ตอนที่ 27 นครที่ล่มสลาย

ตอนที่ 27 นครที่ล่มสลาย

หลังจากกำหนดเป้าหมายแล้ว ความเร็วในการเปลี่ยนชิ้นส่วนจักรกลของ เฉิน ซื่อ ก็เพิ่มขึ้นมากเช่นกัน

ในตอนเช้าแค่วันเดียว เขาก็สามารถเปลี่ยนชิ้นส่วนจักรกลทั้งหมดเสร็จเรียบร้อย

สิ่งที่ทำให้ เฉิน ซื่อ ประหลาดใจก็คือ หลังจากเปลี่ยนชิ้นส่วนจักรกล ไม่เพียงแต่สุนัขจักรกลจะอัพเกรดเป็น 3 ดาว แต่แม้แต่แมงมุมจักรกลและโดรนลาดตระเวนก็ยังได้รับการอัพเกรดเป็น 2 ดาวด้วยเช่นกัน ทำให้ความแข็งแกร่งโดยรวมเพิ่มขึ้นอย่างมาก

แต่เมื่อเขาจะอัพเกรดพวกมันขึ้นเป็น 3 ดาว การแจ้งเตือนของ ดิพ ก็โผล่ขึ้นมา

[การอัพเกรดล้มเหลว]

พลังการประมวลผลในปัจจุบันของทหารจักรกลไม่สามารถรองรับชิ้นส่วนจักรกลที่แข็งแกร่งกว่านี้ได้

เอาล่ะ

สุนัขจักรกลพร้อมสำหรับการต่อสู้แล้ว แต่แมงมุมจักรกลและโดรนลาดตระเวนต้องรออีกซักหน่อย

แต่เมื่อครุ่นคิดดูแล้ว

แมงมุมจักรกลไม่เพียงแต่ต้องควบคุมเครื่องพ่นไฟเท่านั้น แต่มันยังมีขามากกว่าสุนัขจักรกลอีกด้วย

ไม่ต้องพูดถึงโดรนลาดตระเวนเลย ซึ่งนอกจากต้องควบคุมการบินแล้ว ยังมีหน้าที่สำรวจและวิเคราะห์ข้อมูลอีกด้วย

จุดเด่นของมันต่างๆกัน

เป็นธรรมดาที่ความยากในการอัพเกรดของมันจะแตกต่างกัน

ดูเหมือนกำลังรบหลักยังคงต้องพึ่งสุนัขจักรกลต่อไป และต้องมีอาวุธที่ทรงพลังมากขึ้น

บังเอิญเครื่องจักรผลิตอาวุธอัพเกรดเกือบเสร็จแล้ว ดังนั้นเขาจึงสามารถติดตั้งอาวุธใหม่ก่อนได้แล้วค่อยออกไปค้นหาเทคโนโลยีจากยุคเก่า

"ดิพ ด้วยสุนัขจักรกลในปัจจุบันผสานกับอาวุธ  เจ้าช่วยออกแบบอาวุธที่เน้นไปที่พลังโจมตีได้ไหม"

[เข้าใจละ ระบบกำลังออกแบบอยู่]

ในเวลาไม่ถึง 10 วินาที ก็มีโครงสร้างอาวุธปรากฏอยู่บนหน้าต่างตรงหน้าเฉิน ซื่อ

เมื่อมองดูใกล้ๆ จะพบว่ามันเป็นกรงเล็บเสริมเหล็กคมกริบ

ภายในปากยังมีฟันเหล็ก 2 แถว ซึ่งมาสามารถกัดศัตรูได้อย่างรุนแรง

"แกร๊บๆ "

"กรงเล็บกับเขี้ยวใหม่นั้นโหดเป็นบ้า"

เฉิน ซื่อ พบว่าการออกแบบของ ดิพ นั้น ออกจะสุดโต่งไปซักหน่อย

โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากได้รับข้อมูลการต่อสู้เมื่อเร็วๆ นี้ การเปลี่ยนชิ้นส่วนจักรกลจึงเป็นไปได้อย่างราบรื่น มีประสิทธิภาพ และมีพลังโจมตีที่รุนแรงมากขึ้น

หากยังเป็นแบบนี้ต่อไป เขาสงสัยว่าโลกใบนี้ยังมีความเท่าเทียมอยู่หรือเปล่า

"เยี่ยม มาเพิ่มการผลิตกันเถอะ"

หลังจากมอบหมายงานให้กันหุ่นยนต์ซ่อมบำรุงแล้ว เฉิน ซื่อ ก็ออกเดินทางไปพร้อมกับโดรนลาดตระเวนและแมงมุมจักรกลเพื่อสำรวจพื้นที่รอบๆ เหมืองและหาสถานที่ที่เหมาะสมสำหรับการติดตั้งเซนเซอร์ตรวจจับ

ด้วยวิธีนี้ ตราบใดที่มีคนเข้าใกล้ที่นี่ ตัวเขาจะสามารถค้นพบมันได้ทันทีและตอบสนองได้ทันเวลา

.....

ในช่วงเวลาแห่งความวุ่นวาย

เมื่อเฉิน ซื่อ กลับมาอีกครั้งก็เป็นช่วงเย็นแล้ว

ผลคือเมื่อเดินผ่านพื้นที่เหมืองเขาก็ต้องตกตะลึงกับภาพที่เห็นตรงหน้า

เขาจำได้ว่าพื้นที่เหมืองแต่เดิมว่างเปล่าเต็มไปด้วยสุนัขจักรกล รวมกับของเดิมเป็นทั้งหมด 15 ตัว

"พวกเจ้าทำเองทั้งหมดเลยงั้นเหรอ?" เฉิน ซื่อ ถามด้วยความประหลาดใจ

ต้องรู้ก่อนว่าด้วยความสามารถของสายการผลิตในอดีตนั้นมันสามารถสร้างได้ 5 ตัวภายในครึ่งวัน แต่ตอนนี้มันกับเพิ่มขึ้นเป็น 2 เท่าโดยสามารถสร้างถึง 10 ตัว

การอัพเกรดก่อนหน้านี้สามารถเพิ่มความสามารถในการผลิตได้ขนาดนี้เลยงั้นเหรอ?

เฉิน ซื่อวางของที่เขานำกลับมาจากภายนอกลง  และเดินไปยังสุนัขจักรกลตัวใหม่ที่เพิ่งถูกเปลี่ยนชิ้นส่วนจักรกลเสร็จ

วู่มม

มีเงาผ่านหน้าเขาไป

มันเป็นหมายเลข 86 ที่สไลด์ผ่านหน้าเขาอย่างงดงามไปในชั่วพริบตา โดยมาหยุดข้างหน้าสุนัขจักรกลและติดตั้งอาวุธให้กับมัน

มันเร็วมาก ราวกับเครื่องบินเจดเลย

"หมายเลข 86 ทำไมระดับสกิลดริฟท์ของแกเพิ่มขึ้นอีกขั้นแล้วงั้นเหรอ?"

เฉิน ซื่อ รู้สึกสงสัยเล็กน้อยว่าชิปประมวลผลของเจ้านี้มาจากรถแข่งหรือไม่ สกิลดริฟท์มันถึงได้เพิ่มขึ้นอย่างเดียว แต่สกิลอื่นๆ ไม่พัฒนาขึ้นเลย

เขาตระหนักได้ทันทีว่ามีบางอย่างผิดปกติ

หมายเลข 86 มีการเปลี่ยนแปลงชิ้นส่วนจักรกลทั้งหมด ไม่เพียงแต่มันจะได้รับการเปลี่ยนใหม่เท่านั้น แต่ยังถูกแทนที่ด้วยเครื่องมือที่ซับซ้อนอีกด้วย

"เดี๋ยวก่อนนะ ชิ้นส่วนจักรกลในร่างกายของเจ้ามีอะไรแปลกๆ หรือเปล่า?"

เฉิน ซื่อ  จำได้ว่าเมื่อตอนที่เขาออกไปข้างนอก ชิ้นส่วนจักรกลของเจ้ายังเป็นเศษเหล็กที่ราวกับขุดมาจากถังขยะ

ทำไมมันถึงได้รับการซ่อมแซมในพริบตา

แม้แต่เครื่องมือก้ยังได้รับการขัดเงา

แม้แต่พวกที่ได้ทรัพย์สินจากการหย่าร้าง ยังไม่เปลี่ยนแปลงตัวเองได้เร็วเท่ามันเลย

[ระบบ อัพเดตโปรแกรมของหุ่นยนต์ซ่อมบำรุง ซึ่งจะคอยปรับเปลี่ยนและอัพเกรดตัวเองอย่างเหมาะสมตามการซ่อมบำรุง]

ตอนนั้นเอง เสียงของดิพก็ดังขึ้น

หลังจากได้ยิน เสียง เฉิน ซื่อ ก็ยิ่งสับสนขึ้นไปอีก

ปรับเปลี่ยนและอ้พเกรดตัวเองตามความเหมาะสมงั้นเหรอ?

เขาพบว่าดูเหมือนเขาจะประเมินความสามารถของหุ่นยนต์ซ่อมบำรุงต่ำเกินไป

เนื่องจากถูกโปรแกรมเอาไว้ มันไม่เพียงแต่จะซ่อมแซมและเปลี่ยนชิ้นส่วนจักรกลได้ แต่ยังสามารถอัพเกรดตัวเองได้อีกด้วย

ไม่แปลกใจเลยที่ ดิพ แนะนำให้เขาจัดตั้งหน่วยซ่อมบำรุงขึ้นมาเสียก่อน แม้มันจะมีเพียง 10 ตัวแต่ความเร็วในทำงานก็สูงขึ้น

แล้วถ้ามี 100 1000 หรือแม้กระทั่ง 10000 ตัวละ

เฉิน ซื่อ ไม่อยากจะคิดว่ามันจะเป็นอย่างไร

ในช่วงเวลาสั้นๆ เขาอาจสามารถสร้างดินแดนจักรกลทั้งหมดให้เสร็จได้ในทันที และก่อกำเนิดกองทัพจักรกลที่ไม่มีใครเทียบได้

"บ้าเอ้ย! เจ้าควรจะบอกข้าให้เร็วกว่านี้"

เฉิน ซื่อ ตระหนักได้ในที่สุด

ในตอนนั้น หมายเลข 86 และหุ่นยนต์ซ่อมบำรุง กำลังเปลี่ยนชิ้นส่วนจักรกล เขาก็ได้เปิดหน้าต่างแลกเปลี่ยนขึ้นมาเพื่อหาชิ้นส่วนสำหรับหุ่นยนต์ซ่อมบำรุง และขอให้ ดิพ เริ่มต้นการผลิต

เดิมทีเขาอาจจะสร้างมันซัก 100 ตัว

แต่เขาก็ได้ค้นพบปัญหาอย่างหนึ่ง

ชิปประมวลผลระดับสูงภายในตลาดนั้นมีจำกัดมาก และชิปหลายตัวถูกจัดอันดับเพียง 1 ดาว โดยชิ้น อย่างชิ้นที่อยู่ตรงหน้าเขาถือเป็นชิ้นที่ดีที่สุดแล้ว

[รายการ] : CPU-A1 (ตัวประมวลผลหลัก)

[พลังการประมวลผล] : ★☆☆☆☆ (ซ่อนอยู่)

[ระดับของภาพ] : ★☆☆☆☆ (ซ่อนอยู่)

[ราคา] : คริสตัลคำสาป x4

[ข้อความ] : นี้เป็นของจากยุคเก่า ราคานับว่าเหมาะสมแล้ว

ใช่แล้ว

พลังประมวลผลของมันไม่ถึง 2 ดาวด้วยซ้ำ

เหมือนกับว่าชิปที่มีพลังการประมวลสูงๆ ระเหยไปกับสายลมทั้งหมด

"ชิปที่มีพลังการประมวลผลสูงๆ ทั้งหมดถูกซื้อไปงั้นเหรอ หรือว่ามันเป็นของหายากในซากปรักหักพัง?" คิ้วของ เฉิน ซื่อ ขมวดเข้าหากัน

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดเขาก็ถามในช่องแชท

ในไม่ช้าก็มีเหล่าราชันเข้ามาตอบ

[ช่องแชทภูมิภาค : ระดับสัญญาณ (ต่ำ)]

"เจ้าหมายถึงชิประดับสูงงั้นเหรอ? ของเหล่านั้นสมาพันธ์ได้เก็บคืนไปนานแล้ว"

"ของพวกนั้นไม่ใช่ของที่นำมาแลกเปลี่ยนกับทรัพยากรของสมาพันธ์งั้นเหรอ?"

"แล้วไม่มีการผลิตชิประดับสูงเหล่านั้นในหอคอยนี้เลยงั้นเหรอ?"

"ทำไมถึงต้องผลิตมันออกมาด้วยล่ะ มันไม่ได้มีประโยชน์อะไรนัก"

"ใครจะใช้ของเหล่านั้นกันในเมื่อมีดินแดนอยู่แล้ว"

.......

ถูกสมาพันธ์เก็บคืนงั้นเหรอ?

คำตอบนี้เหนือความคาดหมายของเฉิน ซื่อ เล็กน้อย

ทำไมราชันระดับสูงเหล่านั้นถึงเก็บมันกลับไป

พวกเขาต้องการค้นคว้าเทคโนโลยีจากยุคก่อนงั้นหรอ?

นั่นก็เป็นไปได้

แต่ปัญหาก็คือ ถ้าพวกเขาเก็บมันกลับไปทั้งหมด แล้วข้าจะใช้สิ่งใดมาอัพเกรดกองทัพจักรกลของข้ากัน?

อย่างน้อยก็น่าจะเหลือไว้ให้ข้าซักชิ้น 2 ชิ้นสิ

ด้วยความสิ้นหวัง เฉิน ซื่อเลือกที่จะซื้อชิปที่มีพลังประมวลผล 1 ดาวก่อน และวางแผนที่จะอัพเกรดทหารจักรกล หลังจากได้ชิปที่มีพลังการประมวลผลสูงมา

เนื่องจากเขาพบว่าชิประดับต่ำ นี้ คือขีดจำกัดของทหารปกติ 3 ดาว

หากเขาต้องการก้าวไปยังขั้นต่อไป เขาต้องมีชิประดับสูง ไม่อย่างนั้นกองทัพจักรกลของเขาก็คงมาถึงทางตัน

[การซื้อขายสำเร็จ]

[ท่านได้รับ : ชิป CPU-A1 1 ชิ้น]

จากคำแนะนำ เฉิน ซื่อ ได้ใช้คริสตัลคำสาป 4 ชิ้นเพื่อซื้อชิป รวมถึงชิ้นส่วนต่างๆ อย่างเช่น แผงวงจร เซนเซอร์ และชิปประมวลผลภาพ เครื่องมือเชื่อม เป็นต้น

จากการคำนวณ เขาต้องใช้คริสตัลคำสาปถึง 20 ชิ้นในการสร้างหุ่นยนต์ซ่อมบำรุง

แม้ว่าชิ้นส่วนจักรกลส่วนใหญ่ของสุนัขจักรกลจะสามารถผลิตเองได้ แต่เขาก็ยังต้องซื้อถึง 10 ชิ้น

"บ้าเอ้ย! นี่มันแพงเกินไปแล้ว"

เฉิน ซื่อ คำนวณอย่างรอบคอบและพบว่าเขาใช้คริสตัลคำสาปไปถึง 1500 ชิ้นเพื่อซื้อชิ้นส่วนจักรกล สำหรับอัพเกรดเครื่องจักรขนาดใหญ่

เมื่อรวมกับคริสตัลคำสาป 500 ชิ้นที่ใช้ซื้อแบตเตอรี่ และ คริสตัลคำสาป 200 ชิ้นที่ใช้สร้างหุ่นยนต์ซ่อมบำรุง 10 ตัว คริสตัลคำสาปที่เหลืออยู่ในมือของเขาตอนนี้ก็มีไม่ถึง 5000 ชิ้นแล้ว

เขาสามารถสร้างหุ่นยนต์ซ่อมบำรุงได้เพียง 200 ตัวเท่านั้นเอง

หรือสุนัขจักรกล 500 ตัว

มันอาจจะดูมาก  แต่มันไม่เพียงพอหากรวมความสูญเสียจากการสู้รบเข้าไปด้วย

และเขาต้องเก็บเงินบางส่วนเพื่อซื้อชิประดับสูง ดังนั้นความจริงมันน้อยกว่านั้นมาก

ต้องรู้ก่อนว่านี่คือเหรียญหอคอยจำนวน 700000 เหรียญ แต่มันกับเพียงพอสำหรับการสร้างกองกำลังทหารจักรกลเพียงไม่กี่ 100 ตัวเท่านั้น

ปรากฏว่าคนที่เล่นกับเทคโนโลยีก็คนผลาญเงินดีๆ นี้เอง เขาต้องหาวิธีแก้ปัญหาเรื่องชิปและพลังงาน

ไม่อย่างนั้น 2 สิ่งนี้อาจจะผลาญเงินเขาจนหมด ในการต่อสู้ใหญ่ครั้งต่อไปได้

[ตรวจพบของคลื่นพลังที่ไม่รู้จัก ท่านต้องการให้วิเคราะห์หรือไม่?]

ทันใดนั้น เสียงของดิพก็ดังขึ้น

เฉิน ซื่อ ดูสับสนเล็กน้อยและตอบ "ใช่" ทันที

[การวิเคราะห์เสร็จสิ้น]

[ประกาศระดับภูมิภาค^&*()...^..&( เรียนราชันที่เคารพ เนื่องจากความเงาอ่อนแอลง ซากปรักหักพังขนาดใหญ่ "นครที่ล่มสลาย" จึงได้เปิดออกอย่างเป็นทางการในตอนเที่ยงของวันพรุ่งนี้]

บูมมม

ทันใดนั้นก็มีแผ่นดินไหว

ณ มุมหนึ่งของซากปรักหักพังของเมืองที่เฉิน ซื่อ เคยไปมาก่อน ก็ได้มีม่านแสงหลากสีขนาดยักษ์ครอบคลุมระยะทางหลาย 10 กิโลเมตรปรากฏขึ้นอย่างช้าๆ ในเงามืด