บทที่ 15 - สิ่งที่ต้องการคือความนิยม

บทที่ 15 - สิ่งที่ต้องการคือความนิยม

เจียงเจ๋อเอ่ยถามชายหนุ่มข้างๆ ขณะกำลังเตรียมน้ำตาลสีต่างๆ

"น้องชาย นายกับแฟนจะแต่งงานกันเมื่อไหร่ล่ะ"

เมื่อได้ยินเจียงเจ๋อถามถึงเรื่องนี้ แววตาของชายหนุ่มก็เต็มไปด้วยความหวานชื่น

"พวกเราเหลือเวลาเรียนมหา'ลัยอีกหนึ่งปีครับ"

"พอเรียนจบพวกเราก็จะแต่งงานกันทันที"

"ทางบ้านก็เตรียมทุกอย่างไว้พร้อมแล้วครับ"

เมื่อได้ยินชายหนุ่มตอบแบบนั้น เจียงเจ๋อก็ตัดสินใจได้แล้ว

ที่เขาถามชายหนุ่มแบบนี้ก็เพราะลังเลอยู่ว่าจะทำศรแห่งคิวปิดหรือเงื่อนมงคลดี

แต่ตอนนี้ตัดสินใจได้แล้ว ในเมื่อคู่รักคู่นี้ยังไม่ได้แต่งงานกัน การทำเงื่อนมงคลก็ดูจะยังไม่ค่อยเหมาะเท่าไหร่ งั้นทำเป็นศรแห่งคิวปิดก็แล้วกัน จะได้แสดงถึงความรักที่หวานชื่นได้ดีกว่า

ศรแห่งคิวปิดมีทั้งศรทองคำและศรตะกั่ว ศรทองคำคือศรแห่งความรัก ส่วนศรตะกั่วคือศรแห่งความเกลียดชัง

แน่นอนว่าเจียงเจ๋อต้องทำศรทองคำ เขาไม่ทำศรตะกั่วหรอก ขืนทำศรตะกั่วขึ้นมามีหวังได้เป็นเรื่องตลกขบขันแน่

เมื่อเตรียมน้ำตาลสีเสร็จเรียบร้อย เจียงเจ๋อก็เริ่มสาธิตขั้นตอนการทำให้ชายหนุ่มดู

"ดูให้ดีนะ พี่จะสาธิตให้ดูรอบนึง"

"เดี๋ยวส่วนใหญ่นายจะต้องเป็นคนทำเอง"

"ส่วนรายละเอียดปลีกย่อยเดี๋ยวพี่จะจัดการให้"

แม้ชายหนุ่มจะยังสงสัย แต่เขาก็จ้องมองการเคลื่อนไหวของเจียงเจ๋ออย่างตั้งใจ

"พี่เสี่ยวเจ๋อ ผมเคยกินสายไหมมาก็เยอะ"

"ส่วนใหญ่ก็มีแค่สายไหมสีต่างๆ"

"แถมรูปร่างก็เป็นแบบพื้นๆ มีแต่ทรงกลมทั้งนั้น"

"ไม่ค่อยมีรูปร่างแปลกๆ หรอกครับ"

"นี่มันจะทำเป็นรูปศรแห่งคิวปิดได้จริงๆ เหรอครับ"

เจียงเจ๋อพยักหน้ารับอย่างมั่นใจ

"บนโลกนี้ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้หรอก"

"ขอแค่นายตั้งใจทำ มันก็จะเกิดปาฏิหาริย์ขึ้นมาเอง"

ศรแห่งคิวปิดทำง่ายกว่าตุ๊กตาหมีเท็ดดี้เล็กน้อย สิ่งสำคัญคือต้องกะรูปร่างของรูปหัวใจให้ดี ต้องทำให้รูปร่างออกมาสมบูรณ์แบบ

ไม่นานนัก รูปหัวใจสีแดงสดสองดวงก็ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นในมือของเจียงเจ๋อ และถูกนำมาประกอบเข้าด้วยกันอย่างสมบูรณ์แบบ

ชายหนุ่มตาวาววับพลางเลียริมฝีปากอย่างตื่นเต้นเมื่อเห็นสายไหมรูปศรแห่งคิวปิดในมือของเจียงเจ๋อ

"โห ทำได้จริงๆ ด้วย"

"พี่เสี่ยวเจ๋อ พี่ไปเรียนวิชาเด็ดแบบนี้มาจากไหนครับ"

"สอนผมหน่อยได้ไหม ผมก็อยากทำเป็นบ้าง"

เจียงเจ๋อมองหน้าชายหนุ่มแล้วพูดขึ้น

"นี่ไง พี่กำลังทำให้ดูอยู่นี่"

"เดี๋ยวนายจะต้องลงมือทำสายไหมศรแห่งคิวปิดด้วยตัวเอง"

"เพื่อแสดงความรักที่มีต่อว่าที่ภรรยาของนาย"

"มอบเซอร์ไพรส์ให้เธอไงล่ะ"

ชายหนุ่มเข้าใจความหมายของเจียงเจ๋อ ภาพที่แฟนสาวของเขาเห็นศรแห่งคิวปิดแล้วทำหน้าเซอร์ไพรส์ผุดขึ้นมาในหัวของเขาทันที

"พี่เสี่ยวเจ๋อ แฟนผมจะต้องชอบเซอร์ไพรส์นี้แน่ๆ ครับ"

"แต่ผมทำไม่เป็นนี่สิ จะทำยังไงดีครับ"

เจียงเจ๋อพูดให้กำลังใจชายหนุ่มก่อนจะลุกขึ้นให้เขามานั่งแทนที่

"พี่จะจับมือสอนนายเอง"

"มา นายลองทำดูนะ"

"เดี๋ยวพี่จะสอนให้ ไม่ต้องกลัว"

"พี่บอกให้ทำยังไง นายก็ทำตามนั้นเลยนะ"

เจียงเจ๋อสอนชายหนุ่มอย่างใจเย็นครั้งแล้วครั้งเล่า หลังจากชายหนุ่มทำพลาดไปเป็นสิบครั้ง ในที่สุดเขาก็ทำออกมาได้เป็นรูปเป็นร่าง

ชายหนุ่มมองสายไหมศรแห่งคิวปิดที่บิดเบี้ยวไม่ได้สัดส่วนในมือด้วยสีหน้ากลุ้มใจ

"ไม่ไหวเลยครับพี่เสี่ยวเจ๋อ ผมยังทำไม่ได้เลย"

"ดูสิครับ มันน่าเกลียดมากเลย"

"ทำยังไงดีครับเนี่ย"

เจียงเจ๋อเสนอทางออกให้ชายหนุ่ม

"เอาแบบนี้ก็แล้วกัน"

"นายทำส่วนนึง ส่วนที่เหลือเดี๋ยวพี่ทำต่อเอง"

"ถือซะว่าเป็นผลงานของนาย แบบนี้โอเคไหม"

ทักษะการทำของว่างขนาดเล็กระดับ C ของเจียงเจ๋อเป็นสิ่งที่ระบบติดตั้งมาให้โดยตรง ทำให้เขาเชี่ยวชาญทักษะนี้อย่างถ่องแท้โดยไม่ต้องเรียนรู้ การที่ชายหนุ่มจะมาเรียนรู้ทักษะนี้ให้เป็นภายในระยะเวลาสั้นๆ นั้นเป็นไปไม่ได้เลย

ที่เจียงเจ๋อให้ชายหนุ่มเรียนรู้ก็เพื่อป้องกันไม่ให้แฟนของเขารู้สึกตะขิดตะขวงใจหากรู้ว่าแฟนไม่ได้เป็นคนทำเองทั้งหมด ดังนั้นขอแค่ชายหนุ่มพอจะทำเป็นบ้างก็เพียงพอแล้ว

เมื่อชายหนุ่มได้ยินที่เจียงเจ๋อพูด เขาก็ยิ้มออกและพยักหน้ารับ

"แบบนี้ก็ได้ครับ"

"อย่างน้อยผมก็มีส่วนร่วมทำด้วย"

"แฟนผมจะได้ไม่รู้สึกตะขิดตะขวงใจ"

เจียงเจ๋อสั่งเริ่มทันที

"งั้นเรามาเริ่มกันเลย"

สามนาทีต่อมา ศรแห่งคิวปิดที่สมบูรณ์แบบก็ปรากฏขึ้นในมือของชายหนุ่ม

ตอนที่ชายหนุ่มถือศรแห่งคิวปิดเดินไปหาแฟนสาว ทุกคนในร้านก็เห็นเขาเข้าพอดี รวมทั้งคู่สามีภรรยาชาวตะวันตกด้วย

ในขณะเดียวกัน ตากล้องทุกคนก็รีบหันกล้องไปจับภาพชายหนุ่ม นี่เป็นประเด็นที่น่าสนใจในการโปรโมต ทีมงานไม่มีทางพลาดแน่นอน

ทุกคนต่างเฝ้ารอคอยช่วงเวลาอันแสนอบอุ่นที่จะเกิดขึ้นเมื่อเห็นชายหนุ่มเดินเข้าไปหาแฟนสาว

เนื่องจากแฟนสาวนั่งหันหลังให้ชายหนุ่ม เธอจึงไม่รู้ว่าเขากำลังเดินเข้ามาใกล้

ชายหนุ่มค่อยๆ ย่องเข้าไปหาแล้วใช้มือปิดตาแฟนสาวไว้ ก่อนจะกระซิบข้างหูเธอเบาๆ

"ที่รัก เค้าเตรียมเซอร์ไพรส์มาให้ที่รักด้วยนะ"

"เดี๋ยวเค้านับหนึ่งถึงสาม แล้วที่รักค่อยลืมตานะ ดีไหม"

ตอนแรกหญิงสาวทำท่าจะขัดขืน แต่พอได้ยินว่าเป็นเสียงของแฟนหนุ่ม เธอก็พยักหน้ารับอย่างว่าง่าย

"อืม"

ชายหนุ่มคุกเข่าลงตรงหน้าหญิงสาวข้างหนึ่ง ประคองศรแห่งคิวปิดไว้ด้วยมือทั้งสองข้าง แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

"ที่รัก เดี๋ยวนับหนึ่ง สอง สาม แล้วที่รักค่อยลืมตานะ"

หญิงสาวพยักหน้ารับ

"อืม ได้สิ"

ชายหนุ่มนับเลขเบาๆ ก่อนจะบอกให้หญิงสาวลืมตา

"หนึ่ง สอง สาม"

"ที่รัก ลืมตาได้แล้วครับ"

เมื่อหญิงสาวลืมตาขึ้นมาและเห็นศรแห่งคิวปิดในมือของชายหนุ่ม เธอก็ตื่นเต้นและดีใจจนพูดไม่ออก

"นี่มัน... นี่มันศรแห่งคิวปิด"

"ศรแห่งคิวปิดจริงๆ ด้วย"

ชายหนุ่มประคองศรแห่งคิวปิดไว้พลางสารภาพรักอย่างสุดซึ้ง

"ที่รัก ขอบคุณนะที่เข้ามาในชีวิตของเค้า"

"เค้ารักที่รักนะ จะอยู่เคียงข้างที่รักตลอดไป ไม่มีทางทิ้งเธอไปแน่นอน"

หญิงสาวตอบกลับด้วยความซาบซึ้งใจ

"ขอบคุณนะที่รัก เค้าก็รักที่รักเหมือนกัน"

ผู้หญิงที่กำลังมีความรักมักจะหูเบาและใจอ่อน หญิงสาวคนนี้ก็เช่นกัน ในวัยของพวกเธอเป็นวัยที่อ่อนไหวง่าย เพียงแค่มีเรื่องเซอร์ไพรส์เล็กๆ น้อยๆ ก็ทำให้พวกเธอหวั่นไหวได้แล้ว

ดังนั้นหญิงสาวจึงซาบซึ้งใจกับสายไหมศรแห่งคิวปิดอันเล็กๆ ของชายหนุ่ม ทั้งสองสวมกอดกันอย่างหวานชื่น

แปะ แปะ แปะ

เสียงปรบมือดังขึ้นทั่วทั้งร้าน เป็นเสียงปรบมือแห่งความยินดี

โจวตงอวี่และตี๋ลี่เร่อปามองคู่รักหนุ่มสาวที่กำลังหวานชื่นด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความอิจฉา ทั้งสองคนแอบเหลือบมองเจียงเจ๋อที่อยู่ข้างๆ อย่างเขินอาย

หวงเสี่ยวหมิงตบไหล่เจียงเจ๋อพลางเอ่ยชม

"เสี่ยวเจ๋อ ฉันว่าเธอไปเป็นที่ปรึกษาปัญหาหัวใจได้เลยนะ"

"สายไหมศรแห่งคิวปิดนี่เธอเป็นคนสอนหมอนั่นทำใช่ไหมล่ะ"

"ไอเดียนี้น่าจะเป็นของเธอด้วยใช่ไหม"

"ช่างคิดจริงๆ น่านับถือ"

เจียงเจ๋อตอบกลับอย่างถ่อมตัว

"เรื่องเล็กน้อยเองครับ"

"การทำแบบนี้ก็เป็นการโปรโมตร้านไปในตัวด้วย"

"พี่วางใจได้เลย ภาพเมื่อกี้ทีมงานต้องเอาไปตัดต่อเป็นไฮไลต์เด็ดแน่นอน"

"พอรายการออกอากาศปุ๊บ ไชนีสเรสเตอรองต์ของเราก็ต้องดังระเบิด คนดูเพียบแน่ครับ"

สำหรับเจียงเจ๋อแล้ว เรื่องอื่นไม่สำคัญ สิ่งที่เขาต้องการคือความนิยม ความนิยมเท่านั้น

ขอแค่สามารถเพิ่มความนิยมได้ เขาก็พร้อมจะทดลองทำทุกอย่าง เพราะถ้ามีความนิยม เขาก็จะสามารถดาวน์โหลดทักษะได้มากขึ้น และทำเรื่องต่างๆ ได้มากขึ้นนั่นเอง

[จบแล้ว]