บทที่ 794 – เชื่อคำพูดหลอกลวงของพวกนาย! นายเป็นคนดีจริงๆ

ครู่ต่อมา

สวี่อี้ถงก็ทำ "ผลงานชิ้นเอก" ของเธอเสร็จสิ้นเสียที

ทุกคนมองไปยัง "วัตถุ" สีดำสนิทที่ดูไม่ออกว่าเป็นอะไรบนจานนั้น ต่างก็เผยสีหน้าประหลาดใจออกมา

"เอ่อ... พี่สวี่อี้ถงคะ ฉันไม่ได้แนะนำให้พี่ทำปีกไก่แดงหรอกหรือคะ? แล้วจานนี้มันคือ...?"

ซ่งอวี่เวยคิดในใจว่าของสีดำๆ บนจานนี้มันไม่เห็นจะเหมือนปีกไก่แดงตรงไหนเลย

"จานนี้... คือปีกไก่แดงที่ฉันทำเองค่ะ"

ใบหน้าของสวี่อี้ถงแดงระเรื่อขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด

เห็นได้ชัดว่าตัวเธอเองก็รู้ดีว่าเมนูนี้มันพังไม่เป็นท่า!

เธอไม่เข้าใจว่ามันผิดพลาดตรงไหน ทั้งที่เธอทำตามสูตรปีกไก่โค้กในการทำปีกไก่แดงนี้แท้ๆ

เพียงแต่เปลี่ยนจากโค้กมาเป็นซีอิ๊ว...

ทำไมผลลัพธ์ถึงได้ต่างกันราวฟ้ากับเหวแบบนี้?

"ฮ่าๆ! ขำจะตายอยู่แล้ว! ของดำๆ ก้อนนี้แน่ใจนะว่ากินได้?"

"ไหม้แล้วมั้ง? ไหม้แน่นอน!"

"แค่เห็นผ่านหน้าจอก็ได้กลิ่นเหม็นไหม้ลอยมาเลย..."

"นี่มันปีกไก่แดงที่ไหนกัน? นี่มันปีกไก่ดำชัดๆ!"

ในหมู่ผู้ชมมีเชฟมืออาชีพคนหนึ่งอธิบายว่า: "เมื่อกี้เธอคงหยิบซีอิ๊วดำมาแทนซีอิ๊วธรรมดา แถมยังเทลงไปตั้งครึ่งขวด ทำให้ปีกไก่กลายเป็นสีดำจนกะไฟไม่ได้ ปีกไก่เลยไหม้..."

"ฮ่าๆ! ฉันเริ่มตั้งตารอสีหน้าของคุณเจียงตอนเห็น 'ปีกไก่ดำ' จานนี้แล้วล่ะ!"

"คุณเจียง: ผมมาร่วมรายการ พวกคุณให้ผมกินไอ้นี่เนี่ยนะ?"

"ตอนนี้ฉันมีเหตุผลให้สงสัยนะว่า สวี่อี้ถงไปแค้นอะไรกับแขกรับเชิญชายคนไหนหรือเปล่า? เธอคงไม่ได้กะจะวางยาใครหรอกใช่ไหม?"

ผู้ชมเริ่มสนุกสนานกันใหญ่

เมนูของสวี่อี้ถงพังจริงๆ นั่นแหละ...

แต่อย่างน้อยรายการก็มีสีสัน

ทุกคนถึงกับตั้งตารอว่าแขกรับเชิญชายจะวิจารณ์อย่างไร และจะให้คะแนนแบบไหน

กัวอิงเหยาเดินขึ้นไปดูปีกไก่สีดำสนิทบนจาน สีหน้าของเขาก็ดูแปลกประหลาดสุดๆ

"อะแฮ่ม..."

"ตอนนี้ขอเชิญแขกรับเชิญชายเริ่มการวิจารณ์ครับ!"

"แขกรับเชิญชายแต่ละคนต้องให้คะแนนอาหารทั้ง 4 จาน คะแนนเต็ม 10 ใครที่ได้คะแนนรวมสูงสุดจะได้สิทธิ์เข้าพักในห้องหมายเลข 1..."

แขกรับเชิญชายทั้ง 4 คนเดินออกจากห้องมาที่ลานบ้าน

เวลานี้ซ่งอวี่เวยและไป๋เซียงหนิงต่างก็ตื่นเต้นกันสุดๆ!

พวกเธออยากย้ายเข้าห้องหมายเลข 1 ใจจะขาด!

ส่วนสวี่อี้ถง แน่นอนว่าเธอเองก็คาดหวัง แต่เธอก็เจียมตัวพอ...

ด้วยฝีมือทำอาหารจานนี้ของเธอ อันดับสุดท้ายต้องเป็นเธอแน่ๆ

เธอไม่หวังเลยด้วยซ้ำว่าคุณเจียงจะต้องมาชิมมัน ไม่อย่างนั้นคุณเจียงอาจจะผิดหวังในฝีมือการทำอาหารอันย่ำแย่ของเธอก็ได้!

ทั้ง 4 คนนั่งล้อมโต๊ะไม้

นอกจากเจียงเจ๋อที่กินข้าวมาแล้ว อีก 3 คนที่เหลือต่างหิวโซ เมื่อเห็นอาหารอีก 3 จานที่หน้าตาน่ากิน น้ำลายแทบจะไหลออกมา...

ฟางอี้เอ่ยชมเป็นคนแรก: "อาหารพวกนี้ดูดีมากเลยนะ! โดยเฉพาะเนื้อผัดต้นหอมกับกุ้งผัดน้ำมัน ดูแล้วน่ากินสุดๆ! ปูขนก็น่ากินมาก! อืม? แล้วจานนี้คือ...?"

กัวอิงเหยากลั้นหัวเราะแล้วตอบว่า: "จานนี้คือปีกไก่แดงครับ"

"อ๋อ ปีกไก่นี่เอง..."

ฟางอี้เผยยิ้มแหยๆ

ถ้าคุณไม่บอก พวกเราคงนึกว่ายก "ถ่าน" มาวางบนโต๊ะเสียอีก

ให้ตายสิ!

แขกรับเชิญหญิงคนไหนกันนะที่มีฝีมือ "เลิศเลอ" ขนาดนี้?

ถึงกับทำปีกไก่ให้ออกมาเป็นสภาพนี้ได้?

สวี่อี้ถงที่อยู่ข้างๆ หน้าแดงก่ำกว่าเดิม ความรู้สึกผิดถาโถมเข้ามาในใจ

เธอรู้สึกผิดต่อคุณเจียงเหลือเกิน...

ถ้าไม่ใช่เพราะคุณเจียงพยายามตัดฟืน พวกเธอก็คงไม่ได้กินวัตถุดิบชั้นเลิศเหล่านี้

ผลสุดท้ายเธอกลับตอบแทนคุณเจียงด้วยอาหารที่ล้มเหลว

คุณเจียงต้องผิดหวังมากแน่ๆ

จากนั้น ฟางอี้และต้วนเจี๋ยก็เริ่มชิมเป็นคนแรก

ตอนที่ชิมเนื้อผัดต้นหอม ฟางอี้หลับตาลงอย่างมีความสุข: "ผมไปเที่ยวมาหลายที่ กินอาหารมาก็เยอะ แต่ผมสาบานได้เลย! เนื้อผัดต้นหอมจานนี้คือเนื้อที่อร่อยที่สุดที่ผมเคยกิน! ทั้งเนื้อสัมผัสและการปรุงรสยอดเยี่ยมมาก!"

จากนั้นเขาก็ลองชิมกุ้งผัดน้ำมันและปูขนต่อ

เขาก็ให้คำวิจารณ์ที่สูงมากเช่นกัน

ส่วน "ปีกไก่แดง" จานสุดท้าย ถึงจะดูไม่น่ากินเอาเสียเลย แต่เขาก็ยังแสร้งทำเป็นไม่สนใจอะไร แล้วคีบขึ้นมาหนึ่งชิ้นเข้าปาก

"อืม..."

"จะว่าไป! อาหารจานนี้ถึงหน้าตาจะไม่ค่อยสวย แต่รสชาติใช้ได้เลยนะ!"

เมื่อได้ยินคำวิจารณ์ของฟางอี้ ดวงตาของสวี่อี้ถงก็เป็นประกายขึ้นทันที!

จริงเหรอ?

เมนูของเธอรสชาติใช้ได้จริงเหรอ?

เธอรีบหันไปมองเจียงเจ๋อด้วยความคาดหวัง ถ้ามันอร่อยจริง ความเหนื่อยยากของคุณเจียงก็ไม่สูญเปล่าแล้ว!

เจียงเจ๋อยังไม่รีบร้อนที่จะชิม

ต้วนเจี๋ยชิมตามมาติดๆ เพียงแต่เขาใจถึงกว่าฟางอี้!

ด้วยหลักการที่ว่าขมก่อนหวาน เขาจึงเริ่มจากปีกไก่แดงนั่นก่อน

"หืม? อร่อย! ใครบอกว่าปีกไก่นี้ไม่อร่อย? ปีกไก่นี้อร่อยสุดๆ ไปเลย!"

จากนั้นเขาก็รีบชิมอาหารจานอื่นต่อ

หลังจากชิมเสร็จ เขากลับให้คำวิจารณ์ที่เหนือความคาดหมายอย่างสิ้นเชิง!

"อาจจะเป็นเพราะต่อมรับรสผมแปลกกว่าคนอื่น ผมกลับรู้สึกว่าปีกไก่จานนี้อร่อยที่สุดในบรรดาสี่จานเลย!"

เห็นดังนั้น ฉางอีหมิงก็ถึงกับอึ้ง

"จริงเหรอ? ปีกไก่นี้อร่อยจริงๆ เหรอ?"

เขาคีบขึ้นมาหนึ่งชิ้น ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วกลั้นใจกัดกินท่ามกลางกลิ่นที่ไม่พึงประสงค์

เพียงแต่ฉางอีหมิงไม่มีความกล้าหาญเท่าต้วนเจี๋ยและฟางอี้...

"ถุ้ย!"

ชิมไปคำเดียวเขาก็ทนไม่ไหวต้องคายออกมาทันที...

เขามองทั้งสองคนด้วยความตกตะลึง

นี่พวกนายเรียกว่าอร่อยเหรอ?

นี่มันแทบไม่ใช่อาหารแล้วไม่ใช่หรือไง?

เนื้อสัมผัสแห้งผาก รสชาติก็ขมแถมยังเค็มจัด...

พวกนายสองคนกลืนมันลงไปได้ยังไง?

เวลานี้ แชทในรายการก็เริ่มถกเถียงกันอย่างดุเดือด

"ต้วนเจี๋ยกับฟางอี้ใจถึงเกินไปแล้ว? ปีกไก่ที่ไม่อร่อยขนาดนั้น พวกเขากลับกลืนลงไปแถมยังชมอีก?"

"พวกเขาแสดงได้เนียนมาก ฉันเกือบเชื่อแล้วเชียว"

"ฉางอีหมิง: ฉันเชื่อคำพูดหลอกลวงของพวกนายจริงๆ เลย!"

"ฮ่าๆ!"

"ฉันเข้าใจพวกเขานะ นี่มันรายการเดทนะ เพื่อให้ได้ใจแขกรับเชิญหญิง ต่อให้อาหารจะไม่อร่อยแค่ไหน ก็ห้ามพูดเด็ดขาด!"

"ใช่เลย ถ้าฉันเป็นแขกรับเชิญชาย ฉันก็จะฝืนกินเข้าไป ต่อให้สวี่อี้ถงจะรู้สึกดีกับฉันนิดหน่อยก็คุ้มแล้ว!"

"..."

เวลานี้ เมื่อเห็นปฏิกิริยาของฉางอีหมิง สวี่อี้ถงก็ตาสว่างขึ้นมาทันที

ที่แท้ต้วนเจี๋ยกับฟางอี้ไม่ได้ชมจากใจจริง...

ความจริงแล้วก็แค่รักษามารยาทเท่านั้นเอง

หึ

พวกเขาเป็นคนดีจริงๆ

เพียงแต่น่าเสียดาย

ปีกไก่แดงของเธอ จริงๆ แล้วไม่มีอะไรให้น่าประหลาดใจเลย...

และในตอนนั้นเอง หลังจากที่อีกสามคนชิมเสร็จ เจียงเจ๋อก็เริ่มชิมอย่างไม่รีบร้อน

เขาชิมเนื้อผัดต้นหอมก่อน

ค่อยๆ เคี้ยว แล้วหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดด้วยสีหน้าจริงจังว่า: "เนื้อผัดต้นหอมจานนี้ ฝีมือการหั่นถือว่าชั้นยอด การควบคุมไฟก็ทำได้ดีมาก เนื้อนุ่มไม่เหนียว รสชาติเข้าเนื้อดีมาก เพียงแต่ว่า ยังมีจุดที่ขาดไปนิดหน่อย..."

[จบบท]