บทที่ 12 ฉินเฟยปรากฏตัว ฝูงชนเดือดพล่าน!!
บทที่ 12 ฉินเฟยปรากฏตัว ฝูงชนเดือดพล่าน!!
“ซี้ด—”
“ซี้ด—”
“ซี้ด—”
เสียงสูดลมหายใจเข้าลึกด้วยความตกตะลึงดังขึ้นระลอกแล้วระลอกเล่า
ทุกคนเบิกตากว้าง สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
นี่...นี่...นี่...
"พระเจ้าช่วย!"
มีคนร้องอุทานออกมา
เพราะฉินเฟยในเวลานี้ช่างงดงามเหลือเกิน งดงามจนไม่อาจหาคำบรรยายใดมาเปรียบเปรยได้เลยจริงๆ!
เมื่อฉินเฟยเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าของทุกคน
"โอ๊ย!"
หญิงสาวคนหนึ่งถูกน้ำร้อนลวก เมื่อครู่นี้เธอเอาแต่จ้องมองฉินเฟยอย่างเหม่อลอย จนลืมไปเลยว่าตัวเองกำลังรินน้ำอยู่
"สวย สวยเกินไปแล้ว สวยทะลุพิกัดไปเลย!"
ทีมงานชายอีกคนอุทานด้วยความทึ่ง
ถ้าไม่ใช่เพราะเป็นฉินเฟย เขาคงไม่มีทางเชื่อเด็ดขาดว่า สาวงามล่มเมืองที่อยู่ตรงหน้านี้ จะเป็นผู้ชายจริงๆ!
"แม่เจ้าโว้ย นี่มันเทพธิดาชัดๆ ใช่ไหมเนี่ย???"
"กุ้ยเฟย! บุคลิกแบบนี้ เหมือนพระสนมกุ้ยเฟยในสมัยโบราณไม่มีผิด!"
ในที่สุด—
ฝูงชนก็ระเบิดเสียงฮือฮาออกมา!
พวกเขาตื่นเต้นจนหน้าดำหน้าแดง!
ตกตะลึง!
น่าทึ่ง!
เกินคาด!
และยังมีบางคนที่เอาแต่จ้องมองฉินเฟย ถูกดึงดูดด้วยบุคลิกที่เปล่งประกายออกมาจากตัวเขา
งดงามสูงศักดิ์ ท่วงท่าหลากหลายน่าหลงใหล!
พวกเขาแทบจะคุกเข่าลงแล้วร้องเรียก 'พระสนม' อยู่รอมร่อ!
นี่ทำได้ยังไงกัน? เขาเป็นผู้ชายชัดๆ นะ!
"ผู้กำกับครับ พวกเราไปกันเถอะ?"
"หา? อ้อ... ดะ ได้ ได้เลย"
เมื่อได้ยินเสียงของฉินเฟย ผู้กำกับก็สะดุ้งเฮือก พระเจ้าช่วย เมื่อกี้เขาเข่าอ่อนจนเกือบจะคุกเข่าลงไปแล้ว
"คุณ...คุณคืออาจารย์ฉินเฟยใช่ไหมครับ?"
จากที่ไกลๆ ฉินเฟยหันกลับมา ยิ้มบางๆ
"แน่นอนว่าคือผมครับ"
รอยยิ้มนี้ สยบทุกคนลงได้ในพริบตา
"อ๊ากกก—"
เสียงโอดครวญดังระงมไปทั่วบริเวณหน้าห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า!
……
"เอ๊ะ? เสียงอะไรน่ะ?"
ภายในห้องพัก ถานจิงเองก็ได้ยินเหมือนกัน ช่วยไม่ได้ ก็เสียงมันดังซะขนาดนั้น แถมยังดังขึ้นระลอกแล้วระลอกเล่าอีก
จนเธอไม่สามารถสงบจิตสงบใจฟังเพลงได้เลย
"ฉันออกไปดูหน่อยดีกว่า—"
เสิ่นเมิ่งเฉินเพิ่งจะเดินพ้นประตูออกมา ก็เห็นร่างๆ หนึ่งเดินมาจากที่ไกลๆ ท่วงท่างดงาม บุคลิกสง่าผ่าเผย
"พะ...พระสนม?!"
เสิ่นเมิ่งเฉินม่านตาหดเล็กลง จิตใจล่องลอยไปในพริบตา
"เมิ่งเฉิน? เมิ่งเฉิน?"
ด้านหลัง ถานจิงเรียกเธออยู่สองครั้ง ในที่สุดก็ปลุกเสิ่นเมิ่งเฉินให้ตื่นจากภวังค์ เมื่อเห็นว่าถานจิงกำลังจะเดินออกมาดูด้วย เสิ่นเมิ่งเฉินก็รีบดึงเธอไว้ทันที!
"พี่ถานจิงคะ ตอนนี้พี่เป็นนักร้องปริศนานะคะ จะเผยตัวไม่ได้เด็ดขาด!"
"แต่ฉันสงสัยนี่นา ว่าข้างนอกมันมีอะไรกันแน่ ทำไมถึงเสียงดังขนาดนี้?"
"เดี๋ยวพี่ก็รู้เองค่ะ"
เสิ่นเมิ่งเฉินอุบไว้ก่อน
พอคิดถึงบุคลิกของฉินเฟยเมื่อครู่นี้ เสิ่นเมิ่งเฉินในฐานะผู้หญิงคนหนึ่ง ยังอดไม่ได้ที่จะยิ้มเจื่อนออกมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า
สวยเกินไปแล้ว สวยจนทำให้คนแทบหยุดหายใจ!!
……
"เหล่าหง!"
ในตอนนี้ เหลียงเฉียวป๋อที่อยู่ด้านล่างเวทีหัวเราะขึ้น
"ได้ยินมาว่าหลังเวทีวุ่นวายกันไปหมดแล้วนะ พอทุกคนเห็นฉินเฟยในชุดผู้หญิง ก็พากันก้าวขาไม่ออกไปตามๆ กันเลย!"
หงเทาส่ายหน้า "มีอะไรให้น่าดูกัน? รายการ 'ฉันคือนักร้อง' เป็นเวทีประกวดร้องเพลงนะ ไม่ใช่เวทีประกวดความงาม"
เหลียงเฉียวป๋อหัวเราะหึๆ ไม่ได้พูดอะไร
ภายในใจของเขาเต็มไปด้วยความคาดหวัง
ตกลงว่าจะสวยขนาดไหนกันเชียว?
วินาทีต่อมา
เหอจ่งที่อยู่บนเวที ก็เอ่ยปากพูดขึ้นในที่สุด "นักร้องท่านต่อไปนี่ ไม่ธรรมดาเลยนะครับ—"
"ผู้คนมักจะมองข้ามเสียงร้องอันไพเราะราวกับเสียงสวรรค์ของเขา เพียงเพราะรูปลักษณ์ภายนอกที่งดงาม"
พอคำพูดนี้ถูกเอ่ยออกมา ทั้งฮอลล์ก็คึกคักขึ้นมาทันที!
"มาแล้ว มาแล้ว!!! ตัวพ่อแต่งหญิงกำลังจะมาแล้ว!"
"อ๊ากกก— ฉันตั้งตารอมานานมาก ก็เพื่อรอเทพธิดาของฉันปรากฏตัวนี่แหละ!"
"ไม่รู้ว่าวันนี้เทพธิดาจะสวยขนาดไหนนะ..."
"ฮ่าฮ่าฮ่า พวกนายนี่พอได้แล้วจริงๆ!"
……
หลังเวทีของนักร้อง
เติ้งจื่อฉีหัวเราะ "นี่ๆๆ พวกคุณว่า วันนี้ฉินเฟยจะยังใส่ชุดผู้หญิงอีกไหมคะ?"
จางเจี๋ย: "บอกไปตั้งกี่รอบแล้วว่านั่นเรียกว่าต้านเจวี๋ย!"
หานหงขยับริมฝีปาก เพิ่งจะอ้าปากพูด ก็ถูกเสียงของเหอจ่งจากในทีวีขัดจังหวะเสียก่อน
"เอาล่ะครับ ไม่พูดพร่ำทำเพลงให้เสียเวลา ขอเชิญทุกท่านปรบมือต้อนรับแขกรับเชิญท่านต่อไป ฉินเฟย ขึ้นเวทีได้เลยครับ!!!!"
สิ้นเสียงคำพูด
ทั้งฮอลล์ก็ดัง "ฮือ" ขึ้นมาแล้วระเบิดเสียงเฮกันสนั่นหวั่นไหว สปอตไลต์ด้านหลังเวทีสว่างวาบขึ้นมาในพริบตา
ทุกคนกลั้นหายใจ สายตาจ้องเขม็งไปทางเวทีอย่างไม่วางตา
พวกเขารับประกันได้เลย
ว่าไม่เคยมีช่วงเวลาไหน ที่พวกเขาจะตั้งตารอการปรากฏตัวของผู้เข้าแข่งขันขนาดนี้มาก่อน!
ทันใดนั้น
ร่างอันอ่อนช้อยและงดงามร่างหนึ่ง ก็ค่อยๆ ก้าวเดินมาจากที่ไกลๆ
ขยับกายล่มเมือง...
เยื้องย่างล่มแคว้น!
ท่วงท่าพลิ้วไหวราวกับกิ่งหลิวลู่ลม ดุจดั่งพระสนมกุ้ยเฟยเสด็จมาเยือน ในชั่วพริบตาก็ดึงดูดสายตาของคนทั้งฮอลล์ไว้ได้ทั้งหมด!!
"โว้ววว—"
"พระเจ้าช่วยกล้วยทอด!"
"นี่ นี่ นี่— นี่มันจะสวยเกินไปแล้วนะ!"
ผู้ชมหญิงแถวหน้าสองสามคนถึงกับลุกพรวดขึ้นมา บนใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อและตื่นตะลึง!
"เหล่าหง นายเห็นไหม? พระเจ้า นี่มัน— พระสนมกุ้ยเฟยหรือเปล่าเนี่ย?"
เหลียงเฉียวป๋อตื่นเต้นสุดขีด เขาก็นับว่าเป็นคนที่เคยเห็นสาวงามมานักต่อนักแล้ว แต่ไม่เคยเห็นใครที่มีบุคลิกสง่างามขนาดนี้มาก่อนเลย
ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ
คนที่สวยได้ขนาดนี้ จะเป็นผู้ชายไปได้!
"เทพธิดา!!!"
"อ๊ากกกก— เทพธิดาสวยเกินไปแล้ว! ฉันรักคุณ!"
เหล่านักร้องหลังเวทีต่างพากันอึ้งกิมกี่ไปตามๆ กัน จางเจี๋ยยิ้มเจื่อน
"ทั้งๆ ที่รู้ว่าเขาเป็นผู้ชาย แต่ก็ยังอดใจสั่นไม่ได้ บางทีนี่อาจจะเป็นเสน่ห์ของตัวพ่อแต่งหญิงล่ะมั้ง?"
ทว่า
ไม่มีใครหัวเราะเยาะเขา เพราะพวกเขาก็เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่ง!
"ว้าว—"
ถานจิงเองก็เห็นฉินเฟยแล้ว ในที่สุดเธอก็เข้าใจแล้วว่าทำไมเมื่อกี้ถึงได้เอะอะโวยวายกันขนาดนั้น
แม้แต่เธอก็ยังแทบจะลุ่มหลงไปกับความงามของฉินเฟย
"สวัสดีครับทุกคน ผมฉินเฟยครับ"
ฉินเฟยที่อยู่บนเวที ค่อยๆ เอ่ยปาก เสียงอันไพเราะราวกับเสียงสวรรค์ดังก้องอยู่ข้างหูของทุกคน
"ต่อไปนี้ผมขอมอบเพลงๆ หนึ่งให้กับทุกคนครับ—"
"กุ้ยเฟยเมาเหล้าโฉมใหม่!"
เขายกมุมปากขึ้น รอยยิ้มที่ผลิบานออกมา สยบทุกคนในฮอลล์ได้อย่างราบคาบ!
……