บทที่ 5 คุณตกลงไปในหลุมพรางแล้ว!

เฉาปินชะงักไปเล็กน้อย

ต้องเผชิญหน้าเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?

แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน เจียงซินเป็นเป้าหมายการสัมผัสระดับ S ที่ได้รับการรับรองจากเกม สามารถเพิ่มความชำนาญได้อย่างมหาศาล

เขาสูดหายใจเข้าลึก ลุกขึ้นยืน แล้วเดินไปยังทิศทางของห้องประธานบริษัท

เมื่อเดินมาถึงหน้าห้องทำงาน เฉาปินชะงักไปครู่หนึ่ง ยกมือขึ้นเคาะประตู

"เชิญค่ะ"

เสียงของเจียงซินดังมาจากด้านใน

เฉาปินผลักประตูเดินเข้าไป จากนั้นก็ล็อกประตูจากด้านในอย่างเด็ดขาด

ห้องทำงานไม่ใหญ่นัก ประมาณยี่สิบตารางเมตร

เจียงซินนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน ตรงหน้ามีกาแฟที่กำลังส่งควันกรุ่นวางอยู่

เธอฟื้นฟูสภาพการทำงานตามปกติอย่างสมบูรณ์แล้ว ใบหน้าแต่งแต้มอย่างประณีต สีหน้าเคร่งขรึม

หากเฉาปินไม่ได้เห็นท่าทางของเธอในลิฟต์เมื่อครู่ด้วยตาตัวเอง คงจินตนาการไม่ออกเลยว่าเธอจะมีมุมแบบนั้นด้วย

"ประธานเจียง คุณเรียกผมเหรอครับ?"

เฉาปินยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงาน เอ่ยถามอย่างสุภาพ

เจียงซินเงยหน้าขึ้น สายตาจับจ้องไปที่ใบหน้าของเฉาปิน

"นั่งสิ"

เธอชี้ไปที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้าม

เฉาปินนั่งลง รอฟังประโยคถัดไป

"ช่วงนี้บริษัทกำลังพัฒนาโปรเจกต์ใหม่" เจียงซินเอ่ยปาก น้ำเสียงราบเรียบ "เป็นเกมมือถือแนวแต่งตัวแฟชั่นสำหรับผู้หญิง ฉันต้องการคนที่เข้าใจเรื่องเทคโนโลยีมาช่วยประเมินความเป็นไปได้ทางเทคนิคหน่อย"

เธอชะงักไปเล็กน้อย มองไปที่เฉาปิน "ฉันดูเรซูเม่ของคุณแล้ว ตอนอยู่มหาวิทยาลัยคุณเคยเข้าร่วมโปรเจกต์พัฒนาเกมแอนดรอยด์มาบ้าง น่าจะไม่แปลกหน้ากับสายงานนี้"

เฉาปินพยักหน้า

ปัจจุบันภาษาหลักที่ใช้ในการพัฒนาเกมแอนดรอยด์คือ JAVA

ชาติก่อนเขาเป็นโปรแกรมเมอร์ผู้น่าสงสาร

เรียกได้ว่าเป็นงานถนัดเลยล่ะ

การเกิดใหม่พร้อมกับประสบการณ์การพัฒนาสิบกว่าปี ทำให้เขานำหน้าคนอื่นในสายงานนี้ไปไกลลิบ

"งั้นก็ดี" เจียงซินหยิบเอกสารฉบับหนึ่งออกมาจากลิ้นชัก ดันไปตรงหน้าเฉาปิน "นี่เป็นแผนงานเบื้องต้นของโปรเจกต์ คุณเอากลับไปดู พรุ่งนี้บ่ายส่งรายงานการประเมินทางเทคนิคให้ฉัน"

เฉาปินรับเอกสารมา "ได้ครับ ประธานเจียง"

"แล้วก็" เจียงซินเสริม "ตอนนี้โปรเจกต์นี้ยังอยู่ในขั้นตอนการเก็บเป็นความลับ อย่าเพิ่งพูดเรื่องนี้กับคนอื่น"

"เข้าใจแล้วครับ"

ความเงียบงันก่อตัวขึ้นชั่วครู่

ภายในห้องทำงานเงียบสงบ

แสงแดดสาดส่องเข้ามาจากนอกหน้าต่าง

เฉาปินได้กลิ่นหอมของกาแฟ และกลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ จากตัวเจียงซิน

เขาเริ่มรู้สึกว่าบรรยากาศดูไม่ค่อยจะถูกทำนองคลองธรรมเท่าไหร่นัก

และในตอนนั้นเอง จู่ๆ เจียงซินก็ลุกขึ้นยืน เดินไปที่หน้าต่าง หันหลังให้เฉาปิน มองดูทิวทัศน์ของเมืองภายนอก ราวกับกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง

ครู่ต่อมา เธอก็หันกลับมา สายตาจับจ้องไปที่เฉาปินอีกครั้ง

"เมื่อกี้ในลิฟต์ คุณทำอะไรฉันหรือเปล่า?"

น้ำเสียงของเจียงซินไม่ใช่การสอบถาม แต่เป็นการเค้นถาม

เฉาปินตอบด้วยสีหน้าจริงจัง "ประธานเจียง คุณบอกเองไม่ใช่เหรอครับว่าน้ำตาลในเลือดต่ำ..."

เจียงซินแค่นหัวเราะเย็นชา

เธอเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเฉาปิน แล้วยกมือขึ้นอย่างกะทันหัน

เฉาปินหยุดหายใจไปชั่วขณะ ไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายกำลังจะทำอะไร

คงไม่ได้คิดจะขืนใจหนุ่มหรอกนะ!

เจียงซินคว้าหมับเข้าที่แขนของเฉาปิน

"ในตัวคุณซ่อนอะไรเอาไว้?"

เธอลูบไล้ไปตามท่อนแขนของเฉาปินลงไปยังฝ่ามือ

แต่ทว่า นี่เป็นความผิดพลาดอย่างมหันต์

เฉาปิน: คุณตกลงไปในหลุมพรางซะแล้ว!!

เจียงซินสัมผัสโดนฝ่ามือของเฉาปินอีกครั้ง

และในวินาทีที่สัมผัสกัน

ประธานสาวสวยผู้มีใบหน้าเย็นชา ก็กลายสภาพเป็นเหมือนแมวเปอร์เซียที่ได้กินแคทนิปในพริบตา

เธออดไม่ได้ที่จะครางออกมาเบาๆ "สบายจังเลย~~"

【ความชำนาญ +24】

【ความชำนาญปัจจุบัน (50/100)】

ความชำนาญมาถึงครึ่งหนึ่งแล้ว!

คุณหนูคนนี้ช่างยอดเยี่ยมจริงๆ

ความชำนาญเพิ่มจาก 26 เป็น 50

วงเงินในบัตรธนาคารของเฉาปินเพิ่มขึ้นมาอีกสามแสนหยวน

รวมกับของก่อนหน้านี้ เงินฝากทั้งหมดของเขาทะลุห้าแสนแล้ว

เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นข้างหูเฉาปิน

"ขอแสดงความยินดี ผู้เล่นได้ปลดล็อกภารกิจรอง ภารกิจรองจะถูกกระตุ้นแบบสุ่ม สามารถดำเนินภารกิจรองพร้อมกันได้สูงสุดสามภารกิจ"

ตอนนี้ลมหายใจของเจียงซินหอบหนัก

"ประธานเจียง ผมประคองคุณลุกขึ้นเถอะครับ ถ้าใครมาเห็นท่านี้เข้า เกรงว่าจะอธิบายยาก..." เฉาปินระงับความอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับภารกิจรองชั่วคราว แล้วตั้งใจเอ่ยเตือนขึ้นมา

เจียงซินเงยหน้าขึ้นถลึงตาใส่เฉาปิน

หากสายตาสามารถฆ่าคนได้ ตอนนี้เฉาปินคงโดนตัดหัวเหมือนพี่เฉิงไปแล้ว หรืออาจจะโดนสับเป็นชิ้นๆ ด้วยมีดปังตอเลยด้วยซ้ำ

"ประคองฉัน!"

เสียงนี้ลอดออกมาจากไรฟันของเจียงซิน

เฉาปินยื่นแขนออกไปอย่างระมัดระวัง เตรียมจะพยุงเธอขึ้นมา กลัวว่าจะไปโดนตัวเจียงซินเข้า

การปั่นความชำนาญก็สำคัญอยู่หรอก แต่ถ้าขืนทำอีกรอบจนเธอพังไปเลยล่ะจะทำยังไง?

สูญเสียน้ำมากเกินไปมันไม่ดีต่อร่างกายนะ!

"ล่วงเกินแล้วครับ"

เฉาปินพึมพำ

เขาออกแรงที่แขนทั้งสองข้าง

เจียงซินอาศัยจังหวะนี้ค่อยๆ ยืนขึ้น

แต่เห็นได้ชัดว่าขาทั้งสองข้างของเธอยังไม่กลับมาเป็นปกติ เพิ่งจะยืนขึ้น เข่าก็อ่อนปวกเปียกอีกครั้ง

"ระวังครับ"

เฉาปินยื่นมือออกไปคว้าแขนของเธอไว้โดยจิตใต้สำนึก

"อ๊าาา—!"

เจียงซินทนไม่ไหวอีกต่อไป กรีดร้องออกมา

วินาทีต่อมา เธอก็เกาะติดอยู่บนตัวเฉาปินเหมือนโคอาลา แล้วกัดเข้าที่ไหล่ของเขาเต็มคำ

"ซี้ด~"

เจ็บชะมัด

เฉาปินก้มหน้าลงมอง

ก็พบว่าคุณหนูคนนี้มีเขี้ยวด้วยแฮะ

"เฉาปิน พอได้แล้ว!"

ในจังหวะที่ความโกรธทั้งหมดที่สะสมอยู่ในตัวของเจียงซิน กำลังจะระเบิดออกมาเหมือนภูเขาไฟปะทุนั้นเอง

"ก๊อก~"

"ก๊อก~"

"ก๊อก~"

ประตูห้องทำงานก็ถูกใครบางคนเคาะ

เจียงซินสงบสติอารมณ์ลงในพริบตา เธอผลักเฉาปินออกไป สูบหายใจเข้าออกอย่างต่อเนื่องเพื่อปรับอารมณ์ กดข่มพลังอันยิ่งใหญ่ภายในร่างกายเอาไว้

เธอลูบใบหน้าของตัวเอง เหมือนว่าสิวจะแตกไปเม็ดนึง

บ้าจริง!

เสียงผู้ชายดังมาจากนอกประตู

"ประธานเจียง ผมหลิวซิงจากฝ่ายปฏิบัติการครับ..."

เจียงซินถลึงตาใส่เฉาปิน ส่งสัญญาณไม่ให้เขาพูดอะไร

ตอนนี้เสื้อผ้าของเธอหลุดลุ่ย ใบหน้าแดงระเรื่อ หากมีคนนอกมาเห็นเข้า จะต้องเข้าใจผิดแน่นอน

ไม่แน่ว่าอาจจะไม่ถึงครึ่งวัน เรื่องที่ประธานสาวของบริษัท ถังโต้ว แฟชั่น เอนเตอร์เทนเมนต์ จำกัด กินรวบเด็กฝึกงาน ก็คงจะแพร่กระจายไปทั่วทั้งตึกสำนักงาน กลายเป็นหัวข้อสนทนาหลังอาหารของคนเป็นร้อยเป็นพันแน่

"อีกครึ่งชั่วโมงคุณค่อยมาใหม่แล้วกัน!"

หลิวซิงที่อยู่นอกประตูชะงักไปเล็กน้อย

เขารู้สึกว่าน้ำเสียงของประธานเจียงดูแปลกๆ

พอคิดได้ว่าเมื่อกี้เฉาปินเข้าไปแล้วก็ยังไม่ออกมาเลย

"ซี้ด~"

หลิวซิงสูดลมหายใจเข้าลึก รู้สึกว่าตัวเองได้ค้นพบความจริงของเรื่องนี้แล้ว

เด็กฝึกงานถูกประธานสาวสวยกินรวบ แถมยังทำกันในห้องทำงานอีก!!

หลิวซิงรู้สึกว่าเฉาปินไม่ได้หล่ออะไร แถมยังอวบนิดๆ ด้วย

เขาหล่อกว่าเฉาปินตั้งเยอะ แถมผิวก็ขาว ทรงหมาน้อยออดอ้อนชัดๆ

เรื่องดีๆ แบบนี้ทำไมถึงไม่ตกถึงท้องเขากันบ้างล่ะ??

"ได้ครับ งั้นอีกครึ่งชั่วโมงผมจะมาใหม่"

เจียงซินใช้มือเช็ดมุมปากที่เปื้อนน้ำลายลวกๆ แล้วทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ผู้บริหารสุดหรู

"ไสหัวไปซะ!"

เธอชี้ไปที่ประตู

นิ้วมือยังคงสั่นระริก

"ประธานเจียง ความจริงแล้ว..."

"เดี๋ยวนี้ ตอนนี้ ไสหัวไปเลย!!"

เมื่อได้ยินดังนั้น เฉาปินก็หันหลังเดินจากไป

ตอนที่เขาเดินไปถึงประตู เสียงของเจียงซินก็ดังมาจากด้านหลัง

"เดี๋ยว!"

เฉาปินหันกลับมา

เจียงซินพูดเน้นทีละคำ "เรื่องในวันนี้ ห้ามเอาไปพูดให้ใครฟังเด็ดขาด"

【ความชำนาญ +8 เจ้านายสาวสวยเริ่มรู้สึกชอบความรู้สึกแบบนี้เข้าแล้วสิ】

【ความชำนาญปัจจุบัน (58/100)】

ถึงกับชอบความรู้สึกแบบนี้เข้าแล้วเหรอ?

หรือว่าจะเป็นพวกชอบทำตัวขัดกับภาพลักษณ์จริงๆ?

เฉาปินครุ่นคิดพลางเดินออกจากห้องทำงาน

ทันใดนั้นเอง สายตาหลายคู่ก็จับจ้องมาที่เฉาปิน

เสื้อผ้าที่ยับยู่ยี่ รอยกดจางๆ บนไหล่

สือเจียวมองดูเฉาปินด้วยสีหน้าตกตะลึง

"ประธานเจียง เธอ....เธอเล่นแรงขนาดนี้เลยเหรอ?"

ต้องรู้ไว้ก่อนนะว่าขนาดตัวเธอเองยังไม่เคยเล่นบทเพลย์ในห้องทำงานเลย

เฉาปินมองดูสายตาตกตะลึงของคนกลุ่มนี้

เขาเข้าใจดีว่าอธิบายไปก็ไร้ประโยชน์

ช่างเถอะ ยังไงซะเขาก็อยู่ที่นี่ได้อีกไม่กี่วันแล้ว

ช่างหัวมันแล้วกัน!