บทที่ 23 - ความบ้าคลั่งที่แฝงในความเรียบง่าย

บทที่ 23 - ความบ้าคลั่งที่แฝงในความเรียบง่าย

ที่นี่เป็นพื้นที่โล่งกว้างขนาดใหญ่ มองไปแวบเดียวก็เห็นเครื่องทดสอบพลังรบระดับล้านเรียงรายอยู่เต็มไปหมด นอกจากคุณป้าแม่บ้านที่กำลังทำความสะอาดอยู่ ก็มีนักสู้อยู่เพียงคนเดียว

คนผู้นี้ยืนอยู่หน้าเครื่องทดสอบเครื่องหนึ่ง ที่หน้าอกประดับด้วยเข็มกลัดยอดนักสู้สีเงิน บนเข็มกลัดมีขีดขวางหนึ่งขีด หมายความว่าเขาเป็นยอดนักสู้ระดับต้น

"อาจารย์จาง ฉันพาคนมาแล้วนะคะ ถ้าไม่มีอะไรแล้วฉันขอตัวก่อนนะคะ" หญิงสาวดูเหมือนจะรู้จักอีกฝ่าย เธอส่งยิ้มหวาน

ชายที่ถูกเรียกว่าอาจารย์จางยิ้มบางๆ น้ำเสียงนุ่มนวล "ตอนบ่ายว่างไหม? ผมเจอร้านเกี๊ยวเปิดใหม่ร้านนึง รสชาติใช้ได้เลยนะ เดี๋ยวพาไปชิม"

"เอ่อ... ถ้าไม่มีอะไรแล้วฉันขอตัวลงไปก่อนนะคะ" หญิงสาวพยักหน้า รู้สึกเขินอายเล็กน้อย ท่าทางเหมือนอยากจะรีบหนีไป

อาจารย์จางไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่ยิ้ม ท้ายที่สุดก็เบนสายตามาที่เจียงหยวน ในดวงตาปรากฏแววตาเย็นชาจางๆ

"ดูจากข้อมูล ในการประเมินครั้งนี้ คุณแสดงฝีมือได้อย่างโดดเด่น บรรลุถึงขอบเขตยอดนักสู้ระดับกลาง ตามคำสั่งเบื้องบน จะมีการทดสอบคุณเป็นรอบสุดท้าย หากยืนยันได้ว่าระดับความแข็งแกร่งบรรลุถึงขอบเขตยอดนักสู้ สำนักยุทธ์อู่จี๋ของเราก็จะมอบเข็มกลัดยอดนักสู้ระดับกลางให้คุณ"

อาจารย์จางพูดจบ ก็เบี่ยงตัวหลบเครื่องที่บังอยู่ แล้วพูดเสียงเรียบ "ตอนนี้คุณมีเวลาตรวจเช็คเครื่องหนึ่งนาที หลังจากนั้นก็เริ่มได้เลย กฎกติกาเหมือนกับการทดสอบครั้งก่อนของคุณ"

เจียงหยวนพยักหน้า เดินเข้าไป ส่วนเรื่องตรวจเช็คเครื่องน่ะเหรอ เขาไม่รู้จักเครื่องพวกนี้เลยสักนิด จะตรวจยังไงล่ะ

แต่ก็ต้องทำทีเป็นตรวจดูหน่อย เขายื่นมือออกไปลูบๆ คลำๆ เครื่องทดสอบลวกๆ แล้วเดินวนรอบๆ หนึ่งรอบ

และในตอนนั้นเอง ทั้งสามคนที่มีเฉาฉี่เปียวเป็นผู้นำ ก็ลงมาถึงชั้นล่างแล้ว ยืนอยู่ไม่ไกล เฝ้ามองเจียงหยวนเงียบๆ

"เริ่มเช็คเครื่องแล้ว พวกนายดูการกระทำของเขาสิ กำลังปล่อยไวรัสใส่เครื่องทดสอบอยู่รึเปล่า?" เฉาฉี่เปียวหรี่ตา จ้องมองทุกการเคลื่อนไหวของเจียงหยวนอย่างจับผิด

ยอดนักสู้คนข้างๆ ขมวดคิ้ว "ดูไม่ออกจริงๆ แฮะ ก็เหมือนการตรวจเช็คธรรมดานะ"

"ดูท่าทางแล้วน่าจะเป็นวิธีการโกงรูปแบบใหม่จริงๆ เรื่องโกงนี่หนีไม่พ้นหรอก" ยอดนักสู้อีกคนพูดเสียงเรียบ

ตอนดูวิดีโอก่อนหน้านี้ยังไม่รู้สึกอะไร แต่ตอนนี้มาเห็นเจียงหยวนด้วยตาตัวเอง พวกเขาก็พบว่าอายุของเจียงหยวนไม่ใช่น้อยๆ แล้วจริงๆ

ผมหงอกบนหัวเห็นได้ชัดเจน รอยเหี่ยวย่นบนใบหน้าก็ชัดเจนมาก แผ่นหลังค่อมนิดๆ สวมชุดลำลองสีเทาดำที่คนแก่มักใส่กัน รวมถึงรองเท้าคนแก่ด้วย

ไหนจะช่วงอายุที่ระบุไว้ในข้อมูลอีก

ทุกอย่างต่างบอกพวกเขาว่า เจียงหยวนอายุเก้าสิบแล้วจริงๆ พลังปราณและเลือดเสื่อมถอยมาอย่างต่อเนื่องกว่าสามสิบปี ต่อให้เป็นเทพสงคราม ตอนนี้ก็คงร่วงโรยจนไม่เหลือเค้าเดิมแล้ว

และในข้อมูล ก็ไม่มีตัวตนระดับเทพสงครามคนไหนที่ชื่อเจียงหยวนเลย

"พี่เฉา! เดี๋ยวพอตาแก่คนนั้นโกงเสร็จ พวกเราจะทำยังไง? จับกุมเลยไหม?" ยอดนักสู้ข้างๆ อดถามขึ้นมาไม่ได้

"ช่างเถอะ แก่ขนาดนี้แล้ว อายุก็ปาไปเก้าสิบแล้ว ถ้าฉันเดาไม่ผิด คนผู้นี้น่าจะเป็นคนรุ่นเก่าก่อนยุคมหาภัยพิบัติ ผ่านช่วงเวลาที่มืดมนที่สุดมา ตอนนี้น่าจะกำลังตกระกำลำบาก ไม่งั้นคงไม่คิดวิธีโกงแบบนี้เพื่อแลกกับเงินหรอก เดี๋ยวค่อยเตือนสักหน่อย แล้วปล่อยแกกลับไปเถอะ!" เฉาฉี่เปียวส่ายหน้า

มองดูเจียงหยวนที่อายุอานามน่าจะมากกว่าปู่ตัวเองเสียอีก เฉาฉี่เปียวก็อดสงสารไม่ได้

อีกสองคนก็ไม่พูดอะไร ตั้งใจดูอย่างจดจ่อ เพราะการทดสอบของเจียงหยวนเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการแล้ว

"ตรวจเช็คเสร็จหรือยัง? เสร็จแล้วคุณก็เริ่มได้เลย" อาจารย์จางถามตามหน้าที่ พร้อมกับถอยหลังไปสองสามก้าว หลีกทางให้เจียงหยวนแสดงฝีมืออย่างเต็มที่

เจียงหยวนพยักหน้า สูดลมหายใจเข้าลึก จิตใจสงบนิ่งอย่างยิ่ง มรสุมชีวิตกว่าเก้าสิบปีได้หล่อหลอมจิตใจอันแข็งแกร่งและสงบนิ่งให้กับเขามานานแล้ว ไม่หวั่นไหวไปกับสิ่งเร้าภายนอก

ก่อนหน้านี้เขาได้ทดสอบที่ภูเขากวงหยวนไปครั้งหนึ่งแล้ว เขาจึงรับรู้ถึงระดับความแข็งแกร่งในปัจจุบันของตนอย่างชัดเจน

ตู้ม...

ชั่วพริบตา หมัดก็ถูกปล่อยออกไป ไม่ได้ดุดันน่าเกรงขาม เรียบๆ ง่ายๆ

แต่หน้าจอเครื่องกลับสว่างวาบ ตัวเลขบนนั้นเริ่มต้นที่สามพัน และเพิ่มขึ้นอย่างบ้าคลั่ง ชั่วพริบตาก็ถึงหมื่น จากนั้นก็พุ่งพรวด

สองหมื่น...

สามหมื่น...

สี่หมื่น...

ห้าหมื่น...

หกหมื่น...

ถึงหกหมื่นก็ค่อยๆ ช้าลง จนในที่สุดก็หยุดนิ่งที่หกหมื่นหนึ่งพันกว่า

พอเห็นตัวเลขบนหน้าจอ อาจารย์จางที่ยืนอยู่ข้างๆ อย่างไม่ใส่ใจก็เบิกตากว้าง มองหน้าจออย่างไม่เชื่อสายตา แล้วพุ่งตัวเข้ามาหา

เขาตรวจสอบเครื่องอย่างบ้าคลั่ง พึมพำอย่างไม่อยากจะเชื่อ "เป็นไปได้ยังไง หมัดเดียวหกหมื่นพลังรบ คุณโกงใช่มั้ย? นี่มันระดับยอดนักสู้ระดับสูงแล้วนะ ผมยังทำไม่ได้เลย แล้วตาแก่อย่างคุณจะทำได้ยังไง"

เจียงหยวนยิ้มบางๆ ไม่ได้พูดอะไร

เฉาฉี่เปียวที่อยู่ไกลออกไปขมวดคิ้วมุ่น แววตาคมกริบขึ้นมาทันที

"ตาแก่นี่ไม่รู้ดีรู้ชั่วซะเลย!" ยอดนักสู้ข้างๆ รู้สึกไม่พอใจขึ้นมา ตัวเขาเองเป็นแค่ยอดนักสู้ระดับต้น ปกติก็ทำได้แค่หมื่นกว่าๆ เจียงหยวนกลับชกได้หกหมื่นกว่า แข็งแกร่งกว่าเขาถึงหกเท่า ทำให้เขารู้สึกขัดใจ

"ชักจะกำเริบเสิบสานเกินไปแล้วนะ! คิดว่าทุกคนโง่หรือไง โกงเห็นๆ ขนาดนี้ ชักจะเกินไปแล้ว" ยอดนักสู้อีกคนก็ขมวดคิ้วเช่นกัน

[จบแล้ว]