บทที่ 29 - เสกคนเป็นๆ กลางไลฟ์สด

บทที่ 29 - เสกคนเป็นๆ กลางไลฟ์สด

"อาจารย์ครับ อย่าเพิ่งมาล้อเล่นสิครับ ผมพูดจริงๆ นะ ไม่ได้ล้อเล่น!"

"ตอนนี้คุณเดินกลับไปที่ออฟฟิศ ให้ผมดูหน่อยสิครับ"

ซูเฉินหุบยิ้ม แล้วพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

ไม่แกล้งแล้ว ขืนแกล้งต่อมีหวังร้องไห้โฮแน่ๆ

"ผม... ผมไม่กล้าครับ" เสี่ยวหวังตอบ

【สตรีมเมอร์เก่งมากนะ ไม่ต้องกลัวหรอก!】

【ใช่ ไม่ต้องกลัว {ปากก็บอกคนอื่นว่าอย่ากลัว แต่ตัวเองมุดผ้าห่มตัวสั่นงันงก}】

【โอมเพี้ยง สิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครอง ขอให้พระพุทธองค์ประทานความกล้าหาญให้ด้วยเถิด】

【ลูกผู้ชายอกสามศอก จะไปกลัวอะไรเล่า!】

【อย่าทำให้ผู้ชายอย่างพวกเราเสียชื่อสิวะ】

"ทุกคนปล่อยให้คุณหวังเป็นคนตัดสินใจเองเถอะครับ"

"หรือเอาอย่างนี้ พวกเราวางสายกันไปก่อน รอให้คุณทำใจได้เมื่อไหร่ ค่อยติดต่อมาใหม่ก็แล้วกันนะครับ"

ซูเฉินมองออกว่าเสี่ยวหวังกำลังลังเลและลำบากใจ

【สตรีมเมอร์เอาใจใส่ลูกเพจดีจังเลย】

【สเต็ปนี้ฉันให้คะแนนเต็มร้อยไปเลย】

ไม่คิดเลยว่าพอเสี่ยวหวังได้ยินแบบนั้น เขาก็ขยับแว่นตา สูดหายใจเข้าลึกๆ ราวกับตัดสินใจเด็ดขาดแล้ว "อาจารย์ซูครับ งั้นอาจารย์ต้องคุ้มครองผมด้วยนะครับ"

"วางใจเถอะ ต่อให้มีของสกปรกอยู่จริงๆ แต่ถ้ามีผมอยู่ มันก็ทำอะไรคุณไม่ได้แม้แต่ปลายเล็บหรอก"

เมื่อซูเฉินได้ยินดังนั้น เขาก็รับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะ

ภาพหน้าจอเริ่มสั่นไหว

บรรดาชาวเน็ตในห้องไลฟ์สดมองเห็นแค่ภาพของซูเฉินที่นั่งตัวตรงหน้ากล้อง ส่วนหน้าจออีกฝั่งหนึ่งของเสี่ยวหวังที่กำลังเดินกลับไปที่โต๊ะทำงาน เห็นแค่พื้นกระเบื้องเท่านั้น

การมองไม่เห็นอะไรเลยนี่แหละที่น่ากลัวที่สุด ชาวเน็ตได้ยินแค่เสียงฝีเท้าและเสียงหอบหายใจแรงๆ ของเสี่ยวหวัง

เสี่ยวหวังค่อยๆ ยกมือถือขึ้นเล็งไปที่โต๊ะทำงานของตัวเองอย่างช้าๆ

ภายในออฟฟิศที่ว่างเปล่าไร้ผู้คน มีเพียงหน้าจอคอมพิวเตอร์บนโต๊ะทำงานของเขาที่สว่างวาบอยู่ พร้อมกับเสียงคีย์บอร์ดที่ดัง 'ต๊อกแต๊กๆ' ไม่หยุด

เสียงรัวแป้นพิมพ์ดังก้องเข้าไปในโสตประสาทของผู้ชมทุกคนในห้องไลฟ์สด

บรรยากาศชวนขนลุกพิลึก

ในตอนนี้ ห้องไลฟ์สดของซูเฉินได้รับการดันจากระบบของแพลตฟอร์ม ทำให้มียอดผู้ชมพุ่งแซงหน้าสตรีมเมอร์คนอื่นๆ ในช่วงเวลาเดียวกันไปไกลลิบ

ในยุคอินเทอร์เน็ต ข่าวสารแพร่กระจายไปอย่างรวดเร็ว

หลังจากที่มีเหล่ายูทูบเบอร์นำคลิปไฮไลต์จากไลฟ์สดของเขาไปตัดต่อและเผยแพร่ ก็ดึงดูดชาวเน็ตจากแพลตฟอร์มอื่นให้แห่กันเข้ามามุงดูด้วย

คิดไม่ถึงเลยว่าแค่เข้ามาดูขำๆ จะได้เจอเหตุการณ์เหนือธรรมชาติแบบนี้เข้าให้

ตอนนี้

ยอดผู้ชมที่กำลังดูไลฟ์สดพุ่งทะลุห้าแสนคนไปแล้ว

ยิ่งไลฟ์สดนานเท่าไหร่ ยอดผู้ติดตามก็ยิ่งเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

การที่สตรีมเมอร์หน้าใหม่ที่เพิ่งไลฟ์สดได้แค่สามวัน แต่กลับพุ่งทะยานขึ้นไปติดชาร์ตยอดนิยมได้แบบนี้ เป็นเรื่องที่ไม่มีใครคาดคิดมาก่อนเลย

ทางด้านเสี่ยวสวี ผู้ดูแลระบบ และผู้จัดการหวังจากฝ่ายปฏิบัติการ ตอนนี้ก็ทั้งดีใจ ทั้งตื่นเต้น และแอบกลัวอยู่ลึกๆ ด้วย

"ผู้จัดการหวังครับ ผมบอกแล้วไงครับ ว่าอาจารย์ซูคือสมบัติล้ำค่า เป็นบ่อเงินบ่อทองของแพลตฟอร์มเราเลยนะครับ"

ผู้จัดการหวังยิ่งดีใจจนเนื้อเต้น ตบโต๊ะฉาดใหญ่โดยไม่รู้สึกเจ็บมือเลยสักนิด

"แน่นอนที่สุด แน่นอนที่สุด"

ส่วนแบ่งของเขาปลอดภัยแล้ว รายได้ในอนาคตก็รับประกันได้เลย เงินค่าเซ็นสัญญาสิบล้านที่ท่านประธานทุ่มทุนไป ไม่สูญเปล่าแน่นอน

สถานการณ์ในห้องไลฟ์สดของซูเฉินตอนนี้ยิ่งสยองขวัญสั่นประสาทเท่าไหร่ ผลตอบรับก็ยิ่งถล่มทลายมากเท่านั้น

บรรดาชาวเน็ตที่เพิ่งแห่กันเข้ามาดู ต่างก็ได้รับรู้เรื่องราวทั้งหมดแล้ว

ตอนนี้ทุกคนต่างก็ลุ้นระทึกไปกับเสี่ยวหวังที่อยู่หน้าจอ

【ฉันไม่กล้าพิมพ์คอมเมนต์แล้วเนี่ย กลัวผีมันจะเห็นฉันเข้า】

【พวกแกว่า ผีมันจะมองเห็นพวกเราที่อยู่ในห้องไลฟ์สดไหม?】

【ไม่น่าจะเห็นหรอกมั้ง...】

【ที่เขาว่ากันว่าผีสามารถมุดทะลุจอคอมมาหลอกคนได้เนี่ย มันจริงหรือเปล่าอะ?】

【ไม่รู้สิว่าผีตนนี้เป็นผู้ชายหรือผู้หญิง ถ้าเป็นผู้หญิงก็คงจะดี หึหึหึ...】

【ไอ้คอมเมนต์บน แกคิดอะไรของแกเนี่ย รสนิยมแปลกประหลาดจริงๆ ขนาดผียังไม่เว้น แกนี่มันโรคจิตชัดๆ!】

ซูเฉินเห็นคอมเมนต์พวกนั้นแล้วก็ส่ายหน้า คนสมัยนี้นี่จินตนาการล้ำเลิศจริงๆ

"ออกมาเถอะ ผมเห็นคุณแล้วนะ"

เสียงของซูเฉินดังทะลุหน้าจอโทรศัพท์มือถือ ดังก้องไปทั่วทั้งออฟฟิศ

เสียงรัวคีย์บอร์ดหยุดชะงักลงทันที เก้าอี้ที่ว่างเปล่าล้มตึงลงกับพื้น เสียงลากเก้าอี้ขูดกับพื้นดัง 'ครืด'

ชาวเน็ตที่ดูอยู่หน้าจอต่างก็ขนลุกซู่ไปตามๆ กัน

ชั่วพริบตาเดียว

บรรดาชาวเน็ตในห้องไลฟ์สดต่างก็เบิกตากว้าง เมื่อเห็นเงาร่างคนค่อยๆ ปรากฏขึ้นมาบนเก้าอี้ที่ว่างเปล่าเมื่อครู่

เป็นชายวัยกลางคนใบหน้าเหลี่ยม ท่าทางดูซื่อๆ

สวมเสื้อเชิ้ตลายสก๊อตแบบเดียวกับเสี่ยวหวัง ใต้ตาคล้ำดำปื้ด ผมเผ้ายุ่งเหยิง ดูยังไงก็เป็นสภาพของโปรแกรมเมอร์ชัดๆ

"อ๊ากกก..."

เสี่ยวหวังกรีดร้องลั่น

【เชี่ยเอ๊ย! เชี่ยเอ๊ย!】

【นี่มันเสกคนเป็นๆ กลางไลฟ์สดเลยนี่นา!】

【ทำไมผีตนนี้ถึงดูไม่เหมือนผีเลยล่ะ?】

"อ้าว ก็ท่านเห็นข้าแล้วนี่นา แล้วจะกลัวไปทำไมล่ะ?" ผีชายวัยกลางคนทำหน้าเหลอหลา

"มะ... ไม่ใช่ผมเห็นครับ สตรีมเมอร์สายดูดวงในไลฟ์สดต่างหากที่เป็นคนเห็น"

เสี่ยวหวังชูโทรศัพท์มือถือขึ้นด้วยมือที่สั่นเทา

เมื่อผีชายวัยกลางคนเพ่งมองดู ก็เห็นซูเฉินกำลังนั่งจัดรายการอยู่ในไลฟ์สดจริงๆ

นี่มันอาจารย์หมอดูของจริงงั้นเหรอ?!

หมอดูพวกนี้ส่วนใหญ่ไม่ได้เป็นพวกหลอกลวงต้มตุ๋นหรอกเหรอ?

แต่ดันมองเห็นเขาได้ซะนี่

แต่ในเมื่อมองเห็นเขาได้ ก็แสดงว่าต้องเป็นปรมาจารย์ตัวจริงแน่ๆ

"สวัสดีครับท่านอาจารย์" ผีชายวัยกลางคนค้อมศีรษะทักทายซูเฉินด้วยความเคารพ

ซูเฉินพยักหน้ารับ

นับว่ารู้จักที่ต่ำที่สูงดี

"เล่ามาสิ ทำไมจู่ๆ ถึงได้มาปรากฏตัวที่นี่?"

ซูเฉินปรายตามองอีกฝ่ายด้วยแววตาเรียบเฉย

"จู่ๆ อะไรกันเล่า?"

"ข้าอุตส่าห์รอจนคนในออฟฟิศกลับกันหมด รอจนฟ้ามืดถึงได้ออกมาทำงานนะ"

ผีชายวัยกลางคน: ใครจะไปรู้ล่ะว่าดึกป่านนี้แล้วยังมีคนมานั่งทำโอทีอยู่อีก

【ตาฝาดไปหรือเปล่าเนี่ย ฉันเห็นผีทำหน้าน้อยอกน้อยใจด้วยแฮะ?】

【อาจารย์สั่งให้ออกมา เขาก็ออกมา ผีตนนี้พูดง่ายจังเลย】

【ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม ใต้ตาดำคล้ำขนาดนั้น เป็นผีแล้วยังนอนไม่พออีกเหรอ?】

【เอ่อ... อันนี้เกินความรู้ฉันไปหน่อยแฮะ ผีคงไม่ต้องนอนหรอกมั้ง...】

【...】

ในขณะที่ชาวเน็ตกำลังถกเถียงกันอย่างเมามันอยู่นั้นเอง

เสี่ยวหวังก็เอ่ยปากถามขึ้น "แล้วทำไมคุณถึงต้องมาใช้คอมพิวเตอร์ของผมด้วยล่ะครับ?"

"อ้าว ก็ตรงนี้มันโต๊ะทำงานของข้านี่นา"

"พูดจาเหลวไหล นี่มันโต๊ะทำงานของผมต่างหาก..."

เสี่ยวหวัง: โต๊ะทำงานยังต้องแย่งกันอีกเหรอ เป็นผีแล้วยังต้องมานั่งทำงานอีกหรือไง?

"ข้าไม่ได้พูดโกหกนะ ถ้าจะพูดให้ถูก นี่มันคือโต๊ะทำงานเก่าของข้าต่างหาก" ผีชายวัยกลางคนรีบแก้ตัว

พอได้ยินแบบนั้น ทุกคนในห้องไลฟ์สดก็เงียบกริบไปครู่หนึ่ง

ก่อนจะคอมเมนต์ระเบิดลง!

【ฉันฟังไม่ผิดใช่ไหม? เขาบอกว่าเป็นโต๊ะทำงานของเขาเหรอ?】

【งั้นก็แสดงว่า เจ้าของโต๊ะทำงานคนเก่าตายไปแล้วเหรอ?】

【แล้วทำไมถึงยังวนเวียนอยู่ในบริษัทล่ะ หรือว่าถูกฆาตกรรมตายในออฟฟิศ?】

【คดีฆาตกรรมเหรอ? รีบแจ้งตำรวจเร็วเข้า!!!】

ในขณะที่ทุกคนกำลังคาดเดากันไปต่างๆ นานา ก็มีพวกเกรียนคีย์บอร์ดที่เพิ่งเข้ามาใหม่เริ่มป่วนคอมเมนต์

【จะกลัวอะไรนักหนา ก็แค่การจัดฉากแต่งหน้าหลอกตาเท่านั้นแหละ】

【ใช่ ผีที่ไหนจะพูดง่ายขนาดนี้ แถมยังไม่มีไอหยินหรือหมอกดำอะไรแผ่ออกมาเลย ดูยังไงก็คนชัดๆ】

【ฉันว่ามันเป็นสคริปต์ที่เตรียมมาแหงๆ คงเพราะรู้ว่ามีคนอยากดูผี สตรีมเมอร์ก็เลยจัดฉากเรียกยอดวิวชัวร์】

【ทำตัวเป็นอาจารย์หมอดู แต่ความจริงก็คือพวกลวงโลกนั่นแหละ】

【ฉันก็คิดเหมือนกัน คืนเดียวเจอผีถึงสามตัว ดวงดีขนาดนี้ไปซื้อลอตเตอรี่เถอะ!】

อีกด้านหนึ่ง

"ผู้จัดการครับ จะให้ผมบล็อกพวกเกรียนคีย์บอร์ดพวกนี้ไหมครับ?" เสี่ยวสวีถาม

"ไม่ต้องปล่อยให้มันด่าไปเถอะ ยิ่งมีคนด่าเยอะ ก็ยิ่งดึงดูดคนให้เข้ามาดูเยอะขึ้นไงล่ะ"

ผู้จัดการหวังทำงานสายนี้มานาน เขารู้ดีว่าการไลฟ์สดต้องมีการถกเถียงกันถึงจะสร้างกระแสได้

(จบแล้ว)