บทที่ 9 ซื้อเรือดำน้ำ

บทที่ 9 ซื้อเรือดำน้ำ

หวงเฉวียนยิ้มและไม่ได้ออกความเห็นใดๆ เธอเดินไปยังอีกมุมหนึ่งของโถงจัดแสดง ซึ่งมีชุดลักษณะคล้ายชุดสกีจัดแสดงอยู่หลายชุด ทั้งแบบชุดชิ้นเดียว แบบแยกชิ้น และยังมีอุปกรณ์เสริมอย่างรองเท้า ถุงมือ หมวก และหมวกกันน็อก

"นี่คือรุ่นกันหนาวใช่ไหมคะ?"

"ใช่ครับ" ฟู่เฉินเดินตามมาอธิบาย

"ชุดนี้หลักๆ แล้วประกอบด้วยสองชั้นครับ ชั้นนอกกันน้ำ กันลม และกันรอยขีดข่วน ส่วนชั้นในมีระบบรักษาอุณหภูมิให้คงที่"

"อธิบายง่ายๆ ก็คือ ช่างเทคนิคของเราได้ออกแบบเส้นใยผ้าให้มีลักษณะคล้าย 'ท่อ' ที่คอยส่งผ่านความร้อนอย่างต่อเนื่อง ทำให้ผู้สวมใส่รู้สึกอบอุ่นได้แม้อยู่ในสภาพแวดล้อมที่หนาวจัด"

"แต่มันต้องใช้พลังงานไฟฟ้าในการทำงานนะครับ ถ้าคุณกดตรงหัวซิปตรงนี้ มันจะเด้งออก เผยให้เห็นแบตเตอรี่ประสิทธิภาพสูงที่พวกเราพัฒนาขึ้นมาสำหรับเสื้อผ้าชุดนี้โดยเฉพาะ"

เขาพูดพลางกดตรงหัวซิปและสาธิตวิธีถอดแบตเตอรี่ให้หวงเฉวียนและคนอื่นๆ ดู แบตเตอรี่มีขนาดเล็กมาก ยาวประมาณแปดเซนติเมตรและกว้างเพียงหนึ่งจุดห้าเซนติเมตรเท่านั้น

"อย่าดูถูกแบตเตอรี่ก้อนเล็กๆ นี้นะครับ เมื่อชาร์จเต็ม มันสามารถให้ความอบอุ่นได้นานถึงยี่สิบชั่วโมงในสภาพแวดล้อมที่อุณหภูมิติดลบสามสิบองศาเลยทีเดียว"

หวงเฉวียนพยักหน้าอย่างพึงพอใจ "มีแบตเตอรี่สำรองขายด้วยไหมคะ?"

"แน่นอนครับ เราผลิตแบตเตอรี่แบบนี้ออกมาเยอะมาก เนื่องจากขนาดที่เล็กกะทัดรัดแต่มีความจุสูง มันจึงถูกนำไปใช้ในอุตสาหกรรมอื่นๆ ด้วยเหมือนกัน"

จากนั้นเขาก็มีท่าทีเขินอายเล็กน้อย "นี่เป็นหนึ่งในผลิตภัณฑ์ไม่กี่ชิ้นของเราที่เริ่มสร้างผลกำไรให้บริษัทแล้วล่ะครับ"

หวงเฉวียนเข้าใจได้ เธอเดินดูผลิตภัณฑ์อื่นๆ ต่อ ซึ่งมีหลากหลายประเภทจริงๆ

มีทั้งเสื้อกันฝนรุ่น 'ไอรักษ์ว่ายน้ำ' หน้ากากดำน้ำแบบไม่ต้องใช้เครื่องช่วยหายใจ แว่นตากันลมเปลี่ยนสีได้ อุปกรณ์ดำน้ำลึก เรือยาง เจ็ตสกี และกระทั่งเรือดำน้ำขนาดเล็ก!

"เรือดำน้ำนี่ก็ขายด้วยเหรอคะ?"

"ถ้าตกลงราคากันได้ก็ขายครับ นี่เป็นเรือดำน้ำขนาดเล็กที่เราสั่งทำพิเศษร่วมกับบริษัทผลิตเรือดำน้ำในเนเธอร์แลนด์ มีแค่วัสดุบางส่วนเท่านั้นที่เป็นผลงานการวิจัยและพัฒนาของเราเอง ถือเป็นการทดสอบฝีมือของพวกเราด้วย ซึ่งผลลัพธ์ก็ออกมาดีเยี่ยม มันมีฟังก์ชันครบครันกว่าและประสิทธิภาพก็ทรงพลังกว่าด้วยครับ"

"น่าทึ่งมากจริงๆ ค่ะ งานวิจัยและพัฒนาทั้งหมดนี้คงต้องใช้เงินทุนมหาศาลเลยสินะคะ"

ฟู่เฉินยิ้มขื่น "แค่ทีมสำรวจพื้นที่สุดขั้วอย่างเดียวก็มีถึงสามกลุ่มแล้วครับ แต่ละกลุ่มต้องใช้ทีมงานที่รวบรวมเหล่าหัวกะทิจากหลากหลายวงการมาทำงานร่วมกัน"

"พวกเขาต้องเดินทางไปยังซากปรักหักพังและสถานที่ห่างไกลทั่วโลก หลายแห่งเป็นที่ที่มนุษย์ไม่เคยย่างกรายเข้าไปถึง เพื่อสำรวจและค้นหาวัสดุพิเศษต่างๆ"

"วัตถุดิบสำหรับทำผ้าไหมน้ำแข็งก็ถูกค้นพบโดยทีมของอาย่าในสุสานโบราณแห่งหนึ่ง ห้องเก็บศพหลักของสุสานนั้นลึกลับมาก มันรักษาอุณหภูมิไว้ที่ติดลบห้าสิบองศาเซลเซียส ทำให้ศพที่มีอายุหลายพันปียังคงสภาพสมบูรณ์อย่างไม่น่าเชื่อ"

"จากการวิจัยในภายหลังพบว่า เป็นเพราะมีพืชสีฟ้าชนิดหนึ่งเติบโตอยู่ในห้องเก็บศพหลัก พืชชนิดนี้จะเหี่ยวเฉาและสรรพคุณของมันจะลดลงอย่างมากทันทีที่ถูกนำออกมาจากสุสาน ทำให้ไม่สามารถเพาะปลูกได้"

"เราทำได้เพียงสกัด 'ปัจจัยความเย็น' ออกมาจากพืชที่เหี่ยวเฉาเหล่านั้น ซึ่งนำไปสู่การเปิดตัวผลิตภัณฑ์ซีรีส์ผ้าไหมน้ำแข็งนี่แหละครับ"

"อืม" หวงเฉวียนพยักหน้ารับ แววตาฉายความชื่นชม หากมีเวลามากพอ ทีมนักวิจัยนี้อาจจะสามารถสร้างพื้นที่อยู่อาศัยที่ปลอดภัยให้กับมนุษยชาติในวันสิ้นโลกได้จริงๆ

แต่โชคร้ายที่เวลาเหลือไม่มากแล้ว!

หลังจากเดินชมโถงจัดแสดงจนทั่ว พวกเขาก็มาถึงห้องทำงานของฟู่เฉิน สวี่เจ๋อรับหน้าที่เจรจาต่อรอง โดยงัดเอาทั้งเหตุผลและความเห็นอกเห็นใจมาใช้ จนในที่สุดก็สามารถกว้านซื้อสินค้าที่มีอยู่ทั้งหมดได้ในราคารวมหกสิบล้าน

หวงเฉวียนจ่ายเงินมัดจำสามสิบล้าน และกำหนดวันส่งมอบในอีกสามวันข้างหน้า นอกจากสินค้าสำเร็จรูปที่มีอยู่แล้ว

ยังมีการสั่งทำเพิ่มไซส์และรูปแบบบางอย่างตามที่หวงเฉวียนต้องการ โดยสถานที่ส่งมอบคือโกดังที่เพิ่งเช่าใหม่

ก่อนที่หวงเฉวียนจะกลับ เธอไม่ลืมที่จะเอ่ยเตือนฟู่เฉิน "ฉันรู้ว่าคุณต้องมีสต็อกอุกกาบาตกับผ้าไหมน้ำแข็งเหลืออยู่อีกแน่ ฉันขอแนะนำให้คุณรีบนำมันมาผลิตเป็นสินค้าสำเร็จรูปซะ บางทีมันอาจจะมีประโยชน์ในอนาคตก็ได้"

พวกเขาล้วนเป็นหัวกะทิ หากต้องมาตายไปคงน่าเสียดายแย่ ในปีที่สามของวันสิ้นโลก ทั้งพืชและสัตว์จะเกิดการกลายพันธุ์ หากตอนนั้นยังมีทีมวิจัยที่เก่งกาจแบบนี้อยู่ ก็เชื่อว่ามนุษยชาติจะมีโอกาสรอดชีวิตมากขึ้น

ช่างเถอะ หวงเฉวียนได้เตรียมเสบียงสำหรับวันสิ้นโลกไว้มากพอที่จะใช้ชีวิตไปได้อีกหลายชาติแล้ว ความเป็นตายของคนอื่นไม่ใช่ธุระกงการอะไรของเธอ

เมื่อขึ้นมานั่งบนรถ หวงเฉวียนก็หันไปพูดกับสวี่เจ๋อ "เสื้อผ้าของประธานฟู่มีข้อจำกัดมากเกินไป คงเอามาใช้เป็นแค่จุดขายหลักได้เท่านั้น"

"สำหรับของอย่างอื่น คุณช่วยไปจัดการเตรียมมาตามรายการที่ฉันให้ไว้ก่อนหน้านี้ด้วย จำไว้นะว่าต้องเน้นพวกของที่จำเป็นต่อการเอาชีวิตรอด! สำหรับสภาพอากาศหนาวจัด ลองดูว่าสามารถสั่งทำเสื้อผ้าที่มีความหนามากพอจะให้ความอบอุ่นได้ไหม เสื้อผ้าสำหรับอากาศร้อนจัดและผลิตภัณฑ์อื่นๆ ที่เกี่ยวข้องก็เช่นเดียวกัน"

"เข้าใจแล้วครับเถ้าแก่"

สวี่เจ๋อลอบสังเกตหวงเฉวียนผ่านกระจกมองหลังอย่างเงียบๆ ในที่สุดเขาก็อดรนทนไม่ไหวจนต้องเอ่ยถาม "เถ้าแก่ครับ คุณแอบไปรู้ข่าวอะไรมาหรือเปล่า? ทำไมจู่ๆ ถึงสั่งให้เตรียมของสำหรับสภาพแวดล้อมสุดขั้วมากมายขนาดนี้ล่ะครับ ทำหยั่งกับว่าเรากำลังเตรียมตัวอพยพหนีไปอยู่นอกอวกาศอย่างนั้นแหละ"

หวงเฉวียนทอดสายตามองทิวทัศน์สองข้างทางที่เคลื่อนผ่านไป นิ่งเงียบอยู่นานก่อนจะตอบ "คุณคิดมากไปแล้ว ฉันก็แค่เตรียมจะเปิดซูเปอร์มาร์เก็ตสไตล์โกดังที่มีคอนเซปต์แหวกแนวหน่อยก็แค่นั้นเอง"

ถึงเธอจะเล่าเรื่องวันสิ้นโลกให้ฟัง ตอนนี้ก็คงไม่มีใครเชื่อเธอหรอก และเมื่อวันสิ้นโลกมาถึงจริงๆ คนที่ 'ทำนาย' ล่วงหน้าไว้แบบเธอคงต้องเจอกับเรื่องวุ่นวายมากมายแน่ๆ!

และหวงเฉวียนก็เกลียดเรื่องวุ่นวายที่สุด

เมื่อกลับมาถึงบ้านและทานมื้อเที่ยงเสร็จ เธอก็ได้รับโทรศัพท์จากนายหน้าอสังหาริมทรัพย์ แจ้งว่าจะเข้ามาดูบ้านในอีกสักครู่ พอดีมีลูกค้าสนใจและจะให้มีการประเมินราคาอย่างเป็นทางการด้วย

เมื่อวานนี้ เหอเหิงได้แนะนำตัวแทนอสังหาริมทรัพย์ที่ค่อนข้างเชื่อถือได้ให้กับหวงเฉวียน

เวลาบ่ายสองโมง คุณจงจากบริษัทนายหน้าก็พาลูกค้ามาที่วิลล่าของหวงเฉวียน ลูกค้าแสดงความพึงพอใจอย่างมากหลังจากเดินดูรอบๆ

หวงเฉวียนเองก็พอใจกับความรวดเร็วของนายหน้าเช่นกัน และเธอก็บอกว่าสามารถขายบ้านในราคาที่ถูกกว่าราคาตลาดเล็กน้อยได้ แต่มีเงื่อนไขสองข้อ

ข้อแรก หวงเฉวียนจำเป็นต้องอาศัยอยู่ที่นี่จนถึงสิ้นเดือนเมษายน ดังนั้นการส่งมอบบ้านจะเกิดขึ้นในช่วงปลายเดือนเมษายน

ข้อสอง ต้องจ่ายเป็นเงินสดเต็มจำนวนเท่านั้น

ลูกค้าก็เป็นคนตรงไปตรงมา จึงตกลงรับเงื่อนไขทั้งหมด และการซื้อขายก็จบลงที่ราคา 4.8 ล้าน!

ตอนที่คุณจงกำลังจะกลับ หวงเฉวียนก็ยื่นกุญแจอพาร์ตเมนต์เชิงพาณิชย์อีกสองห้องให้เขา พร้อมกับกำชับเงื่อนไขเดิม: จ่ายสดเต็มจำนวน ราคาถูกกว่าตลาดนิดหน่อยได้ และขอให้รีบดำเนินการให้เร็วที่สุด!

เมื่อมองดูยอดเงิน 4.8 ล้านที่โอนเข้าบัญชี หวงเฉวียนก็อารมณ์ดีขึ้นมาทันที พลางคิดว่าหาเงินแบบนี้มันง่ายกว่าตอนเป็นทหารรับจ้างตั้งเยอะ

จากนั้นเธอก็โทรหาเหอเหิง อ้างว่ากำลังร่วมหุ้นกับเพื่อนเปิดฟาร์มขนาดใหญ่ และขอให้เขาช่วยจัดซื้อเมล็ดพันธุ์พืชต่างๆ รวมถึงสัตว์ปีกและปศุสัตว์ทุกชนิดที่สามารถนำมาเลี้ยงได้

เธอขอให้เขาหามาให้ได้หลากหลายสายพันธุ์มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ รวมถึงปุ๋ย อาหารสัตว์ ส่วนผสม และอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องด้วย พร้อมกับโอนเงินให้เหอเหิงไปอีกห้าล้าน

หลังจากวางสาย หวงเฉวียนก็เริ่มดาวน์โหลดแผนที่ออฟไลน์ทั้งของต่างประเทศและในประเทศ เผื่อต้องใช้ในยามฉุกเฉิน

เธอค้นหาแผนที่ของเมือง S ไล่ดูจนไปสะดุดตาเข้ากับหมู่บ้านหมิงหยวน

หมิงหยวนตั้งอยู่ในเขตทางเหนือของเมือง S สร้างอิงแอบไปกับภูเขา มีระดับความสูงที่สูงกว่าปกติ แถวแรกๆ จะเป็นอาคารที่พักอาศัยเชิงพาณิชย์สูง 36 ชั้น

ด้านหลังขึ้นไปบนเนินเขาจะมีพื้นที่สำหรับวิลล่าโดยเฉพาะ กินพื้นที่ทั้งหมดถึง 130 เอเคอร์ มีคลับเฮาส์ขนาดใหญ่สามแห่ง และศูนย์พักผ่อนหย่อนใจอีกหลายแห่ง ที่นี่เป็นหมู่บ้านระดับไฮเอนด์ที่มีราคาสูงลิ่ว อัตราการเข้าพักจึงไม่สูงนัก

หวงเฉวียนค้นหาเบอร์โทรศัพท์ของนายหน้าจากอินเทอร์เน็ต แล้วติดต่อนัดหมายเพื่อขอเข้าไปดูบ้านในวันพรุ่งนี้