บทที่ 04 - ระเบิดหัว!

บทที่ 04 - ระเบิดหัว!

─── 💀 ─── 𝔖𝔞𝔥𝔞ℭ𝔥𝔬𝔨𝔪𝔦𝔫𝔤𝔨𝔴𝔞𝔫 ─── 💀 ───

บนท้องฟ้าที่มืดสลัว รอยแยกมิติขนาดใหญ่ทอดยาวไปจนสุดขอบสายตา

นั่นคือยานบินขนาดยักษ์ที่ไม่เคยปรากฏขึ้นบนโลกมาก่อน มองดูเผินๆ คล้ายเรือใบ แต่กลับมีขนาดใหญ่โตมโหฬาร เต็มไปด้วยความเยือกเย็นของเหล็กกล้า ปรากฏตัวขึ้นกลางเวหา

และมันไม่ได้มีแค่ลำเดียว

หลินฉวินยืนอยู่บนพื้น ทอดสายตามองไปไกลสุดหล้า เขามองเห็นว่าทั่วทั้งท้องฟ้ากำลังสว่างวาบ

ยาน "เรือใบ" ขนาดยักษ์จำนวนมากปรากฏขึ้นเหนือท้องฟ้าของเมืองหมัวตู

ณ จุดที่ไกลออกไป มีเสียงระเบิดดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง แสงไฟสว่างวาบเป็นแนวยาวสุดขอบสายตา!

ทุกหนทุกแห่งเต็มไปด้วยเสียงระเบิดดังกึกก้อง

ในระยะใกล้ โครงการหลงเฉิงตี้จิ่งวุ่นวายไปหมด ผู้คนที่เพิ่งรวมตัวกันอยู่ชั้นล่างเมื่อครู่นี้ต่างพากันถอยหนีอย่างตื่นตระหนก

"พวกมันมาแล้ว! นี่คือสงคราม! คือการรุกรานจากอารยธรรมอื่น!"

"หนีเร็ว! รีบหนีเร็ว!"

ฝานเหวินฉวนและคนอื่นๆ ก็กำลังถอยร่นเช่นกัน เขายังดึงผู้ปลุกพรสวรรค์ระดับ B ที่เขาไป "เชิญ" มาร่วมกลุ่มออกมาด้วย หวังจะให้ชายคนนี้ช่วยปกป้องทุกคน!

"พวกนายดูนั่นสิ! มีลำหนึ่งกำลังมุ่งหน้ามาทางเรา!"

หลินฉวินก็กำลังถอยหลังเช่นกัน

กองทัพมาแล้ว แต่กองทัพไม่ได้มาที่โครงการหลงเฉิงตี้จิ่ง

ที่นี่มีเพียงตำรวจลาดตระเวนไม่กี่นายเท่านั้น!

จากยานอวกาศ "เรือใบ" ขนาดยักษ์เหนือหัวพวกเขา มียานลงจอดสีเงินหนาแน่นพุ่งออกมา ราวกับเม็ดฝนที่ร่วงหล่นลงสู่พื้นดินทุกหนทุกแห่ง ปกคลุมไปทั่วทั้งบริเวณ

และหนึ่งในยานลำนั้น ก็กำลังพุ่งตรงมาทางพวกเขา!

ขณะเดียวกัน ก็มีข้อความจำนวนมากปรากฏขึ้นตรงหน้าหลินฉวิน

【อารยธรรมบากาตันลงจอดล่วงหน้าเป็นที่เรียบร้อย พื้นที่ลงจอดได้แก่: หมัวตู, ซานดิเอโก...】

【พื้นที่ดังกล่าวถูกล็อกเป้าหมายแล้ว】

ล็อกเป้าหมายพื้นที่หมายความว่าอย่างไร?

หลินฉวินไม่รู้ และไม่มีเวลามานั่งคิดให้ปวดหัว เพราะข้อความบนจอประสาทตาที่แทบไม่ขยับเลยในช่วงหลายชั่วโมงที่ผ่านมา จู่ๆ ก็เลื่อนไหลอย่างรวดเร็ว ข้อมูลใหม่ๆ ปรากฏขึ้นไม่หยุด!

【หนึ่งในอารยธรรมที่เข้าร่วมสงคราม: อารยธรรมมนุษย์วิหค ใช้ 1,000,000 แต้มผลงาน ซื้อและใช้สิทธิ์ลงจอดก่อนกำหนดในสมรภูมิระดับโลกครั้งนี้...】

【หนึ่งในอารยธรรมที่เข้าร่วมสงคราม...】

อารยธรรมมากมาย ยอมจ่ายแต้มผลงานนับล้านเพื่อลงจอดล่วงหน้า!

กองทัพเพิ่งจะเคลื่อนพลเข้าเมือง แต่กองกำลังจากอีกอารยธรรมหนึ่งกลับปกคลุมไปทั่วทั้งหมัวตูแล้ว!

พวกมันเตรียมตัวมาอย่างดี

พวกมันเตรียมตัวมานานแล้ว!

ยานลงจอดลำนั้นมีความเร็วสูงมาก แต่มันไม่ได้ร่อนลงจอด เพียงแค่บินโฉบต่ำผ่านน่านฟ้าเหนือโครงการหลงเฉิงตี้จิ่งไป

มันมีขนาดไม่ใหญ่นัก และไม่ได้ติดตั้งอาวุธใดๆ ขณะบินโฉบต่ำ มีร่างอันหนักอึ้งห้าร่างกระโดดลงมากระแทกพื้นอย่างแรง

นั่นคือชาวบากาตัน!

รูปร่างหน้าตาของพวกมันประหลาดมาก สูงกว่าสองเมตร ลำตัวท่อนล่างมีลักษณะคล้ายแมงมุมผสมมนุษย์ ส่วนท่อนบนที่ดูเหมือนมนุษย์ก็ยืนตัวตรง ใบหน้าของพวกมันล้วนสวมหน้ากาก ในมือถือปืนไรเฟิลขนาดใหญ่ ทันทีที่เท้าแตะพื้น พวกมันก็กระจายตัวออกไป และกราดยิงกระสุนเข้าใส่รอบทิศทางอย่างบ้าคลั่ง!

นั่นคืออาวุธความร้อนที่คล้ายกับมนุษย์ใช้งาน

ตำรวจสองสามนายที่อยู่ใกล้ๆ พยายามเข้าขัดขวาง แต่ก็ถูกยิงร่วงลงไปในพริบตา

แถมความเร็วของพวกมันก็เร็วมาก พวกมันแยกย้ายกันปฏิบัติการ เคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง มนุษย์ที่อยู่ตรงหน้าพวกมันเปรียบเสมือนมดปลวก ถูกสังหารหมู่อย่างบ้าคลั่ง!

ภายใต้หน้ากากของพวกมัน ส่งเสียงร้องคำรามอย่างตื่นเต้นคล้ายกับเสียงหัวเราะ

พวกมันดูเหมือนจะเพลิดเพลินกับภาพตรงหน้านี้อย่างมาก

ทางด้านหลินฉวิน ทุกคนต่างหน้าซีดเผือด พวกเขาร้องไห้โฮและถอยหนีกันอย่างแตกตื่น

ต่อให้ปลุกพรสวรรค์มาได้ ก็แทบจะไม่มีใครนึกถึงการใช้มันเลย เมื่อต้องเผชิญหน้ากับกลิ่นคาวเลือดและความตาย สิ่งที่เหลืออยู่ก็มีเพียงความหวาดกลัวอย่างหาที่สุดไม่ได้เท่านั้น!

หนึ่งในสิ่งมีชีวิตอารยธรรมบากาตัน บุกทะลวงมาถึงตึกหมายเลขเจ็ดของหลินฉวินแล้ว

พวกฝานเหวินฉวนที่เมื่อกี้ยังทำท่าจะรวมพลังกัน พอภัยมาถึงตัวจริงๆ กลับลนลานจนทำอะไรไม่ถูก ไม่มีใครฟังคำสั่งของฝานเหวินฉวนเลยสักคน พวกเขาไปออกันอยู่ที่ทางเข้าตึก เบียดเสียดกันไปมาจนไม่มีใครเข้าไปได้ แม้แต่ฝานเหวินฉวนที่พวกเขาเพิ่งจะประจบประแจงเมื่อครู่ก็ยังถูกเบียดจนกระเด็นออกมาข้างนอก

ฝานเหวินฉวนหน้าซีดเผือด เขาจับแขนชายหนุ่มชุดดำข้างกายไว้แน่นพลางพูดอย่างร้อนรน

"นายเป็นผู้ปลุกพรสวรรค์ระดับ B นะ ออกไปสิ ฆ่าพวกมันเลย! ฉันยกเสบียงที่นายต้องการให้หมดแล้ว! ออกไปสิ!"

เมื่อเห็นเหตุการณ์นี้ หลินฉวินก็รีบหลบไปซ่อนตัวหลังกระถางต้นไม้ อาศัยมุมอับสายตาช่วยพรางตัว ไม่กล้าส่งเสียงใดๆ ออกมา

เพราะสิ่งมีชีวิตอารยธรรมบากาตันตัวนั้น ได้บุกตะลุยฆ่าฟันมาอย่างบ้าคลั่งแล้ว ลุงๆ ป้าๆ หลายคนที่วิ่งหนีไม่ทัน ต่างถูกกราดยิงตายเป็นใบไม้ร่วง!

ในนั้นมีคนหน้าคุ้นที่หลินฉวินคุ้นเคยไม่น้อย ล้วนแต่เป็นคนแก่ที่ชอบลงมาเดินเล่นข้างล่างเป็นประจำ!

พวกเขาเคยถึงขั้นเป็นฝ่ายทักทายหลินฉวินก่อนด้วยซ้ำ

แต่ทว่าตอนนี้...

และในเวลานี้เอง ในที่สุดก็มีคนก้าวออกมา

เป็นชายหนุ่มคนที่เพิ่งจะคุยโวว่าตัวเองเป็นผู้ปลุกพรสวรรค์ระดับ E ไม่รู้ว่าเขาไปหาท่อนเหล็กมาจากไหน เขาคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว

"แม่งเอ๊ย หนีกันทำไมวะ พวกเรามีกันตั้งเยอะแยะ ทุกคนก็มีพรสวรรค์กันหมด จะไปกลัวไอ้สวะนี่ทำไม?! สงครามอารยธรรม ทุกคนก็คือนักรบ ฉันน่ะมีพรสวรรค์ระดับ E เชียวนะโว้ย!"

พอเขาพูดขึ้นมา ก็ทำให้คนฉลาดหลายคนไม่สติแตกไปกับความหวาดกลัวจนเกินไป พวกเขาหยุดฝีเท้าลง เห็นได้ชัดว่าคิดจะเสี่ยงสู้ตายสักตั้ง

ในโครงการหลงเฉิงตี้จิ่งนี้มีพื้นที่กว้างขวาง และมีผู้อยู่อาศัยไม่น้อย สัตว์ประหลาดทั้งห้าตัวกระจายกำลังกันออกไป ในเวลานี้พวกมันแทบจะอยู่โดดเดี่ยวกันหมดแล้ว

แทนที่จะมัวแต่รอให้โดนกราดยิง การรุมโจมตีพร้อมกันน่าจะเป็นทางเลือกที่ฉลาดกว่า

พวกเขามีคนเยอะกว่า!

ม่านตาของหลินฉวินก็หดเกร็งเช่นกัน

เขาก็คิดจะรุมโจมตีเหมือนกัน

การหนีเอาชีวิตรอดไม่ใช่ทางออก การอาศัยจังหวะที่มีคนเยอะแล้วตอบโต้กลับต่างหาก ถึงจะมีโอกาสรอด

แต่ระยะห่างระหว่างเขากับสิ่งมีชีวิตอารยธรรมบากาตันตัวนั้นยังไม่ถึงสิบเมตร เขาจึงยังใช้สกิลไม่ได้

ร่างกายเขาอ่อนแอ ไม่มีทางเป็นคนแรกที่พุ่งเข้าไปได้หรอก

ไม่อย่างนั้น ยังไม่ทันได้เข้าใกล้ ก็คงถูกอีกฝ่ายสาดกระสุนใส่จนตายแล้ว!

สกิลของเขาเป็นลูกไม้สกปรก ต้องรอให้คนอื่นดึงความสนใจของสัตว์ประหลาดตัวนี้ไปก่อน

ผู้ปลุกพลังระดับ E คนนั้นเป็นคนแรกที่ลงมือ เขาเป็นคนฉลาด ไม่ได้ผลีผลามบุกเข้าไป แต่รอจังหวะที่อีกฝ่ายกำลังเปลี่ยนแม็กกาซีนปืน แล้วพุ่งเข้าไปหาสัตว์ประหลาดตัวนั้นทันที

แต่ทว่า...

สิ่งมีชีวิตอารยธรรมบากาตันตัวนั้น เมื่อเห็นชายหนุ่มพุ่งเข้าใส่ ก็สลัดอาวุธในมือทิ้งทันที แล้วพลิกมือคว้าหมับไปที่ท่อนเหล็กในมือชายหนุ่ม ก่อนจะยื่นมืออีกข้างออกไป

พละกำลังของทั้งสองฝ่ายดูเหมือนจะแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว ไม่ว่าผู้ปลุกพลังระดับ E คนนั้นจะดิ้นรนแทบตายอย่างไรก็ไม่อาจหลุดพ้นไปได้

และแล้ว...

ท่ามกลางเสียงกรีดร้องอันน่าสยดสยองของเขา และสายตาอันหวาดกลัวของทุกคน

ผู้ปลุกพลังระดับ E คนนั้น ก็ถูกฉีกร่างออกเป็นสองซีกทั้งเป็น!

เลือดสาดกระจาย เครื่องในตกเรี่ยราดไปทั่วพื้น!

รอยยิ้มแสยะและเสียงคำรามของอารยธรรมบากาตัน กลายเป็นฝันร้ายอันบ้าคลั่งที่สุดที่ปกคลุมอยู่ใต้ก้นบึ้งของจิตใจทุกคน

ทุกคน...

ล้วนเผยสีหน้าหวาดผวาในวินาทีนั้น ถอยหนีกันอย่างไม่คิดชีวิต

ส่วนอารยธรรมบากาตันดูเหมือนจะเพลิดเพลินกับการฆ่าฟันและความหวาดกลัวนี้เหลือเกิน มันก้าวเท้ายาวๆ เข้ามา ไม่แม้แต่จะใช้อาวุธปืนอีกต่อไป พละกำลังและโครงสร้างร่างกายของมันเหนือกว่ามนุษย์มาก สามารถฉีกร่างมนุษย์ทั้งเป็นได้ด้วยมือเปล่า!

ต่อให้พวกผู้ปลุกพรสวรรค์ระดับ E หรือระดับ F อยากจะต่อสู้ขัดขืน ก็ไม่ใช่คู่มือของมันเลยสักนิด

ต่อให้ทุกคนมีพรสวรรค์ แต่พรสวรรค์ระดับต่ำก็เป็นแค่คนส่วนใหญ่ ยิ่งไปกว่านั้น ที่นี่ไม่มีบุคลากรที่มีความสามารถในการต่อสู้อย่างแท้จริงเลย มีแต่คนธรรมดาทั้งนั้น

มีแต่พรสวรรค์ไปก็เปล่าประโยชน์

บนพื้นดิน เลือดไหลนองเป็นสายน้ำ เสียงกรีดร้องอย่างหวาดผวา ฉีกกระชากความเงียบสงบภายในโครงการหลงเฉิงตี้จิ่งไปจนหมดสิ้น

ในตึกฝั่งตรงข้าม ชายหนุ่มกล้ามโตที่เคยกุยโวในกลุ่มวีแชตว่าตัวเองมีความสามารถระดับ D กำลังกอดสาวน้อยหน้าตาใสซื่อบริสุทธิ์ ยืนอยู่หน้าหน้าต่าง จ้องมองเหตุการณ์เบื้องล่าง

ผู้หญิงในอ้อมกอดเขากระซิบเสียงเบา "พี่ชาย สัตว์ประหลาดตัวนี้มันน่ากลัวเกินไปแล้ว พี่จะปกป้องฉันใช่ไหม? มันไม่ใช่คู่มือพี่หรอกใช่ไหม?"

"ใช่... มัน... ไม่ใช่คู่มือฉันหรอก ถ้าฉันอยู่ข้างล่าง ฉันคงฆ่ามันไปตั้งนานแล้ว... แต่ความเป็นตายของคนพวกนั้นข้างล่าง เราไม่จำเป็นต้องไปยุ่งกับพวกเขา พวกเรา..."

ชายร่างบึกบึนกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ขณะที่พูด เขาก็กอดหญิงสาวไว้พลางค่อยๆ ถอยหลังทีละก้าวๆ ถอยไปอยู่ในเงามืด และถอยไปอยู่ในจุดที่สัตว์ประหลาดตัวนั้นมองไม่เห็นตัวเองอย่างแน่นอน

และในเวลานี้ เป้าหมายของสิ่งมีชีวิตอารยธรรมบากาตันตัวนั้น ก็คือทิศทางที่หลินฉวินอยู่ ซึ่งเป็นจุดที่พวกฝานเหวินฉวนและคนอื่นๆ ยืนอยู่นั่นเอง

เพราะในเวลานี้ คนที่มาออรวมกันอยู่ที่นี่มีจำนวนมากเกินไป

มันคือเป้าหมายชั้นเยี่ยม

ฝานเหวินฉวนหน้าซีดเผือด

เขากับคนรอบข้างพยายามผลักชายหนุ่มชุดดำที่ดูเหมือนจะเป็นผู้ปลุกพลังระดับ B ออกไป

เขา...

กลายเป็นความหวังของทุกคนที่นี่ไปแล้ว

แต่ชายหนุ่มชุดดำกลับดูไม่ได้พึ่งพาได้อย่างที่พวกเขาคิด ทันทีที่ถูกผลักออกไป เขาเพียงแค่เหลือบมองสิ่งมีชีวิตอารยธรรมบากาตันที่ชุ่มโชกไปด้วยเลือดตัวนั้น ก็ตกใจกลัวจนตับหลุด และคิดจะวิ่งหนี!

ล้อเล่นกันหรือไง สัตว์ประหลาดพรรค์นี้ เป็นสิ่งที่เขาจะต่อกรด้วยได้งั้นเหรอ?

มันฉีกคนทั้งเป็นได้ด้วยมือเปล่าเลยนะ!

หนี ต้องหนีเท่านั้น!

ชายหนุ่มชุดดำหันขวับเตรียมจะวิ่งหนี แต่ขาเขากลับอ่อนปวกเปียก ร่างกายทรุดฮวบ เกือบจะล้มไถลลงไปกองกับพื้น!

เขาตกใจจนทำอะไรไม่ถูก

ความหวาดกลัวปะทุขึ้นมา นี่คือสัญชาตญาณ

เขาแทบจะตะโกนออกมา

ตายแน่ ตายแน่ๆ!

แต่สิ่งที่พวกเขาไม่รู้ก็คือ ในมุมอับสายตาหลังกระถางต้นไม้ที่พวกเขาไม่ได้สังเกตเห็น ก็มีคนๆ หนึ่งกำลังนั่งยองๆ ซ่อนตัวอยู่หลังกระถางต้นไม้ จ้องมองสัตว์ประหลาดตัวนั้นเขม็ง และกำลังตึงเครียดไม่แพ้พวกเขาเลย!

เขาคือหลินฉวินนั่นเอง!

ระยะทางเข้าใกล้สิบเมตรแล้ว

สิ่งมีชีวิตอารยธรรมบากาตันเดินขนานมากับกระถางต้นไม้ ระยะห่างระหว่างมันกับหลินฉวินในแนวเส้นตรง ไม่ถึงห้าเมตร แต่มันยังไม่สังเกตเห็นหลินฉวิน

เปิดใช้งานการหยั่งรู้เพื่อคาดเดา...

หลินฉวินกังวลว่า ค่าร่างกายของสิ่งมีชีวิตอารยธรรมบากาตันตัวนี้อาจจะเกิน 16 แต้ม!

แต่ผลการตอบสนองคือ...

สามารถระเบิดหัวได้!

ค่าร่างกายของมัน ต่ำกว่า 16 แต้ม!

ในวินาทีนั้น หัวใจของหลินฉวินราวกับจะเต้นช้าลงไปครึ่งจังหวะ เขาฝืนทนต่อความรู้สึกขยะแขยงจากกลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งไปทั่วบริเวณ แล้วเปิดใช้งานสกิลทันที!

ล็อกเป้า!

ทำงาน!

ทุกอย่างขึ้นอยู่กับการโจมตีครั้งนี้แล้ว!

...

...

─── 💀 ─── 𝔖𝔞𝔥𝔞ℭ𝔥𝔬𝔨𝔪𝔦𝔫𝔤𝔨𝔴𝔞𝔫 ─── 💀 ───