บทที่ 29 - ความคิดของชิโนบุ

บทที่ 29 - ความคิดของชิโนบุ

มนุษย์น้ำแข็งตัวน้อยก่อตัวขึ้นอย่างกะทันหัน

ดวงตาของทุกคนเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย

"ไปตามหาคิบุตสึจิ มุซัน หาให้เร็วที่สุด แล้วลากคอมันกลับมาให้เร็วที่สุด!"

กู้เทียนออกคำสั่งทันที

มนุษย์น้ำแข็งเหล่านี้หายตัวไปจากจุดที่ยืนอยู่ทันที พวกมันเริ่มปูพรมค้นหาคิบุตสึจิ มุซันจากทุกสารทิศ

ประเทศญี่ปุ่นไม่ได้ใหญ่โตอะไรนัก

มนุษย์น้ำแข็งของเขาสร้างขึ้นจากมนต์อสูรโลหิตเลเวล 1000 เรื่องความแข็งแกร่งของร่างกายนั้นไม่ต้องพูดถึง การจะกวาดล้างทั่วทั้งญี่ปุ่นนั้นเป็นเรื่องง่ายดาย และอีกไม่นานก็คงรู้ผล

ทุกคนเมื่อเห็นผลลัพธ์นี้ก็รู้สึกดีใจมาก

โดยเฉพาะสาวๆ ทั้งสามคน สายตาที่มองกู้เทียนนั้นเต็มเปี่ยมไปด้วยความเลื่อมใสศรัทธาราวกับจะล้นทะลักออกมา

แน่นอนว่าไม่ได้หมายความว่าอิซุมิ ชินอิจิไม่ได้เลื่อมใสศรัทธา เพียงแต่กู้เทียนมองข้ามไปเท่านั้น จะไปสนความเลื่อมใสของชายฉกรรจ์ไปทำไมกัน

"สมกับเป็นกำลังรบอันดับหนึ่งของกลุ่มจริงๆ"

ดวงตาของหลินชิวชิวเปล่งประกาย ตอนนี้เธอรู้สึกสนใจในตัวชายหนุ่มผู้แข็งแกร่งคนนี้มากขึ้นไปอีก ต้องรู้ไว้ว่าเมื่อสองวันก่อนตอนที่สู้กับคิบุตสึจิ มุซัน เขายังไม่ได้แสดงพลังแบบนี้ออกมาเลย

และพลังนี้ ดูเหมือนว่าจะเป็นมนต์อสูรโลหิตของโดมะในมังงะ

สรุปแล้วคือเขามีพลังนี้อยู่ก่อนแล้วแต่ไม่ได้ใช้ หรือว่าเพิ่งจะได้มาในสองวันนี้กันแน่ นั่นเป็นเรื่องที่น่าคิดมาก...

ในขณะที่ทุกคนกำลังพูดคุยกัน

จู่ๆ ชิโนบุก็ดึงแขนกู้เทียนแล้วลากเขาไปที่ป่าเล็กๆ ข้างๆ ดูเหมือนว่าเธอมีคำถามอยากจะถามเขา

"ตรงนี้ไม่มีคนแล้ว มีอะไรก็พูดมาเถอะ" กู้เทียนมองชิโนบุที่เตี้ยกว่าเขาสองช่วงหัวแล้วเอ่ยถาม

ชิโนบุเป็นเด็กผู้หญิงรูปร่างเล็กบอบบางตามแบบฉบับดั้งเดิมของญี่ปุ่น

ตอนที่เนื้อเรื่องเริ่มขึ้นเมื่อเธออายุ 18 ปี ส่วนสูงของเธอก็แค่ร้อยห้าสิบกว่าๆ เกือบจะร้อยหกสิบ และเพราะรูปร่างที่เล็กบอบบางนี่แหละ ในช่วงหลังเธอถึงต้องเปลี่ยนไปใช้ยาพิษในการฆ่าอสูร ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตอนนี้เลย (ที่จริงตามข้อมูลออฟฟิเชียลคือ 151 ซม. แต่นั่นมันเตี้ยเกินไป ผมเลยบังคับเพิ่มส่วนสูงให้เธอเป็นเกือบร้อยหกสิบก็แล้วกัน)

โชคดีที่กู้เทียนไม่ได้สูงปรี๊ดเป็นสัตว์ประหลาดสองเมตรกว่า พอมายืนคู่กับชิโนบุก็ดูเป็นส่วนสูงที่ต่างกันแบบน่ารักกำลังดี ไม่ได้ดูเป็นโฉมงามกับเจ้าชายอสูรขนาดนั้น

"กู้เทียน..."

ชิโนบุมองกู้เทียนด้วยแววตาจริงจัง "นายช่วยสอนฉันใช้มนต์อสูรโลหิตหน่อยได้ไหม..."

"แบบที่ไม่ต้องกลายเป็นอสูรน่ะ แบบนายไง!"

ความคิดนี้ผุดขึ้นมาในหัวหลังจากที่เธอเห็นกู้เทียนบินได้

'ถ้าฉันใช้มนต์อสูรโลหิตได้ ฉันก็คงช่วยพี่สาวฆ่าอสูรได้ใช่ไหมล่ะ'

อสูรในเรื่องดาบพิฆาตอสูรนอกจากจะมีพลังฟื้นฟูตัวเองขั้นสุดยอด ฆ่าไม่ตายถ้าไม่โดนแสงอาทิตย์หรือดาบนิจิรินแล้ว สิ่งที่พิเศษที่สุดก็คือมนต์อสูรโลหิต

หากมนุษย์สามารถใช้มนต์อสูรโลหิตได้ เผ่าพันธุ์อสูรก็จะไม่มีที่ยืนอีกต่อไป

ชิโนบุคิดแบบนี้

เธออยากแข็งแกร่งขึ้น แล้วก็ฆ่าอสูร เหมือนกับกู้เทียน

แม้ว่ากู้เทียนจะเพิ่งบอกไปว่าจะจัดการคิบุตสึจิ มุซันก็ตาม

แต่ในใจของชิโนบุก็ไม่ได้คาดหวังอะไรมากนัก

มนุษย์น้ำแข็ง 20 ตัวดูแล้วมันไม่เยอะเลย

หน่วยพิฆาตอสูรมีคนมากกว่า 20 คนแน่นอน ตามหาคิบุตสึจิ มุซันมาหลายร้อยปี แต่ก็ไม่พบร่องรอยอะไรเลย

ชิโนบุเข้าใจดีถึงความยากลำบากในเรื่องนี้

"ดูเหมือนเธอจะไม่เชื่อว่าฉันจะจับคิบุตสึจิ มุซันมาได้สินะ"

กู้เทียนหรี่ตาลงพร้อมกับรอยยิ้ม

"จะเป็นไปได้ยังไง..."

ชิโนบุรีบโบกมือปฏิเสธ "ฉันเชื่อใจนายอยู่แล้ว... แต่... แต่..."

เด็กผู้หญิงวัยนี้โกหกไม่เป็น อึกอักอยู่นานก็พูดไม่ออกสักคำ ทำเอากู้เทียนอดขำไม่ได้

"เอาล่ะ เอาล่ะ ล้อเล่นน่า"

กู้เทียนพูดติดตลก ส่ายหน้าแล้วตอบว่า "ไม่มีวิธีให้เธอเรียนรู้สกิลพวกนี้หรอกนะ พูดได้เลยว่าทั้งโลกนี้มีฉันคนเดียวที่ทำได้"

ถ้าเป็นโลกวันพั้นช์แมน ก็คงมีของที่เจ๋งกว่ามนต์อสูรโลหิตแน่ๆ แต่ประเด็นคือที่นี่คือโลกดาบพิฆาตอสูร

เขาไม่มีวิธีให้ชิโนบุเรียนรู้สกิลที่เขาตัวมีหรอก

เว้นแต่ว่าจะเข้าร่วมกลุ่มแชตต่างมิติ แล้วก็ส่งอั่งเปาให้เธอ

แต่ถึงอย่างนั้น ก็ต้องใช้แต้ม ถึงจะสามารถอัปเกรดขึ้นไปได้ทีละขั้น

ส่วนการสอนโดยตรงนั้น มันเป็นไปไม่ได้

หรือไม่เธอก็ต้องมีระบบฟันฉับเดียวเลเวล 999 ด้วย

"อ้อ..."

เมื่อได้ยินคำตอบ ชิโนบุก็ไม่ได้รู้สึกประหลาดใจนัก แต่ก็อดรู้สึกผิดหวังไม่ได้

"วางใจเถอะ"

เมื่อเห็นท่าทางของชิโนบุ กู้เทียนก็ตบหน้าผากตัวเองเบาๆ "เชื่อใจฉันไหม"

"เชื่อสิ"

คราวนี้ชิโนบุตอบอย่างไม่ลังเล แววตาที่มองกู้เทียนมีความรู้สึกบางอย่างแฝงอยู่

มุกฮีโร่ช่วยสาวงามมันอาจจะดูเชย แต่ก็ใช้ได้ผลเสมอนะ

แถมยังเป็นในยุคที่มนุษย์กับอสูรเข่นฆ่ากันแบบนี้ด้วย

คนหน้าตาดีแถมยังเก่งกาจอย่างกู้เทียน ย่อมตรงสเปกของสาวๆ ในหน่วยพิฆาตอสูรอย่างแน่นอน

ยังไงก็ตาม ไม่ว่าชิโนบุจะยอมรับหรือไม่

เธอก็มีความรู้สึกดีๆ แบบคลุมเครือให้กับกู้เทียน ไอ้หมอนี่ที่ชอบทำตัวแปลกๆ ใส่เธออยู่เรื่อย

แน่นอน ต้องขอบอกไว้ก่อนว่า ความรู้สึกดีๆ แบบนี้ไม่ได้หมายความว่ารักนะ

ยกตัวอย่างง่ายๆ ถ้าตอนนี้กู้เทียนสารภาพรักกับชิโนบุ รับรองว่าโดนด่าเปิงแถมโดนตราหน้าว่าเป็นไอ้โรคจิต และเกมโอเวอร์ไปเลย

ถ้าค่อยๆ พัฒนาความสัมพันธ์ไปเรื่อยๆ... ก็คง... อะแฮ่ม

"ถ้าเชื่อก็อยู่เฉยๆ แล้วรอฟังข่าวดีได้เลย"

กู้เทียนได้ยินดังนั้นก็กลอกตา

ที่จริงจังหวะนี้ควรจะพูดอะไรซึ้งๆ เพื่อเรียกคะแนนความประทับใจจากสาวเจ้า แต่เขาเกลียดฉากดราม่าเรียกน้ำตาแบบนี้ที่สุด

ดังนั้น เขาจึงเขกหัวชิโนบุไปหนึ่งที แล้วก็ใช้วิธีเดิมหนีบเธอไว้ใต้รักแร้ แล้วพาเธอกลับไปที่โบสถ์ดื้อๆ ซะอย่างนั้น

พริบตาเดียว จินตนาการหวานแหววในใจชิโนบุก็มลายหายไปจนหมดสิ้น

นี่มันไอ้บ้าชัดๆ ชิโนบุกัดฟันกรอด ดิ้นรนและตะโกนลั่น

แต่ดูยังไงก็เหมือนว่ามุมปากของเธอจะมีรอยยิ้มโล่งอกแฝงอยู่

และนับตั้งแต่ตอนนี้นี่เอง ที่ชิโนบุเริ่มตั้งตารอคอยที่จะได้เห็นคิบุตสึจิ มุซันถูกจับมาฆ่าทิ้ง

และก็เป็นไปตามคาด

ความแข็งแกร่งของกู้เทียนก็ไม่ได้ทำให้เธอผิดหวัง

[จบแล้ว]