ตอนที่ 14 : เกิดอะไรขึ้นกับองค์ชายเก้า

เฟิงจินหยวนหลบตานาง เขาไม่รู้ว่าบุตรสาวของเขาไปถึงจุดที่ว่านางไม่สามารถปรับปรุงตัวได้แล้ว นางพึ่งจะกลับมาที่ตระกูลเฮง นางก็สามารถทำให้เฉินซื่อลุกเป็นฟืนเป็นไฟได้ นอกจากนี้นางยังทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"ท่านแม่!" เมื่อนางไม่ได้รับความเป็นธรรมจากเฟิงจินหยวน นางหันไปหาหญิงชราด้วยความหวัง

สำหรับหญิงชรา การเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลันของเฟิงจินหยวนที่มีต่อเหยาซื่อและลูก ๆ ของนางทำให้นางรู้สึกสับสน แต่นางก็ไม่ชอบเฉินซื่อเท่าไหร่ ตอนนี้บุตรชายของนางเปลี่ยนความคิดหลังจากได้ยินบางอย่างจากบ่าวรับใช้ แสดงว่าต้องมีอะไรบางอย่างเกิดขึ้นที่ข้างนอกแน่นอน

นางจ้องมองที่เฉินซื่อและกล่าว "สามีของเจ้าตัดสินใจแล้ว นี่คือสิ่งที่เจ้าต้องยอมรับ! เฉินหยูพาแม่ของเจ้าไปได้แล้ว"

หญิงชราได้กล่าวอย่างชัดเจน ดังนั้นเฟิงเฉินหยูจึงไม่กล้าปล่อยให้มารดาของตัวเองก่อเรื่องอีก นางกระซิบที่หูของมารดา "อย่ากังวลท่านแม่ ท่านพ่อมีจุดยืนของตัวเอง ท่านจะต้องปฏิบัติต่อเฉินหยูอย่างเป็นธรรมแน่นอน"

เฉินซื่อไม่พอใจเล็กน้อย นางบิดผ้าเช็ดหน้าในมือ แล้วเดินตามบุตรสาวออกไปอย่างไม่เต็มใจ

นางเดินผ่านเฟิงจื่อหรู ด้วยความโกรธ นางผลักเฟิงจื่อหรูอย่างแรง ทำให้เฟิงจื่อหรูล้มกระแทกพื้นอย่างแรง แม้ว่าเขาจะเจ็บแต่เขาก็ไม่ร้องไห้ออกมา เขากำหมัดแน่น เขาหายใจหอบแรงเล็กน้อย

เฟิงหยูเฮงและเหยาซื่อรีบพยุงเฟิงจื่อหรูลุกขึ้น เหยาซื่อเช็ดน้ำตาด้วยความเสียใจ เฟิงหยูเฮงถอนหายใจเบา ๆ พร้อมกับพึมพำกับตัวเอง แต่เสียงก็ดังพอทำให้ทุกคนได้ยิน "ช่างโชคร้ายเสียจริง ระหว่างทางคนขับรถม้าเสียชีวิต พอมาถึงตระกูลเฟิงก็ยังไม่ได้อยู่อย่างสงบสุข ถ้าเป็นเช่นนี้อยู่ที่หมู่บ้านซีปิงยังดีกว่า"

เมื่อกล่าวถึงการเสียชีวิตอย่างกะทันหันของคนขับรถม้า นางมองไปที่ปฏิกิริยาของเฉินซื่อและเฟิงเฉินหยูซึ่งชะงักเล็กน้อยขณะที่เดินออกจากห้อง จากนั้นพวกนางก็รีบออกไป

หญิงชราไม่ได้แสดงปฏิกิริยา แต่เฟิงหยูเฮงสังเกตเห็นว่าเฟิงจินหยวนหรี่ตาลง

นางหัวเราะออกมา นางเข้าใจสถานการณ์

ระหว่างทางที่เดินไปยังเรือนขจี เฟิงหยูเฮงพยายามคาดเดาสิ่งที่บ่าวรับใช้พูดกับเฟิงจินหยวน นางเห็นเมื่อเฉินซื่อพูดว่าจะพานางไปส่งที่วัดนอกเมือง เฟิงจินหยวนและหญิงชราก็เห็นพ้องด้วย

ออกจากคฤหาสน์และไปอยู่ที่วัด อาจมีสิ่งต่าง ๆ เกิดขึ้นได้มากมายในระหว่างทาง

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ การลอบสังหารที่เกิดขึ้นระหว่างทาง นางไม่มีหลักฐาน หากเรื่องนี้ถูกเปิดเผย นางและมารดาอาจจะกลายเป็นผู้ร้ายฆ่าคนตาย แม้ว่านางจะกลับมาที่ตระกูลเฟิงแต่ก็ไม่มีอะไรมายืนยันว่าสถานะจะกลับมาเหมือนเดิม ในขณะที่เฟิงจื่อหรูเป็นบุตรชาย แต่เฉินซื่อก็มีบุตรชายอีกคนคือเฟิงจื่อเฮาที่แก่กว่าเฟิงจื่อหรู เฟิงจื่อหรูไม่มีข้อเรียกร้องใด ๆ ต่อตระกูลเฟิง

เฟิงหยูเฮงรู้สึกมั่นใจมากยิ่งขึ้น ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับนาง ส่วนใหญ่เรื่องการถูกขับไล่เมื่อสามปีก่อนต้องมีเบื้องหลังเป็นแน่ แต่ตระกูลเฟิงต้องการหลีกเลี่ยงความไม่พอใจจากตระกูลเหยา

นางขบคิดลึก ๆ โดยไม่พูด เหยาซื่อกังวลเล็กน้อยและถาม "อาเฮง เจ้าอาจจะเหน็ดเหนื่อยกับการที่ขับรถกลับมา? มีปัญหาอะไรหรือไม่…"

"ห๋า?" นางหันไปตอบมารดา "ท่านแม่พูดอะไร?"

"ข้า... " เหยาซื่อไม่รู้ว่าจะพูดอย่างไร นางขบคิดจนกระทั่งพูดออกมา "อาเฮง เจ้ารู้หรือไม่ว่าคำพูดของเจ้าที่ห้องโถงช่างเฉียบคมยิ่งนัก"

"โอ้" นางยิ้ม "ในอดีตเราทำตามกฎบ้านของตระกูลเฟิง ท้ายที่สุด เราได้รับสิ่งใดตอบแทน การใช้ชีวิตที่หมู่บ้านซีปิงตลอดสามปีที่ผ่านมา ยังไม่เพียงพออีกหรือ?"

เมื่อกล่าวถึงหมู่บ้านซีปิง สามปีที่ผ่านมานางมีความหวังว่าจะได้กลับมาที่ตระกูลเฟิง การตัดสินใจของนางที่กลับมาที่ตระกูลเฟิงก็เพราะหวังว่าลูก ๆ ของนางจะมีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น การได้รับความช่วยเหลือจากตระกูลเฟิงคงจะดีกว่าที่อยู่ในหมู่บ้านที่ห่างไกล

แม่นมซันที่กลับมากับพวกเขา ซึ่งไม่รู้เรื่องอะไร ก็ถามขึ้นมา "คุณหนูได้พูดอะไรเกี่ยวกับคนขับรถม้าหรือไม่"

เหยาซื่อถอนหายใจและไม่ตอบ

เฟิงหยูเฮงเอื้อมมือออกไปลูบไหล่ "ท่านพ่อและท่านย่าไม่ได้ปริปากพูดอะไรเกี่ยวกับมันออกมาเลย" นางระมัดระวังคำพูดอย่างมาก ทำให้นางอึดอัด นางตัดสินใจที่จะพูดต่อ "พวกเขาไม่สนใจว่าเราจะมีชีวิตรอดกลับมาหรือตาย พวกเขาไม่ได้ดูแลพวกเรา ท่านแม่และแม่นมซันอย่าคาดหวังว่าตระกูลเฟิงจะปฏิบัติต่อพวกเราอย่างดี พวกเขาไม่คิดเมตตาเราเลย"

คำพูดเหล่านี้นางกล่าวให้มารดาของนางฟัง เพราะมารดาของนางยังคงหวังลม ๆ แล้ง ๆ แต่ตอนนี้ความสนใจของนางอยู่กับสิ่งที่บ่าวรับใช้รายงานต่อเฟิงจินหยวน

เฟิงจินหยวนเปลี่ยนความคิดและอนุญาตให้พวกนางอยู่ที่ตระกูลเฟิง นั่นหมายความว่าในขณะนี้เขายินยอมที่ให้นางแต่งงานกับองค์ชายเก้า แต่ก่อนหน้านี้ตระกูลเฟิงจะให้เฟิงเฉินหยูเป็นเจ้าสาว ดังนั้นทำไมเฟิงจินหยวนจึงเปลี่ยนความคิดของเขาอย่างกะทันหัน ?

นางนึกถึงบรรยากาศที่น่าเศร้ารอบ ๆ กองทัพที่กำลังกลับมา ความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียว ...

เฟิงหยูเฮงหยุดเดิน เหยาซื่อมองนางอย่างสับสน นางขมวดคิ้วแต่ไม่พูดอะไร ความคิดนี้ยังคงอยู่ในหัวของนาง มีบางอย่างเกิดขึ้นกับองค์ชายเก้า!