บทที่ 13 - การดูแคลนชายชรา

บทที่ 13 - การดูแคลนชายชรา

หลี่เฉิงไม่ได้พูดอะไรต่อ เพราะใกล้จะถึงคิวทดสอบของหลานสาวเขาแล้ว

"หลานรัก เดี๋ยวไม่ต้องตื่นเต้นนะลูก ทำตัวตามสบายเหมือนตอนซ้อมก็พอ เข้าใจไหม"

หลี่เฉิงลูบหัวหลานสาวด้วยความรักใคร่

เด็กสาวพยักหน้ารัวๆ แววตาเปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่น เธอกำหมัดแน่น

"คุณปู่ไม่ต้องห่วงค่ะ หนูไม่ตื่นเต้นเลย หนูจะคว้าความภาคภูมิใจกลับมาให้ได้ค่ะ"

"ดีมาก นี่สิถึงจะสมกับเป็นหลานรักของปู่"

หลี่เฉิงหัวเราะร่วนอย่างพึงพอใจ

"ขอให้ผู้ที่มีรายชื่อดังต่อไปนี้ เข้าประจำที่ในห้องทดสอบตามหมายเลขของท่านด้วยค่ะ"

เสียงประกาศจากโซนหมายเลข 3 ดังก้องขึ้น

"หมายเลข 1102... หมายเลข 1103... หมายเลข 1104... หมายเลข 1108... หมายเลข 1109"

"สู้เขานะหลานรัก"

หลี่เฉิงมองตามหลังหลานสาวที่เดินเข้าไปในห้อง เขากำหมัดแน่นด้วยความลุ้นระทึก ดูเหมือนเขาจะตื่นเต้นยิ่งกว่าหลานสาวตัวเองเสียอีก

ไม่นานนัก ห้องแรกก็ทดสอบเสร็จสิ้น หน้าจอ LCD เหนือประตูห้องแสดงตัวเลข 530 พร้อมกับมีอักษรสีแดงกำกับไว้ด้านหลังว่า นักสู้ระดับต้น

ตามมาติดๆ ด้วยห้องที่สอง ตัวเลขบนหน้าจอหยุดนิ่งอยู่ที่ 495

เมื่อเห็นตัวเลขนั้น หลายคนรอบข้างก็แสดงสีหน้าผิดหวังและส่ายหน้าถอนหายใจ

แม้จะเฉียด 500 จินไปแค่นิดเดียว แต่ถ้าไม่ถึง 500 ก็จะไม่มีวันได้เป็นนักสู้ระดับต้น

และก็เป็นไปตามคาด คำว่า ไม่ผ่านการประเมิน ปรากฏขึ้นตามหลังตัวเลขนั้น

ต่อด้วยห้องที่ 3 ห้องที่ 4 และในที่สุดก็มาถึงห้องที่ 8

วินาทีนี้ หลี่เฉิงตื่นเต้นจนตัวสั่น เหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดพรายเต็มหน้าผาก

วินาทีต่อมา ตัวเลขบนหน้าจอหน้าห้องหมายเลข 8 ก็วิ่งรัวก่อนจะหยุดอยู่ที่ 675 และมีตัวอักษรรับรองอย่างเป็นทางการว่า นักสู้ระดับต้น ปรากฏขึ้นตามหลัง

เมื่อเห็นดังนั้น หลี่เฉิงก็ตื่นเต้นจนแทบจะกระโดดตัวลอย ใบหน้าของเขาแดงก่ำด้วยความดีใจ

หลังจากตื่นเต้นอยู่พักหนึ่ง เขาก็หันไปมองเจียงหยวนด้วยสายตาหยิ่งผยอง

"โธ่เอ๊ย ยัยหลานคนนี้นี่ บอกแล้วไงว่าให้ทดสอบแค่พอเป็นพิธี ไม่ต้องเอาจริงเอาจังขนาดนั้น ก็ไม่ยอมฟังกันเลยจริงๆ ทำให้คนแก่ต้องมานั่งปวดหัวอยู่เรื่อย"

เมื่อหลี่เฉิงพูดจบ หลายคนรอบข้างต่างก็ส่งสายตาอิจฉามาให้

การได้เป็นนักสู้ระดับต้นตั้งแต่อายุ 16 ปี ถือว่ามีอนาคตที่สดใสรออยู่ข้างหน้า

นั่นยิ่งทำให้ความเย่อหยิ่งของหลี่เฉิงพุ่งสูงขึ้นไปอีก เขามองผู้คนรอบข้างด้วยสายตาที่ราวกับตัวเองอยู่สูงกว่าใครๆ ช่างเป็นภาพของคนที่ได้ดิบได้ดีแล้วเชิดหน้าชูตาเสียจริง

เจียงหยวนเพียงแค่ยิ้มบางๆ อย่างไม่ใส่ใจ

เสียงประกาศจากโซน 3 ดังขึ้นอีกครั้ง

"ขอให้ผู้ที่มีรายชื่อดังต่อไปนี้ เข้าประจำที่ในห้องทดสอบตามหมายเลขของท่านด้วยค่ะ หมายเลข 1120... หมายเลข 1121... หมายเลข 1123... หมายเลข 1128"

เจียงหยวนลุกจากที่นั่งและเดินตรงไปยังห้องที่ระบุไว้ บังเอิญเดินสวนกับหลานสาวของหลี่เฉิงพอดี

"สู้ๆ นะคะคุณปู่"

เด็กสาวชูหมัดทำท่าให้กำลังใจอย่างใสซื่อ

เจียงหยวนยิ้มตอบ

"ได้เลย ปู่จะพยายามนะ"

พูดจบเขาก็เดินเข้าไปในห้อง

เด็กสาวเดินกลับมาหาหลี่เฉิง เขาดีใจมาก ลูบผมหลานสาวพลางหัวเราะลั่น

"เก่งมาก ปู่รู้อยู่แล้วว่าหลานต้องทำได้"

"คุณปู่คะ งั้นพวกเรากลับกันเลยไหมคะ"

เด็กสาวถามยิ้มๆ

"ไม่ต้องรีบๆ ปู่ขอรอดูคุณปู่เจียงของหลานก่อน ว่าการทดสอบรอบนี้เขาจะรักษาตำแหน่งนักสู้เอาไว้ได้ไหม"

หลี่เฉิงยิ้มมุมปาก เขาจ้องมองผลการทดสอบที่ค่อยๆ ปรากฏขึ้นทีละห้องด้วยท่าทีสบายๆ

ในขณะเดียวกัน เจียงหยวนที่อยู่ในห้องก็กำลังจ้องมองเครื่องวัดพลังตรงหน้า

ข้างๆ เขามีชายหนุ่มถือแท็บเล็ตยืนอยู่ ชายหนุ่มเลื่อนดูข้อมูลบนหน้าจอแล้วเงยหน้ามองเจียงหยวนเพื่อยืนยันตัวตน

"ผมขออธิบายกฎการทดสอบคร่าวๆ นะครับ คุณสามารถชกได้กี่ครั้งก็ได้ตามต้องการ แต่ต้องอยู่ภายในเวลา 10 นาที จะใช้เวลาปรับสภาพร่างกายหรือชกก็ตามสบายเลยครับ"

"ส่วนข้อที่สอง เราจะตัดคะแนนสูงสุดและต่ำสุดออก แล้วนำคะแนนที่เหลือมาหาค่าเฉลี่ยเพื่อประเมินพลังหมัดของคุณ ถ้าเข้าใจแล้วก็เริ่มได้เลยครับ"

เจียงหยวนพยักหน้ารับรู้ สำหรับการทดสอบในครั้งนี้ เขาไม่ได้รู้สึกกังวลเหมือนตอนแรกอีกแล้ว

ตอนนี้ต่อให้เขาชกแบบสบายๆ พลังก็ทะลุระดับยอดนักสู้ระดับต้นไปแล้ว ส่วนจะแรงแค่ไหนนั้นตัวเขาเองก็ยังไม่แน่ใจนัก

เขาเดินไปที่หน้าเครื่อง สูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเตรียมความพร้อม

เจ้าหน้าที่ทดสอบที่ยืนอยู่ข้างๆ เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยและมองเจียงหยวนด้วยสายตาเรียบเฉย

ตั้งแต่เช้ามานี้ มีชายชราวัยเดียวกันมาทดสอบที่ห้องเขาเกือบสิบคนแล้ว ทุกคนต่างก็มีพลังเลือดลมถดถอยอย่างเห็นได้ชัด และแทบจะไม่มีใครรอดเลย สอบตกกันระนาว

ในมุมมองของเขา การทดสอบแบบนี้มันเสียเวลาเปล่า

ทุกคนต่างก็รู้ดีว่า พออายุ 60 ปี พลังเลือดลมก็จะเริ่มถดถอยลงแบบทวีคูณ ยกเว้นพวกตระกูลใหญ่โตที่มีทรัพยากรมหาศาลคอยพยุงระดับพลังเอาไว้ แต่นั่นก็ทำได้แค่พยุงไม่ให้ตกเท่านั้น

"พร้อมหรือยังครับ ถ้าพร้อมแล้วก็เริ่มได้เลย"

เจ้าหน้าที่ทดสอบนั่งลงอย่างสบายใจ จิบน้ำไปพลาง หยิบนาฬิกาจับเวลาขึ้นมาอย่างไม่แยแส และส่งสัญญาณให้เริ่มได้

เจียงหยวนพยักหน้าเล็กน้อย เขาก้าวเท้าขวาถอยหลังไปครึ่งก้าว สูดลมหายใจเข้าลึก และเริ่มปรับสภาพร่างกาย

ย้ากกก

เจียงหยวนส่งเสียงคำรามในลำคอ ดวงตาเบิกกว้าง

เขาส่งหมัดออกไปอย่างรวดเร็วและดุดัน

ตู้ม

เสียงกระแทกดังสนั่น เครื่องวัดพลังสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง หน้าจอขนาด 12 นิ้วสว่างวาบขึ้นมา พร้อมกับตัวเลขที่วิ่งรัวอย่างบ้าคลั่ง

จาก 0 ทะยานขึ้นทะลุหลักร้อยในพริบตา และยังคงเพิ่มขึ้นอย่างไม่หยุดยั้ง

[จบแล้ว]