บทที่ 3 พลังก้าวกระโดด กับแผนการลับต่อชิซุย

บทที่ 3 พลังก้าวกระโดด กับแผนการลับต่อชิซุย

นับตั้งแต่วันที่เขาบังเอิญดูดซับเลือดของนารูโตะเข้าไป อุจิวะ คาเอดะ ก็ได้ลิ้มรสผลประโยชน์มหาศาลที่ได้รับจากระบบสูตรโกงของตัวเองอย่างแท้จริง

เป็นอย่างที่คิดไว้ไม่มีผิด มีเพียงการใช้สูตรโกงเท่านั้นที่เป็นวิธีพัฒนาความแข็งแกร่งได้รวดเร็วที่สุด ในช่วงท้ายของโลกใบนี้มันก็เป็นเรื่องของการวัดกันที่สูตรโกงอยู่แล้ว ยิ่งไปกว่านั้น มันก็ขึ้นอยู่กับว่าสูตรโกงของใครจะยิ่งใหญ่กว่ากันด้วย

เช้าตรู่วันนี้ แสงแดดสาดส่องลงมาตามตรอกซอกซอยของหมู่บ้านโคโนฮะ เหล่าชาวบ้านและนินจาต่างพากันเริ่มต้นวันใหม่อันแสนเร่งรีบของตนเอง

อุจิวะ คาเอดะ เดินออกจากบ้านเหมือนเช่นเคย แต่ทว่าจุดหมายปลายทางของเขาในวันนี้ไม่ใช่สนามฝึกซ้อมของตระกูล แต่เป็นโรงพยาบาลหมู่บ้านโคโนฮะ

เมื่อเขามาถึงหน้าทางเข้าโรงพยาบาล เขา ก็จัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อยเล็กน้อย ก่อนจะเดินเข้าไปข้างในอย่างเป็นธรรมชาติ

ภายในโรงพยาบาลคลาคล่ำไปด้วยผู้คน นินจาที่ได้รับบาดเจ็บกำลังเข้ารับการรักษา และเจ้าหน้าที่ทางการแพทย์ต่างพากันรีบเร่งเดินผ่านไปมาระหว่างห้องผู้ป่วยต่าง ๆ

คาเอดะมุดเข้าไปในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าของโรงพยาบาลอย่างรวดเร็ว คว้าเสื้อกาวน์สีขาวมาสวมใส่ตัวหนึ่ง

“คาถาแปลงร่าง!”

จากนั้นแพทย์รูปร่างค่อนข้างสูงโปร่งคนหนึ่งก็เดินก้าวออกมา

หลังจากปรากฏตัว อุจิวะ คาเอดะ ก็เดินตรงไปยังแพทย์ที่กำลังยุ่งอยู่คนหนึ่ง พร้อมกับส่งยิ้มอย่างอ่อนโยนแล้วเอ่ยว่า “สวัสดีครับคุณหมอ พอดีผมมาช่วยงานครับ”

แพทย์คนนั้นมองมาที่เขา รู้สึกแปลกใจอยู่บ้างเพราะเขาไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับแพทย์ตรงหน้าเลย แต่เขาก็ไม่ได้เก็บมาคิดมาก เหนือสิ่งอื่นใด ในโรงพยาบาลมีหมออยู่ตั้งมากมาย เขาไม่มีทางรู้จักหมดทุกคนอยู่แล้ว

ดังนั้นเขาจึงพยักหน้าแล้วกล่าวว่า “อ้อ ดีเลย ตอนนี้ตามห้องผู้ป่วยค่อนข้างจะตึงมือมาก นินจาที่บาดเจ็บเล็กน้อยยังไม่มีใครไปดูแลเลยล่ะ”

“ถ้าอย่างนั้น ผมจะไปดูพวกเขาเอง” อุจิวะ คาเอดะ ตอบกลับแล้วมุ่งหน้าไปยังโซนห้องผู้ป่วยทันที

ขณะเดินไป เขา ก็คอยสังเกตสภาพแวดล้อมรอบตัวไปด้วย เมื่อเดินผ่านห้องผู้ป่วยห้องหนึ่ง เขา แอบชะโงกหน้ามองผ่านรอยแยกของประตูและเห็นเกะนินของโคโนฮะคนหนึ่งนอนอยู่ข้างใน ดูเหมือนหมอนั่นจะได้รับบาดเจ็บเป็นรอยถลอกและฟกช้ำระหว่างทำภารกิจ เขากำลังนอนพักผ่อนอยู่บนเตียง ใบหน้าซีดเซียวเล็กน้อย

หัวใจของอุจิวะ คาเอดะ วูบไหวเล็กน้อย เขา ค่อย ๆ ผลักประตูเปิดออก เดินเข้าไปข้างใน แล้วเอ่ยถามด้วยสีหน้าท่าทางที่เป็นห่วงว่า “สวัสดีครับ วันนี้รู้สึกอย่างไรบ้างครับ?”

เกะนินคนนั้นลืมตาขึ้นเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าเป็นหมอ ก็ยิ้มออกมาอย่างอ่อนแรงแล้วกล่าวว่า “ขอบคุณครับ แผลแค่นี้เล็กน้อยมาก นอนพักสักหน่อยเดี๋ยวก็หายแล้วครับ”

อุจิวะ คาเอดะ พยักหน้า นั่งลงข้างเตียง และชวนเกะนินคนนั้นคุยเล่นอย่างเป็นกันเอง

ในระหว่างบทสนทนา เขา แอบหยิบเข็มขนาดจิ๋วที่แหลมคมอย่างยิ่งซึ่งเตรียมไว้ล่วงหน้าออกมาอย่างเงียบเชียบ ในตอนที่เกะนินคนนั้นไม่ได้ทันตั้งตัว เขา ทำเป็นบังเอิญปัดมือไปโดนแขนของอีกฝ่าย สร้างรอยแผลบาดขนาดเล็กจิ๋วขึ้นมาในทันที

ก่อนที่เกะนินคนนั้นจะทันได้ตอบสนอง เลือดสดหยดหนึ่งก็ซึมไหลออกมาเรียบร้อยแล้ว

อุจิวะ คาเอดะ เปิดใช้งานระบบสูตรโกงของเขาในทันที พลังงานที่มองไม่เห็นสายหนึ่งพุ่งทะยานออกมาจากตัวเขา เข้าโอบล้อมหยดเลือดนั้นไว้ในเสี้ยววินาที

ทันใดนั้นเอง เขา ก็สัมผัสได้ถึงพลังงานที่ไม่คุ้นเคยสายหนึ่งพุ่งพล่านเข้าสู่ร่างกายของเขาพร้อมกับหยดเลือดนั้น และจักระภายในตัวของเขาก็เริ่มยกระดับสูงขึ้นอย่างช้า ๆ

เกะนินคนนั้นรู้สึกเพียงแค่ชาแวบหนึ่งที่แขน เขา มองดูรอยแผลบาดเล็ก ๆ ด้วยความมึนงง พลางคิดในใจว่าตัวเองคงบังเอิญไปเกี่ยวโดนอะไรเข้าสักอย่าง

อุจิวะ คาเอดะ ชวนคุยต่อไปโดยไม่เปลี่ยนสีหน้า แต่ทว่าภายในใจกลับกำลังสัมผัสถึงกระแสพลังที่พรั่งพรูเข้ามาอย่างต่อเนื่อง

หลังจากดูดซับเลือดหยดนี้เข้าไป เขา สัมผัสได้ชัดเจนเลยว่าการควบคุมจักระของตัวเองนั้นลื่นไหลขึ้น ราวกับมีความแข็งแกร่งสายใหม่พุ่งเข้าสู่ร่างกาย

หลังจากชวนเกะนินคุยต่ออีกพักหนึ่ง อุจิวะ คาเอดะ ก็ลุกขึ้นและเดินออกจากห้องผู้ป่วย คอยค้นหาเป้าหมายรายต่อไปภายในโรงพยาบาลแห่งนี้

เขาเคลื่อนย้ายไปมาระหว่างห้องผู้ป่วยต่าง ๆ อาศัยข้ออ้างเรื่องการช่วยดูแลผู้ป่วยเพื่อหาโอกาสแย่งชิงเลือดของนินจาคนอื่นมาครอบครอง

นินจาบางคนได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการต่อสู้และมีร่างกายที่อ่อนแอมาก อุจิวะ คาเอดะ เพียงแค่สร้างสถานการณ์อุบัติเหตุเล็กน้อยขึ้นมา ก็สามารถได้รับเลือดของพวกเขามาได้อย่างง่ายดาย

ในขณะที่นินจาคนอื่น ๆ มีอาการบาดเจ็บที่ค่อนข้างเบาบาง แต่ภายใต้การชักนำอย่างจงใจของเขา พวกเขาก็จะบังเอิญเกิดรอยขีดข่วนขึ้นมาเช่นกัน ส่งผลให้มีเลือดไหลออกมาให้เขาดูดซับพลังไป

“เป็นอย่างที่คิดไว้ไม่มีผิด” เขาพึมพำในใจ ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่า ยิ่งเขาดูดซับเลือดเข้าไปมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งได้รับพลังงานจากความสามารถในการดูดซับนี้มากขึ้นเท่านั้น

เรื่องนี้รวมไปถึงพละกำลังทางกายภาพ ตลอดจนประสบการณ์และความทรงจำบางส่วนด้วยซ้ำ

ตัวอย่างเช่น ในบางครั้งมันอาจจะเป็นเพียงแค่ปริมาณจักระเล็กน้อย แต่ทว่าในบางครั้ง วิชานินจาบางอย่างกลับผุดขึ้นมาในสมองของเขาในระหว่างการดูดซับพลังโดยตรง

ส่วนเรื่องที่ว่าเขาจะสามารถดูดซับสิ่งอื่นได้อีกหรือไม่นั้น ในตอนนี้เขายังไม่แน่ใจนัก

เนื่องจากเขาคอยดูดซับเลือดของนินจาคนอื่นอย่างต่อเนื่อง จักระภายในร่างกายของอุจิวะ คาเอดะ จึงยิ่งทวีความแน่นหนักและทรงพลังมากขึ้นเรื่อย ๆ และการควบคุมวิชานินจาระดับ C ต่าง ๆ ของเขาก็ก้าวขึ้นสู่ระดับใหม่ทั้งหมด

ในขณะที่แต่เดิมเขาสามารถใช้ได้เพียงแค่ คาถาไฟ: ลูกไฟยักษ์ ที่มีอานุภาพธรรมดา ๆ ทั่วไป แต่ทว่าในตอนนี้เมื่อเขาปลดปล่อยมันออกมาอีกครั้ง ลูกไฟยักษ์มหึมานั้นไม่เพียงแต่จะมีขนาดใหญ่โตขึ้นเท่านั้น แต่ทว่าอุณหภูมิของมันยังพุ่งสูงขึ้นอย่างมาก ในทุกที่ที่มันพาดผ่าน ผืนดินจะถูกแผดเผาจนไหม้เกรียม ดูราวกับจะสามารถหลอมละลายสรรพสิ่งทั้งหมดให้มลายหายไปได้

ในแง่ของวิชากายา ความเร็วและพละกำลังของเขาก็ได้รับการยกระดับขึ้นอย่างเด่นชัดเช่นกัน แต่เดิมการหลบหลีกการโจมตีค่อนข้างจะตึงมืออยู่บ้าง แต่ในตอนนี้ การเคลื่อนไหวของเขาพริบตาเดียวก็เคลื่อนที่เร็วราวกับร่างเงา ช่วยให้เขาหลบหลีกการโจมตีของศัตรูได้อย่างง่ายดายและสามารถเปิดฉากโต้กลับอย่างดุดันได้ในเสี้ยววินาที

เพียงแค่นี้ อุจิวะ คาเอดะ ก็ใช้เวลาเกือบทั้งวันหมดไปกับการยุ่งวุ่นวายอยู่ในโรงพยาบาล คอยดูดซับเลือดของนินจาที่แตกต่างกันไปเรื่อย ๆ ส่งผลให้ความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มพูนขึ้นอย่างมหาศาล

เนื่องจากเขาดูดซับเลือดเข้ามามากขึ้้นเรื่อย ๆ ในที่สุดเขาก็เริ่มสัมผัสได้ว่าผลประโยชน์ที่ได้รับกลับคืนมานั้นกำลังลดน้อยถอยลง

มันไม่ใช่ว่าพลังงานที่ดูดซับมาจากเลือดนั้นลดลง แต่เป็นเพราะพลังงานในตัวของเขาเองนั้นแน่นหนักมากเกินไป ปริมาณจักระเล็กน้อยที่ได้รับมาในตอนนี้จึงไม่เพียงพอที่จะช่วยยกระดับ “หลอดน้ำเงิน” ของเขาให้ขยับขึ้นมาได้แม้เพียงนิดเดียว

ยิ่งไปกว่านั้น ปกติแล้วจะไม่มีนินจาระดับโจนินมานอนอยู่ในโรงพยาบาลหรอกนะ และต่อให้มีจริง ๆ เขา ก็ไม่กล้าไปแอบดูดซับเลือดของคนพวกนั้นอยู่ดี เพราะเขากลัวว่าจะถูกเปิดเผยตัวตนว่าเป็นหมอปลอม

เมื่อยามค่ำคืนมาเยือน อุจิวะ คาเอดะ ก็สิ้นสุดการ “ช่วยงาน” ที่โรงพยาบาลและเตรียมตัวจะกลับบ้าน แต่ทว่าทันทีที่เขาเดินมาถึงเขตที่อยู่อาศัยของตระกูลอุจิวะ

“ได้ยินหรือเปล่า? อุจิวะ อิทาจิ เข้าสู่หน่วยลับแล้วนะ”

“เอ๊ะ? อุจิวะ อิทาจิ งั้นเหรอ? หมอนั่นเป็นอัจฉริยะของตระกูลอุจิวะเลยนะ ทำไมถึงไปเข้าหน่วยลับได้ล่ะ?”

“ใครจะไปรู้ล่ะ? แต่เรื่องนี้ดูจะมีลับลมคมนัยอยู่บ้างนะ และลองคิดดูสิ ก่อนหน้านี้ อุจิวะ ชิซุย ก็คอยติดต่อกับพวกหน่วยลับอยู่ตลอดเหมือนกัน ตอนนี้อิทาจิเข้าหน่วยลับไปอีกคนแล้ว ไม่รู้ว่าชิซุยในตอนนี้จะเป็นอย่างไรบ้าง...”

หัวใจของอุจิวะ คาเอดะ ดิ่งวูบลงทันทีที่ได้ยินคำพูดเหล่านั้น เขารู้ดีว่าในพล็อตเรื่องของเนื้อเรื่องต้นฉบับ อุจิวะ ชิซุย จะต้องเผชิญกับคราวเคราะห์หลังจากที่ อุจิวะ อิทาจิ เข้าร่วมหน่วยลับได้ไม่นาน

ในตอนนี้อิทาจิเข้าหน่วยลับไปแล้ว นั่นหมายความว่าชิซุยก็กำลังก้าวเดินไปสู่จุดจบของชีวิตแล้วใช่ไหม?

เมื่อคิดได้ดังนั้น อารมณ์อันซับซ้อนก็พลุ่งพล่านขึ้นมาในใจของอุจิวะ คาเอดะ ชิซุยเป็นบุคคลที่สำคัญอย่างยิ่งยศในตระกูลอุจิวะ ไม่เพียงแต่เขาจะแข็งแกร่งทรงพลังเท่านั้น แต่เขายังคอยพยายามประสานความสัมพันธ์ระหว่างสมาชิกในตระกูลกับพวกผู้ใหญ่ระดับสูงของโคโนฮะอยู่ตลอดเวลา

เขาคอยรู้สึกมาตลอดว่าชิซุยนั้นโง่เขลาเบาปัญญาอยู่บ้างที่กล้าสำแดงวิชาไม้ตายอย่าง เทพต่างสวรรค์ ออกมาอย่างเปิดเผย แต่อย่างไรก็ตาม ที่เขาทำไปก็เพื่อรับประกันผลลัพธ์ที่ดีที่สุดสำหรับทั้งตระกูลและหมู่บ้าน หากท่านรุ่นที่ 3 สั่งให้ชิซุยฆ่าล้างตระกูล เขา ย่อมไม่มีวันยินยอมแน่นอน ไม่เหมือนกับ “ไอ้ลูกกตัญญู” บางคน ที่เลือกฝั่งหนึ่งและทำลายอีกฝั่งหนึ่งในทันที

อย่างไรก็ตาม ความคิดของอุจิวะ คาเอดะ ก็ดึงสติกลับมาจากอารมณ์ความรู้สึกได้อย่างรวดเร็ว ความคิดอันอาจหาญข้อหนึ่งจู่ ๆ ก็ผุดขึ้นมาในสมองของเขา แผนการลับในการชิงศพของชิซุยมาครอบครอง

หลังจากผ่านการดูดซับพลังงานอย่างบ้าคลั่งมาตลอดทั้งวัน ความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขาพุ่งทะยานขึ้นอย่างมาก แต่น่าเสียดายที่เขาขาดวิชาโจมตีที่มีประสิทธิภาพ จักระอันแน่นหนักทั่วทั้งร่างของเขาจึงยังไม่สามารถปลดปล่อยออกมาได้อย่างเต็มที่

เขายังรู้อีกว่าชิซุยครอบครองพลังเนตรวงแหวนที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว หากเขาใช้ระบบสูตรโกงดูดซับพลังของชิซุยมาได้หลังจากที่อีกฝ่ายตายไปแล้ว ความแข็งแกร่งของเขาจะต้องบรรลุการก้าวกระโดดเชิงคุณภาพอีกครั้งอย่างแน่นอน

เขาเร่งฝีเท้าเดินกลับบ้าน สมองคอยครุ่นคิดมาตลอดทางว่าเขาจะสามารถได้ศพของชิซุยมาครองได้อย่างไร และจะใช้ระบบสูตรโกงดูดซับพลังมาได้อย่างไรโดยไม่ให้มีใครจับได้

นี่คือแผนการที่ต้องเผชิญกับความเสี่ยงอันใหญ่หลวงอย่างไม่ต้องสงสัย แต่สำหรับ อุจิวะ คาเอดะ ในเวลานี้ นี่คือหนทางเดียวที่เขาคิดออกเพื่อรับประกันว่าตัวเองจะมีพลังเพียงพอในการปกป้องชีวิตของตนเองเมื่อคืนวันฆ่าล้างตระกูลมาถึง

เมื่อกลับมาถึงบ้าน อุจิวะ คาเอดะ ก็เดินตรงเข้าห้องของตัวเองทันที ปิดประตูแน่นหนา แล้วนั่งลงที่โต๊ะเรียน

สีหน้าของเขาจริงจังอย่างยิ่ง สมองคอยทบทวนถึงรายละเอียดต่าง ๆ และสถานการณ์ที่เป็นไปได้ทั้งหมดซ้ำแล้วซ้ำเล่า

โปรดติดตามตอนต่อไป