ตอนที่ 5 โดรนลาดตระเวน

ตอนที่ 5 โดรนลาดตระเวน

สุดท้าย

ไป๋ เสวียนซวน ก็ยังคงเลือกทางนี้

แต่ก่อนจะจากไป นางได้มอบของให้ต่างๆที่ไม่จำเป็นทั้งหมดให้กับ เฉิน ซื่อ

"นี่สำหรับเจ้า ข้าหวังว่าเจ้าจะประสบความสำเร็จนะ"

นี่คือประโยคสุดท้ายที่ ไป๋ เสวียนซวน พูดกับเฉิน ซื่อก่อนที่นางจะจากไป

นางเตรียมเสบียงเอาไว้สำหรับ 3 วัน แต่ตอนนี้ของเหล่านั้นไม่มีประโยชน์อีกต่อไปแล้ว

จากนั้นนางก็หันหลังจากไป โดยให้สัญญาณระบุตำแหน่งดินแดนนำทางเพื่อไปพบสหายผู้ที่จะมาเป็นเจ้านายของนาง

มันเต็มไปด้วยความเด็ดขาดและไร้ซึ่งความลังเล

มันถูกกำหนดให้เป็นตั๋วเที่ยวเดียว

เมื่อนางเลือกแล้ว นางไม่สามารถหันหลังกลับได้แล้ว

แต่เพื่อความอยู่รอดและครอบครัวของนาง นางจึงตัดสินใจเลือกเส้นทางนี้และออกเดินทางด้วยตัวของนางเอง

นางจะเสียใจมั้ย?

แน่นอนว่าต้องเสียใจอยู่แล้ว

แต่นี้เป็นทางเลือกที่สมเหตุสมผลที่สุดแล้วในเวลานี้

ในฐานะที่เป็น "ผู้ล้มเหลว" ที่รับรู้ความเจ็บปวดแบบเดียวกัน เฉินซื่อทำได้เพียงรับความหวังดีจากนางอย่างเงียบๆ อย่างก็ตาม ไม่รู้ว่าทั้ง 2 จะได้พบกันอีกหรือไม่หลังจากวันนี้

เมื่อคิดได้เช่นนั้น เขาก็มหัวลงมองดูกระเป๋าสะพายหลังในมือของเขา

ทันใดนั้นเมื่อเขาเปิดมันออก เสียงของ ดิพ ก็ดังขึ้นในหูของเขา

[การวิเคราะห์เสร็จสิ้น โอกาสที่อีกฝ่ายจะมีชีวิตรอด : 99.7%]

เฉิน ซื่อ : ?

เจ้าบ้านี้

มันวิเคราะห์ทันที หลังจากที่นางจากไปเลยงั้นเหรอ?

เมื่อได้ยินข้อความแจ้งเตือนนี้ เฉิน ซื่อ ก็รู้สึกแปลกๆ ผสมรวมกันจนแทบจะควบคุมสติไม่ได้

ดูเหมือนที่เจ้าเงียบมานานเป็นเพราะเจ้ากำลังวิเคราะห์พฤติกรรม และท่าทางของอีกฝ่ายงั้นเหรอ?

ด้วยประสิทธิภาพที่เกินกว่าเหตุเช่นนี้ หากมีอันตรายเกิดขึ้นจริงๆ เขาคงตายร่างกองสูมรวมกันสูงกว่าครึ่งเมตรแล้ว

"วิเคราะห์ได้ดีมาก แต่คราวหน้าอย่าทำแบบนี้อีก"

เฉิน ซื่อ บ่นออกมา จากนั้นก็เปิดกระเป๋าสะพายหลังในมือของเขา ดวงตาของเขาเปล่งประกายออกมา

เขาพบว่าของด้านในนั้นมีจำนวนมากอย่างคาดไม่ถึง

นอกจากจะมีอาหารแห้งและของใช้ที่จำเป็นในชีวิตประจำวันแล้ว ยังมียารักษาอีกหลายห่อด้วย โดยทั่วไปแล้วจะนำมาแต่ของที่จำเป็นในการดำรงชีพเท่านั้น เห็นได้ชัดว่านางเป็นหญิงสาวที่เอาใจใส่และรอบคอบอย่างมาก

แต่สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจยิ่งกว่าก็คือ ไฟฉายแบบที่ชาร์ตไฟได้ ซึ่งช่วยแก้ปัญหาแบตเตอรี่ไฟหมดให้เขาได้ในทันที เขาไม่ต้องกังวลว่าแบตเตอรี่จะไม่พอถึง 3 วันอีกต่อไป

"หืมม? นี่มันอะไรกัน?"

ทันใดนั้น ดวงตาของ เฉิน ซื่อ ก็มองไปยังมุมหนึ่งของกระเป๋าสะพายพลัง มันมีวัสดุขนาดเท่าฝ่ามือที่ดูเหมือนเครื่องตรวจจับ

ถ้าเขาจำไม่ผิด ภายในเครื่องตรวจจับจะมีแผงวงจรและชิปประมวลอยู่ ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาต้องการในตอนนี้!

"ดิพ เจ้านี้สามารถแปลงมันให้เป็นสุนัขจักรกลตัวที่ 2 ได้มั้ย" เฉิน ซื่อ ถามอย่างเร่งรีบ

เนื่องจากขาดข้อมูลที่จำเป็น ทำให้พลังในการวิเคาะห์ในปัจจุบันไม่สามารถรองรับการเปลี่ยนแปลงขนาดใหญ่ได้

หลังจากวิเคาะห์อย่างละเอียดแล้ว เขาก็ได้รับคำตอบอย่างรวดเร็ว

เขาสามารถเปลี่ยนมันให้กลายเป็นสุนัขจักรกลได้ เพราะมันมีโครงสร้างพื้นฐานเหมือนกับสุนัขจักรกลเลย แค่ต้องซ่อมแซมและแทนที่ด้วยวัสดุอื่นๆ เท่านั้น

แต่เครื่องตรวจจับนี้แตกต่างออกไป โดยพื้นฐานเครื่องตรวจจับ จะมีจุดเด่นในความแม่นจำและการตรวจจับเป็นหลัก ซึ่งเป็นเรื่องยากเล็กน้อยที่ เฉิน ซื่อ จะเปลี่ยนเครื่องตรวจจับนี้ให้กลายเป็นสุนัขจักรกล

เฉิน ซื่อ จึงเปลี่ยนหัวข้อ "มันสามารถแปลงเป็นโดรนขนาดเล็กได้มั้ย?"

[กำลังเริ่มต้นการวิเคราะห์]

[แผนงานดังกล่าวกำลังถูกจัดสร้างและปรับเปลี่ยน...]

มันได้ผล

เฉิน ซื่อ รู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก

จากนั้นเขาก็แยกชิ้นส่วนเครื่องตรวจจับในมือของเขา และรวมมันเข้ากับชิ้นส่วนบางอย่างที่เขาเก็บได้ระหว่างเดินทาง ในไม่ช้ามันก็ลายเป็นหุ่นยนต์ทรงกลมที่มีใบพัดอยู่บนหัว

มันมีขนาดเพียง 2 กำปั้นเท่านั้น ทำให้ยากที่จะสังเกตเห็นในความมืด

[ชื่อ] : โดรนตรวจขับ (ขนาดเล็ก)

[ระดับ] : ระดับ 1

[การเติบโต] : ปกติ ★

[พลังงาน] : 74%

[สกิล] : คลื่นอินฟาเรด

[ข้อมูล] : โดรนขนาดเล็กที่ทำจากเศษเหล็ก มันมีจุดเด่นที่ความเงียบและความสามารถในการตรวจจับ

ทหารจักรกลตัวที่ 2 ได้ถือกำเนิดแล้ว

เมื่อมองไปยังหน้าต่างข้อมูลที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา เฉิน ซื่อ ก็รู้สึกตื่นเต้นอย่างอธิบายไม่ถูก

ต้องรู้ก่อนว่าในช่วงแรกๆ ราชันส่วนใหญ่จะมีทหารเพียงประเภทเดียวเท่านั้น

มันต้องเวลาในการฝึกฝน อัพเกรด และรวบรวมทรัพยากรอย่างน้อยนานแรมเดือน ก่อนที่จะสามารถพัฒนาทหาร และเสริมความแข็งแกร่งให้กับทหารต่อสู้ได้

ยกตัวอย่างเช่น ทหารโครงกระดูกที่สามารถพัฒนาไปได้ 2 ทาง : 1. นักรบโครงกระดูก และ 2. นักเวทย์โครงกระดูก

อย่างไรก้ตาม สิ่งที่เขาสร้างขึ้นผ่าน ดิพ สามารถข้ามขั้นตอนนี้ได้และผลิตขึ้นมาโดยตรง ซึ่งเทียบได้กับทหาร 2 ประเภทในช่วงเริ่มต้น

เมื่อทหารประเภทเดียวกันต้องเผชิญหน้ากับทหารหลายประเภทที่รวมๆ กัน เขาสามารถจินตนาการถึงผลลัพธ์ได้เลยว่าเป็นอย่างไร

"มาลองดูคลื่นอินฟาเรดก่อนดีกว่า"

หลังจาก ดิพ อัพโหลดคำสั่งและโปรแกรมควบคุมการบินของโดรนขนาดเล็กเสร็จแล้ว ลูกบอลเหล็กก็ทะยานอย่างทุลักทุเลภายใต้คำสั่งของ เฉิน ซื่อ

จากคลื่นอินฟาเรดก็ฉายออกไป ทำให้เขาสามารถมองเห็นอุณหภูมิที่อยู่รอบตัวเขาได้อย่างชัดเจน

เขาสามารถมองเห็นการเคลื่อนไหวในเงามืดที่ห่างออกไปหลาย 10 เมตรได้แม้เพียงเล็กน้อย

"ไม่เลวว ไม่เลวเลย ตอนนี้ความปลอดภัยของข้ายกระดับขึ้นไปอีกขั้นแล้ว แต่การบินของมันยังคงแย่ไปหน่อยแหะ..."

ทันทีที่เขาพูดจบ ลูกบอลเหล็กกเริ่มบินซิกแซกไปรอบๆ โดยพยายามรักษาสมดุลของตัวเองเอาไว้ ราวกับว่ามันจะพุ่งลงมาจากท้องฟ้าเมื่อไหร่ก็ได้

แต่ในไม่ช้า เฉิน ซื่อ ก็พบว่าเขาไม่ต้องกังวลโดยไม่จำเป็นอีกต่อไป

เพราะเมื่อเวลาผ่านไป การบินของลูกบอลเหล็กก็เริ่มมั่นคงมากขึ้นเรื่อยๆ

เหมือนกับสุนัขจักรกล มันกำลังวิเคราะห์โปรแกรมการบินอย่างต่อเนื่องโดยใช้ AI วิเคราะห์ด้วยความเร็วที่เขาไม่อาจจินตนาการได้

ในเวลาเพียงแต่ ชั่วโมงครึ่ง มันก็สามารถบินได้อย่างราบรื่น หลบหลีกสิ่งกีดขวางต่างๆ ได้อย่างแม่นยำ มันแสดงการเคลื่อนไหวอย่างง่าย ๆ ได้เท่านั้น

เนื่องจากข้อจำกัด ด้านวัสดุและชิประดับต่ำ

หากใช้วัสดุที่มีประสิทธิภาพมากกว่านี้ ระยะเวลาในวิเคราะห์อาจจะสั้นลงกว่าหลายเท่าและยังสามารถวิเคราะห์ให้เสร็จในรอบเดียวได้อีกด้วย

นี้เป็นสิ่งที่ไม่อาจจินตนาการได้ของทหารจักรกล

เพราะแม้แต่มังกรที่เพิ่งเกิดใหม่ก็ยังต้องใช้เวลากว่าหลายวันถึงหนึ่งสัปดาห์ในการเรียนรู้การบิน ไม่ต้องพูดถึงการเคลื่อนไหวยากๆ อย่างการหมุนตัวในอากาศ

นี้คือความแตกต่างที่ยิ่งใหญ่ที่สุดระหว่างสิ่งมีชีวิตที่มีกายเนื้อและจักรกล ซึ่งมันสามารถวิเคราะห์ข้อมูลและอัพเกรดได้

"เอาละ กลับมาได้แล้ว"

เฉิน ซื่อ เรียกลูกบอลเหล็กกลับมาด้วยความพึงพอใจ ขอให้มันเฝ้าระวังรอบๆแหล่งกำเนิดแสงอย่างระมัดระวัง

ด้วยการตรวจสอบของคลื่นอินฟาเรด การเดินทางก็ยิ่งปลอดภัยมากยิ่งขึ้น และเขาสามารถหลบหลีกอันตรายที่มองไม่เห็นได้อย่างราบรื่น

ต่อไป

เป้าของเขาคือหาที่ซ่อน

เมื่อเห็นว่าฟ้าเริ่มมืดลง เฉิน ซื่อ ก็ไม่กล้าที่จะอยู่ต่อและออกเดินทางท่ามกลางเงามืดพร้อมกับทหารจักรกล 2 ตัว

เพียงพริบตาเดียว ช่วงบ่ายก็มาถึง

ในตอนที่ดวงอาทิตย์เคลื่อนไปทางทิศตะวันตก ในที่สุด เฉินซื่อ ก็ทำตามที่ตั้งเป้าหมายไว้ได้สำเร็จ เขาพบถ้ำหินธรรมชาติในหุบเขา ซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยชั่วคราวในเวลากลางคืนในโลกภายนอก

ถ้ำแห่งนี้รายล้อมด้วยภูเขาหิน มีหินขนาดยักษ์จำนวนมากบดบังด้านนอก ทำให้ถ้ำแห่งนี้ลับตาเป็นอย่างมาก

ถ้าเป็นไปได้ เขาสามารถใช้มันเป็นฐานในการสร้างโรงงานจักรกลในอนาคตได้ โดยเปลี่ยนพื้นที่ทั้งหมดให้เป็นดินแดนของเขา

"เข้าไปดูข้างในก่อนดีกว่า"

ด้วยคำสั่งของ เฉิน ซื่อ สุนัขจักรกลก็นำทางไป ส่วนเจ้าโดรนจิ๋วก็มีหน้าที่ลาดตระเวน โดยมันลอยเท่ากับความสูงครึ่งหนึ่งของคน

ถ้ำไม่ได้ใหญ่มากนัก

มันมีความลึกเพียง 20 เมตรเท่านั้น

ตราบใดที่สามารถปิดทางเข้าได้ เขาก็สามารถใช้มันเป็นที่พักชั่วคราวได้

หลังจากที่เฉินซื่อ ตรวจสอบว่ามีทางเข้าอื่นหรือไม่ เขาก็เริ่มยุ่งกับการรวบรวมข้อมูล เพื่อสร้างแผนการป้องกันโดยคอยจับตาดูการเคลื่อนไหวต่างๆ ในช่องแชทราชัน

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่น่าประหลาดใจสำหรับเขาก็คือ ช่องแชทราชันดูเหมือนจะคึกคักมากกว่าตอนเช้าซะอีก

ข้อความต่างๆ ปรากฏขึ้นมาเรื่อยๆ หลังจากเรียบเรียงแล้ว เขาก็ดึงใจความสำคัญออกมาได้ในที่สุด

การแข่งขันเอาชีวิตรอด