บทที่ 11 กุ้ยเฟยจุติ งดงามดั่งเทพธิดา!
บทที่ 11 กุ้ยเฟยจุติ งดงามดั่งเทพธิดา!
ในเวลาเดียวกัน
ภายในห้องพักห้องหนึ่ง
"แรงกดดันของรายการ 'ฉันคือนักร้อง' ทำเอาแม้แต่ฉันยังรู้สึกว่าน่ากลัวเลย!"
จอมมารถานจิงเอ่ยขึ้น
ตอนแรกเธอไม่อยากมา และเคยปฏิเสธหงเทาออกสื่อไปแล้วด้วยซ้ำ แต่หลังจากได้ฟังเพลง 'นางงิ้วสีชาด' ของฉินเฟย เธอก็ตกตะลึงในความสามารถราวกับสวรรค์ประทานพรทันที!
เรื่องนี้ทำให้คนที่หลงใหลในงิ้วคุนฉวี่อย่างเธอรู้สึกเซอร์ไพรส์เป็นอย่างมาก
เธอเปลี่ยนใจแล้ว เธออยากจะมาประชันกับชายหนุ่มคนนี้สักหน่อย!
"อาจารย์ถานจิงคะ คุณเลือกเป้าหมายที่จะจู่โจมในครั้งนี้ได้หรือยังคะ?"
เสิ่นเมิ่งเฉินถามด้วยรอยยิ้ม
จอมมารถานจิง มีใครในวงการเพลงบ้างที่ไม่รู้จัก?
ในฐานะสมาชิกทีมชาติที่สร้างชื่อเสียงให้กับประเทศ เธอได้นำเพลงป็อป เพลงพื้นบ้าน และเพลงคลาสสิกมาผสมผสานเข้าด้วยกัน จนเกิดเป็นดนตรีแขนงใหม่!
บุคคลระดับเทพเจ้า!
ใครที่ถูกเธอสุ่มเลือก ก็พูดได้คำเดียวว่าซวยสุดๆ
"นี่ไง!"
ถานจิงชี้ไปที่รายชื่อนักร้องพลางยิ้มแย้มแล้วกล่าวว่า "เขาคนนี้แหละ"
เสิ่นเมิ่งเฉินมองตามไป ทันใดนั้นก็ต้องเบิกตากว้าง
ฉิน...ฉินเฟยเหรอ?
ทำไมกัน?
เขายังเป็นแค่น้องใหม่อยู่นะ
จากนั้นก็ได้ยินถานจิงยังคงพูดด้วยรอยยิ้มว่า "ครั้งนี้ฉันตั้งใจมาที่นี่เพื่อเจ้าหนูนี่โดยเฉพาะเลยนะ!"
เสิ่นเมิ่งเฉินยิ่งตกใจหนักกว่าเดิม
ได้ยินอาจารย์หงเทาบอกว่า ถานจิงปฏิเสธรายการ 'ฉันคือนักร้อง' มาหลายครั้งแล้ว ที่ยอมมาในครั้งนี้ ทั้งหมดก็เป็นเพราะคนเพียงคนเดียว
ตอนแรกเธอคิดว่าเป็นหานหงเสียอีก เพราะยังไงทั้งสองคนก็อยู่ในทีมชาติเหมือนกัน
แต่ดูจากตอนนี้แล้ว กลับกลายเป็นฉินเฟยอย่างนั้นเหรอ???
นี่มันจะเกินจริงไปหน่อยมั้ง?
……
"ยินดีต้อนรับทุกท่านที่เข้ามารับชมรายการของเราในค่ำคืนวันศุกร์นี้ ที่นี่คือสถานที่แข่งขันรายการ 'ฉันคือนักร้อง' ซึ่งได้รับการสนับสนุนหลักอย่างเป็นทางการจากผลิตภัณฑ์ซักผ้าลี่ไป๋!!"
คำพูดประโยคเดียวของเหอจ่ง ดึงทุกคนให้กลับมาสู่โลกแห่งความเป็นจริง
"ว้าว!!!!"
"รีบเริ่มเถอะ ฉันรอไม่ไหวแล้ว!"
"ตัวพ่อแต่งหญิง! ตัวพ่อแต่งหญิง!!"
"ฮ่าฮ่าฮ่า หรือว่าทุกคนมาเพื่อรอดูเทพธิดากันหมดเลย? เทพธิดาของฉันนี่ช่างมีหน้ามีตาจริงๆ!"
"งดงามหาใดเปรียบ!!"
……
ผู้ชมด้านล่างต่างตะโกนร้องด้วยความตื่นเต้น
หลังจากผ่านการสั่งสมบ่มเพาะมาหนึ่งสัปดาห์ ชื่อเสียงของ 'ตัวพ่อแต่งหญิง' ก็โด่งดังไปทั่วตั้งนานแล้ว
การได้ฟังฉินเฟยร้องเพลง
นั่นมันคืองานเลี้ยงสุดยอดสุนทรียภาพแห่งการรับชมและรับฟังชัดๆ!
"เอาล่ะ ผมคิดว่าทุกคนคงรอไม่ไหวกันแล้ว งั้นไม่พูดพร่ำทำเพลง ขอเชิญนักร้องคนแรกของวันนี้นำเสนอผลงานได้เลยครับ!"
เหอจ่งเพิ่งพูดจบ
เวทีก็มืดลงทันที
ร่างงดงามร่างหนึ่ง ปรากฏขึ้นที่หลังเวที
เติ้งจื่อฉี!
"จื่อฉี! จื่อฉี!"
"สู้ๆ!"
……
เสียงโห่ร้องเชียร์ที่ดังขึ้นเพียงไม่กี่เสียง ทำให้เติ้งจื่อฉีอดไม่ได้ที่จะยิ้มเจื่อน
ตั้งแต่ฉินเฟยมาที่นี่
เธอสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าความโดดเด่นของตัวเองถูกแย่งชิงไป จนกลายเป็นเพียงตัวประกอบเท่านั้น
จากนั้น...
เพลง 'พายุทอร์นาโด' ทำให้เหล่าผู้ชมราวกับได้ย้อนกลับไปในฤดูร้อนอันแสนสดใสเมื่อสิบกว่าปีก่อน
"ความรักมาเร็วไว ดั่งพายุทอร์นาโด—"
เพลงจบลง
"สุดยอด!!"
"เติ้งจื่อฉี สู้ๆ!"
……
เสียงปรบมือดูไม่ค่อยกระตือรือร้นเท่าไหร่นี่นา!
เติ้งจื่อฉีเบะปากเล็กน้อย เมื่อก่อนพวกคุณเรียกฉันว่าเทพธิดากันทั้งนั้น แต่ตอนนี้พอฉินเฟยมา พวกคุณก็ไม่เรียกฉันอีกเลย
พวกคนหื่นกามที่ได้ใหม่ลืมเก่า!
หมดรักกันแล้วสิ
……
คนที่สองที่ขึ้นเวทีคือจางเจี๋ย
เพลง 'ดวงใจที่สว่างไสวที่สุดในฟากฟ้ายามค่ำคืน' ของเขา มอบความอบอุ่นให้กับหัวใจของทุกคน
"ฉันภาวนาขอให้มีดวงใจที่บริสุทธิ์โปร่งใส—"
"และดวงตาที่หลั่งน้ำตาได้!"
……
"อาจารย์ฉินเฟย ถึงเวลาเปลี่ยนชุดแล้วครับ!"
ในตอนนั้นเอง ผู้กำกับรายการก็เดินมาที่ห้องพักของฉินเฟย เนื่องจากชุดงิ้วใส่ค่อนข้างยุ่งยาก จึงควรเปลี่ยนให้เสร็จแต่เนิ่นๆ จะดีกว่า
"มาแล้วครับ!"
ฉินเฟยพยักหน้า ถือ 'ชุดคลุมมังกรกุ้ยเฟย' เดินไปที่ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า
"มาแล้วๆ อาจารย์ฉินเฟยกำลังจะเปลี่ยนเป็นชุดผู้หญิงแล้ว!"
"จิ๊! เขาเรียกว่าต้านเจวี๋ย ชุดงิ้วต่างหาก ชุดผู้หญิงอะไรกัน ไร้การศึกษาจริงๆ!"
"โอ๊ย ไม่สนหรอก ขอถ่ายรูปเก็บไว้เป็นที่ระลึกได้ไหมเนี่ย? อาจารย์ฉินเฟยตอนใส่ชุดผู้หญิงนี่มันสุดยอดไปเลยจริงๆ!"
……
เสียงซุบซิบดังขึ้นจากรอบทิศทาง
ทว่า
ฉินเฟยราวกับไม่ได้ยินอะไรทั้งสิ้น
สิบนาทีต่อมา
เขาเปลี่ยนมาใส่ 'ชุดคลุมมังกรกุ้ยเฟย' เรียบร้อยแล้ว
ในฐานะกุ้ยเฟย ผู้เป็นศูนย์รวมความโปรดปรานนับหมื่นพัน แวบแรกที่เห็นย่อมต้องงดงาม!
'ชุดคลุมมังกรกุ้ยเฟย' ที่พี่หงตัดเย็บให้ ช่างงดงามจนไม่อาจหาคำบรรยายใดมาเปรียบเปรยได้เลย!!
ลวดลายมังกรเมฆา งานปักลวดลาย หรือแม้แต่ลายคลื่นมงคลแปดประการ...
ล้วนสะท้อนให้เห็นถึงความสง่างาม สูงศักดิ์ และรูปร่างที่อวบอิ่มสมส่วนของเจ้าของชุดงิ้ว
ยิ่งบวกกับการทับซ้อนของค่าสถานะต่างๆ เข้าไปด้วยแล้ว!
ดูราวกับว่า—
มีพระสนมกุ้ยเฟยพระองค์หนึ่งมายืนอยู่ตรงหน้า ทุกท่วงท่ารอยยิ้มและการขมวดคิ้ว ช่างงดงามดั่งเทพธิดา จนสรรพสิ่งรอบกายหมองหม่นลงไปถนัดตา
"จริงสิ ใช้ 'ความทรงจำของหยางกุ้ยเฟย' ด้วยเลยแล้วกัน"
ฉินเฟยพูดขึ้น
ในเมื่อต้องแข่ง ก็แข่งให้มันยิ่งใหญ่สะท้านฟ้าไปเลย ไม่สนหรอกว่าคุณจะเป็นคนของทีมชาติ หรือเป็นจอมมารมาจากไหน!
ฟุ่บ!
ไอเทมหายไป
ความทรงจำที่ไม่ใช่ของฉินเฟยพรั่งพรูเข้ามาในหัวใจ
อายุเจ็ดขวบแตกฉานในคัมภีร์ทั้งสี่และตำราทั้งห้า
อายุแปดขวบเชี่ยวชาญทั้งบทกวีและท่วงทำนองดนตรี
เธอมีฐานะสูงส่งถึงขั้นเป็นพระสนม เป็นที่โปรดปรานอย่างหาที่สุดไม่ได้ มีนิสัยอ่อนหวาน รูปร่างหน้าตางดงามอวบอิ่ม สมกับเป็นหญิงงามอันดับหนึ่งในใต้หล้า!
เธอเป็นแบบอย่างของสตรีทั่วหล้า มีท่วงท่าสง่างามสารพัด จนได้รับการยกย่องจากชาวโลกให้เป็นมารดาแห่งแผ่นดิน!
ภาพลักษณ์ต่างๆ นานา
ถูกจดจำไว้ในใจอย่างแม่นยำ
ฉินเฟยพ่นลมหายใจออกมายาวๆ
เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง
ราวกับว่า—
ทุกสิ่งทุกอย่างได้เปลี่ยนไปแล้ว
ทั้งแววตา ท่วงท่า และสีหน้า
ล้วนแตกต่างจากเมื่อครู่โดยสิ้นเชิง ทุกการเคลื่อนไหว ล้วนสะกดจิตสะกดใจผู้คน!
"อา...อาจารย์ฉินเฟย เสร็จหรือยังครับ? ใกล้จะถึงคิวของคุณแล้วนะครับ!"
ผู้กำกับเร่งเร้า ทำไมถึงเข้าไปเปลี่ยนชุดนานขนาดนี้?
แท้จริงแล้ว
ตอนที่ฉินเฟยรับความทรงจำอยู่นั้น ทำให้ต้องเสียเวลาไปนิดหน่อย
"อืม เรียบร้อยแล้ว!"
น้ำเสียงไพเราะกังวานดั่งเสียงสวรรค์ดังขึ้น ทำให้แขนของผู้กำกับขนลุกซู่ขึ้นมาในพริบตา
คนอื่นๆ ที่อยู่รอบข้างเองก็ชะงักไปเช่นกัน ต่างหยุดมือจากสิ่งที่ทำอยู่ แล้วหันไปมองทางห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วยความตกตะลึง
ซี้ด—
เสียงนี้ มีของซะด้วยแฮะ
ยังไม่ทันที่ทุกคนจะดึงสติกลับมาได้
แอ๊ด—
ประตูห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าก็เปิดออก
ร่างอันอ่อนโยนและเย้ายวนร่างหนึ่ง ค่อยๆ ก้าวเดินออกมาจากข้างใน
……