เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 59: หยกกระดูก

ตอนที่ 59: หยกกระดูก

ตอนที่ 59: หยกกระดูก


ตอนที่ 59: หยกกระดูก

ผู้เล่นที่มักสังหารมอนสเตอร์จะทราบดีว่าสภาพจิตใจจะเหนื่อยล้ามากแค่ไหนยามจดจ่อต่อการต่อสู้กับมอนสเตอร์

หลังจากผ่านการต่อสู้อันตึงเครียด ความเหนื่อยล้าย่อมมากกว่าการสังหารมอนสเตอร์ธรรมดา

เนโครแมนเซอร์ควบคุมสัตว์เลี้ยงต่อสู้ ทำให้ต้องผลาญพลังงานมากกว่าอาชีพอื่น

การควบคุมสัตว์เลี้ยงต่อสู้ทั้งสามในเวลาเดียวกันย่อมเป็นการผลาญงานมากถึงสามเท่า

แต่หวังยวนมีท่าทีสงบและผ่อนคลาย ไม่เผยท่าทีเหนื่อยล้าแม้แต่น้อย

ผู้ชายคนนี้แข็งแกร่งขนาดไหนกัน?

แน่นอนว่าสิ่งที่ไม่มีใครมองเห็นก็คือโครงกระดูกทั้งสามกำลังสาปแช่งอย่างดุเดือด

“เวรเอ๊ย! เกือบโดน Boss ฆ่าซะแล้ว!” หม่าซานเอ๋อร์ยังคงหวาดกลัว

“บัดซบ! ใครจะรู้ว่าคุณสมบัติของทหารโครงกระดูกเลเวลสิบจะแย่ขนาดนี้ มานาของฉันเกือบไม่พอ” เสี่ยวไป๋สบถ

“สหายทั้งหลายคงได้บทเรียนกันแล้ว อย่ากล้าอวดเก่งตอนเกิดเรื่องอะไรแบบนี้อีกในคราวหน้า หัดคิดถึงตัวเองก่อนเสียบ้าง” ต้าไป๋สรุปอย่างมีประสบการณ์

“ถุย! ประเด็นอยู่ที่พี่หนิวจะคิดถึงตัวเองไหมต่างหาก เขาอาจจะคิดว่าพวกเราเป็นยอดมนุษย์ก็ได้” เสี่ยวไป๋เอ่ยคำอย่างไม่พอใจ

“คุณไม่มีสิทธิ์พูดแบบนั้นกับพี่หนิวของฉัน!” หม่าซานเอ๋อร์ตอบรับทันที

เฮ้... คุณนี่มันสารเลวยันเงาเหลือเกิน!” แซ่ไป๋ทั้งสองตกตะลึง

ไม่ใช่ว่าหลานชายคนนี้อยากฆ่าหวังยวนและอยากหาสาวมาเป็นเจ้านายหรอกหรือ

“ถุย!”

หวังยวนลอบดูถูกเมื่อได้ยินเช่นนี้ “ทุกคนต่างอวดอ้างว่าเป็นหัวกะทิ ทั้งที่เกือบพลาดท่าให้ลีโอริคแต่ยังอวดอ้างว่าเป็นยอดฝีมืออีก”

หากคนอื่นมาได้ยินเช่นนี้ หวังยวนผู้สนทนาอย่างไร้กังวลจะต้องถูกกระทืบจมพื้นในวันนี้อย่างแน่นอน

ให้ตายสิ ทั้งที่เป็น Boss ทองเข้มเลเวล 30 แต่ยังกล้าบรรยายว่า “แค่” อีก ทำตัวไม่ต่างจากคางคกขึ้นวอ ไม่รู้เสียแล้วว่าใครเป็นคนให้ความกล้ากับพวกเขา

พูดตามตรง หากพูดเกี่ยวกับสกิล ลีโอริคคงไม่อาจเทียบเคียงโครงกระดูกทั้งสามได้อย่างแน่นอน

ประเด็นอยู่ที่เลเวลต่ำเกินไป ทหารโครงกระดูกไม่ใช่สิ่งมีชีวิตทรงพลังและมีเลเวลเพียง 10 เท่านั้น ต่อให้หาทางกำราบราชันโครงกระดูกลีโอริคด้วยสกิลได้ แต่ด้วยค่ามานาก็ทำให้ไม่สามารถใช้สกิลได้บ่อยครั้งได้

ตามการตั้งค่าของเกม เลเวลอันเดดของเนโครแมนเซอร์ไม่สามารถมากกว่าเลเวลของผู้เล่นได้

เหตุใดเลเวลของโครงกระดูกทั้งสองจึงต่ำน่ะเหรอ?

นั่นก็เพราะเลเวลของหวังยวนต่ำเกินไป

ท้ายที่สุดแล้ว มันก็ยังเป็นปัญหาของหวังยวนอยู่ดี

“ดูสิว่ามันดรอปอะไร!!”

น้ำเสียงตื่นเต้นของยิงไปเรื่อยเปื่อยเปลี่ยนไปขณะเผยท่าทีกระตือรือร้นออกมา

เมื่อได้ยินเช่นนี้ คนอื่นต่างเผยสีหน้าคาดหวังเช่นกัน

ถึงอย่างไรตอนพูดถึงการลงดันเจี้ยน สิ่งที่ Boss ให้คือสิ่งที่ผู้เล่นอยากทราบมากที่สุดเหนือสิ่งอื่นใด

“พี่หนิว! สัมผัสเลย!!”

ทุกคนเร่งเร้าให้หวังยวนสัมผัสร่าง

“ฮิฮิ! ถ้างั้นฉันจะสัมผัสแล้วนะ”

หวังยวนเดินตรงไปหาลีโอริคแล้วเริ่มทำการสำรวจ

“ขอให้เป็นดาบแห่งความตายด้วยเถอะ!”วีรชนเป็นหนึ่งพนมมือเข้าด้วยกัน

“ขอให้ดรอปกางเขนศักดิ์สิทธิ์ที่เป็นอาวุธรองที!” ผู้มีคุณธรรมย่อมชนะทุกสรรพสิ่งชี้ไปที่ไม้กางเขนบนหน้าอก

“ธนูจงมา ธนูจงมา” ยิงไปเรื่อยเปื่อยกำหมัดขณะพึมพำบางอย่าง

แม้เทพแห่งความตายจะไม่ได้เอ่ยคำอะไร แต่เขาก็อดไม่ได้ที่จะโหยหาถึงคทา

ความหวังลูบคางแล้วเอ่ยคำ “ชุดของราชันโครงกระดูกดูดีไม่เบา… ฉันขอเป็นปีกนางฟ้าของพาลาดินแล้วกัน”

สุ่ยหลิงหลงกัดฟันแล้วเอ่ยคำ “ถ้ากล้าดรอปกริชอีก ฉันตื้บนายแน่!!”

หวังยวน “…”

ให้ตายสิ ในสายตาของสารเลวพวกนี้ ลีโอริคไม่ใช่ Boss แต่เป็นเพียงคนชั่วในบ่อน้ำแห่งความปรารถนาเท่านั้น

ความปรารถนาที่จะดรอปกระบี่และไม้เท้ายังนับว่ามีเหตุผล แต่คำขออันไร้เหตุผลอย่างการขอให้ราชันโครงกระดูกดรอปกางเขนช่างเป็นคำขอของผู้มีคุณธรรมย่อมชนะทุกสรรพสิ่งที่อาจหาญเหลือเกิน ผู้มีคุณธรรมย่อมชนะทุกสรรพสิ่งถึงขั้นมีตรรกะบิดเบี้ยวจนบอกว่าสิ่งมีชีวิตอันเดดอาจจะถูกฆ่ากางเขน เพราะงั้นมันจะไปดรอปกางเขนได้อย่างไร

โดยเฉพาะความหวัง หลานชายคนนี้เรียกได้ว่าเป็นพวกหล่อเสียของ

ส่วนที่เหลวไหลที่สุดคงไม่พ้นสุ่ยหลิงหลงซึ่งไม่แม้แต่จะพูดภาษามนุษย์ด้วยซ้ำ

ขณะบ่นในใจ หวังยวนคลำร่างของลีโอริค ไม่ช้าไม้เท้าสีขาวราบเรียบจึงออกมาจากร่างของลีโอริค

หยกกระดูก

หมวดหมู่: ไม้เท้า

คุณภาพ: ทอง

โจมตี: 47

เวทมนตร์: 59

ปัญญา +15

วิญญาณ +14

สกิลติดตัว: เสียงกระซิบ ลดความเร็วในการร่ายคาถา 30 ลดคูลดาวน์สกิล 30 การใช้สกิลลดลง 30

สกิลติดตัว: ผนึกหยก พลังสกิลเพิ่มขึ้น 30

สกิลติดตัว: ราชันอันเดด เมื่อค่าพลังชีวิตต่ำกว่า 30 พรอันเดดจะถูกทริกเกอร์เป็นระยะเวลา 30 วินาที ในช่วงระยะเวลาดังกล่าว ค่าความเสียหายจะเพิ่มขึ้น 100

อาชีพที่ต้องการ: นักเวท นักบวช เนโครแมนเซอร์

เลเวลที่ต้องการ: 15

แนะนำไอเทม: สิ่งประดิษฐ์ศักดิ์สิทธิ์ที่สร้างจากกระดูกสันหลังของราชันโครงกระดูกลีโอริค มันครอบครองพลังเวทมนตร์อันน่าสะพรึงเพื่อขับเคลื่อนพลังอันเดด

“พระเจ้าช่วย!!”

“พระเจ้า!! ไม่ยกโทษให้แล้ว!”

“ทำไมถึงเป็นของนักเวทอีกแล้ว!!”

เมื่อหวังยวนแสดงคุณสมบัติของไม้เท้า ทุกคนก็แทบคลุ้มคลั่งขึ้นมา

เมื่อครู่นี้เสื้อคลุมคุณภาพทองสำหรับนักเวทก็ดรอปออกมาแล้ว ตอนนี้ไม้เท้าคุณภาพทองยังดรอปออกมาอีก

นักเวทเป็นลูกรักของเกมนี้หรือยังไง?

เทพแห่งความตายผู้อยู่ด้านข้างอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาขณะร่างสั่นไม่หยุด เด็กคนนี้เข้าถึงยากเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว แต่คราวนี้ใบหน้ากลับกระตุกไปมาจนดูน่าขนลุก…

แม้แต่หวังยวนยังอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจว่าหลานชายคนนี้ให้ความสำคัญกับรูปลักษณ์ภายนอกมากกว่าอุปนิสัย

ตอนที่ตัวเองดวงดีช่วงไปคลังแสงก็เรื่องหนึ่ง แต่พอคนอื่นเปิด Boss ก็กลับได้อุปกรณ์สวมใส่เป็นของตัวเอง ภายภาคหน้าอาจจะต้องปล่อยให้เด็กคนนี้ลองสัมผัส Boss ดูบ้าง

คุณสมบัติของหยกกระดูกนี้ดียิ่งกว่าเสื้อคลุมเพลิงฝึกหัดของบัลเสียอีก

สิ่งสำคัญที่สุดสำหรับนักเวทคืออะไร?

หนึ่งคือความเสียหาย สองคือการใช้มานา สามคือความเร็วในการโจมตี

ไม้เท้านี้ล้วนมีคุณสมบัติดีเลิศสำหรับนักเวท

ไม่เพียงแต่จะลดการใช้มานาเท่านั้น แต่ยังลดความเร็วในการร่ายกับคูลดาวน์สกิลอีกด้วย แถมราชันอันเดดยังช่วยเพิ่มความเสียหายโดยตรงเป็นเท่าตัว เมื่อใช้คู่กับเสื้อคลุมเพลิงก็จะสามารถเปลี่ยนค่าพลังชีวิตที่เหลืออยู่เป็นป้อมปืนใหญ่เหล็กกล้าได้

“ไม่มีทาง นี่คือออร่าของตัวเอกของแท้” หลังจากเทพแห่งความตายแสดงความยินดีแล้ว เขาจึงเผยคุณสมบัติที่ซ่อนเร้นออกมา

“ถุย! ฉันเองก็ใช้มันได้เหมือนกัน” ผู้มีคุณธรรมย่อมชนะทุกสรรพสิ่งชูนิ้วกลางให้เทพแห่งความตาย เขาอุตส่าห์ประพฤติตัวดีมาตลอด จะมาปล่อยให้คนอื่นเอาไปได้อย่างไร

“เวร... อู๋ตี๋ (ผู้มีคุณธรรมย่อมชนะทุกสรรพสิ่ง) คุณมีไม้เท้าอยู่แล้วนี่!” เทพแห่งความตายเอ่ยคำอย่างวิตก

“ส่วนฉันยังไม่มีเลยสักอัน” หวังยวนยกไม้เท้าหักในมือให้ดู

“ใช่ใช่ใช่ พี่หนิวพยายามตั้งมากมายขนาดนี้ หากไม่ให้ของติดมือเขาไปเลยสักชิ้นมันก็ดูไร้เหตุผลเกินไปหน่อย” “คนอื่นเริ่มส่งเสียงอึกทึกด้วยความตื่นเต้น

“ฮิฮิ เห็นได้ชัดว่าอุปกรณ์สวมใส่ชิ้นนี้เหมาะกับพี่หนิว” ผู้มีคุณธรรมย่อมชนะทุกสรรพสิ่งหัวเราะ

“คือ… ฉัน…”

เทพแห่งความตายมองทุกคน จากนั้นจึงมองหวังยวนด้วยสีหน้าที่อยากจะร้องไห้ออกมา…

ใช่แล้ว ลดการใช้มานา คูลดาวน์และการร่ายคาถาล้วนเป็นสิ่งที่อาชีพนักเวทต้องการ แถมไม้เท้านี้คู่ควรที่จะมอบให้กับหวังยวน

Boss ถูกฆ่าโดยหวังยวน อีกทั้งหวังยวนมีเพียงไม้เท้ามือใหม่ หากหวังยวนต้องการอุปกรณ์สวมใส่ชิ้นนี้ เทพแห่งความตายก็ห้ามอะไรไม่ได้

หวังยวนก็ลังเลเช่นกันว่าจะรับไว้ดีหรือไม่

ถึงอย่างไรไม้เท้าเป็นเพียงอุปกรณ์สวมใส่มือใหม่ ส่วนคุณสมบัติหยกกระดูกถือว่าเป็นของดี แต่เขาไม่ได้เล่นตำแหน่งสร้างความเสียหาย ดังนั้นการเอาไม้เท้านี้ไปถือเป็นการเสียของอย่างมาก ส่วนชุดของเทพแห่งความตายก็ยังเข้าคู่กันกับไม้เท้านี้มากกว่า

แต่เขาสามารถมอบมันให้กับต้าไป๋เพื่อให้ต้าไป๋ใช้งานมันได้

ทว่าเมื่อหวังยวนอยากหยิบไม้เท้า เสียงของพวกต้าไป๋จึงดังขึ้นในหูของเขา “ของพังแบบนี้มันมีดีตรงไหนกัน”

“คือแบบ… ไม่รู้เหรอว่าอาวุธขึ้นชื่อของลีโอริคคือกระบี่แห่งราชัน! นั่นต่างหากคืออาวุธครอบจักรวาล”

“นักธนูใช้ได้หรือเปล่า?”

“ไปให้พ้น ไอ้พวกขวางโลก”

จบบทที่ ตอนที่ 59: หยกกระดูก

คัดลอกลิงก์แล้ว