ตอนที่ 15 ความสามารถในการใช้ AI ที่แท้จริง

ตอนที่ 15 ความสามารถในการใช้ AI ที่แท้จริง

มอนสเตอร์ 3 ดาว

เฉิน ซื่อ ตกตะลึงเมื่อเห็นข้อมูลมอนสเตอร์

เขาไม่คาดคิดว่าจะมีมอนสเตอร์ที่น่ากลัวขนาดนี้ซ่อนอยู่ในส่วนลึกของเหมือง

แม้ว่าระดับของมันจะสูงกว่าสุนัขจักรกลแค่ 1 ดาว แต่แรงกดดันก็ทำให้เขารู้สึกหวาดกลัวไม่น้อย

[ข้อมูลที่ซ่อนอยู่ได้รับการวิเคราะห์แล้ว]

[สกิล] : กลืนกินซากศพ , แก๊สซากศพ

[ข้อมูล] : มอนสเตอร์แปลกประหลาดที่มีรูปลักษณ์เหมือนมนุษย์ เนื่องจากมันกินซากศพมากเกินไป ทำให้ทุกส่วนของร่างส่งกลิ่นเหม็นเน่าออกมาทำให้ผู้คนไม่สามารถเข้าใกล้ได้

[หมายเหตุ] : มอนสเตอร์ตัวนี้จะบ้าคลั่งได้กลิ่นเลือด

แย่แล้ว

หลังจากได้อ่านข้อมูลของมอนสเตอร์ เฉิน ซื่อก็หน้าเปลี่ยนสีทันที

แทบจะไม่รู้ตัว เขารีบหันหลังและวิ่งออกไปพร้อมกับไฟฉาย

อย่างไรก็ตาม

เขายังช้าไปก้าวหนึ่ง

ขณะที่เขายืนเตรียมจะวิ่งหนี เขาก็ได้ยินเสียงดังสนั่นจากด้านหลัง

"เลือด .. ข้าหิวเลือดด ... หิว ... หิว..."

เสียงคำรามดังสนั่น ผสมกับกลิ่นเน่าเหม็น สะท้อนดังไปทั่วทั้งเหมือง

เศษหิน ร่วงหล่นลงมาจากด้านบนของเหมืองจนเกือบจะตกใส่เฉิน ซื่อที่กำลังหลบหนี

บ้าเอ้ย!

เจ้าบอกว่านี้คือมอนสเตอร์ระดับ 1 งั้นเหรอ?

ข้าว่ามันต้องเป็นระดับ 2 แน่ๆ

ตอนนี้เฉิน ซื่อ ทำได้เพียงสาปแช่งตัวเองเท่านั้น แต่ก่อนที่เขาจะวิ่งไปได้ไกล เขาได้ยินเสียงการเคลื่อนไหวมาจากด้านหลังของเขา

เขาหันหลังไปและแทบจะตกตะลึงกับภาพตรงหน้า

กองของเหลวซากศพเน่าเหม็นขนาดใหญ่จำนวนมาก แพร่กระจายออกไปอย่างรวดเร็วราวกับคลื่นน้ำ ก่อตัวเป็นปากซากศพขนาดใหญ่ด้านหลังเขา

อว๊ากกก

ปากขนาดใหญ่อ้าออกมา ทันใดนั้นก็มีซากศพเหม็นเน่าออกมา ไอร้อนและกลิ่นเหม็นเน่าบังคับให้ เฉิน ซื่อ ต้องหลบอย่างรวดเร็ว

แต่ซากศพไม่ได้หายไปแม้ตกลงบนพื้น ในทางกลับกัน พวกมันค่อยๆ คลานมาตรงหน้าเขาอย่างช้าๆ และกลายเป็นซอมบี้เหม็นเน่า ล้อมเขาด้วยใบหน้าอันน่าสะพรึงกลัว

"ออกไปให้พ้นทาง!"

เฉิน ซื่อ คำรามออกมาด้วยความโกรธและฟันให้ร่างของซอมบี้ตัวหนึ่งออกเป็น 2 ส่วนในการโจมตีเดียว

สุนัขจักรกลที่อยู่ข้างๆ เขาก็วิ่งออกไปกระแทกเข้ากับซอมบี้หลายตัวที่ขวางทางอยู่

"ซ่า..."

ควันสีขาวพวยพุ่งออกมา ปากและขาของสุนัขจักรกลถูกกัดกร่อนด้วยพิษซากศพ การเคลื่อนไหวของมันเริ่มช้าลง

[สุนัขจักรกลได้รับความเสียหายอย่างหนัก การเคลื่อนไหวของสุนัขจักรกลกำลังถูกปรับเปลี่ยน]

[เพลาขาหลังหัก กำลังปรับจุดศูนย์ถ่วง..]

[เฟืองยึดขากรรไกรได้รับความเสียหาย..]

[เพิ่มการใช้พลังงานมากขึ้น..]

ข้อความแจ้งเตือนโผล่ขึ้นมาทีละข้อความเหมือนกับหัวใจของ เฉิน ซื่อ ที่เต้นรัว

หลังจากเผชิญหน้าเพียงไม่กี่ครั้ง สุนัขจักรกลก็ได้รับความเสียหายอย่างรุนแรง ภายใต้การซ่อมแซมอย่างเร่งด่วนของ ดิพ ทำให้การเคลื่อนไหวของมันถูกปรับให้เข้ากับร่างกายที่ได้รับความเสียหาย

มีดเหล็กในมือของเฉินซื่อ เริ่มชา หลังจากโจมตีออกไปหลายครั้ง แต่มันสามารถกำจัดซอมบี้ได้เพียงครึ่งเดียวเท่านั้น มันยังห่างจากปากทางเข้าเหมืองอย่างน้อยหลาย 10 เมตร

"เนื้อ ... ข้าหิว เนื้อ!!"

ซากศพเหม็นเน่าที่อยู่ข้างหลังของมันยังคงหล่นลงมา ร่างของซอมบี้ค่อยๆ ลุกขึ้น ปากขนาดใหญ่ของมันเกือบจะปกคลุมหัวของ เฉิน ซื่อขณะที่มันกระโจนใส่เขา

"ตอนนี้แหละ!!"

จู่ ๆ เฉิน ซื่อก็เงยหน้าขึ้นไปมองเหนือเหมือง

เขามองเห็นร่างที่ไม่ชัดเจนเกาะอยู่บนก้อนหินคลานไปมาอย่างรวดเร็ว เสียงของเครื่องจักรดังกังวานไปทั่วเหมือง

วินาทีต่อมา แสงไฟก็สว่างวาบขึ้น

เปลวเพลิงโหมกระหน่ำพุ่งออกมาจากหลังของแมงมุมจักรกล พุ่งเข้าใส่ปากที่เปิดออกซอมบี้จอมเขมือบ

"ตูมมม"

เปลวเพลิงรุนแรงปะทุขึ้นอย่างกทันหัน ผลักให้เฉิน ซื่อ และสุนัขจักรกลกระเด็นออกไป แม้แต่โดรนที่บินอยู่บนอากาศก็แกว่งอย่างรุนแรงจะเกือบจะตกลง

"อว๊ากกกก"

เฉิน ซื่อ หันกลับมาและรู้สึกประหลาดใจที่พบว่าร่างของซอบบี้จอมเขมือบกำลังถูกเผาไหม้ ร่างขนาดใหญ่ของมันดิ้นพล่านอย่างรุนแรงตรงจุดนั้น

เปลวเพลิงที่พวยพุ่งขึ้นบนท้องฟ้าส่องสว่างไปทั่วทั้งเหมืองแผดเผาไปจนหมด แม้แต่ซอมบี้ที่อยู่รอบๆ ก็ยังถูกทำลายจนกลายเป็นแอ่งเลือด

"ข้าเข้าใจแล้ว"

"มันเป็นเพราะแก๊สที่ออกมาสินะ"

ดวงตาของเฉิน ซื่อ เปล่งประกายออกมา ในที่สุดเขาก็เข้าใจคำอธิบายในข้อมูลที่ซ่อนอยู่ของมอนสเตอร์ยักษ์ ที่ว่าร่างกายของมันจะส่งกลิ่นเหม็นเน่าออกมา

มันไม่ใช่กลิ่นซากศพ

แต่เป็นแก๊สที่เกิดจากการสะสมของซากศพ

ในตอนนั้นเอง ภายใต้การพ่นไฟของแมงมุมจักร แก๊สก็ได้ติดไฟในที่สุด มันแผดเผามอนสเตอร์ยักษ์อย่างบ้าคลั่ง

นั่นยังไม่ใช่ทั้งหมด

เนื่องจากมีแก๊สไวไฟสะสมอยู่ในร่างกายมากเกินไปและไม่สามารถปลดปล่อยออกมาได้ ร่างกายของมันจึงขยายอย่างรวดเร็ว

รูที่ปล่อยแก๊สก็เหมือนจะติดไฟในพื้นที่โล่ง แมงมุมจักรกลได้พ่นไฟออกมาอย่างต่อเนื่อง

ร่างกายของมันที่สูงเพียงไม่กี่เมตร ก็ค่อยๆขยายออกเกือบ 10 เมตรในชั่วพริบตา

"เดี๋ยวนะ หรือว่ามันจะ..."

สีหน้าของ เฉิน ซื่อ เปลี่ยนไป ในที่สุดเขาก็เข้าใจ

"แมร่งเอ้ย! รีบออกไปจากที่นี่!"

เมื่อสบถออกมา เขารีบหันหลังและวิ่งหนีไปพร้อมกับเหล่าทหารจักรกล พวกเขาวิ่งหลบหนีอย่างบ้าคลั่งออกไปด้านนอกถ้ำ

บูมม

เสียงของระเบิดดังสนั่นไปทั่วทั้งเหมือง ส่งผลให้ภูเขาทั้งลูกสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

จากนั้น เหมืองก็เริ่มส่งกลิ่นเหม็นไหม้ กลิ่นของมันราวกับถุงเท้าเก่าๆ ที่ถูกเก็บขึ้นมาจากคูน้ำที่มีกลิ่นเหม็น

เฉิน ซื่อ ยังคงหวาดกลัว

เจ้าบ้านี้มันไม่ใช่มอนสเตอร์เลย มันเป็นถังแก๊สเครื่องที่ชัดๆ

โชคดีที่เขาหลบหนีออกมาได้ทัน ไม่เช่นนั้นใบหน้าของเขาคงไหม้เพราะแก๊สเหม็นเน่าพวกนั้น

"เจ้านั้นน่าจะตายไปแล้วใช่ไหม?"

หลังจากรออยู่ข้างถ้ำเหมืองนานกว่าครึ่งชั่วโมง และซ่อมแซมสุนัขจักรกลไปพลางๆ ในที่สุด เฉิน ซื่อก็กลับเข้าไปในถ้ำอีกครั้ง

ในบริเวณที่มีซอมบี้ อยู่ ตอนนี้เป็นเพียงแอ่งที่ถูกเผาไหม้ มันน่าจะตายในพริบตาเลย

เหตุการณ์นี้ทำให้เขาถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก จากนั้นเขาก็เกือบจะหายใจไม่ออกเพราะกลิ่นเหม็นเน่ายังคงคละคลุ้งอยู่ในเหมือง

"บ้าเอ้ย! ข้าน่าจะซื้อหน้ากากกันแก๊สมาด้วย"

เฉิน ซื่อ ลอบสาปแช่ง ขณะที่ก้าวข้ามศพของมอนสเตอร์และเข้าไปในถ้ำ ในไม่เช้า การแสดงออกของเขาค่อยๆ เปลี่ยนเป็นความประหลาด จนในที่สุดมันก็กลายเป็นความตื่นเต้น

"เตาถลุงเหล็ก!"

"นี่มัน เครื่องกำเนิดความร้อนขนาดใหญ่!!"

เมื่อมองไปยังเครื่องจักรกลขนาดใหญ่ที่ยังคงถูกเก็บรักษาเอาไว้เป็นอย่างดีในส่วนลึกของเหมือง เฉิน ซื่อ หายใจเร็วขึ้น เขารู้สึกว่ากลิ่นเหม็นรอบๆ ตัวเขาไม่ได้เหม็นอีกต่อไป

เห็นได้ชัดว่าพื้นที่ทำให้เพียงแต่ใช้สำหรับทำเหมืองเท่านั้น แต่มันยังสายการผลิตสำหรับถลุงแร่เหล็กเต็มระบบ และยังมีเครื่องกำเนิดความร้อนอีกด้วย

กล่าวอีกอย่างหนึ่งก็คือ นี่ไม่ต่างจากขุมสมบัติสำหรับเขา

เฉิน ซื่อ เดินผ่านเครื่องจักรขนาดใหญ่หลายเครื่องมาถึงชายขอบแท่นขุด จากนั้นเขาก็สัมผัสได้ถึงคลื่นความร้อนที่พวยพุ่งออกมา พลังงานความร้อนอันน่าสะพรึงกลัวพุ่งขึ้นมาจากส่วนลึกของแท่นขุด

ใช่แล้ว

มันคือ แมกม่า นั้นเอง

จริงๆ ที่ก้มเหมืองมีภูเขาไฟอยู่

แม้ว่าเขาจะเดาได้ทันทีเมื่อได้กลิ่นดินประสิว แต่เขาก็ยังคงตกใจเมื่อเห็นมันด้วยตาของตัวเอง

นี่พวกเขากล้าขุดเหมืองใกล้กับภูเขาไฟได้ยังไง?

ผู้คนสมัยก่อนนี้กล้าหาญขนาดนั้นเลยงั้นเหรอ?

หรือว่าเทคโนโลยีของพวกเขาก้าวหน้าจนไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องการปะทุของแมกม่า หรือ พวกเขาสามารถระงับการปะทุได้อย่างสมบูรณ์แล้ว?

นั่นอาจจะเป็นไปได้

เพราะจากช่วงเวลาดังกล่าวเห็นได้ชัดว่ายุคก่อนที่คืนราตรีนิรันดร์จะมาถึงนั้น มีเทคโนโลยีที่สูงล้ำอย่างชัดเจน

การทำเหมืองบนภูเขาไฟจึงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร

สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือด้วยเครื่องจักรขนาดใหญ่เหล่านี้ โรงงานจักรกลของเขาน่าจะสามารถเริ่มก่อสร้างได้ในที่สุด

"ดิพ ตรวจสอบดูสิว่าเครื่องจักรพวกนี้ยังใช้ได้ไหม?" เฉิน ซื่อ ถามด้วยความหวัง

[ระบบกำลังวิเคราะห์...]

[การวิเคราะห์เสร็จสมบูรณ์ ส่วนประกอบหลักไม่ได้รับความเสียหาย กำลังพยายามเชื่อมต่อกับศูนย์ควบคุม...]

ตูม ตูม

เมื่อได้รับคำตอบจาก ดิพ เหมืองทั้งหมดก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

จากนั้น เครื่องกำเนิดความร้อนในเหมืองก็เริ่มหมุนอย่างช้าๆ ด้วยเสียงคำรามจากการหมุนของเครื่องจักร มันกำลังทำการจ่ายไฟฟ้าให้กับวงจรการทำเหมืองทั้งหมด

จากนั้นไฟบนเหมืองก็ค่อยๆ สว่างขึ้น สลายเงาที่อยู่รอบๆ ทั้งหมดไป

เฉิน ซื่อ กดปุ่มข้างๆ เขา เตาถลุงเหล็กก็เริ่มทำงาน อุณหภูมิภายในก็ค่อยๆเพิ่มขึ้น

[การวิเคราะห์โครงสร้างเสร็จสมบูรณ์..]

[ระดับความเสียหาย : 24%]

[เครื่องจักรบางอย่างไม่สามารถใช้งานได้]

มันเสียงั้นเหรอ

เฉิน ซื่อ ขมวดคิ้ว

เขาต้องหาทางแก้ไขมัน เขาไม่อาจปล่อยให้มันพังทั้งแบบนี้ได้

แต่ปัญหาก็คือเขาไม่ใช่ช่างซ่อมเครื่องจักร เขาสามารถซ่อมได้เพียงของเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้น แต่เครื่องจักรขนาดใหญ่แบบนี้อาจเป็นเรื่องยากสำหรับเขา

"ถ้ามีช่างมืออาชีพก็ดีหน่ะสิ"

ในตอนนั้นเอง เฉิน ซื่อ ก็ตระหนักได้ว่าเขาขาดแคลนอะไรมากที่สุด

ใช่แล้ว

มันเป็นช่างซ่อมบำรุงนี่เอง

เรื่องของมืออาชีพต้องให้มืออาชีพเป็นคนดูแลสิ

แม้ว่าดิพ จะไม่ใช่ช่างมืออาชีพ แต่ฐานข้อมูลของมันกลับมีความรู้ด้านการซ่อมแซมมากมาย

เขาสามารถใช้ข้อมูลเหล่านั้น ให้ ดิพ สร้าง หุ่นยนต์สำหรับซ่อมบำรุงขึ้นมาได้!!!