บทที่ 19 - การทดสอบพลังระดับล้าน

บทที่ 19 - การทดสอบพลังระดับล้าน

เขาไม่ได้โง่นะ เขาเดาว่ามันน่าจะเป็นผลพลอยได้จากการเสริมพลังของคัมภีร์ชีพจรเทพขั้นที่ 2 แน่ๆ

"เผลอแป๊บเดียวก้าวขึ้นมาเป็นนักสู้ซะแล้ว ดูท่าลูกชายฉันคงมีความลับอะไรปิดบังไว้อยู่สินะ แถมยังไม่ยอมปริปากบอกพ่อคนนี้สักคำเลยนะเนี่ย จึ๊ๆๆ"

เจียงหยวนคิดในใจอย่างขำๆ ไม่ได้เก็บมาใส่ใจอะไร ลูกชายจะเป็นนักสู้แล้วยังไงล่ะ ต่อให้เป็นถึงยอดนักสู้ระดับสูง พรุ่งนี้เขาก็คงก้าวข้ามไปเป็นยอดนักสู้ระดับสูงเหมือนกัน เผลอๆ อาจจะข้ามขั้นไปเป็นปรมาจารย์เลยก็ได้

อีกอย่าง ต่อให้ลูกชายจะเก่งกาจแค่ไหน ก็คงไม่กล้าหันมาลงไม้ลงมือกับพ่อแท้ๆ หรอก

"พ่อคะ/ครับ"

เด็กน้อยทั้งสองคนเห็นเจียงหยวนเดินลงมาก็รีบเอ่ยปากทักทาย

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เจียงหยวนมีอำนาจในบ้านไม่น้อย แถมยังขึ้นชื่อเรื่องความดื้อรั้นเป็นที่หนึ่ง ตอนเด็กๆ ลูกสองคนนี้โดนเขาตีอยู่บ่อยๆ

เจียงหยวนโบกมือปัด

"รีบกินแล้วก็รีบไปโรงเรียนเถอะ เดี๋ยวจะสายเอา"

พูดจบเขาก็เอามือไพล่หลังเดินออกไป ดูเผินๆ ก็เหมือนตาแก่ธรรมดาทั่วไปไม่มีผิด

"ช่วงนี้พ่อเป็นอะไรไปก็ไม่รู้ วันๆ เอาแต่ขังตัวเองอยู่ในห้อง ไม่ยอมออกไปไหนเลย แต่วันนี้ดันตื่นแต่เช้าแล้วแอบหนีออกไปข้างนอก หรือว่าแอบไปหากิ๊กเนี่ย"

มู่หรงเสวี่ยยิ้มทะเล้น ขยับเข้าไปกระซิบข้างหูจางเฮ่าอย่างมีเลศนัย

จางเฮ่าเอามือยันหัวมู่หรงเสวี่ยแล้วดันออกไปห่างๆ

"ชักจะเหิมเกริมใหญ่แล้วนะเรา ถ้าพ่อมาได้ยินเข้า มีหวังโดนตีจนร้องไห้ขี้มูกโป่งแน่"

"ชิ ไอ้คนขี้ขลาด"

มู่หรงเสวี่ยกรอกตาใส่เขา

ในขณะเดียวกัน เสียงของกู่หยวนก็ดังก้องขึ้นในหัวของจางเฮ่า

"จางเฮ่า เดี๋ยวกินข้าวเสร็จไม่ต้องไปโรงเรียนนะ ฉันจะสอนวิชาช่วยเร่งการขัดเกลาพลังเลือดลมให้ ถ้านายทำตามที่บอก วันนี้นายก็น่าจะทะลวงขึ้นเป็นนักสู้ระดับกลางได้เลยล่ะ"

จางเฮ่าชะงักไปครู่หนึ่ง ถามด้วยความตกใจ

"ผมเพิ่งจะเป็นนักสู้ระดับต้นได้ไม่นานเองนะ วิชาอะไรมันจะสุดยอดขนาดนั้น"

"ก็เคล็ดวิชาหมัดสายเสริมพลังไงล่ะ แต่มันไม่ใช่วิชากระจอกๆ แบบที่พวกนายฝึกกันหรอกนะ แต่มันเป็นวิชาที่สามารถฝึกได้ถึง 20 ขั้นเลยเชียวนะ"

จางเฮ่าประหลาดใจ

"เคล็ดวิชาสายเสริมพลังมันก็เก่งอยู่หรอก แต่เงื่อนไขการฝึกมันมหาโหดเกินไป แถมยังต้องใช้เวลานานมากๆ ด้วย"

"นายจะไปรู้อะไร"

กู่หยวนพูดด้วยน้ำเสียงดูแคลน

"ต่อให้เป็นในระดับจักรวาล การต่อสู้ในระดับเดียวกัน เคล็ดวิชาสายเสริมพลังก็ยังเป็นตัวเต็งที่แข็งแกร่งที่สุดมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว แถมโลกของพวกนายยังไม่มีภาพแผนภูมิจิตเป็นตัวช่วยอีกต่างหาก ก็ไม่แปลกหรอกที่จะฝึกไม่สำเร็จ ถ้ามีคนฝึกสำเร็จสิ ฉันถึงจะแปลกใจ"

"นายต้องเข้าใจก่อนนะว่า เคล็ดวิชาสายเสริมพลังน่ะ พอฝึกจนบรรลุขั้นสุดยอดแล้ว มันจะมอบผลลัพธ์การเสริมพลังอื่นๆ ติดมาด้วย ซึ่งมันน่ากลัวจนนายจินตนาการไม่ออกเลยล่ะ เผลอๆ เคล็ดวิชาสายเสริมพลังระดับสูงบางเล่ม พอฝึกถึงขั้นที่ 6 ก็จะปลดล็อกผลลัพธ์การเสริมพลังออกมาแล้ว และถ้าฝึกจนบรรลุขั้นสุดยอด ก็อาจจะได้ผลลัพธ์การเสริมพลังที่น่าสะพรึงกลัวถึง 5 รูปแบบเลยนะ"

"ลองคิดดูสิว่า ตอนที่นายต้องสู้กับคนที่อยู่ในระดับเดียวกัน พลังต่อสู้พื้นฐานอยู่ที่ 1,000 จินเท่ากัน แต่นายได้รับการเสริมพลัง 10 เท่า พลังของนายก็จะพุ่งไปที่ 10,000 จินเลยนะ แถมยังมีผลลัพธ์การเสริมพลังด้านอื่นๆ อีก การจะข้ามขั้นไปสู้กับคนที่เก่งกว่ามันก็เป็นเรื่องกล้วยๆ เลยล่ะ"

จางเฮ่าฟังที่กู่หยวนพูดอย่างตั้งใจและรู้สึกทึ่งมาก

"ไม่คิดเลยว่าเคล็ดวิชาสายเสริมพลังจะสุดยอดขนาดนี้ มิน่าล่ะ 3 มหาอำนาจของมนุษยชาติถึงได้ไร้เทียมทานในระดับเดียวกัน บดขยี้คู่ต่อสู้ได้สบายๆ แบบนี้"

ระหว่างที่ทั้งสองกำลังคุยกัน เจียงหยวนก็เดินออกจากหมู่บ้านไปแล้ว เขาโบกเรียกแท็กซี่คันหนึ่งและมุ่งหน้าออกไปยังแถบชานเมือง

เมืองที่ครอบครัวของเจียงหยวนอาศัยอยู่คือเมืองฮ่าวหราน ซึ่งตั้งชื่อตามเจ้าเมือง พื้นที่ของเมืองนี้กว้างใหญ่ไพศาลมาก มีประชากรหนาแน่นถึงสิบล้านคน ถูกล้อมรอบด้วยกำแพงสูงตระหง่านนับร้อยเมตรเป็นระยะทางกว่าร้อยกิโลเมตรเพื่อป้องกันอันตรายจากภายนอก

เมืองที่กว้างใหญ่ขนาดนี้ย่อมมีระบบนิเวศเป็นของตัวเอง

สถานที่ที่เจียงหยวนกำลังมุ่งหน้าไปคือภูเขากวงหยวน ซึ่งเคยเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของลัทธิเต๋าแห่งเมืองฮ่าวหราน และยังเป็นสถานที่ที่เจ้าเมืองฮ่าวหรานบรรลุธรรมจนกลายเป็นผู้มีพลังอำนาจศักดิ์สิทธิ์อีกด้วย

บนยอดเขานั้นมีเครื่องวัดพลังระดับล้านตั้งอยู่

เป้าหมายของเจียงหยวนคือการไปทดสอบพลังของตัวเองที่นั่น แล้วนำผลลัพธ์ที่ได้มาวิเคราะห์เพื่อพัฒนาและขัดเกลาคัมภีร์ชีพจรเทพขั้นที่ 2 ให้สมบูรณ์แบบยิ่งขึ้น

เมื่อมาถึงตีนเขา เขาก็มองเห็นร้านค้าริมทาง ร้านแผงลอย และร้านขายของกินเล่นตั้งเรียงรายอยู่เต็มไปหมด

เนื่องจากวันนี้ไม่ใช่วันหยุดเทศกาลหรือวันหยุดสุดสัปดาห์ คนที่มาปีนเขาเที่ยวเล่นจึงมีไม่มากนัก เจียงหยวนจึงไม่ต้องกังวลอะไรมาก เขาระเบิดพลังทั้งหมดที่มีออกมาและส่งผ่านไปยังสองขา

ตู้มมม

ความเร็วของเขาพุ่งทะยานขึ้นในพริบตา ร่างของเขาพุ่งทะยานขึ้นบันไดภูเขาราวกับสัตว์ป่าที่ดุร้าย

บางคนที่อยู่แถวนั้นเห็นเข้าก็ร้องอุทานด้วยความตกใจ แต่ก็ไม่ได้แตกตื่นอะไรมากมายนัก

ก็ที่นี่มันเป็นสถานที่ท่องเที่ยวนี่นา ผู้คนพลุกพล่าน แถมยังมีพวกยอดฝีมือโผล่มาให้เห็นบ่อยๆ การจะได้เห็นยอดฝีมือบางคนที่ขี้เกียจเดินขึ้นเขาช้าๆ แล้วใช้พลังพุ่งพรวดขึ้นไปรวดเดียวก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร

ดังนั้นผู้คนจึงชินชากับภาพแบบนี้ไปเสียแล้ว

ทุกก้าวที่เจียงหยวนเหยียบลงไป ร่างกายของเขาราวกับจะลอยละล่องไปในอากาศ ก้าวเดียวพุ่งทะยานไปไกลกว่าสิบเมตร ข้ามบันไดไปหลายสิบขั้น ราวกับพญาอินทรีที่กำลังสยายปีก โผบินขึ้นสู่ยอดเขาอย่างรวดเร็ว

เสียงลมกรีดร้องดังอยู่ข้างหู ในระหว่างที่กำลังวิ่ง เขาก็เกิดพุทธิปัญญาบางอย่างขึ้นมา เขาจึงเริ่มครุ่นคิดและประยุกต์ใช้ความรู้ไปพร้อมๆ กัน

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาลองนำรูปแบบของวิชาหมัดมาประยุกต์ใช้กับท่อนขา ตอนแรกรู้สึกแค่อยากจะลองดูเฉยๆ ไม่คิดเลยว่าจะนำมาใช้ได้จริงๆ แม้จะมีรายละเอียดบางจุดที่ยังต้องปรับปรุงแก้ไขอยู่บ้างก็ตาม

แต่นั่นก็ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเขา

ในพริบตาเดียว ไอเดียสุดบรรเจิดนับไม่ถ้วนก็พรั่งพรูเข้ามาในหัวของเขาอย่างไม่ขาดสาย ทำให้เขารู้สึกตื่นตาตื่นใจ ราวกับได้เปิดประตูบานใหม่สู่โลกกว้าง

[จบแล้ว]