บทที่ 06 - อัปเกรด! ระดับ 2!

บทที่ 06 - อัปเกรด! ระดับ 2!

─── 💀 ─── 𝔖𝔞𝔥𝔞ℭ𝔥𝔬𝔨𝔪𝔦𝔫𝔤𝔨𝔴𝔞𝔫 ─── 💀 ───

โครงการหลงเฉิงตี้จิ่ง

บริเวณตึกหมายเลขหนึ่ง

สิ่งมีชีวิตอารยธรรมบากาตันสองตัวที่เหลือต่างก้มหน้ามองอุปกรณ์บนข้อมือของพวกมัน

บนหน้าจอแสดงให้เห็นว่าสัญญาณชีพของพรรคพวกทั้งสามได้หายไปหมดแล้ว

สิ่งมีชีวิตบากาตันตัวหนึ่งมองไปที่หัวหน้าของตน

"นี่มัน... ไม่มีสัญญาณ ไม่มีการแจ้งเตือนล่วงหน้า ฆ่าพรรคพวกของเราไปสามคนรวด ในโครงการนี้ น่าจะมียอดฝีมือของมนุษย์อยู่!"

แต่หัวหน้าของมันกลับสงบนิ่งเป็นอย่างมาก ใต้ฝ่าเท้าของมันกำลังเหยียบย่ำศพของผู้หญิงคนหนึ่งอยู่

ในขณะนี้ มันกำลังออกแรงฉีกร่างของผู้หญิงคนนั้นออก แล้วหิ้วเด็กหญิงตัวเล็กๆ ที่ผู้หญิงคนนั้นพยายามเอาชีวิตเข้าปกป้องขึ้นมา กำไว้ในมือ และพร้อมกับเสียงกระดูกลั่นกรอบแกรบ...

เลือดสดๆ ผสมกับเศษกระดูก ไหลทะลักลงมาจากง่ามนิ้วของมัน

มันจ้องมองภาพนี้อย่างโหดเหี้ยม แล้วพูดด้วยภาษาบากาตันอันเป็นเอกลักษณ์

"ดูเหมือนพวกเราจะโชคดีนะ ยอดฝีมือมนุษย์คนนั้นสามารถฆ่าคนของเราไปสามคนรวดได้แบบไร้ร่องรอย พวกเราสองคนเข้าไปก็ใช่ว่าจะเป็นคู่มือมัน พวกเราอย่าเพิ่งวู่วาม รีบรายงานศูนย์บัญชาการ... พวกเราต้องฉวยโอกาสตอนที่พวกชนพื้นเมืองโง่เขลาเหล่านี้ยังไม่ทันได้เติบโต กำจัดพวกตัวที่มีศักยภาพให้สิ้นซากให้หมด..."

"แล้วตอนนี้พวกเราล่ะ..."

"หลีกเลี่ยงทิศทางนั้น แล้วไปสังหารหมู่ต่อ... มนุษย์พวกนี้ล้วนเป็นแต้มผลงานทั้งนั้น พวกเราต้องถอนทุนแต้มผลงานหนึ่งล้านแต้มที่จ่ายเป็นค่าลงจอดล่วงหน้าคืนมาให้หมด!"

ขณะที่พูด ในแววตาของมันก็ทอประกายความเหี้ยมโหดอันน่าสะพรึงกลัวออกมา!

...

นี่คือค่ำคืนแห่งความบ้าคลั่ง

ชายหนุ่มชุดดำถูกผู้คนห้อมล้อม กลายเป็นลูกพี่ใหญ่ไปโดยปริยาย

เมื่อครู่นี้ เขาเพิ่งจะโผล่หน้าออกไปดู ชาวบากาตันสองตัวนั้นก็ตายตกไปอย่างกะทันหัน ถ้าไม่ใช่ฝีมือของชายหนุ่มชุดดำคนนี้ แล้วจะเป็นใครไปได้อีกล่ะ?

มีคุณป้าคนหนึ่งถึงกับคุกเข่าให้ชายหนุ่มชุดดำเลยทีเดียว

คนอื่นๆ ที่เหลือก็พากันพูดจาเจื้อยแจ้วด้วยความตื่นเต้นดีใจ

"แข็งแกร่งเกินไปแล้ว คนที่หัวหน้าตึกฝานหามาเก่งกาจจริงๆ เมื่อกี้ฉันคิดว่าตัวเองต้องตายแน่ๆ แล้วเชียว! ลูกพี่ คุณต้องปกป้องพวกเราให้ได้นะคะ!"

"นั่นคือพรสวรรค์ระดับ B งั้นเหรอ? เขาทำได้ยังไงกัน แค่มองแวบเดียว หัวพวกมันก็ระเบิดเลย!"

"เฮ้อ ไม่รู้ว่าครอบครัวฉันจะเป็นยังไงบ้าง"

"รีบไปซ่อนตัว รีบไปซ่อนตัวเร็วเข้า!"

มีคนไม่กลัวตายวิ่งออกไปหวังจะเก็บอาวุธของชาวบากาตัน ทว่าคนพวกนั้นเพิ่งจะหยิบอาวุธขึ้นมา ปืนที่มีขนาดเกือบครึ่งหนึ่งของความสูงคนก็ส่งเสียงร้องเตือนดังถี่ยิบ จากนั้นก็ระเบิดตู้ม ร่างท่อนบนของคนพวกนั้นแหลกกระจุยไปเลย

นับตั้งแต่นั้นมา ก็ไม่มีใครกล้าแตะต้อง "ของที่ยึดมาได้" เหล่านั้นอีกเลย

เดิมทีฝานเหวินฉวนก็คิดจะก้าวออกไปเหมือนกัน แต่พอเห็นภาพนี้ ก็ก้าวถอยหลังไปตามสัญชาตญาณ พอหันขวับไป ก็มองเห็นหลินฉวินอยู่ท่ามกลางฝูงชน

เขายังจำเรื่องที่หลินฉวินปฏิเสธเขาได้อย่างแม่นยำ

ในความเห็นของเขา ความจริงในตอนนี้ได้พิสูจน์แล้วว่าเขาคิดถูก ถ้าเขาไม่ไปหาลูกพี่ที่ปลุกพรสวรรค์ระดับ B มาได้ พวกเขาคงตายกันหมดที่นี่ไปแล้ว!

ดังนั้น ฝานเหวินฉวนจึงยื่นมือออกไปขวางหลินฉวินเอาไว้ พลางกล่าว

"ฉันรู้ว่านายซื้อเสบียงมาได้ จะเอาออกมาแบ่งปันกัน แล้วมาร่วมกลุ่มกับพวกเราไหมล่ะ— นายก็เห็นแล้วนี่ว่ายอดฝีมือระดับ B ที่ฉันหามาเก่งกาจแค่ไหน!"

เมื่อเห็นหมัวตูเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ กองทัพยังไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน การผูกมัดกับผู้มีพรสวรรค์ระดับ B ที่แข็งแกร่งคนนี้ไว้จึงเป็นทางรอดเพียงทางเดียวในตอนนี้

และการจะผูกมัดอีกฝ่ายไว้ได้ แน่นอนว่าต้องเอาเสบียงออกมา

ที่ฝานเหวินฉวนทำแบบนี้ ไหนเลยจะใช่แค่อยากดึงตัวหลินฉวินมาร่วมกลุ่ม เห็นได้ชัดว่าเขาอยากจะแบ่งของจากหลินฉวินต่างหาก!

หลินฉวินกำลังอยู่ใน "ช่วงเวลาแห่งนักปราชญ์สิบน้ำ" สมองเบลอไปหมดแล้ว จะไปมีกะจิตกะใจสนใจฝานเหวินฉวนที่ไหน เขาเหลือบมองอีกฝ่ายแวบหนึ่ง แล้วเบียดฝูงชนที่กำลังห้อมล้อมชายหนุ่มชุดดำออกไป ก้าวเท้าเดินขึ้นบันไดไปด้วยความอ่อนแรง

เขากังวลว่า สองตัวที่เหลือจะบุกมาฆ่าถึงที่!

เขาใช้สกิลได้อีกแค่สองครั้งก็ถึงขีดจำกัดแล้ว ต้องรีบขึ้นตึกไปต่างหากถึงจะถูก

การฟื้นฟูพลังงานต้องใช้เวลา!

ส่วนเรื่องการประจบสอพลอฝานเหวินฉวนอะไรนั่น ไม่มีความจำเป็นเลยสักนิด

สิ่งเดียวที่ทำให้หลินฉวินรู้สึกแปลกใจก็คือ ทำไมคนพวกนั้นถึงไปออรวมกันอยู่ตรงนั้น— เขาไม่รู้เลยว่า ผลงานการฆ่าสิ่งมีชีวิตอารยธรรมบากาตันสามตัวรวดของตัวเอง จะถูกปัดไปเป็นความดีความชอบของคนอื่นเสียหมด

แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจ เขาเร่งฝีเท้า รีบขึ้นบันไดไป

สมองของเขาว่างเปล่า ฝีเท้าอ่อนระทวย ทว่าหัวใจกลับเต้นรัวไม่หยุด

เมื่อเห็นหลินฉวินเดินดุ่มๆ จากไปดื้อๆ ฝานเหวินฉวนก็ขมวดคิ้ว

ชายร่างผอมแห้งที่คอยประจบสอพลอเขาอยู่ข้างๆ รีบพูดขึ้นทันที

"ไอ้หมอนี่ท่าทางอ่อนปวกเปียกขนาดนี้ คงไม่ได้ตกใจจนเป็นบ้าไปแล้วหรอกนะ พี่ฝาน พวกเรารีบขึ้นตึกกันเถอะ!"

ฝานเหวินฉวนพยักหน้า ก่อนจะไปหาชายหนุ่มชุดดำที่ยังคงมีสีหน้าเลื่อนลอย

"หลี่ซิงเหอ เร็วเข้า พวกเราขึ้นตึกกันเถอะ"

หลี่ซิงเหอก็คือชายหนุ่มชุดดำคนนั้น

เขากลายเป็นลูกพี่ใหญ่ที่ทุกคนต่างยกย่องห้อมล้อม ถูกกลุ่มคนรุมล้อมหน้าหลัง แต่มีเพียงตัวเขาเองที่รู้ดีว่า นั่นไม่ใช่ฝีมือของเขาเลย

เขาสงสัยอย่างสุดซึ้ง

นั่นมันฝีมือใครกันแน่?

ผู้คนต่างอกสั่นขวัญแขวน ทุกคนพากันหลบเข้าไปในตึก จ้องมองออกไปข้างนอกด้วยความตึงเครียด

ในโครงการเลือดไหลนองเป็นสายน้ำ คนตายกลายเป็นศพเกลื่อนกลาดอยู่ชั้นล่าง ส่วนคนที่รอดชีวิตก็หวาดผวาไม่แพ้กัน

เสียงปืนและเสียงกรีดร้องที่ดังแว่วมาแต่ไกล ยานรบ "เรือใบ" ขนาดยักษ์อันน่าสะพรึงกลัวที่บินโฉบไปมาบนท้องฟ้า เป็นสัญญาณบ่งบอกถึงจุดเริ่มต้นของวันสิ้นโลก

สงครามระดับโลก ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว!

พวกฝานเหวินฉวนเบียดเสียดกันอยู่ที่ชั้นหนึ่งและชั้นสอง ห้อมล้อมหลี่ซิงเหอที่เป็นลูกพี่ใหญ่ราวกับหมู่ดาวล้อมเดือน กลัวว่าจะอยู่ห่างเกินไป

ส่วนหลินฉวินกลับมาถึงบ้านของตัวเอง นั่งเหม่ออยู่พักหนึ่ง ดื่มน้ำไปหนึ่งขวด กินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปไปหนึ่งชาม ถึงได้รู้สึกดีขึ้นมาบ้าง

พลังงานก็เพิ่มขึ้นตามการฟื้นฟู

จากหกกลายเป็นแปด

"การพักผ่อนอย่างมีประสิทธิภาพ และการกินอาหาร น่าจะช่วยเร่งการฟื้นฟูพลังงานได้ แต่ถ้าตึงเครียดหรือเคลื่อนไหวร่างกายอยู่ตลอดเวลา พลังงานก็คงจะไม่เพิ่มขึ้นแน่... แค่ไม่รู้ว่าจะมีพวกขวดยามานาอะไรทำนองนั้นไหม?"

จนถึงตอนนี้ หลินฉวินถึงเพิ่งมีเวลามาศึกษาของรางวัลที่ได้รับ

สิ่งแรกที่เปิดขึ้นมา ก็คือแผงข้อมูลส่วนตัว

ข้อมูลของเขาเกิดการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย

ในช่องระดับบุคคล เปลี่ยนเป็น 【ระดับ: 1 (150/100)】

ด้านหลังมีเครื่องหมายบวกเพิ่มเข้ามา

สิ่งมีชีวิตอารยธรรมบากาตันหนึ่งตัวเท่ากับประสบการณ์ 50 แต้ม สามตัวก็คือ 150 แต้ม เขาบรรลุเกณฑ์การเลื่อนระดับบุคคลแล้ว

หลินฉวินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะใช้ความคิดสั่งการและกดเลือกทันที

ในพริบตานั้น หลินฉวินก็รู้สึกราวกับถูกกระแสไฟฟ้าช็อต

ทั่วทั้งร่างชาหนึบไปชั่วขณะ

ตามมาด้วยความรู้สึกเบาสบายตัวอย่างเห็นได้ชัด

เมื่อดูที่แผงข้อมูลอีกครั้ง ค่าสถานะของเขาก็เปลี่ยนไปแล้ว!

【ชื่อ: หลินฉวิน】

【ระดับ: 2 (50/200)】

【พละกำลัง: 8】

【ความคล่องตัว: 7】

【ร่างกาย: 9】

【พลังงาน: 8/14】

【คำใบ้: ข้อมูลทั้งหมดด้านบนมีค่ามาตรฐานของคนปกติอยู่ที่ 10】

【พรสวรรค์: ความสามารถโบนัสสุ่มการ์ด】

【จำนวนครั้งในการสุ่มการ์ดที่เหลืออยู่: 0】

【สกิล:】

【1. "ปัง" (ระดับสกิล: 1): ภายในรัศมี 10 เมตรรอบตัวคุณ หากกวาดสายตามองไปที่เป้าหมาย จะสามารถใช้สกิลนี้ทำลายล้างส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายสิ่งมีชีวิตที่มีคาร์บอนเป็นองค์ประกอบได้อย่างแม่นยำ】

【ระดับขีดจำกัดร่างกายเป้าหมายที่สามารถระเบิดได้โดยตรงในปัจจุบัน: 18 (เมื่อใช้สกิลนี้กับศัตรูที่มีค่าร่างกายเกินกว่าตัวเลขนี้ ประสิทธิภาพจะลดลง)】

พละกำลัง ความคล่องตัว และร่างกาย ล้วนเพิ่มขึ้นมาอย่างละหนึ่งแต้ม แน่นอนว่าการเพิ่มขึ้นเพียงเล็กน้อยนี้ ยังไม่ถึงเกณฑ์มาตรฐานเสียด้วยซ้ำ หลินฉวินจึงไม่ค่อยรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงมากนัก แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปมากที่สุดก็คือพลังงานและร่างกาย

ร่างกายเพิ่มขึ้นหนึ่งแต้ม

ขีดจำกัดเป้าหมายที่สกิลหญิงหัวระเบิดของเขาจะระเบิดได้โดยตรงก็เพิ่มขึ้นตามไปด้วย

และขีดจำกัดสูงสุดของพลังงานก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน

พลังงานของเขาเหนือกว่าคนปกติไปไกลแล้ว!

พลังงาน 14 แต้ม

เขาพุ่งชนขีดจำกัดใช้สกิลติดต่อกันได้สูงสุดหกครั้งแบบไม่คิดชีวิต!

เทียบเท่ากับว่ามีกระสุนเพิ่มขึ้นจากเดิมหนึ่งนัด!

หากระดับบุคคลสามารถเลื่อนขึ้นไปได้เรื่อยๆ ตราบใดที่ร่างกายสามารถเพิ่มขึ้นได้อย่างต่อเนื่อง...

สกิลนี้ คงไม่ถึงขั้นระเบิดหัวเทพเจ้าได้เลยหรอกนะ?

เมื่อคิดถึงตรงนี้ ลมหายใจของหลินฉวินก็ชะงักไปครึ่งจังหวะ

นี่มันสกิลขั้นเทพชัดๆ!

นี่ยังเป็นแค่สกิลแรกที่เขาได้มาจากความสามารถสุ่มการ์ดเท่านั้น

สวรรค์เท่านั้นที่รู้ว่าต่อไปจะสุ่มได้อะไรอีก!

ระดับบุคคลต้องเลื่อน ระดับสกิลก็ต้องเลื่อน!

และที่สำคัญที่สุดคือ ต้องหาโอกาสสุ่มการ์ดให้มากขึ้น!

คนอื่นมีพลังพิเศษได้แค่อย่างเดียว แต่ความสามารถหญิงหัวระเบิดนี้ เป็นเพียงความสามารถแรกของหลินฉวินเท่านั้น

เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาก็ตั้งสติ เตรียมจะตรวจสอบระบบอันดับสมรภูมิและแต้มผลงานที่สำคัญที่สุด

การอัปเกรดพรสวรรค์ การหาโอกาสสุ่มการ์ดเพิ่ม ทั้งหมดล้วนขึ้นอยู่กับแต้มผลงาน!

...

...

─── 💀 ─── 𝔖𝔞𝔥𝔞ℭ𝔥𝔬𝔨𝔪𝔦𝔫𝔤𝔨𝔴𝔞𝔫 ─── 💀 ───