บทที่ 39 - ต้อนรับปี 1982

บทที่ 39 - ต้อนรับปี 1982

ครอบครัวจ้าววุ่นวายกับการทำความสะอาดครั้งใหญ่ ซื้อของเตรียมฉลองปีใหม่ และทำพิธีส่งเทพเจ้าเตาไฟขึ้นสวรรค์... ในที่สุดวันส่งท้ายปีเก่าก็มาถึง

บรรยากาศปีใหม่ในหมู่บ้านอบอวลไปด้วยความสุข ผู้คนต่างตั้งตารอคอยปีใหม่และชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นในอนาคต

วันส่งท้ายปีเก่า คือวันสุดท้ายของเดือนสิบสองตามปฏิทินจันทรคติ ช่วงเช้าจ้าวตงนำกระดาษกลอนคู่ออกมาติดที่หน้าประตู ส่วนจ้าวเผิงและจ้าวหัวช่วยกันกวาดลานบ้าน เพราะวันชิวอิกจะกวาดบ้านไม่ได้ วันนี้จึงต้องจัดการให้เรียบร้อย

บรรดาผู้หญิงกำลังง่วนอยู่กับการเตรียมอาหารมื้อค่ำ ครอบครัวใหญ่มีคนเยอะ ปีนี้ถือเป็นปีแห่งความอุดมสมบูรณ์ ไม่ว่าผู้ใหญ่หรือเด็กต่างก็มีรอยยิ้มประดับบนใบหน้าไม่ขาดสาย

ทำงานเหนื่อยมาทั้งปี พอเสร็จงานบ้าน ต้ากังกับอาเจี้ยนก็มาหาพวกจ้าวตงเพื่อเล่นไพ่ผ่อนคลายสักสองสามตา เล่นพนันเล็กๆ น้อยๆ พอหอมปากหอมคอ ช่วงนี้ผู้ชายในหมู่บ้านต่างก็ตั้งโต๊ะเล่นไพ่เล่นพนันกันทั้งนั้น วันปีใหม่แบบนี้ผู้หญิงก็ไม่ค่อยอยากจะเข้ามาจู้จี้จุกจิกเท่าไหร่ แถมยังไม่มีกิจกรรมบันเทิงอย่างอื่น การเล่นไพ่จึงเป็นกิจกรรมคู่ปีใหม่ไปโดยปริยาย คนว่างก็มักจะมาตั้งวงเล่นกัน

"หอมจังเลย ป้า ฝีมือป้านี่สุดยอดไปเลย" อาเจี้ยนหยิบเนื้อตุ๋น เครื่องในหมู และหูหมูจากจานที่แม่จ้าวเพิ่งยกออกมา ชิมไปชมไป แม่จ้าววันนี้อารมณ์ดีเป็นพิเศษ

"อร่อยก็กินเยอะๆ เดี๋ยวตอนเล่นไพ่จะสู้เขาไม่ได้เอา" พออาเจี้ยนได้ยินคำชมก็ยิ่งพูดจาประจบประแจงไม่หยุด จ้าวตงบอกให้อาเจี้ยนไปเล่นไพ่กับพี่ใหญ่ พี่รอง และต้ากัง ส่วนเขาจะไปหยิบถั่วลิสง เมล็ดแตงโม และเนื้อตุ๋นที่แม่เพิ่งทำเสร็จมาให้

"เดี๋ยวนี้ชีวิตดีขึ้นเยอะเลยนะ พวกเรานั่งเล่นไพ่ไปกินของอร่อยๆ พวกนี้ไปได้ด้วย"

"ใช่สิ ตอนนี้ไม่ต้องไปทำงานแบกหามที่ท่าเรือให้เหนื่อย แถมยังหาเงินได้เยอะกว่าเดิม ชีวิตจะไม่ดีขึ้นได้ยังไง"

"ก็เพราะป้ากับพวกพี่สะใภ้ทำกับข้าวเก่งด้วยแหละ ดูสิ แค่ยกออกมากลิ่นก็หอมฟุ้งไปทั้งห้องแล้ว"

"ตอนนี้นายลองเดินไปดูรอบๆ หมู่บ้านสิ กลิ่นหอมลอยมาจากทุกบ้านนั่นแหละ ไม่เห็นเหรอว่าควันลอยออกจากปล่องไฟทุกบ้านเลย"

พวกเขาจั่วไพ่ไป ปากก็เคี้ยวของกินไป คุยกันไปพลาง สลับกันเล่นไปมา ไม่ได้มีใครได้หรือเสียเงินเยอะแยะ เล่นกันจนถึงเวลาอาหารค่ำ ทุกคนถึงได้แยกย้ายกันไปกินข้าว บ่ายค่อยมาเล่นต่อ

มื้อเที่ยงกินกันง่ายๆ เพราะมื้อเย็นวันปีใหม่ต้องกินเร็วกว่าปกติ และต้องจัดเต็ม

"พ่อ พ่อ พ่อชนะแล้ว ไปซื้อประทัดกันเถอะ พวกนั้นออกไปเล่นกันข้างนอกหมดแล้ว" หมาโหลวเห็นพ่อกำลังจะเก็บเงินใส่กระเป๋าก็รีบดึงกางเกงพ่อเอาไว้แน่น

"ไอ้ลูกคนนี้นี่ เดี๋ยวก็ดึงกางเกงพ่อหลุดหรอก เดี๋ยวเถอะ ปีใหม่แบบนี้จะโดนดีเข้าให้" เขาแค่ขู่ไปอย่างนั้นแหละ ขืนตีลูกจนร้องไห้วันปีใหม่ มีหวังโดนพ่อตัวเองด่าเปิงแน่

จ้าวตงเรียกเด็กๆ มารวมตัวกัน แล้วพาไปร้านขายของชำ วันนี้เขาจะซื้อให้เด็กทุกคน คนละอันสองอัน จะได้สนุกกันให้เต็มที่

"อาสาม อาสามใจดีที่สุดเลย หนูไปขอแม่ซื้อประทัด แม่ก็ด่า แถมยังจะตีหนูอีก โชคดีที่หนูวิ่งหนีทัน ปู่เคยบอกว่าวันปีใหม่ห้ามตีเด็ก" อาไห่พูดประจบจ้าวตงพลางฟ้องเรื่องแม่ตัวเองไปด้วย

"อาสาม รีบไปกันเถอะ ดูสิ พวกนั้นเล่นกันสนุกใหญ่แล้ว เดี๋ยวก็ขายหมดหรอก" อาไตที่ไม่ค่อยพูดก็ยังร้อนใจ เด็กผู้ชายกับประทัดนี่มันของคู่กันจริงๆ

ประทัดสมัยนี้หน้าตาเหมือนก้านไม้ขีดไฟ บรรจุอยู่ในกล่องยาวๆ ด้านข้างมีแถบให้ขีด พอขีดประทัดก็จะติดไฟ โยนออกไปแล้วมันก็จะระเบิด ถือว่าค่อนข้างปลอดภัย

"เย้ๆ เรามีประทัดเล่นแล้ว..."

"ตอนเล่นต้องระวังตัวด้วยนะ เข้าใจไหม"

"เข้าใจแล้วๆ อาสามใจดีที่สุดเลย..."

"อาสาม เรื่องเงินแต๊ะเอีย อาสามแอบให้พวกเราตอนอาสะใภ้สามเผลอได้ไหม" อาไห่เหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ หันมาถามจ้าวตงด้วยสีหน้าจริงจัง

"ไม่ได้หรอก เดี๋ยวพ่อกับแม่แกจะหาว่าฉันไม่ให้เงินแต๊ะเอีย แล้วจะโกรธเอา แล้วถ้าไม่ให้หมาโหลวจะทำยังไงล่ะ"

"อ้าว ไม่ได้จริงๆ เหรอ ถ้าเงินไปอยู่ในมือแม่ พวกเราก็ไม่ได้สักแดงเดียวเลยนะ ทวงก็ไม่ได้ งั้นอาสามให้แม่ครึ่งนึง แล้วอีกครึ่งแอบเอามาให้พวกเราทีหลังได้ไหม"

"อย่าแม้แต่จะคิด"

"โธ่! ไม่มีทางต่อรองเลยเหรอเนี่ย"

"ไม่มีทาง"

เมื่อถูกจ้าวตงปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย อาไห่กับอาไตก็คอตก เดินไปจุดประทัดเล่นอย่างหงอยๆ จ้าวตงนึกสงสารเด็กสองคนนี้ กะว่าเดี๋ยวคืนนี้จะแอบให้คนละสองเหมา แต่พอเดินเข้าไปในบ้านแล้วออกมาอีกที กลับเห็นเด็กสองคนกำลังเล่นประทัดหัวเราะร่าจนปากแทบจะฉีกถึงรูหู

"ชิ ไอ้เด็กบ้า!"

ที่บ้านมีผู้หญิงหลายคน ทำอาหารพวกไก่ เป็ด ปลา และเนื้อได้อย่างรวดเร็ว แบ่งงานกันทำคนละนิดคนละหน่อย แป๊บเดียวก็เสร็จ ในหมู่บ้านเริ่มมีเสียงประทัดดังขึ้นเรื่อยๆ แสดงว่าหลายบ้านเริ่มกินข้าวกันแล้ว จนกระทั่งเวลาประมาณสี่โมงเย็น

แม่จ้าวจุดธูปไหว้เทพเจ้าเตาไฟ จ้าวตงพาเด็กๆ ออกไปจุดประทัดข้างนอก เสียงดังเปรี้ยงปร้างสนั่นหวั่นไหว บ้านของต้ากังกับอาเจี้ยนที่เพิ่งเริ่มกินข้าวก็จุดประทัดตามมา เสียงประทัดจากทั้งสามบ้านดังกระหึ่มกว่าใคร

ครอบครัวใหญ่นั่งล้อมวงกินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากัน ในวันเทศกาลต้องมีไก่ เป็ด และปลา โดยเฉพาะปลาที่มีความหมายมงคลว่า "เหลือกินเหลือใช้ทุกปี" อาหารมื้อนี้จะเหลือไว้กินต่อในวันชิวอิก เพื่อเป็นเคล็ดว่า "กินเหลือก็ยังมีเหลือ"

"แม่ อันนี้อร่อยจัง"

"แม่ แม่ หนูจะกินน่องไก่..."

"แม่ ปีนี้กับข้าวอร่อยจังเลย"

เด็กๆ แย่งกันกินจนแก้มตุ่ย แต่ก็ไม่ลืมที่จะกลืนลงคอแล้วพูดชม พ่อจ้าวแม่จ้าวเห็นแล้วก็มีความสุข เด็กๆ แข็งแรงดี ปีนี้ก็หาเงินได้เยอะ ดูอาหารบนโต๊ะสิ ช่างดีเหลือเกิน

กินอิ่มแล้ว ผู้หญิงก็ไปช่วยกันเก็บกวาดล้างจาน ผู้ชายก็จัดการเก็บโต๊ะเก้าอี้ จากนั้นแต่ละครอบครัวก็เริ่มจัดแจงเรื่องของตัวเอง ผู้ใหญ่และเด็กๆ ต่างก็อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่ ชุดใหม่ที่ทุกคนใส่ในปีนี้ ตัดเย็บจากผ้าที่ได้เป็นของตอบแทนจากการช่วยชีวิตคน แถมบ้านใหม่ก็กำลังจะสร้าง เชื่อว่าปีนี้ชีวิตของพวกเขาจะต้องเจริญรุ่งเรืองแน่นอน

แม่จ้าวแอบตัดชุดใหม่ให้ครอบครัวของจ้าวฮ่องด้วย ที่บ้านมีชุดใหม่กันครบแล้ว เธอจึงแอบบอกลูกสะใภ้ไว้ก่อนหน้านี้แล้ว

จากนั้นก็เตรียมซองแดงเผื่อหินสือโถวลูกชายของต้ากังด้วย เพราะให้ทุกปี ปีนี้หาเงินได้เยอะ จะไม่ให้ก็คงดูไม่ดี

แจกซองแดงเด็กคนละหนึ่งหยวน อาไห่เพิ่งจะรับซองมาดูได้แวบเดียว ก็โดนพี่สะใภ้ใหญ่ยึดไปทันที เขาทำหน้ามุ่ย มองแม่ด้วยสายตาตัดพ้อ ส่วนอาไตยังไม่ทันได้ดู ซองแดงก็ตกไปอยู่ในกระเป๋าแม่แล้ว

มีเพียงหมาโหลวที่ถือเงินวิ่งไปเก็บใส่กระปุกออมสินของตัวเอง จ้าวตงให้ขวดโหลเปล่าๆ เขาไปใบหนึ่ง เพื่อให้เขาเก็บเงินเอง หมาโหลวรู้จักเก็บเงิน ไม่ยอมเอาออกมาใช้เลย

อาไห่กับอาไตเห็นว่าไม่มีหวังจะได้เงินแล้ว จึงหยิบประทัดวิ่งออกไปเล่นแข่งกับเด็กๆ ในหมู่บ้านอย่างสนุกสนาน

คืนนี้ผู้ใหญ่ต้องอยู่เฝ้าปีใหม่ ต้องรอจนเลยเที่ยงคืนถึงจะเข้านอนได้ คนที่ว่างก็ออกไปเดินเล่นในหมู่บ้าน เห็นเจ้าอ้วนกำลังเล่นไพ่อยู่ตรงโต๊ะ โบกไม้โบกมืออย่างเมามัน พอเห็นคนมาเพิ่ม ก็มีคนชวนให้ตั้งโต๊ะไพ่เพิ่มอีกวง จ้าวตงกับพี่น้องจึงแยกย้ายกันไปร่วมวง เล่นกันจนถึงเที่ยงคืน คนที่มีเรือก็เตรียมตัวไปต่อคิวไหว้เจ้าแม่ทับทิม ไหว้เสร็จก็แยกย้ายกันกลับบ้าน

หมู่บ้านชาวประมงแถบนี้มีธรรมเนียมของตัวเอง ตอนนี้จ้าวตงและคนอื่นๆ มีเรือเป็นของตัวเองแล้ว จึงพากันไปต่อคิวไหว้พระ รอจนเสร็จพิธีก็แยกย้ายกันกลับบ้าน

ตอนนี้เด็กๆ หลับกันหมดแล้ว เหลือแต่ผู้ใหญ่ที่ยังคงอยู่เฝ้าปีใหม่

"กลับมาแล้วเหรอ ไหว้พระเสร็จแล้วใช่ไหม"

"อืม ไหว้เสร็จแล้ว เพิ่งรู้ว่าคนในหมู่บ้านเรามีเรือกันเยอะเหมือนกันนะ" เขาตอบพลางถอดเสื้อผ้าขึ้นเตียง

"สร้างบ้านใหม่ ชีวิตก็ดีขึ้นเยอะ มีลูกสาวอีกสักคนสิ เอาให้สวยและใจดีเหมือนเธอเลย"

"พูดอะไรบ้าๆ คนในบ้านยังไม่นอนกันเลย อย่ามาทำรุ่มร่ามนะ" ได้ยินเสียงคนข้างนอก เฉินซิ่วก็รู้สึกเขินอาย

"เธออย่าส่งเสียงสิ ฉันจะทำเบาๆ ปีใหม่ทั้งที เราก็ต้องต้อนรับสิ่งใหม่ๆ มาร่วมกันปีนป่ายขึ้นสู่จุดสูงสุดกันเถอะ"

"อย่ามาทำบ้าๆ นะ... อื้อ... พูดอะไร... บ้าๆ"

(จบแล้ว)