บทที่ 05 - เปิดอันดับสมรภูมิ

บทที่ 05 - เปิดอันดับสมรภูมิ

─── 💀 ─── 𝔖𝔞𝔥𝔞ℭ𝔥𝔬𝔨𝔪𝔦𝔫𝔤𝔨𝔴𝔞𝔫 ─── 💀 ───

ความรู้สึกของการระเบิดหัวมันช่างแปลกประหลาด

หลินฉวินรู้สึกราวกับว่าจู่ๆ ก็มีอะไรบางอย่างถูกสูบออกไปจากสมองของเขาในชั่วพริบตา

ตามมาด้วยอาการหน้ามืดวิงเวียนในทันที

แต่ผลลัพธ์ของมันน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก

สิ่งมีชีวิตอารยธรรมบากาตันตัวนั้นวินาทีก่อนยังคงยิ้มแสยะ แต่วินาทีต่อมา หัวของมันก็ระเบิดกระจายในพริบตา

เหมือนแตงโมที่ถูกเอาไปอบในไมโครเวฟ

เสียงดัง ปัง

ต่อหน้าต่อตาทุกคน

เลือดสาดกระจาย

ร่างอันใหญ่โตของมันโอนเอนไปมา ก่อนจะล้มตึงลงกับพื้น

มันล้มลงต่อหน้าฝานเหวินฉวนและพรรคพวก

ด้วยระยะห่างที่ใกล้มาก เลือดที่สาดกระเซ็นถึงกับเปรอะเปื้อนไปบนใบหน้าของชายหนุ่มชุดดำคนนั้น

ในเสี้ยววินาทีนั้น พื้นที่บริเวณนั้นตกอยู่ในความเงียบงันราวกับไร้ชีวิต

ตามมาด้วยเสียงอุทานด้วยความตกตะลึงและดีใจสุดขีด

ฝานเหวินฉวนพูดขึ้น "ตายแล้ว? ตายแล้ว! สมแล้วที่เป็นระดับ B เจ๋งโคตร โคตรเจ๋งเลย!"

คนอื่นๆ ก็พากันร้องเฮตาม

เห็นได้ชัดว่า ในสายตาของพวกเขา การตายของสิ่งมีชีวิตอารยธรรมบากาตันตัวนี้ เป็นผลงานของผู้ปลุกพรสวรรค์ระดับ B ที่พวกเขาไปเชิญมา

เพราะนี่คือคำอธิบายเพียงหนึ่งเดียว

วินาทีเมื่อครู่ มีเพียงผู้ปลุกพลังระดับ B คนนั้นที่ยืนอยู่ด้านหน้า!

แต่สิ่งที่พวกเขาไม่รู้ก็คือ...

ชายหนุ่มชุดดำคนนั้นก็กำลังยืนงงเป็นไก่ตาแตกอยู่เหมือนกัน

สิ่งมีชีวิตอารยธรรมบากาตันเข้ามาใกล้

เขาตกใจกลัวจนตับหลุด ขาแข็งจนวิ่งไม่ออก แล้วจะไปเอาปัญญาที่ไหนมาลงมือสู้ได้?

ถึงเขาจะเป็นระดับ B แต่ความสามารถที่แท้จริงของเขานั้น ฝานเหวินฉวนและคนอื่นๆ ไม่รู้เลย พรสวรรค์ที่เขาปลุกได้คือสายซัพพอร์ต ที่มีชื่อว่าอัญเชิญแสงศักดิ์สิทธิ์ สามารถส่องสว่างและรักษาบาดแผลได้

ในระดับต่ำ ความสามารถนี้ไม่มีพลังโจมตีเลยสักนิด

ความสามารถกากๆ แบบนี้ทำไมถึงเป็นระดับ B ได้ ตัวเขาเองยังไม่รู้เลย

เขาจึงทำได้แค่เอาความสามารถของตัวเองไปหลอกลวงชาวบ้าน กะจะหาที่เกาะกลุ่มรวมตัวกันไปก่อน ตอนที่ฝานเหวินฉวนมาหาเขา เขาก็ไม่ได้คิดอะไรมาก

ใครจะไปคิดล่ะว่า ผ่านไปไม่ทันไรก็ต้องมาเจอสถานการณ์แบบนี้เข้า?

ดังนั้น ชายหนุ่มชุดดำจึงกล้ายืนยันได้เลยว่า

สัตว์ประหลาดตัวนี้ ไม่ใช่ฝีมือเขาแน่นอน

แต่ว่า...

ตกลงว่าใครเป็นคนทำ?

ใครมันจะเทพขนาดนี้?

พรสวรรค์ระดับ B ของตัวเองยังทำอะไรสิ่งมีชีวิตอารยธรรมบากาตันตัวนี้ไม่ได้ แล้วใครจะไปทำได้?

ชายหนุ่มชุดดำกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เขาถูกฝานเหวินฉวนดึงให้หันหลังกลับไป สายตากวาดมองไปยังคนกลุ่มนี้ที่อยู่เบื้องหลัง มองดูสายตาเคารพเทิดทูนราวกับกำลังมองดูเทพเจ้านั่น

เขาคิดในใจ...

เทพเจ้าตัวจริง อาจจะซ่อนตัวอยู่ในกลุ่มคนพวกนี้ก็ได้!

ใคร?

ตกลงว่าเป็นใคร?

ตอนนี้เขาเริ่มรู้สึกเสียใจขึ้นมานิดๆ แล้ว

ใครจะไปรู้ว่าจะมีสงครามอารยธรรมระดับโลกเกิดขึ้นจริงๆ ใครจะไปรู้ว่าสัตว์ประหลาดพวกนี้จะโผล่มาเร็วและน่ากลัวขนาดนี้?

ทำยังไงดี?

ตอนนี้ฉันโดนยกให้เป็นเทพเจ้าไปแล้ว คราวหน้าก็ต้องโดนผลักออกมารับหน้าอีกไม่ใช่เหรอ?

"ผม..." ชายหนุ่มชุดดำอยากจะพูดว่าไม่ใช่ผม

แต่ฝานเหวินฉวนกลับพุ่งเข้าจับมือชายหนุ่มชุดดำด้วยความตื่นเต้น แล้วชูมือเขาขึ้นสูง พลางกล่าวว่า "ฉันบอกแล้วไง ว่าฉันหาผู้ปลุกพรสวรรค์ระดับ B มาปกป้องทุกคนได้แล้ว! เร็วเข้า ทุกคนไม่ต้องเบียดกันแล้ว ทยอยเดินเข้าตึกไปอย่างเป็นระเบียบ มีพี่หลี่อยู่ พวกเราไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้น!"

เหตุการณ์เมื่อครู่บวกกับคำพูดของฝานเหวินฉวน ทำให้ทุกคนเกิดความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยม

ความหวาดกลัวยังคงแผ่ซ่าน แต่ผู้คนก็สงบสติอารมณ์ลงได้ไม่น้อย และเริ่มเดินเข้าตึกไปหลบภัยอย่างเป็นระเบียบ

ตอนนั้นเอง ฝานเหวินฉวนถึงได้กระซิบเสียงเบา "น้องชาย ฉันไม่ให้นายปกป้องพวกเราฟรีๆ หรอกนะ จำนวนเสบียงค่าคุ้มครองที่เคยรับปากนายไว้ ฉันจะให้เพิ่มเป็นสองเท่า! ฉันคิดว่าคงไม่มีใครขัดข้องหรอก!"

เมื่อได้ยินผลประโยชน์เหล่านี้ ชายหนุ่มชุดดำก็กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก กลืนคำพูดที่เตรียมจะพ่นออกมาเมื่อครู่กลับลงไป เขาได้แต่กัดฟันพูด

"เร็วเข้า พวกเราไปหลบข้างในกันก่อน พวกมันมากันห้าตัว พวกเราฆ่ามันไปตัวหนึ่ง ที่เหลือต้องรีบตามมาแน่ๆ!"

ในความเป็นจริง...

วินาทีนี้หลินฉวินก็กำลังคิดแบบเดียวกัน

เขากำลังลุกขึ้นจากหลังกระถางต้นไม้ และมองออกไปไกลๆ ด้วยความร้อนรน

สัตว์ประหลาดตัวอื่น น่าจะตามมาในไม่ช้า

ต้องรีบไปหลบในตึกก่อน

แต่ในตอนนี้ เขาเริ่มสงบสติอารมณ์ได้มากขึ้นแล้ว

สกิลของเขาใช้งานได้จริง

สามารถสังหารสิ่งมีชีวิตอารยธรรมบากาตันพวกนี้ได้!

สิ่งที่เขาต้องทำ ก็คือซ่อนตัวให้มิดชิดที่สุด มีเพียงวิธีนี้เท่านั้น ถึงจะลอบโจมตีสังหารศัตรู และลดความเสี่ยงของตัวเองให้น้อยที่สุดได้

ภาพการสังหารหมู่อันบ้าคลั่งเมื่อครู่นี้ ทำให้หลินฉวินดูแล้วก็หนาวสั่นไปถึงขั้วหัวใจ ตอนนี้เขาไม่ได้คิดอะไรทั้งนั้น คิดแค่ว่าจะซ่อนตัว และเอาชีวิตรอดให้ได้

แต่เขากลับพบว่า หลังจากที่เขาใช้สกิลไปหนึ่งครั้ง

ตัวเลขในช่องพลังงานของเขากลับเกิดความเปลี่ยนแปลง

【พลังงาน: 10/12】

การใช้สกิลหญิงหัวระเบิดหนึ่งครั้ง ต้องใช้พลังงานสองแต้ม?

มิน่าล่ะ เขาถึงรู้สึกหน้ามืดวิงเวียน

ที่แท้ก็เป็นเพราะพลังงานลดลงนี่เอง

และไม่เพียงเท่านั้น หลินฉวินยังพบว่า ข้อความในดวงตาของเขามีการเปลี่ยนแปลงอีกแล้ว

ข้อความใหม่เลื่อนขึ้นมาให้เห็น

【คุณสังหารสิ่งมีชีวิตอารยธรรมต่างดาวสำเร็จ ได้รับแต้มผลงานอารยธรรม +1 ค่าประสบการณ์ +50】

【คุณปลดล็อกแต้มผลงานอารยธรรมแล้ว】

【คุณปลดล็อกระบบอัปเกรดแล้ว】

【แต้มผลงานอารยธรรม 10 แต้ม สามารถสุ่มการ์ดสกิลได้ 1 ครั้ง】

【แต้มผลงานอารยธรรม 100 แต้ม สามารถอัปเกรดสกิลพรสวรรค์ปัจจุบันของคุณให้เป็นระดับ 2 ได้!】

【สะสมแต้มผลงานอารยธรรมให้เพียงพอ สามารถปลดล็อกเทคโนโลยีอารยธรรมหรือแลกเปลี่ยนสิทธิ์อารยธรรมพิเศษได้】

【หมายเหตุ: การสังหารสิ่งมีชีวิตอารยธรรมต่างดาวในสมรภูมิระดับโลก 1 ตัว จะได้รับแต้มผลงานอารยธรรม 1 แต้มในทันที】

อัปเกรดแบบนี้เองเหรอ?

ฆ่าสิ่งมีชีวิตอารยธรรมบากาตันไปหนึ่งตัว ยังได้รับค่าประสบการณ์อีกห้าสิบแต้ม

ถ้าอย่างนั้น หากฆ่าได้อีกตัว ระดับบุคคลของหลินฉวินก็จะเลื่อนเป็นระดับ 2 ได้

การเลื่อนระดับบุคคล จะมีการเปลี่ยนแปลงอะไรเกิดขึ้นบ้าง?

แล้วก็ยังมีแต้มผลงาน แต้มผลงานพวกนี้มีประโยชน์มาก แต่ก็ต้องฆ่าล้างเผ่าพันธุ์สิ่งมีชีวิตอารยธรรมต่างดาวเท่านั้นถึงจะได้รับมา!

มิน่าล่ะ... มิน่าล่ะอารยธรรมพวกนี้ถึงได้แย่งกันเข้าสู่สมรภูมิล่วงหน้า พอพวกชาวบากาตันลงจอดก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง ไล่ฆ่ากันทันทีเลย!

มนุษย์พื้นเมืองอย่างพวกเขา สำหรับพวกมันแล้ว ก็คือแต้มผลงานที่เดินได้ดีๆ นี่เอง!

และในเวลานี้เอง สิ่งมีชีวิตอารยธรรมบากาตันก็ปรากฏตัวขึ้นมาจากอีกสองทิศทาง!

ครั้งนี้มาสองตัว

พวกมันรู้ตัวแล้วว่าพรรคพวกของตนตาย จึงรีบตามมาอย่างรวดเร็ว

และครั้งนี้ พวกมันไม่ได้ประมาทอีก พอเห็นแต่ไกลก็สาดกระสุนใส่ไม่ยั้ง ตามซอกตึก ใครกล้าโผล่หัวออกมา เป็นอันโดนรัวกระสุนใส่!

โชคดีที่เวลาสั้นๆ เมื่อครู่ ทำให้พวกฝานเหวินฉวนและชายหนุ่มชุดดำพากันหลบซ่อนตัวได้ทัน ทั้งหมดถูกกดดันให้อยู่แต่ในตึก!

สิ่งมีชีวิตอารยธรรมบากาตันสองตัว กำลังมุ่งหน้ามายังซากศพสิ่งมีชีวิตอารยธรรมบากาตันตัวก่อนหน้าอย่างรวดเร็ว

พวกมันเห็นได้ชัดว่าระมัดระวังตัวมากขึ้น

ค่อยๆ เขยิบเข้าใกล้ทีละก้าว

เมื่อตรวจสอบศพ ทั้งคู่ต่างก็ตกตะลึงเป็นอย่างมาก

พวกมันคิดไม่ถึงเลยว่า มนุษย์ที่กำลังถูกพวกมันสังหารหมู่ จะมีคนที่สามารถฆ่าพรรคพวกของมันได้!

ระดับเทคโนโลยีของพวกมันความจริงแล้วเหนือกว่ามนุษย์เพียงเล็กน้อยเท่านั้น แต่รูปแบบชีวิตของพวกมันนั้นสูงส่งกว่ามาก และทุกคนคือนักรบ การสังหารชาวบ้านธรรมดาๆ กลับถูกชาวบ้านธรรมดาโต้กลับ!

พวกฝานเหวินฉวนและชายหนุ่มชุดดำถูกกดดันจนโงหัวไม่ขึ้น

ส่วนหลินฉวินซ่อนตัวอยู่หลังกระถางต้นไม้ เคลื่อนไหวช้าๆ ไร้เสียง คอยด้อมๆ มองๆ อยู่ในมุมอับสายตา!

เมื่อเห็นประโยชน์ของแต้มผลงาน เขาก็เข้าใจกระจ่างแจ้ง พวกเขากับอารยธรรมต่างดาวก็เหมือนน้ำกับไฟ ต้องตายกันไปข้าง

สิ่งมีชีวิตอารยธรรมบากาตันสองตัวนี้ก็ต้องจัดการให้ตาย

ใช้จังหวะที่พวกมันยังไม่พบตัวเขา ความสนใจของมันถูกดึงดูดไปยังพวกฝานเหวินฉวนจนหมด อาศัยจังหวะนี้ลอบสังหารให้สิ้นซาก!

ส่วนตามโถงทางเดิน กระสุนยิงเจาะผนังจนปูนแตกกระจาย มีคนโชคร้ายสองสามคนถูกกระสุนเจาะทะลุกำแพงยิงตายเสียด้วยซ้ำ

ฝานเหวินฉวนและคนอื่นๆ ตัวสั่นงันงก สายตาจับจ้องไปที่ชายหนุ่มชุดดำกันหมด

"พี่ชาย ช่วยด้วย!"

"พี่หลี่ ลูกพี่ ออกไปจัดการพวกมันเร็วเข้า ไม่งั้นถ้าพวกมันเข้ามา พวกเราตายกันหมดแน่!"

คนพวกนี้หวาดกลัวจนถึงขีดสุด ชายหนุ่มชุดดำ คือความหวังของพวกเขาทุกคน

แต่ชายหนุ่มชุดดำเหงื่อแตกพลั่กไปหมดแล้ว

ออกไป ออกไปบ้าอะไรล่ะ!

เขาเก่งขนาดนั้นซะที่ไหนล่ะ

ออกไปก็โดนยิงตายน่ะสิ!

คนพวกนี้กำลังมองเขาอยู่ เขาที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก สายตาก็กวาดมองไปที่คนรอบข้างไปมา

ลูกพี่ตัวจริงเมื่อกี้ คุณรีบโผล่ออกมาเถอะ!

ถ้าคุณไม่โผล่ออกมา แล้วรอให้สัตว์ประหลาดสองตัวนั่นตามมาถึง พวกเราได้ตายกันหมดแน่!

เขาจะไปรู้ได้อย่างไรว่า ลูกพี่ตัวจริงที่เขากำลังตามหาไม่ได้อยู่ที่นี่เลย แต่กำลังแอบซ่อนตัวอยู่ตรงมุมตึกด้านนอกโน่น

ชายหนุ่มชุดดำคนนี้กำลังตื่นตระหนกอยู่ที่นี่ เขาเผลอชะโงกหน้าออกไปดูแวบหนึ่งตามสัญชาตญาณ หน้าซีดเผือด

เพราะสิ่งมีชีวิตอารยธรรมบากาตันสองตัวนั่นก็หันมามองทางนี้พอดี

แถมพวกมันยังเล็งปลายกระบอกปืนมาทางนี้หมดแล้ว

แต่ทว่า...

ก็แค่นั้นแหละ

วินาทีต่อมา หัวของสิ่งมีชีวิตอารยธรรมบากาตันตัวหน้าสุดก็ระเบิดออกเหมือนกับตอนแรกเป๊ะ!

ชายหนุ่มชุดดำกะพริบตาปริบๆ

สิ่งมีชีวิตอารยธรรมบากาตันอีกตัวตกใจสุดขีด มันมองไม่เห็นเลยว่าพรรคพวกของมันตายยังไง สัญชาตญาณสั่งให้มันถอยหลัง และสาดกระสุนยิงไม่ยั้ง

แต่มันก็ยังเล็งผิดทิศอยู่ดี

และแล้ว...

วินาทีต่อมา

หัวของมันก็ระเบิดออกเช่นกัน

เลือดสาดกระจาย

พลังงานของหลินฉวินร่วงหล่นลงมาเหลือหก ซึ่งต่ำกว่าเกณฑ์มาตรฐานไปไกลลิบแล้ว

เขารู้สึกหน้ามืดตาลาย ทรุดตัวลงนั่งกองอยู่กับพื้นหลังกระถางต้นไม้

วินาทีนี้ โลกภายนอกราวกับห่างไกลออกไป

ความรู้สึกว่างเปล่าเลื่อนลอยราวกับเพิ่งปลดปล่อยน้ำกามติดต่อกันสิบครั้งปะทุขึ้นมา

ถึงเขาจะมีพลังงานสิบสองแต้ม

แต่ก็ห้ามใช้จนเหลือศูนย์เด็ดขาด

ไม่อย่างนั้น ต้องตายแน่นอน

พลังงานสิบสองแต้ม

ใช้สกิลได้มากสุดแค่ห้าครั้ง!

หลินฉวินหอบหายใจอย่างหนักหน่วง แต่กลับเห็นว่าบนแผงหน้าปัดของเขา มีข้อความใหม่ปรากฏขึ้น

【ระบบอันดับสมรภูมิเปิดใช้งานแล้ว】

【โปรดตั้งค่าไอดีสมรภูมิของคุณ เมื่อตั้งค่าเสร็จสิ้นคุณจะสามารถตรวจสอบและเข้าร่วมการจัดอันดับได้】

...

...

─── 💀 ─── 𝔖𝔞𝔥𝔞ℭ𝔥𝔬𝔨𝔪𝔦𝔫𝔤𝔨𝔴𝔞𝔫 ─── 💀 ───