ตอนที่ 7 ทหารจักรกลที่เหนือกฏเกณฑ์

ตอนที่ 7 ทหารจักรกลที่เหนือกฏเกณฑ์

ความรู้เกี่ยวกับคืนราตรีนิรันดร์ของเขาล้วนมาจากสถาบันและการหาข้อมูลออนไลน์เป็นหลัก เขาไม่เคยเจอมันด้วยตัวเองมาก่อน

ส่วนเรื่องความน่ากลัวของคืนราตรีนิรันดร์นั้น ความทรงจำของเขาเลือนลางมาก เขาไม่สามารถระบุได้อย่างชัดเจน เขารู้แต่เพียงว่าแม้แต่ราชันก็ยังหวาดกลัว

หากคนธรรมดาคนหนึ่งต้องเผชิญกับคืนราตรีนิรันดร์ด้านนอกหอคอย โอกาสที่จะมีชีวิตรอดมีน้อยมาก

แต่ เฉิน ซื่อ ไม่ได้กังวลมากนัก

สุดท้ายแล้ว เขาก็ได้เตรียมตัวทั้งหมดเท่าที่จะทำได้แล้ว ด้วยทหารจักรกลทั้ง 2 ตัวที่คอยปกป้องเขาและความสามารถในการประมวลผลของ AI ดิพ ที่คอยวิเคราะห์สถานการณ์ ทำให้เขาไม่ต่างจากราชันหน้าใหม่เหล่านั้นเลย

จากความเข้าใจของเขาเกี่ยวกับโลกใบนี้ คืนราตรีนิรันดร์คือคำสาปที่ทำให้มอนสเตอร์แข็งแกร่งและบ้าคลั่ง ตราบใดที่ทางเข้าถ้ำถูกปิด ก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร

เมื่อลองคิดดูแล้ว

เฉินซื่อ มองไปยังโดรนลาดตระเวนที่กำลังเตรียมพร้อม

"แกร๊ง!"

ดวงตาสีดำเข้มของเขาเบิกกว้างขึ้นจ้องมองไปข้างหน้า สุนัขจักรกลและโดรนลาดตระเวนอยู่ที่ไหน?

แม้แต่โคมไฟที่แขวนอยู่ผนังถ้ำ แสงสว่างค่อยๆหดตัวด้วยความเร็วที่สามารถมองเห็นด้วยตาเปล่า ราวกับว่าปากขนาดยักษ์กลืนกินอย่างรวดเร็ว

"บ้าเอ้ย!!"

สีหน้าของเฉิน ซื่อกลายเป็นซีดเผือด ตัวเขาไม่มีเวลาตอบสนองก่อนที่แสงเหนือหัวของเขาจะถูกกลืนหายไป

ผ่านไปครู่หนึ่ง

โลกทั้งใบก็ตกอยู่ในความมืดมิด ความหนาวเย็นเยือกเข้าปกคลุมร่างกาย สัญญาณเตือนอันตรายดังก้องในหัวของ เฉิน ซื่อ

คำสาปอ่อนแอ คำสาปพินาศ คำสาปฝังวิญญาณ เงาแห่งความกลัว...

เขาถูกคำสาปหลายอย่างในเวลาเดียวกัน ทำให้ร่างกายของเขาอ่อนแรง เขาเกือบจะล้มลงกับพื้นและรู้สึกว่าเรี่ยวแรงลดลงอย่างรวดเร็ว

เฉิน ซื่อ พบว่าเขาประเมินความน่ากลัวของคืนราตรีนิรันดร์ต่ำเกินไป

มันสามารถทะลุผ่านทางเข้าถ้ำที่ปิดสนิทและบุกเข้ามาในถ้ำได้ แม้กระทั้งโคมไฟของเขาก็ยังดับ

ไม่สิ

มันไม่ได้ดับ

แค่ถูกดูดกลืนไป

ความมืดมิดที่เปรียบเสมือนกับหลุมดำที่ดูดกลืนแสงทั้งหมดไป แม้แต่แสงไฟจากโคมไฟหนีรอดไปได้

"นี่คือ คืนราตรีนิรันดร์งั้นเหรอ?"

เฉินซื่อ มีสีหน้าเคร่งขรึม ขณะมองไปรอบๆ ถ้ำที่มืดสนิท เหงื่อผุดขึ้นมาบนหน้าผากของเขา

เขาสัมผัสได้ว่ามีบางอย่างอยู่ข้างล่าง

จู่ๆ ก็มีบางอย่างจับข้อเท้าของเขาเอาไว้

เขาชักมีดออกมาและแทงลงไปตามปฏิกิริยาที่ตอบสนอง ด้วยเสียง "ปั๊ก!" มีดได้แทงเข้าไปในเนื้อพร้อมกับเสียงคำรามดังสูง

เสียงคำรามนั้นราวกับไปปลุกมอนสเตอร์ที่หลบใหลอยู่ในความมืด ดวงตาสีแดงก่ำค่อยๆ ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน พร้อมกับเงาที่กรีดร้องโหยหวนพุ่งเข้าใส่เขาราวกับหนวดปลาหมึก

"หายไปซะ!"

เฉิน ซื่อคำรามออกมาด้วยความโกรธขณะที่ฟันไปที่ตาของมันด้วยมีดของเขา แต่พลาดไป

ขณะที่เขากำลังก้าวถอยหลัง ก็มีมือจำนวนมากโผล่ออกมาจากใต้เท้าของเขาอีกครั้ง ไต๋ขึ้นไปตามขาของเขา ไม่ว่าเขาจะฟันอย่างไร เขาก็ไม่สามารถหลุดออกไปได้ เฉิน ซื่อ เริ่มรู้สึกหายใจไม่ออก

สิ่งที่แปลกยิ่งกว่านั้นก็คืออารมณ์ของเขาเริ่มฉุนเฉียวมากขึ้นเรื่อยๆ ความรู้สึกหายใจไม่ออกยิ่งรุนแรงขึ้น ราวกับมีมือขนาดยักษ์ที่มองไม่เห็นกำลังบีบคอของเขาอยู่

เรื่องนี้อยู่นอกเหนือหลักวิทยาศาสตร์ สามารถบอกได้เพียงว่ามันเป็นเรื่องเหนือธรรมชาติ

เมื่อเผชิญหน้ากับสถานการณ์เช่นนี้ มนุษย์ธรรมดาคงได้แต่หวาดกลัวจนตัวสั่นและไม่สามารถต่อต้านได้เลย

โชคดี

ในตอนที่ เฉิน ซื่อ กำลังจะหมดสติจากการหายใจไม่ออก ก็มีเสียง "ปัง!" ดังขึ้น มือที่พันธนาการร่างของเขาก็สลายไป

ต้องเป็นสุนัขจักรกลแน่ๆ ที่ช่วยเขาจากมือที่รัดพันร่างกายอยู่

แปลก

สุนัขจักรกลไม่ได้โดยจับอยู่อย่างนั้นเหรอ

เฉิน ซื่อ ตกตะลึงไปชั่วขณะเมื่อเขาเริ่มตอบสนอง เสียงของ ดิพ ก็ดังขึ้นไปในหัวของเขา

[คาดการณ์ว่าพลังงานเหล่านี้ทำให้ตกอยู่ในภาพลวงตา มันมีพลังในการแฝงตัวเข้าไปในร่างของสิ่งมีชีวิต สิ่งมีชีวิตล้วนไม่สามารถต่อต้านได้]

[วิธีการแก้ไขปัญหาที่ดีที่สุด : รีบเคร่งพลังออกมา]

เสียงของ AI ดังขึ้นในความมืด

ดวงตาของ เฉิน ซื่อ เปล่งประกายออกมา

ไม่คาดคิดว่าจะเป็นแบบนี้!

โดรนลาดตระเวนไร้ซึ่งอารมณ์ใดๆ มันมีแค่โปรแกรมเท่านั้น และสกิลคลื่นอินฟราเรดสามารถทำให้มองเห็นการเคลื่อนไหวที่อยู่บนพื้น แม้ว่าจะอยู่ในที่มืดก็ตาม

มันเป็นเพียงแค่วิญญาณ ภูตผี และมอนสเตอร์เท่านั้น!

"ตกลง ตกลง ข้าจะปล่อยให้เจ้าหลอกข้า"

"รับการลงโทษจากแสงสว่างไปซะ!"

เฉิน ซื่อ ที่หลุดออกจากพันธนาการชักมีดออกมา ฟันไปยังจุดสีแดงที่ฉายอยู่บนหน้าต่างของโดรนลาดตระเวน

ฟวั่บบ!

เสียงกรีดร้องดังกึกก้องไปทั่วถ้ำ ทันใดนั้นจุดสีแดงก็หายไป

สุนัขจักรกลที่อยู่ไม่ไกลนัก ดูเหมือนจะกำลังต่อสู้กับอะไรบางอย่าง ส่งเสียงคำรามออกมาอย่างต่อเนื่อง โดยไม่แสดงความหวาดกลัวใดๆ

แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่ามอนสเตอร์แบบใดซ่อนตัวอยู่ในความมืด แต่ตอนนี้ เฉิน ซื่อ ก็มั่นใจแล้วว่ามันต้องมีร่างกายเพราะมันสามารถบาดเจ็บจากอาวุธได้

เนื่องจากมันสามารถโจมตีเขา มันจึงสามารถถูกจัดการได้

ความกลัวทั้งหมดเกิดจากการที่มีอาวุธไม่เพียงพอ

ไม่ว่าเจ้าจะเป็นภูตผีหรือวิญญาณก็เถอะ เอามีดของข้าไปกินซะ!

ในชั่วพริบตา

หนึ่งคน หนึ่งจักรกล กวาดล้างมอนสเตอร์ท่ามกลางความมืดได้อย่างง่ายดายราวกับ หั่นผัก

จนกระทั่งเกิดเสียงดังสนั่น

สุนัขจักรกลดูเหมือนจะกัดเข้ากับบางอย่าง ด้วยแรงกัดอันทรงพลังจากการเสริมพลังของเขี้ยวจักรกล มันเริ่มฉีกกระชากออกเป็นชิ้นๆ

จากนั้นเงาภายใต้ถ้ำก็ฉีกขาดออกจากกันเหมือนผ้าสีดำ เผยให้เห็นแสงที่ถูกกลืนหายไป

เมื่อแหล่งกำเนิดแสงถูกเปิดขึ้นอีกครั้ง เสียงร้องโหยหวนก็ดังไปทั่วทั้งถ้ำ จากนั้นก็หายไปอย่างรวดเร็วด้านนอกถ้ำ กลับสู่สภาพปกติในที่สุด

"จบแล้วงั้นเหรอ?"

เฉิน ซื่อ ล้มลงกับพื้น รู้สึกราวกับว่าพละกำลังทั้งหมดของพวกเขาถูกดูดกลืนไป

แม้ว่ามอนสเตอร์เหล่านั้นจะถูกจัดการโดยสุนัขจักรกล แต่คำสาปก็ยังคงอยู่ มันส่งผลกระทบรุนแรงกว่าตอนกลางวันหลายเท่า

เขาไม่กล้าที่จะประมาท พลังจากพักผ่อนช่วงครู่ เขาก็ลุกขึ้นและเริ่มตรวจสอบสถานะของ สุนัขจักรกลและโดนตรวจจับ

โชคดี

ที่พวกมันไม่ได้เป็นอะไรมาก

นอกจากสูญเสียพลังงานไปเป็นจำนวนมาก และมีรอยบุบบนหัวของสุนัขจักรกล น่าจะเกิดจากการต่อสู้เมื่อกี้

อย่างไรก็ตาม มอนสเตอร์เหล่านั้นไม่ได้ทิ้งซากศพเอาไว้เลย แม้ว่าพลังของมันจะไม่ได้แข็งแกร่งมากนัก แต่มันสามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระในความมืด สามารถผ่านมาเข้าในถ้ำที่ปิดสนิทได้ น่าประหลาดใจจริงๆ

เขาไม่รู้ว่ามันจะมีมอนสเตอร์ตัวอื่นซ่อนอยู่ในความมืดหรือไม่ ดังนั้นเขาจึงไม่กล้าก้าวออกจากแหล่งกำเนิดแสง และมองไปยังทางเข้าด้วยความระมัดระวัง

จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ แบตเตอรี่จำนวนน้อยนิดที่เหลืออยู่ในมือของเขาคงอยู่ได้ไม่นาน โชคดีที่เขาตอบสนองได้ทันเวลา ไม่เช่นนั้น เขาคงตายไปแล้วโดยไม่รู้ตัว

"ดูเหมือนข้าต้องแก้ปัญหาแบตเตอรี่ให้ได้ซะก่อน"

เฉิน ซื่อ มองดูระดับพลังงานของสุนัขจักรกล

ในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ระดับพลังงานเหลือเพียง 9% มันช่างน้อยนิด

เขามีแบตเตอรี่สำรองอยู่เพียง 2 ก้อน ซึ่งเพียงพอสำหรับแหล่งกำเนิดแสงเท่านั้น แต่ไม่เพียงพอสำหรับใช้ในการต่อสู้

ส่งผลให้ตอนนี้เขาไม่สามารถอัพเกรดให้มันเป็นสุนัขจักรกลปกติ 2 ดาว สามารถใช้อะไหล่เพื่อซ่อมแซมความเสียหายที่เกิดขึ้นกับตัวมันเท่านั้น

โชคดีที่ สุนัขปกติ 1 ดาว ก็ไม่ได้ทำให้เขาผิดหวัง

โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่เขี้ยวถูกเสริมความแข็งแกร่ง ทำให้พลังโจมตีของมันใกล้เกี่ยวกับทหารปกติ 2 ดาว มันไม่ได้อ่อนแอเหมือนกันหน้านี้อีกต่อไป แต่สามารถฟื้นฟูกลับสู่สภาพเดิมได้อย่างรวดเร็ว

แต่อย่างไรก็ตาม

กับมีเหตุการณ์ไม่ที่คาดฝันเกิดขึ้น

[การวิเคราะห์เสร็จสิ้นแล้ว ระบบได้ทำการรวบรวมข้อมูลของสุนัขจักรกลแล้ว กำลังเริ่มสร้างแบบแปลน..]

[แบบแปลนเสร็จสิ้น..]

[ฐานข้อมูลทหารเริ่มจัดสร้าง..]

เกิดอะไรขึ้น?

จู่ๆ ก็มีข้อความแจ้งเตือนจำนวนหนึ่งปรากฏขึ้น ทำให้เฉิน ซื่อ ตกใจ

จากนั้นหน้าต่างข้อมูลก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

[ข้อมูลกองกำลังทหาร : ตามกฏของโลกใบนี้ ข้อมูลที่ถูกสร้างขึ้นโดย Ai จะสามารถบันทึกและสร้างแบบแปลนทหารจำนวนมากได้ ท่านได้รับ : โรงงานจักรกล]

นี่มัน

โรงงานผลิตทหารจักรกล

ตอนนี้ เฉิน ซื่อ รู้สึกเสียใจไม่น้อย

ไม่คาดคิดว่า ดิพ จะคิดแผนการใหญ่เพื่อเขา

ต้องรู้ก่อนว่าแม้แต่ราชันผู้แข็งแกร่งเหล่านั้นก็ยังไม่สามารถอัญเชิญทหารออกมาได้เป็นจำนวนมาก ด้วยทรัพยากรที่มีจำกัดในช่วงแรก การที่พวกเขามีทหาร 7-8 ตัวก็นับว่ายอดเยี่ยมแล้ว

แต่ทหารจักรกลของเขาสามารถผลิตเป็นจำนวนมากในทันที

กล่าวอีกอย่างหนึ่ง ตราบใดที่เขาสามารถแก้ปัญหาเรื่องวัสดุได้ เขาก็สามารถผลิตทหารได้อย่างต่อเนื่องโดยอาศัยข้อมูลจาก AI

ต่างจากราชัน พวกเขาถูกจำกัดด้วยระดับดินแดนและทรัพยากรต่างๆ

แม้แต่ทหารจักรกลตัวอื่นๆ อย่างเช่น โดรนลาดตระเวน ก็สามารถผลิตเป็นจำนวนมากได้ เพียงแค่ต้องวิเคราะห์ข้อมูลเพิ่มเติม

ตึก ... ตึก ...

จู่ๆ เฉิน ซื่อก็รู้สึกว่าหัวใจของเขาเต้นเร็ว ต้องใช้เวลาสักพักเพื่อประมวลผลข้อมูลเหล่านี้ อย่างไรก็ตาม เขาไม่สามารถระงับความตื่นเต้นได้เลย ซึ่งแม้แต่ความกลัวต่อคืนราตรีนิรันดร์ก็ยังลดลง

ด้วยโรงงานจักรกล

ข้าสามารถสร้างกองทัพจักรกลขนาดยักษ์ได้!!