- หน้าแรก
- ราชันเทพ เอไอ
- ตอนที่ 16 หุ่นยนต์ซ่อมบำรุงล้อไฟ
ตอนที่ 16 หุ่นยนต์ซ่อมบำรุงล้อไฟ
ตอนที่ 16 หุ่นยนต์ซ่อมบำรุงล้อไฟ
ตอนที่ 16 หุ่นยนต์ซ่อมบำรุงล้อไฟ
หากเขาต้องการผลิตทหารจักรกลเป็นจำนวนมาก หุ่นยนต์ซ่อมบำรุงเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้
สุดท้ายแล้ว ทหารจักรกลไม่เหมือนทหารทั่วไปที่สามารถฟื้นฟูตัวเองได้หลังจากที่ได้รับบาดเจ็บ มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะไม่ได้รับบาดเจ็บในทุกๆ การต่อสู้
นอกจากนี้ เมื่อจำนวนทหารจักรกลเพิ่มมากขึ้น ความต้องการในการซ่อมแซมและซ่อมบำรุงก็ยิ่งเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เช่นกัน เขาจึงจำเป็นต้องเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับอนาคตและจัดตั้งหน่วยหุ่นยนต์ซ่อมบำรุงขึ้นมา
"ให้ข้าดูหน่อยว่าเจ้าต้องใช้วัสดุอะไรบ้างในการสร้างหุ่นยนต์ซ่อมบำรุง"
เฉิน ซื่อ ใช้เวลาตลอดทั้งบ่ายในการเคลื่อนย้ายสิ่งของทั้งหมดในถ้ำมายังเหมือง และค้นหาในกองชิ้นส่วนว่ามีวัสดุที่ต้องการหรือไม่
อันดับแรก
โครงสร้างหลักต้องเป็นเหล็ก เนื่องจากหุ่นยนต์ซ่อมบำรุงนั้น จำเป็นต้องมีความสามารถในการเชื่อมและตัด
บังเอิญว่าตอนที่เขากลับไปที่หอคอยก่อนหน้านี้และได้ซื้ออุปกรณ์เชื่อมและเลื่อยตัดเหล็กแบบพกพามา เขาหยิบเครื่องมือเหล่านั้นออกมาและวางไว้ที่เท้าของเขา
อย่างที่ 2
ควรจะมีเครื่องมือขนาดเล็ก อย่าง ประแจ สกรู เพื่อให้สามารถประกอบได้อย่างรวดเร็ว
ส่วนอุปกรณ์เล็กๆ อย่างไขควงไฟฟ้าที่เขานำมาจากบ้านก็สามารถใช้งานได้พอดี เขาจึงนำมันมารวมกันด้วย
ในที่สุด
ส่วนสำคัญที่สุดก็คือลำตัวของหุ่นยนต์ซึ่งจะต้องมีแขนที่ยืดหยุ่นจำนวนหลายแขน เพื่อให้ใช้เครื่องมือต่างๆ ได้มากขึ้น และยังต้องมีเซนเซอร์ตรวจจับเพื่อวิเคราะห์ว่าชิ้นส่วนใดที่เสียหายอีกด้วย
สำหรับเครื่องมือซ่อมบำรุงที่มีประสิทธิภาพสูงกว่านั้น เขายังไม่สามารถหามันได้ในตอนนี้
เขาเพียงแค่ต้องค่อยๆ เพิ่มเข้าไปหลังจากที่ AI ของหุ่นยนต์ซ่อมบำรุงมีความสมบูรณ์แบบเพียงพอและความแข็งแกร่งของทหารจักรกลได้รับการอัพเกรดในทุกๆ ด้าน
พูดตรงๆ ก็คือเขาไม่มีเงินที่จะซื้อมัน
"เอาละ เท่านี้ก็เพียงพอแล้ว"
หลังจากค้นหามาสักพัก ด้านหน้าของเฉิน ซื่อก็เต็มไปด้วยชิ้นส่วน เครื่องมือต่างๆ
แถมมันยังมีแขนของหุ่นยนต์ 2 แขนและแผ่นเหล็กบางส่วนที่เขาเก็บมาจากซากปรักหักพัง
"ดิพ เจ้าใช้ชิ้นส่วนเหล่านี้ช่วยข้าออกแบบหุ่นยนต์ซ่อมบำรุงได้ไหม?"
[เข้าใจแล้ว ระบบกำลังเริ่มต้นการวิเคราะห์..]
ครั้งนี้ ดิพใช้เวลาในการคำนวณนานกว่าครั้งก่อนมาก มันใช้เวลากว่า 1 นาที กว่าที่รูปลักษณ์ที่ปรากฏขึ้นบนหน้าต่างในที่สุด
มันคือหุ่นยนต์ทรงกลมที่มีขาเป็นล้อข้างเดียว
อุปกรณ์ตรวจสอบถูกติดตั้งอยู่บนหน้าจอตรงกลาง โดยมีแขนของหุ่นยนต์ยื่นออกมาจากด้านซ้ายและขวา โดยมีเครื่องมือถูกเก็บเอาไว้อย่างเป็นระเบียบ
ชิปประมวลผลซึ่งเป็นแกนหลักและแผงวงจรส่วนใหญ่ถูกจัดวางเอาไว้ภายในร่างทรงพลังและได้รับการปกป้องด้วยแผ่นเหล็ก
โดยรวมแล้วรูปลักษณ์ของมันดูเหมือนจะเรียบง่าย ราวกับถูกประกอบขึ้นมาจากเศษเหล็ก แต่ก็มีฟังก์ชันที่จำเป็นทั้งหมดและดูเหมือนว่าจะใช้งานได้จริง
แต่ว่า
"มันมีล้อเดียวงั้นเหรอ?"
เฉิน ซื่อตกตะลึง เขามีวัสดุแบบนี้ด้วยงั้นเหรอ?
เขาหันไปมองทั้ง 2 ข้างและพบล้อรถเข็นหักๆ อยู่ที่มุมหนึ่ง
ดูเหมือนเขาจะนำมันกลับตอนที่ไปสำรวจซากปรักหักพัง
"เจ้าแน่ใจนะออกแบบ มาแบบนี้มันดีจริงๆ?"
เขากลัวว่ามันจะยืนไม่ไหว
มันอาจจะต้องเพิ่มโครงสร้างเพื่อสร้างสมดุลให้กับการออกแบบ และโหลดโปรแกรมรักษาสมดุลให้เพื่อความสามารถในการเคลื่อนที่ เพื่อให้เขามั่นใจในประสิทธิภาพในการซ่อมบำรุง
การออกแบบได้รับการตรวจสอบโดย ดิพ ซึ่งเป็น AI ที่ฐานข้อมูลขนาดใหญ่มันจึงเป็นความเป็นไปได้สูงที่จะเป็นเช่นนั้น
สูงมากเลยทีเดียว...
แต่ทำไมข้าถึงไม่เชื่อละ?
"ช่างมันเถอะ มาลองดูกันดีกว่า"
เขาอยากจะรู้ว่าการออกแบบที่เหนือล้ำนี้จะได้ผลหรือไม่
เขาหยิบเครื่องมือขึ้นมาและเริ่มประกอบชิ้นส่วนต่างๆ เข้าด้วยกัน
เมื่อได้รูปร่างคราวๆ แล้ว ดิพ ก็เริ่มลงมือปรับปรุงขั้นตอนสุดท้าย
ในไม่ช้า หุ่นยนต์ที่มีล้อเดียวขนาดเล็กกว่าครึ่งเมตรก็ปรากฏตัวตรงหน้าเขา
[ระบบตรวจสอบร่างกายเสร็จสิ้น..]
[ระบบกำลังโหลดโปรแกรมควบคุม..]
[ระบบกำลังโหลดโปรแกรมประมวลผลข้อมูล...]
[ระบบกำลังโหลดโปรแกรมซ่อมบำรุง...]
[ระบบกำลังปรับปรุงสมดุล..]
[ระบบกำลังโหลดโปรแกรมเสียง...]
แถบความคืบหน้าปรากฏขึ้นทีละอัน ไฟในดวงตาของหุ่นยนต์ซ่อมบำรุงก็สว่างขึ้นพร้อมกับเสียง "หึ่งๆ" ทันใดนั้นแขนของหุ่นยนต์ทั้ง 2 ข้างก็เริ่มเคลื่อนไหว
ยังพอมีหวัง!
ดวงตาของเฉิน ซื่อ เปล่งประกายออกมา เขาพยายามที่จะออกคำสั่ง
"ไหนมาลองดูกันหน่อยสิ"
เมื่อได้รับคำสั่ง หุ่นยนต์ซ่อมบำรุงก็เงยหน้าขึ้นและพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว มันเร็วมากซะจนเกิดเป็นภาพติดตา
อย่างไรก็ตาม ในวินาทีต่อมาล้อของมันก็ลอยขึ้นและล้มลงบนพื้นห่างออกไป 5 เมตร พร้อมกับหมุนอย่างแรงโดยใช้ร่างกลมๆ ของมันเป็นศูนย์กลาง ไถลไปข้างหน้าอย่างต่อเนื่อง
เฉิน ซื่อ : "...."
เอาละ
ข้าไม่ควรคาดหวังกับมันมากนัก
เฉิน ซื่อ เคาะไปที่หน้าของหุ่นยนต์ เดินเข้ากับพยุงมันขึ้น และให้ ดิพ เริ่มฝึกฝนมันโดยเฉพาะการทรงตัว
ภาพตลกๆ ก็เริ่มเกิดขึ้นไปทั่วบริเวณแท่นขุด
ไม่ว่าจะเป็น ภาพที่แขนจักรกลแกว่งไปมา
หรือ การที่มันพุ่งไปยังทิศทางตรงกันข้าม
เมื่อลองให้มันซ่อมอุปกรณ์ มันก็ใช้ไขควงจิ้มเข้าไปในรู
หลังจากผ่านช่วงเวลาที่วุ่นวาย ในที่สุดการฝึกฝนก็เสร็จสิ้น เฉิน ซื่อ แทบจะหมดแรงลง
แต่ผลตอบแทนก็ดีเช่นกัน
สรุปโครงสร้างล้อเดียวสามารถใช้งานได้จริง แถมมันยังเร็วอย่างน่าเหลือเชื่อ
ปัญหาเดียวก็คือ ดูเหมือนว่าจะมีความผิดปกติบางอย่างบนหน้าต่างค่าสถานะ
[ชื่อ] : หุ่นยนต์ซ่อมบำรุง (รุ่นแรก)
[ระดับ] : ระดับ 1
[การเติบโต] : ปกติ ★
[พลังงาน] : 62%
[สกิล] : ซ่อมแซม , ดริฟท์
[การซ่อมบำรุง] : ★☆☆☆☆
[ข้อมูล] : หุ่นยนต์ซ่อมบำรุงที่สร้างจากเศษเหล็ก แขนจักรกลที่ยืดหยุ่นและโครงสร้างทรงกลมทำให้สามารถซ่อมแซมได้อย่างรวดเร็ว นับว่าเป็นคู่หูที่ดีสำหรับทหารจักรกล ยกเว้นอย่างเดียวคือมันค่อนข้างเชื่องช้า
เฉิน ซื่อ สาบานได้เลยว่าสกิลดริฟท์นั้นไม่ใช่สิ่งที่เขาตั้งใจเพิ่มเข้าไปอย่างแน่นอน
มีแต่พระเจ้าเท่านั้นที่รู้ว่าชิปประมวลผลของเจ้าหุ่นบ้านี้มีปัญหาหรือเปล่า สกิล ซ่อมแซม ไม่ได้รับการพัฒนามากนัก แต่มันกับสามารถเรียนรู้สกิลดริฟท์เพิ่มเติมขึ้นมาได้
ตอนนี้แม้แต่สุนัขจักรกลก็ยังไม่สามารถไล่ตามความเร็วได้ทัน โดยเฉพาะทางโค้ง
บางทีนี่อาจเป็นสิ่งที่เรียกว่าพรสวรรค์
สุดท้ายแล้ว ในสนามรบ การรู้วิธีซ่อมแซม เพียงอย่างเดียวมันไม่มีประโยชน์ มันต้องเคลื่อนที่ได้เร็วอีกด้วย ไม่อย่างนั้น เมื่อตกอยู่ในสถานการณ์เป็นตาย ผู้บาดเจ็บอาจจะตายไปแล้วก็ได้
นอกจากนี้หน้าต่างค่าสถานะของหุ่นยนต์ซ่อมบำรุง ยังแตกต่างจากหุ่นยนต์ตัวอื่นๆ อีกด้วย โดยมีมันมีดาวสำหรับการซ่อมบำรุง
นั้นหมายความว่า การซ่อมบำรุงระดับ 1 ดาวคือระดับต่ำที่สุด และ 5 ดาวคือระดับสูงสุด ยิ่งระดับดาวสูงขึ้นเท่าไหร่ การซ่อมบำรุงก็ยิ่งมีระดับสูงขึ้นเท่านั้น โดยที่การซ่อมบำรุงระดับ 1 ดาว สามารถซ่อมแซมได้เพียงทหารปกติที่มีโครงสร้างไม่ซับซ้อนเท่านั้น
เฉิน ซื่อ สงสัยนักว่าเจ้าหุ่นยนต์บ้านี้ใช้ความสามารถทั้งหมดของมันไปกับการดริฟต์ ส่งผลให้ความสามารถในการซ่อมบำรุงเหลือเพียง 1 ดาว ไม่ว่าเขาจะฝึกฝนมันมากแต่ไหน ระดับของมันก็ไม่เพิ่มขึ้นเลย มันแย่จริงๆ
"เอาละ จากนี้ชื่อของเจ้าคือ หมายเลข 86"
เฉิน ซื่อ รู้สึกเหนื่อยล้า เขาเอื้อมมือไปจบหัวของหุ่นยนต์ซ่อมบำรุงจนเกิดเสียงดังปัง
[น้อมรับคำสั่ง หุ่นยนต์ซ่อมบำรุง (หมายเลข 86) พร้อมให้บริการแล้ว]
ใบหน้ายิ้มแย้มปรากฏขึ้นบนหน้าจอของหมายเลข 86 แขนของมันยกขึ้นเพื่อแสดงความเคารพเขา
เจ้านี้ถึงจะไม่มีความสามารถ แต่มันก็เรียนรู้ได้เร็วแหะ
เฉิน ซื่อ รู้สึกเสียใจเล็กน้อยที่โหลดเสียงลงไปให้มัน
แต่อย่าได้ดูถูกการซ่อมบำรุงระดับ 1 ดาว ที่เขาใช้เวลาฝึกฝนมันถึงครึ่งวัน
ในตอนแรกมันไม่มีดาวเลยด้วยซ้ำ แต่ตอนนี้มันสามารถซ่อมแซมสุนัขจักรกลที่ได้รับความเสียหายได้แล้ว ไม่ต้องพูดถึงทหารจักรกลธรรมดาเลย
การซ่อมแซมความเสียหายของเตาถลุงเหล็กและอุปกรณ์ทำเหมืองก็เพียงพอแล้ว เพียงแต่ต้องใช้เวลาเล็กน้อย
"เอาละ งานต่อไปของเจ้าคือซ่อมแซมเครื่องจักรทั้งหมดบนพื้นที่และเพิ่มประสิทธิภาพในการทำงานของมัน"
[รับคำสั่ง]
[หุ่นยนต์ซ่อมบำรุง (หมายเลข 86) เริ่มทำงาน!]
หวูบบบ
หุ่นยนต์ซ่อมบำรุง (หมายเลข 86) พุ่งออกไปมันเริ่มตอก เชื่อม และซ่อมแซมเครื่องจักรต่างๆ ที่อยู่บนพื้นที่นี้
เฉิน ซื่อ มองไปสักพัก แต่ไม่พบความผิดปกติใดๆ เขาจึงรู้สึกโล่งใจและตรวจสอบสถานการณ์รอบๆ พื้นที่
เขาค้นพบว่าตอนนี้เขาอยู่บนชั้นบนสุดของพื้นที่เหมือง ซึ่งเป็นศูนย์กลางรวบรวมแร่อุปกรณ์ทำงาน และทางเข้าเหมือง
เหมืองแร่เหล็กแห่งนี้มีความซับซ้อนและทอดยาวออกไปทุกทิศทาง มันสามารถมองเห็นได้ถึงรางรถที่ทอดยาวเข้าไปในเหมืองอันมืดมิด ซึ่งน่าจะใช้ในการขนส่งแร่และเชื่อมต่อกับพื้นที่เหมืองอื่นๆ
โดยข้างใต้ของพื้นที่เหมืองเป็นแมกม่าที่ไหลเชี่ยว ซึ่งเป็นที่ตั้งของเครื่องกำเนิดความร้อนและเตาถลุงเหล็ก
อย่างน้อยในระยะสั้น เฉิน ซื่อยังไม่ได้วางแผนที่จะเข้าไปลึกกว่านี้ เขาวางแผนที่จะควบคุมอุปกรณ์การผลิตและตั้งถิ่นฐานที่นี่
เมื่อจำนวนทหารจักรกลเพิ่มขึ้นในอนาคต เขาอาจจะขยายดินแดนให้ครอบคลุมพื้นที่เหมืองทั้งหมด หรืออาจจะย้ายขึ้นบนพื้นดิน
เมื่อถึงเวลานั้น
สถานที่แห่งนี้จะกลายเป็นดินแดนจักรกลเป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียว!