บทที่ 90 - ทำนายดวงจากตัวเลขชุดเดียว

บทที่ 90 - ทำนายดวงจากตัวเลขชุดเดียว

คนมียศมีตำแหน่งถ้ารู้เรื่องกลุ่มเต๋า ก็ไม่แปลกหรอกถ้ายศจะสูงพอ

ชายชราคนนั้นมีนามสกุลว่า 'โจว' ส่วนชื่อจริงไม่ได้บอก

ชายหนุ่มมาดกวนชื่อ เฝิงเทา ส่วนหญิงสาวชื่อ หลัวชุน ทั้งคู่ดูเย็นชา เดินเหินคล่องแคล่ว ไหล่ไม่ค่อยขยับ บ่งบอกว่ามีวิชาการต่อสู้ติดตัวมาพอสมควร

ส่วนพวกเขาจะเป็นนักพรตเต๋าหรือเปล่า อันนี้ฉันก็ดูไม่ออกหรอก ที่น่าสงสัยที่สุดก็คงเป็นคุณลุงโจวนั่นแหละ โอกาสเป็นไปได้สูง

คุณลุงโจวเดินเข้าเต็นท์ไปกับท่านกงถัวและแม่นางติง ส่วนเฝิงเทากับหลัวชุนยืนเฝ้าอยู่หน้าเต็นท์ จ้องพวกเราตาเป๋ง ที่น่าสนใจคือ เฝิงเทามองไปทางซืออันโหรวด้วยสายตาเหยียดหยาม

ซืออันโหรวแค่นเสียงเย็น "เฝิงเทา ไม่ต้องมาเก๊กท่าทำกร่างหรอกนะ ต่อให้นายมีแบ็คเป็นผู้อำนวยการหน่วยงานไหน ถ้าอยากจะล้างแค้นก็เชิญลงมือเลย แต่ฉันว่านายคงไม่มีปัญญาหรอก หึ"

อ้าว! ซืออันโหรวรู้จักเฝิงเทาด้วยแฮะ ผิดคาดเลย

ฟังจากที่พูด เฝิงเทาคงเคยแพ้ซืออันโหรวมาก่อน การที่พวกเขาเคยเจอกัน ก็ยิ่งทำให้ฉันมั่นใจว่าเฝิงเทาก็คงเป็นคนในแวดวงเต๋านี่แหละ

เฝิงเทาขมวดคิ้วมุ่น ถอดแว่นดำออก เผยให้เห็นดวงตาโตคิ้วเข้ม หน้าตาหล่อเหลาเอาการ แต่ที่แปลกคือ นัยน์ตาของเขาแอบมีประกายสีส้มจางๆ เหมือนใส่คอนแทคเลนส์สีอ่อนๆ ให้ความรู้สึกดุดันชอบกล

เขาควงแว่นดำเล่นด้วยนิ้วชี้ พูดด้วยน้ำเสียงกวนๆ "เรื่องมันก็ผ่านมาตั้งหลายปีแล้ว ไม่นึกเลยว่าเธอจะยังจำฝังใจอยู่อีก สงสัยเรื่องตอนนั้นคงทำให้เธอแค้นใจไม่หายสินะ แต่เวลาผ่านไปตั้งนาน ป่านนี้เธอคงสู้ฉันไม่ได้แล้วล่ะมั้ง"

ซืออันโหรวหน้าตึง สวนกลับอย่างเจ็บแสบ "มั่นหน้ามั่นโหนกให้มันตลอดรอดฝั่งนะย๊ะ จะได้ไม่ต้องวิ่งหนีหางจุกตูดเหมือนหมาอีก"

"นี่เธอว่าใครเป็นหมา!" เฝิงเทาเสียงเข้ม

"ใครรับก็คนนั้นแหละ"

"ซืออันโหรว!"

"แน่จริงก็เข้ามาสิ!"

"เธอ!"

เถียงกันไปเถียงกันมา สุดท้ายเฝิงเทาก็เป็นฝ่ายยอมถอย ไม่กล้าลงไม้ลงมือกับซืออันโหรว

ไม่รู้ว่าพวกเขาไปบาดหมางอะไรกันมา แต่ดูจากทรงแล้ว คงไม่ใช่เรื่องเล็กๆ แน่

เรื่องส่วนตัวของคนอื่น พวกเราก็ได้แต่มองเป็นผู้ชม ไม่รู้ว่าใครถูกใครผิด จะไปเข้าข้างฝั่งไหนก็คงไม่เหมาะ

ดีนะที่ตอนนี้พวกเราอยู่ในจุดตั้งแคมป์ของกลุ่มเต๋า เฝิงเทากับซืออันโหรวถึงอยากจะฟาดปากกันแค่ไหน ก็ต้องเกรงใจสถานที่บ้างแหละ

เทียบกับเฝิงเทาแล้ว หลัวชุนดูน่าสนใจกว่าเยอะ ไม่รู้ว่าเซี่ยงซื่อหลินไปเตะตาเธอเข้าหรือเปล่า เธอถึงได้เป็นฝ่ายเดินเข้ามาทักทายเขาก่อน

ถึงหน้าตาเธอจะดูดุๆ แต่พออ้าปากพูด ก็รู้เลยว่าเป็นคนมีมนุษยสัมพันธ์ดีเยี่ยม

จงหลินหันไปแหย่เซี่ยงซื่อหลิน "ร้ายไม่เบานะนายเนี่ย สาวสวยหุ่นแซ่บขนาดนี้ มองข้ามผู้ชายทั้งค่ายพุ่งตรงมาหานายคนเดียวเลย จะแต่งเมื่อไหร่ก็อย่าลืมส่งการ์ดมาให้ฉันด้วยนะ"

พอได้ยินแบบนั้น ฉันก็อดหัวเราะไม่ได้

ยัยนี่มันตัวตึงจริงๆ เพิ่งจะคุยกันได้ไม่กี่คำ ก็จะให้เขาส่งการ์ดแต่งงานให้ซะแล้ว ข้ามขั้นไปไกลเกิ๊น...

เซี่ยงซื่อหลินหน้าแดงเถือก พยายามจะอธิบาย แต่ก็สู้ฝีปากจงหลินไม่ได้ โดนแซวซะหน้าแดงเป็นตำลึงสุกเลย

หลัวชุนก็ใจกว้างใช่เล่น โดนจงหลินแซวก็ไม่โกรธ แถมยังขยิบตาส่งวิ้งค์ให้เซี่ยงซื่อหลินอีกต่างหาก

เวลาผ่านไปจนถึงเที่ยง

ท่านกงถัว แม่นางติง และคุณลุงโจว ไม่รู้ว่าคุยอะไรกันในเต็นท์ แต่ตอนเดินออกมา สีหน้าก็ดูชื่นมื่นกันดี ท่านกงถัวกับคุณลุงโจวยิ้มแย้มแจ่มใส ส่วนแม่นางติงก็ยังทำหน้านิ่งเหมือนเดิม

ท่านกงถัวเรียกพวกเรามาประชุม "พรุ่งนี้เก้าโมงเช้า เราจะส่งทีมแรกลงไปสำรวจหมู่บ้าน ขอให้ทุกคนเตรียมตัวให้พร้อม คืนนี้ฉันจะบอกแผนการทำงานอย่างละเอียดอีกที"

"ทีมแรกเหรอ?" เถาฝั่งถามด้วยความสงสัย

ท่านกงถัวอธิบายว่า "พวกเรายังไม่รู้ตื้นลึกหนาบางของหมู่บ้านนี้ดีพอ ตั้งแต่ส่งทีมเข้าไปสำรวจคราวก่อนจนถึงตอนนี้ เวลาล่วงเลยมานานแล้ว สภาพในหมู่บ้านอาจจะเปลี่ยนไป ทีมที่จะเข้าไปพรุ่งนี้ มีหน้าที่หลักคือสำรวจภูมิประเทศภายในหมู่บ้าน เพราะงั้น แม่นางซือกับแม่นางจงจะต้องเป็นกำลังสำคัญในภารกิจนี้"

ซินแสฮวงจุ้ยของกลุ่มเต๋าที่ส่งเข้าไปก่อนหน้านี้ ตายเรียบในหมู่บ้านหมดแล้ว ตอนนี้ก็เหลือแค่จงหลินกับซืออันโหรวเท่านั้นที่เป็นซินแสฮวงจุ้ย การจะเข้าไปสำรวจภูมิประเทศในดงหมอกมรณะ ก็ต้องพึ่งซินแสฮวงจุ้ยนี่แหละ!

ถึงจะบอกว่าแค่ไปสำรวจ แต่ดูจากผลงานของทีมก่อนหน้า ภารกิจนี้มันเสี่ยงตายชัดๆ

จงหลินกับซืออันโหรวไม่ได้มีทีท่าหวาดกลัวเลย พยักหน้ารับคำสั่งอย่างแข็งขัน

ท่านกงถัวรู้ว่าพวกเราต้องกังวลแน่ๆ เลยพูดปลอบใจว่า "คราวก่อนที่เราเข้าไป เราไม่ได้วางแผนให้รัดกุมพอ เลยเกิดเรื่องน่าสลดใจขึ้น แต่คราวนี้เรามีกำลังพลพร้อม แถมยังมีนักพยากรณ์ไปด้วย ฉันรับรองว่าจะไม่ยอมให้ใครต้องมาทิ้งชีวิตที่นี่เด็ดขาด!"

ที่ท่านพูดมันก็ถูก ถึงนักพยากรณ์จะไม่มีวิชาปราบผีสาง แต่แค่ทำนายทายทักสองสามประโยค ก็ช่วยชี้เป็นชี้ตาย หาทางหนีทีไล่ให้รอดพ้นจากอันตรายได้แล้ว

แต่ก็อย่างว่าแหละ พูดน่ะมันง่าย แต่ทำจริงๆ มันยาก

ตอนแรกฉันก็นึกว่าจะได้โชว์ฝีมือบ้าง แต่คนของกลุ่มเต๋ากลับไม่ยอมให้ฉันทำนายดวงให้ แต่กลับไปพึ่งจ้าวซินเผิงแทน

เรื่องก็คือ ให้จ้าวซินเผิงทำนายการเดินทางพรุ่งนี้ แล้วก็ดูดวงให้แต่ละคนที่จะไปร่วมภารกิจด้วย

กฎเหล็กของการทำนายดวงคือ ห้ามแพร่งพรายให้คนนอกรู้ ดวงการเดินทางจะบอกแค่หัวหน้าทีมเท่านั้น ส่วนดวงของแต่ละคนก็จะบอกเจ้าตัวแบบตัวต่อตัว

ในเมื่อฉันเป็นนักพยากรณ์ ก็เลยไม่ต้องลงพื้นที่ไปเสี่ยงตาย จ้าวซินเผิงก็คงไม่มาทำนายดวงให้ฉันหรอก

คนที่ต้องลงพื้นที่พรุ่งนี้มี: จงหลิน, เซี่ยงซื่อหลิน, เถาฝั่ง, ซืออันโหรว, แม่นางติง, ปี้ซู, ปี้หยวน, และหลัวชุน รวมทั้งหมดแปดคน ส่วนคนที่เหลือก็สแตนด์บายอยู่ที่ค่าย

ทีมสำรวจแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม จงหลินกับซืออันโหรวแยกกันอยู่คนละกลุ่ม บุกเข้าหมู่บ้านตระกูลหยางจากทางตะวันออกและตะวันตก

ในหมู่บ้านที่หมอกลงจัดจนมองไม่เห็นทาง แม้แต่จะใช้สัญญาณโทรศัพท์ก็ยังไม่ได้ พวกเขาต้องผูกเชือกไนลอนติดตัวไว้ตลอดเวลา จะได้ไม่หลงทาง

การที่ฉันซึ่งเป็นนักพยากรณ์ระดับเดียวกันกับจ้าวซินเผิง ต้องมานั่งตบยุงดูคนอื่นทำงาน มันก็ต้องมีคนนินทาอยู่แล้ว

แต่ฉันก็ชินแล้วล่ะ ไม่ได้เก็บมาใส่ใจอะไรมากมาย

ทองแท้ย่อมไม่กลัวไฟ ถ้าฉันมีฝีมือจริง เดี๋ยวก็มีโอกาสได้แสดงเองแหละ

ถ้าจ้าวซินเผิงเก่งกว่าฉันจริงๆ การให้เขารับหน้าที่ทำนายดวงก็สมเหตุสมผลแล้ว

การเดินทางครั้งนี้มีชีวิตคนตั้งแปดคนเป็นเดิมพัน แถมยังเป็นกุญแจสำคัญในการไขปริศนาหมู่บ้านตระกูลหยางด้วย ถ้าฉันเป็นหัวหน้าทีม ฉันก็ต้องเลือกจ้าวซินเผิงที่สามารถ 'ปรับเปลี่ยนบุคลิก' มาจัดการเรื่องนี้แน่ๆ

จงหลินกับเซี่ยงซื่อหลินก็ให้จ้าวซินเผิงทำนายดวงให้แล้ว ในฐานะเพื่อน พวกเขาก็ทนไม่ได้ที่เห็นฉันโดนเมิน พอกลับมาถึงเต็นท์ ก็มาคะยั้นคะยอให้ฉันทำนายดวงให้พวกเขาอีกรอบ

ฉันเกาหัวเขินๆ "ในเมื่อจ้าวซินเผิงก็ดูให้แล้ว ฉันจะไปดูซ้ำทำไมล่ะ ถึงมันจะไม่ได้ส่งผลเสียอะไรกับดวงพวกนาย แต่ถ้าผลลัพธ์มันดันไม่ตรงกับของจ้าวซินเผิง แล้วพวกนายเลือกที่จะเชื่อฉัน ข่าวหลุดไปถึงหูจ้าวซินเผิงมันจะดูไม่ดีเอานะ"

คราวนี้พวกเรามาทำงานเป็นทีมเดียวกัน ฉันก็ต้องระวังเรื่องมารยาทบ้างแหละ

จงหลินพูดจาโผงผาง "บอกว่าไม่มีผลเสียก็ดูให้หน่อยสิยะ ถ้านายเป็นห่วงพวกเราจริงๆ ก็รีบๆ ดูมาเถอะ อย่ามัวแต่ลีลาเป็นคนแก่ไปหน่อยเลย"

"ใช่แล้วจื่อชู ดูให้พวกเราหน่อยเถอะ" เซี่ยงซื่อหลินเสริม

"..."

ฉันรู้ว่าพวกเขาสองคนหวังดี และก็มีเหตุผลด้วย กันไว้ดีกว่าแก้ ให้หมอดูสองคนดูให้ก็น่าจะแม่นยำกว่า

ฉันไม่ได้ถามหรอกนะว่าจ้าวซินเผิงทำนายอะไรให้พวกเข็ม รู้แค่ว่าจงหลินใช้วิธีเสี่ยงทายตัวอักษร ส่วนเซี่ยงซื่อหลินใช้วิธีคลำกระดูก

ส่วนคนอื่นๆ ได้ข่าวว่าจ้าวซินเผิงก็ใช้วิธีทำนายที่แตกต่างกันไป ดูท่าทางหมอนี่จะมีของจริงๆ แฮะ

จงหลินกับเซี่ยงซื่อหลินคลุกคลีกับฉันมานาน ย่อมรู้ดีว่าฉันถนัดเรื่องทำนายจากตัวเลขที่สุด ก็เลยให้ชุดตัวเลขสามหลักมาคนละสามชุด

จงหลินถามขึ้น "ฉันได้ยินมาจากซืออันโหรวว่า จ้าวซินเผิงทำนายจากตัวเลขชุดเดียว นี่หมายความว่าเขาเก่งกว่านายเยอะเลยใช่ไหม?"

พอได้ยินแบบนั้น ฉันก็ขมวดคิ้วนิดนึง ก่อนจะคลายออกแล้วตอบว่า "การทำนายจากตัวเลขมันไม่เหมือนวิธีอื่นหรอก ที่ฉันใช้สามชุดก็เพื่อความชัวร์ จะได้เช็คผลลัพธ์ให้มันแม่นยำขึ้น บางทีอาจจะเป็นสูตรเฉพาะของตระกูลฉันก็ได้มั้ง ขอแค่ผลลัพธ์มันออกมาตรง จะใช้กี่ชุดก็ไม่สำคัญหรอก"

(จบแล้ว)