับสน

เป็นเพราะของสิ่งนี้สูงส่งเกินไป พวกเขาไม่มีแม้แต่คุณสมบัติที่จะทำความเข้าใจ

มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่เมื่อได้ยินชื่อศิลาศักดิ์สิทธิ์ต้นกำเนิด ก็แสดงสีหน้าตกใจ

จากนั้นก็เกิดความโลภขึ้นในใจ มองเย่เฉินราวกับกำลังมองเหยื่อ

ซูหลิงยวนที่อยู่ข้างฉู่เกอก็เบิกตากว้าง ปากเล็กๆ ของนางอ้าออกเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าตกใจไม่น้อยเช่นกัน

ศิลาศักดิ์สิทธิ์ต้นกำเนิด นางก็เคยตามหาเช่นกัน ไม่ว่าจะเป็นตระกูล หรือลั่วหวงจวิน ก็เคยช่วยนางสังเกตการณ์ เพื่อช่วยให้นางเติมเต็มกายาศักดิ์สิทธิ์ปฐมวิญญาณของตนเองให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น

แต่ของสิ่งนี้หายากเกินไป แม้ว่าตระกูลเบื้องหลังของนางจะมีพลังอำนาจไม่ธรรมดา ก็ไม่สามารถหาเบาะแสได้แม้แต่น้อย

ไม่คาดคิดว่าเย่เฉิน ผู้บ่มเพาะสามสวรรค์ชั้นล่างตัวเล็กๆ คนนี้ กลับครอบครองสมบัติล้ำค่าเช่นนี้!

“ได้ยินมาก็ไม่เท่าเห็นด้วยตา”

ฉู่เกอเอ่ยขึ้น แต่คำพูดเพียงอย่างเดียวไม่สามารถทำให้เขาเชื่อได้

“หึ!”

เย่เฉินส่งเสียงหึอย่างเย็นชา ในชั่วพริบตาต่อมา หินประหลาดขนาดเท่าศีรษะคน ที่มีแสงสีทองส่องประกายอยู่บนนั้น ก็ปรากฏขึ้นในมือของเขาแล้วหายไปในทันที

แม้จะเป็นเพียงชั่วพริบตา แต่ผู้ครอบครองกายาศักดิ์สิทธิ์ทั้งสองคนในที่นั้น ก็สามารถสัมผัสได้ถึงพลังศักดิ์สิทธิ์ต้นกำเนิดอันเข้มข้น

นั่นคือพลังที่มาจากแหล่งกำเนิดเดียวกันกับพลังต้นกำเนิดกายาศักดิ์สิทธิ์ การดูดซับมันจะให้ประโยชน์มหาศาล!

(จบตอน)