ตอนที่ 60: หวังยวนผู้น่าเคารพนับถือ

ตอนที่ 60: หวังยวนผู้น่าเคารพนับถือ

“กระบี่แห่งราชันเหรอ?”

หวังยวนขมวดคิ้วเล็กน้อยขณะยื่นไม้เท้าหยกกระดูกให้เทพแห่งความตาย

“อา... พะ... พี่หนิว... คุณ…”

ขณะมองไม้เท้าที่หวังยวนมอบให้ เทพแห่งความตายก็ตกตะลึงชั่วขณะพลางพูดติดอ่างจนไม่เป็นภาษาคน

“ไม่สิ... พี่หนิว คุณไปตามใจเขาแบบนี้มันจะดีเหรอ?”

คนอื่นต่างตบอกกระทืบเท้าเมื่อเห็นเช่นนี้และได้แต่หวังว่าจะสามารถช่วงชิงไม้เท้ามาได้

ไม้เท้าระดับทอง แถมยังมีคุณสมบัติชั้นยอดอีก อย่าว่าแต่เรื่องมูลค่าในตลาดเลย ของชิ้นนี้นับว่าล่อตาล่อใจจนไม่อาจต้านทานได้สำหรับใครก็ตามที่ต้องการมัน

หวังยวนเองยังคงถือไม้เท้ามือใหม่ แต่เขากลับมอบอุปกรณ์ชั้นยอดให้กับคนอื่น

พฤติกรรมเช่นนี้นับว่าน่าตกตะลึงยิ่งกว่าตอนหวังยวนโซโล่ Boss

ต้องทราบก่อนว่ามูลค่าของอุปกรณ์สวมใส่ภายในเกมสำคัญยิ่งกว่าชีวิต มีสหายกี่คนที่ต้องแยกทางกันเพียงเพราะอุปกรณ์สวมใส่หนึ่งชิ้น มีผู้คนตั้งเท่าไหร่ที่กลายเป็นศัตรูเพียงเพราะอุปกรณ์สวมใส่ชิ้นเดียว แล้วมีไอ้สารเลวอีกมากแค่ไหนที่หมายจะช่วงชิงอุปกรณ์สวมใส่ต่อหน้าทุกคนที่อยู่ในห้องถ่ายทอดสด

หวังยวนสละอุปกรณ์ชั้นยอดให้ผู้อื่นเช่นนี้ ต้องเป็นคนที่มีจิตวิญญาณแบบไหนกัน

ทุกคนทั้งรู้สึกประทับใจ ชื่นชมและไม่พอใจเล็กน้อย

พวกเขาประทับใจในอุปนิสัยของหวังยวน พวกเขานับถือในพฤติกรรมของหวังยวน แต่ที่ไม่พอใจเป็นเพราะตนเองไม่ใช่นักเวทคนนั้น

โดยเฉพาะเทพแห่งความตายผู้มักแสดงสีหน้าได้สมกับชื่อเทพแห่งความตายถึงกับหลั่งน้ำตาออกมา "พี่หนิว... ฉันจะไม่พูดอะไรแล้ว นับจากนี้ไปเรื่องของคุณก็คือเรื่องของฉัน”

“ไม่ขนาดนั้นหรอก!”

หวังยวนโบกมือแล้วเอ่ยคำ “ด้วยสถานการณ์ตอนนี้ ฉันมีหรือไม่มีอาวุธมันก็ไม่ต่างกันหรอก”

“เอื้อ…”

ทุกคนรู้สึกเหมือนกับถูกโจมตีอย่างหนักหลังจากได้ยินคำพูดของหวังยวน

แต่ถ้าลองคิดให้ถ้วนถี่มันก็เป็นความจริงไม่ใช่หรือ หวังยวนคือเนโครแมนเซอร์ที่สกิลทั้งหมดอยู่กับสัตว์เลี้ยงอันเดด คุณสมบัติของไม้เท้าในการเพิ่มความเสียหายมีความสำคัญต่อหวังยวนเล็กน้อยเท่านั้น แต่คำพูดของเขาค่อนข้างตรงไปตรงมา

ความจริงทำร้ายความภาคภูมิใจของทุกคนมากกว่าคำโกหก

…

หวังยวนยังคงสัมผัสต่อไป

ทุกคนเริ่มอธิษฐานอีกครั้ง

“หืม?”

ตอนนี้หวังยวนพลันตกตะลึงขณะเผยสีหน้าสับสนออกมา

“เกิดอะไรขึ้น? คุณพบอะไร?” ทุกคนมารวมตัวรอบข้าง

“นั่นมันอาวุธวอริเออร์ไม่ใช่เหรอ?”

“เหลวไหล! ดูจากสีหน้าของพี่หนิวแล้วอาจจะเป็นไม้กางเขนก็ได้!”

“พูดกันไปเรื่อย ฉันคิดว่าเป็นไม้เท้า…”

“เทพแห่งความตายอย่างคุณไม่มียางอายเลยเหรอ? ช่วยไปตายที่ไหนสักพักได้หรือเปล่า? ขอเป็นคันธนูไม่ได้หรือไง?”

“ตราบใดที่ไม่ใช่กริชก็ดีทั้ง...” สีหน้าของสุ่ยหลิงหลงดูเคร่งขรึม

ทว่าก่อนเธอจะทันได้พูดจบ หวังยวนได้ดึงกริชออกมาจากหน้าอกของลีโอริคเป็นที่เรียบร้อย

การเก็บเกี่ยวแห่งความตาย

หมวดหมู่: กริช

คุณภาพ: ทอง

โจมตี: 60

เวทมนตร์: 37

ความแข็งแรง +13

ความคล่องตัว +14

สกิลติดตัว: โซลมาร์ค ทุกการโจมตีที่โดนเป้าหมายจะซ้อนทับโซลมาร์คเอาไว้หนึ่งชั้นสูงสุดอยู่ที่สิบชั้น

สกิลใช้งาน: เก็บเกี่ยววิญญาณ หากเปิดใช้งานเก็บเกี่ยววิญญาณ โซลมาร์คจะถูกแปลงเป็นค่าพลังชีวิตของผู้ครอบครอง แต่ละชั้นของโซลมาร์คจะถูกแปลงเป็น 5

สกิลใช้งาน: ระเบิดสังเวยวิญญาณ เมื่อระเบิดสังเวยวิญญาณทำงาน โซลมาร์คจะถูกแปลงเป็นความเสียหาย โดยแต่ละชั้นของโซลมาร์คจะแปลงความเสียหายไปที่ค่าพลังชีวิตเป้าหมายเท่ากับ 5 (ไม่มีผลต่อ Boss)

อาชีพที่ต้องการ: นักฆ่า

เลเวลที่ต้องการ: 15

แนะนำไอเทม: กริชที่สร้างขึ้นจากซี่โครงของราชันโครงกระดูกลีโอริค เต็มไปด้วยพลังวิญญาณมหาศาลและมีพลังในการสังหารเป้าหมาย

“เชี่ยเชี่ยเชี่ยเชี่ยเชี่ย!!”

สุ่ยหลิงหลงกำลังจะเป็นบ้า!

กริชสี่เล่ม... หลังจากผ่านดันเจี้ยนแล้ว เธอได้กริชมาเพิ่มจากหนึ่งเป็นสี่เล่ม... โดยกริชแต่ละเล่มเป็นของชั้นยอดและมีคุณสมบัติเฉพาะตัว แล้วจะให้เลือกใช้งานอย่างไร? ต่อให้ถือสองมือก็สามารถเอาไปได้เพียงสองเล่มเท่านั้น

“เชี่ยเชี่ยเชี่ยเชี่ยเชี่ย!!”

คนอื่นแทบล้มทั้งยืนเหมือนกัน!

ของพวกนี้มีไว้สำหรับเธอเพียงที่ใช้กริชอยู่ตลอดเพียงผู้เดียว แต่การที่ดรอปแต่กริชแบบนี้ไม่เท่ากับทำให้ทรัพยากรสูญเปล่าเอาหรอกหรือ?

ต่อให้เธอจะเป็นสมาชิกสายเปย์เลเวลสิบห้าแต่ก็ไม่ถูกปรนนิบัติอย่างใจดีแต่อย่างใด หรือข่าวลือที่โอกาสการดรอปจะสูงขึ้นหากเติมเงินบ่อยจะเป็นความจริง?

“เธอมัน… ไอ้หยา…”

หวังยวนแทบจะพูดอะไรไม่ออก

เขาไม่รู้ว่าจะประเมินโชคของสุ่ยหลิงหลงอย่างไรดี

หากคิดแง่ดี ของทุกชิ้นที่เธอได้มีแต่กริช หากคิดแง่ลบ กริชทุกเล่มดันเป็นของชั้นยอด

ส่วนตัวเองยังมีไม้เท้าหักขนาดเล็ก

“ไม่เป็นไรนะหลิงจื่อ จากนี้ไปคุณก็สามารถมอบอาวุธสองมือให้กับเท้าเพิ่มได้แล้ว!” ผู้มีคุณธรรมย่อมชนะทุกสรรพสิ่งปลอบประโลมอยู่ข้างกาย

“อาวุธสองมือใช้กับเท้าได้เหรอ?” สุ่ยหลิงหลงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงน่ารักราวกับคนโง่

“ได้ที่ไหนล่ะ”

“ถ้างั้นคุณจะพูดจาเหลวไหลหาพระแสงอะไร?”

“คุณมองไม่ออกเหรอว่าฉันกำลังอิจฉา?”

“ไสหัวไปเลย! ไอ้ชั่ว!”

ทั้งสองเริ่มใส่ร้ายและดูถูกใส่กันอีกยก

“พี่หนิว คุณช่วยสัมผัสอุปกรณ์สวมใส่ของวอริเออร์ไม่ได้เหรอ?” วีรชนเป็นหนึ่งถึงกับหลั่งน้ำตา

ไม่สิ ถึงอย่างไรราชันโครงกระดูกลีโอริคก็เป็นวอริเออร์ แล้วเหตุใดถึงสวมใส่ชุดนักเวทบ้างหรือชุดนักฆ่าบ้าง หมอนี่มันไร้ยางอายขนาดนั้นเชียวหรือ?

“ธนูก็ได้!” ยิงไปเรื่อยเปื่อยอดใจรอไม่ไหว

“ฉันอยากได้ปีกนางฟ้า!” ความหวังเริ่มประกาศความต้องการอย่างไร้เหตุผล แต่ไม่มีใครให้ความสนใจแต่อย่างใด

“ไหนดูซิ…”

หวังยวนสัมผัสมันอีกครั้งอย่างไม่ใส่ใจ

“ฟ่าว!”

สิ้นแสงวาบไหว เกราะชุดหนึ่งจึงปรกาฏขึ้นในมือของหวังยวน

เกราะศักดิ์สิทธิ์อันเดด

หมวดหมู่: ชุดเกราะ

เกราะ: 60

ต้านเวท: 60

ร่างกาย +15

วิญญาณ +15

สกิลติดตัว: ผู้พิทักษ์อันเดด โบนัสค่าพลังชีวิต 15

สกิลติดตัว: ผู้ไถ่ถอนอันเดด การฟื้นฟูพลังชีวิตเพิ่มขึ้น 20

สกิลติดตัว: อันเดดไม่ตาย เมื่อค่าพลังชีวิตเท่ากับศูนย์ก็จะเข้าสู่สถานะอันเดดเป็นเวลา 15 วินาที หลังจากสิ้นสุดสถานะอันเดดแล้วก็จะถึงแก่ความตาย ระยะเวลาคูลดาวน์: 3600 วินาที

อาชีพที่ต้องการ: วอริเออร์ พาลาดิน

เลเวลที่ต้องการ: 15

แนะนำไอเทม: ชุดเกราะกระชับพอดีตัวของราชันโครงกระดูกลีโอริค ซึ่งครั้งหนึ่งเคยได้รนับการอำนวยพรจากเวทมนตร์อันเดดและครอบครองความสามารถในการก้าวข้ามความเป็นความตาย

“!!!!!!”

“พระเจ้าช่วย!! นี่มันสิ่งประดิษฐ์ของเบอร์เซิร์กเกอร์!!”

หวังยวนตกตะลึง

เท่าที่ทราบมา ระดับสองของอาวุธฟาดฟันจะถูกเรียกว่าเบอร์เซิร์กเกอร์ซึ่งมีสกิลระเบิดโลหิต เมื่อระเบิดโลหิตทำงาน ค่าพลังชีวิตจะลดลงอย่างต่อเนื่อง ยิ่งค่าพลังชีวิตต่ำเท่าไหร่ โบนัสุคณสมบัติก็จะยิ่งสูงมากเท่านั้น

ดังนั้นสิ่งโปรดปรานของเบอร์เซิร์กเกอร์คือการฟาดฟันผู้คนขณะใช้สกิล

การฟื้นฟูพลังชีวิตของชุดเกราะนี้ไม่เพียงแต่พัฒนาการเอาชีวิตรอดของเบอร์เซิร์กเกอร์เท่านั้น ด้วยคุณสมบัติความเป็นอมตะของอันเดดจึงทำให้อุปกรณ์ชิ้นนี้ได้รับการยกระดับ

ยิ่งค่าพลังชีวิตของเบอร์เซิร์กเกอร์ต่ำเท่าไหร่ คุณสมบัติก็ยิ่งสูงขึ้น โดยตามทฤษฎีแล้ว คุณสมบัติจะแข็งแกร่งที่สุดเมื่อค่าพลังชีวิตว่างเปล่า

ต่อให้ค่าพลังชีวิตกลายเป็นศูนย์ เบอร์เซิร์กเกอร์ก็ยังสามารถอยู่รอดได้ 15 วินาที ซึ่งเทียบเท่ากับทำให้เบอร์เซิร์กเกอร์มีพลังโจมตีสูงสุดนานถึงสิบห้าวินาที

สองคุณสมบัติแรกนับว่าเป็นของธรรมดาสำหรับอุปกรณ์สวมใส่วอริเออร์ แต่คุณสมบัติอันสุดท้ายถึงกับเปลี่ยนชุดเกราะให้กลายเป็นสิ่งประดิษฐ์ศักดิ์สิทธิ์ทันที

เมื่อเห็นคุณสมบัติของชุดเกราะ ทุกคนต่างตกตะลึงไปชั่วขณะ จากนั้นวีรชนเป็นหนึ่งจึงกระโดดตัวลอยด้วยหมายจะเข้าไปจูบหวังยวนอย่างเร่าร้อน “สุดปัง! พี่หนิว! คุณคือพี่น้องของฉันจริงด้วย”

“ตี! ตีเขาให้ตาย!”

หวังยวนเดือดดาลขณะออกคำสั่งให้โครงกระดูกทั้งสามดึงวีรชนเป็นหนึ่งออกจากร่างของเขาขณะกดลงกับพื้น จากนั้นจึงเริ่มชกและเตะอีกฝ่าย ส่วนคนอื่นต่างฉวยโอกาสเตะซ้ำไปสองสามครั้งเพื่อระบายโทสะ

ในเวลาเดียวกัน หวังยวนจึงดึงกระบี่ยาวออกจากร่างของลีโอริค

“ฟ่าว!”

ขณะกระบี่ยาวถูกดึงออกมา แสงสีทองเข้มก็ระเบิดออกมาในทันที