บทที่ 30 - สองปีต่อมา

บทที่ 30 - สองปีต่อมา

─── 💀 ─── 𝔖𝔞𝔥𝔞ℭ𝔥𝔬𝔨𝔪𝔦𝔫𝔤𝔨𝔴𝔞𝔫 ─── 💀 ───

สองปีต่อมา เดือนมีนาคม ปีโคโนฮะที่ 59 ฤดูใบไม้ผลิ

สนามฝึกนินจาโคโนฮะ!

บนผิวน้ำที่ราบเรียบไร้ระลอกคลื่น มีเงาร่างของคนสองคนที่รูปร่างไม่สูงนัก ยืนเผชิญหน้ากันอยู่ไกลๆ พวกเขาก็คือ นารูโตะกับซาสึเกะ

เมื่อเทียบกับเมื่อสองปีก่อน ซาสึเกะดูเหมือนจะไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปมากนัก แต่การรับประทานอาหารที่มีคุณค่าทางโภชนาการสูง การพักผ่อนอย่างเป็นเวลา บวกกับการฝึกฝนสมรรถภาพร่างกายและการยืดเหยียดร่างกายจากโยคะอย่างต่อเนื่องตลอดสองปีกว่า

ทำให้เขาดูสูงใหญ่และกำยำกว่าเด็กรุ่นราวคราวเดียวกัน ตอนนี้เขาสูง 149 ซม. แล้ว เกือบจะเท่ากับความสูงของเขาในอีกสองปีข้างหน้าตามต้นฉบับเลย

และแตกต่างจากซาสึเกะในต้นฉบับที่มักจะทำหน้าอมทุกข์และเย่อหยิ่งจองหอง

พลังปราณและจิตวิญญาณของซาสึเกะในตอนนี้ดูมั่นคง กลมกลืนและสอดประสานกันเป็นอย่างดี ดวงตาขาวดำตัดกันชัดเจน แววตาใสซื่อบริสุทธิ์ดุจคริสตัล เผยให้เห็นถึงความสงบนิ่งและว่างเปล่าอย่างเหนือชั้น

นี่คือผลจากการฝึกโยคะและวิชาทำสมาธิโยคะมาเป็นเวลาสองปีครึ่งของซาสึเกะ!

ส่วนนารูโตะที่ยืนประจันหน้าอยู่กับซาสึเกะ กลับเปลี่ยนแปลงไปมากเมื่อเทียบกับเมื่อสองปีก่อน แม้ความสูงจะยังสู้ซาสึเกะไม่ได้ แต่ดูจากกล้ามเนื้อที่ตึงแน่นบนร่างกายของเขาแล้ว ในแง่ของการฝึกฝนกระบวนท่า นารูโตะใช้เวลาและลงแรงไปมากกว่าซาสึเกะเสียอีก!

แถมเขายังทำตามคำแนะนำของซาสึเกะ นอกจากจะฝึกฝนสมรรถภาพร่างกายอย่างไม่ลดละแล้ว เขายังให้ความสำคัญกับโภชนาการที่เหมาะสมด้วย

หลายคนมักจะเข้าใจผิดว่านารูโตะไม่มีเงินกินของดีๆ เลยต้องกินแต่นมหมดอายุ

ความจริงแล้วไม่ใช่อย่างนั้นเลย

ในต้นฉบับ ไม่ว่าจะเป็นมังงะหรืออนิเมะ ฉากที่นารูโตะดื่มนมหมดอายุนั้น สื่อให้เห็นถึงนิสัยซุ่มซ่ามและไม่ค่อยระมัดระวังตัวของนารูโตะต่างหาก ความจริงแล้วนารูโตะไม่ได้สนใจวันหมดอายุของนมเลย ซึ่งจุดนี้ก็ดูได้จากห้องที่รกกระจุยกระจายและกล่องราเม็งที่ถูกทิ้งไว้เกลื่อนกลาดในชีวิตประจำวันของเขานั่นแหละ

อันที่จริง ค่าใช้จ่ายในการดำรงชีวิตของนารูโตะนั้นไม่ได้น้อยเลย โฮคาเงะรุ่นที่สามจะเอาเงินมาให้เขาตรงเวลาทุกเดือน แถมยังคอยบอกให้เขาประหยัดๆ หน่อย อย่าใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่าย

และคนที่มักจะบอกให้ประหยัดๆ หน่อย อย่าใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่าย ก็มักจะเป็นคนรวยทั้งนั้น มีแต่คนไม่มีเงินต่างหากที่จะบอกว่าถ้าไม่พอเดี๋ยวมาขอใหม่นะ

เพราะจำนวนเงินตอนที่ให้มา มันเป็นตัวกำหนดทุกอย่างไว้แล้ว!

แตกต่างจากนารูโตะที่เคยทำตัวเหลาะแหละและบุ่มบ่ามในอดีต นารูโตะในตอนนี้นิสัยสุขุมขึ้นมาก แววตามักจะฉายแววแน่วแน่และเด็ดเดี่ยวอยู่เสมอ เผยให้เห็นเงาของอุซึมากิ นารูโตะที่เริ่มเติบโตขึ้นหลังจากผ่านภารกิจที่แคว้นนามิในอีกสองปีข้างหน้าลางๆ

ตอนนี้เขายืนอยู่บนผิวน้ำได้อย่างมั่นคงโดยใช้จักระเคลือบไว้ที่ฝ่าเท้า ตลอดสองปีที่ผ่านมา นอกจากการฝึกฝนสมรรถภาพร่างกายของร่างต้นแล้ว เขายังแยกเงาออกมาสิบร่างแทบทุกวันเพื่อฝึกฝนอย่างอื่นด้วย ตอนนี้เขาจึงเชี่ยวชาญเทคนิคการควบคุมจักระอย่างการปีนต้นไม้และการเดินบนน้ำมานานแล้ว

"ระวังตัวให้ดีล่ะ ซาสึเกะ!"

หลังจากทั้งสองประสานอินเผชิญหน้ากัน นารูโตะก็พูดขึ้นด้วยสีหน้าจริงจัง

ซาสึเกะพยักหน้า พูดขึ้น "เข้ามาเลย!"

สิ้นเสียง นารูโตะก็วิ่งเหยียบน้ำเข้ามาหาซาสึเกะ ปล่อยหมัดตรงง่ายๆ พุ่งเข้าใส่ ความเร็วนั้นรวดเร็วจนแทบจะเป็นภาพติดตา เร็วจนแทบมองไม่ทัน เห็นเพียงแค่ระลอกคลื่นและละอองน้ำที่สาดกระเซ็นตามหลังภาพติดตานั้นมาเท่านั้น

วิชากระบวนท่าเหมาะกับนายมากจริงๆ นะ

เมื่อเผชิญกับหมัดตรงที่พุ่งเข้ามาอย่างดุดัน ซาสึเกะก็หรี่ตาลงเล็กน้อย ใช้ท่าตั้งรับปัดป้องหมัดของนารูโตะเอาไว้ได้

เมื่อเห็นซาสึเกะปัดป้องหมัดของตนได้ นารูโตะก็ไม่ได้มีท่าทีประหลาดใจเลยแม้แต่น้อย เขาดึงหมัดกลับทันที หมุนตัวกระโดดลอยตัวขึ้นกลางอากาศ แล้วตวัดลูกเตะฟาดลงมา เกิดเสียงดังเพียะคล้ายเสียงแส้หวดเข้ากับอากาศ!

"พัฒนาขึ้นเยอะเลยนี่ นารูโตะ"

ซาสึเกะรับการโจมตีของเขาอย่างไม่รีบร้อน พลางพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

ตอนนี้สมรรถภาพทางร่างกายของทั้งสองคนพอๆ กัน แต่ในเรื่องของพลังฟื้นฟูและพละกำลัง นารูโตะนั้นเหนือกว่าเขาเสียอีก

ตลอดสองปีที่ผ่านมา ร่างต้นของซาสึเกะนอกจากจะฝึกฝนกระบวนท่าแล้ว ยังต้องฝึกคาถานินจา วิชาลวงตา แกะสลัก และวิชาดาบอีกด้วย

แต่นารูโตะไม่เหมือนกัน ร่างต้นของเขาฝึกฝนแค่วิชากระบวนท่าเพียงอย่างเดียว!

แม้ว่าอาหาร วัตถุดิบ และสารอาหารที่นารูโตะกินจะเทียบไม่ได้กับอาหารเสริมบำรุงราคาแพงสารพัดชนิดที่ซาสึเกะกินก็ตาม

แต่ก็อย่างว่าแหละ รู้ๆ กันอยู่

ดังนั้น ตอนนี้ต่อให้ซาสึเกะอยากจะเอาชนะนารูโตะด้วยวิชากระบวนท่าเพียงอย่างเดียว มันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายอีกต่อไปแล้ว

"เฮะๆ!"

นารูโตะหัวเราะร่า โชว์ฟันขาวจั๊วะ จากนั้นก็ยิ่งสู้ยิ่งเร็ว ยิ่งสู้ยิ่งเข้าฝัก ปล่อยการโจมตีอันหนักหน่วงและรวดเร็วดุจพายุฝนเข้าใส่ซาสึเกะอย่างต่อเนื่อง แต่ในการโจมตีอย่างต่อเนื่องนั้น เขากลับละทิ้งการป้องกันไปโดยไม่รู้ตัว เผยให้เห็นช่องโหว่ของตัวเอง

ช่องโหว่!

ตอนที่นารูโตะเงื้อหมัดพุ่งเข้ามาอีกครั้ง ซาสึเกะก็เลิกหลบหลีก ไม่ถอยแต่กลับพุ่งสวนเข้าไป โน้มตัวพุ่งเข้าชนหน้าอกของนารูโตะที่เปิดโล่งอย่างจัง

นารูโตะรู้สึกจุกที่หน้าอก พร้อมกับรู้สึกถึงแรงมหาศาลที่พุ่งเข้ามา ร่างกายเซถอยหลังไปหลายก้าวโดยไม่รู้ตัว แต่เพิ่งจะถอยไปได้แค่สองก้าว เขาก็ถูกซาสึเกะเตะเสยเข้าที่ปลายคาง

ตาของเขามืดมิดไปชั่วขณะ ร่างลอยหมุนคว้างกลางอากาศสองรอบ ก่อนจะตกลงไปในทะเลสาบอย่างแรง

หลังจากเอาชนะนารูโตะได้ ซาสึเกะก็ไม่ได้หยุดมือ แต่กลับรีบประสานอินอย่างรวดเร็ว นารูโตะในตอนนี้ ไม่ใช่นารูโตะที่พ่ายแพ้ง่ายๆ อีกต่อไปแล้ว

และก็เป็นไปตามคาด หลังจากนารูโตะตกลงไปในน้ำได้ไม่กี่อึดใจ ผิวน้ำที่ราบเรียบก็เกิดความปั่นป่วนขึ้นมาทันที

ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!

ผิวน้ำระเบิดออก ละอองน้ำสาดกระจายไปทั่ว พร้อมกับละอองน้ำที่พวยพุ่งขึ้นมา ก็มีร่างของนารูโตะสิบเอ็ดร่างที่หน้าตาเหมือนกันเป๊ะพุ่งพรวดขึ้นมาด้วย

"ต่อไปนี้คือคัมภีร์นินจาอุซึมากิ นารูโตะ!"

"นารูโตะรัวกระสุน!"

ทักษะวิชากระบวนท่าของนารูโตะในตอนนี้ยังคงเป็นสิ่งที่เรียนรู้มาจากโรงเรียนนินจา แต่เขาก็ได้ประยุกต์ใช้เข้ากับคาถาแยกเงา จนสร้างกระบวนท่านารูโตะรัวกระสุนขึ้นมาได้เหมือนในต้นฉบับเป๊ะ!

ทันทีที่ร่างแยกเงาพุ่งออกมา พวกมันก็เข้าล้อมกรอบซาสึเกะไว้ทุกทิศทาง นารูโตะก็เผยสีหน้าตื่นเต้นออกมา

แต่นารูโตะก็ดีใจได้เพียงชั่วครู่ เขาก็พบว่าซาสึเกะประสานอินขาลรอไว้เรียบร้อยแล้ว หน้าอกพองโตราวกับถุงลมที่ดูดลมเข้าไปจนเต็ม!

นี่มัน...

นารูโตะชะงักไป รีบประสานอินอย่างลุกลี้ลุกลน

"คาถาไฟ คาถาลูกไฟยักษ์!"

ลูกไฟขนาดมหึมาพ่นออกมาจากปากของซาสึเกะ พุ่งตรงไปข้างหน้า กลืนกินร่างแยกเงาทั้งสิบของนารูโตะเข้าไปในพริบตา จนสลายกลายเป็นกลุ่มควันสีขาว

"คาถาลม กระสุนอากาศ!"

อย่างฉิวเฉียด ในจังหวะที่ลูกไฟกำลังจะพุ่งเข้าชนร่างต้นของนารูโตะ นารูโตะก็พ่นกระสุนอากาศที่ถูกบีบอัดจนแน่นออกจากปาก พุ่งเข้าปะทะกับลูกไฟที่พุ่งเข้ามาอย่างดุดัน แถมยังผลักให้ลูกไฟพุ่งสวนกลับไปหาซาสึเกะที่ยืนนิ่งอยู่กับที่ด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้นอีกด้วย

"ฉันชนะแล้วใช่ไหม?"

ซาสึเกะไม่เป็นอะไรใช่ไหมนะ?

นารูโตะเช็ดเหงื่อ ลูบคิ้วที่เกือบจะถูกไฟไหม้เมื่อครู่ แล้วมองฝ่าหม่านหมอกสีขาวบนผิวน้ำไปด้วยความกังวล

"เปล่า นายแพ้อีกแล้วต่างหาก"

เสียงอันราบเรียบดังมาจากด้านหลัง นารูโตะมีสีหน้าตกตะลึงไปชั่วขณะ จังหวะที่เขากำลังจะหันกลับไปตอบโต้ กระแสไฟฟ้าก็แล่นผ่านผิวน้ำใต้เท้าของเขามาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ร่างของนารูโตะชาหนึบไปชั่วขณะ ก่อนจะล้มตึงลงไปกองกับพื้นอย่างหมดทางสู้

คาถาสายฟ้า สายฟ้าแล่น!

ซาสึเกะมองไปที่ผิวน้ำแล้วพูดเสียงเรียบ "ยังไม่ตายใช่ไหม?"

พรวด!

นารูโตะโผล่หัวขึ้นมาจากน้ำ พ่นน้ำออกจากปาก แล้วพูดอย่างอารมณ์เสีย "ครั้งนี้ฉันก็แพ้นายอีกแล้ว"

"หึ" ซาสึเกะหัวเราะเบาๆ พูดจาถากถาง "นายเคยชนะด้วยหรือไง?"

"ฮึ!"

นารูโตะแค่นเสียงฮึดฮัด แต่ก็ไม่ได้มีท่าทีโกรธเป็นฟืนเป็นไฟแต่อย่างใด หลังจากลุกขึ้นยืน เขาก็ให้กำลังใจตัวเองเสียงดัง "ฉันตัดสินใจแล้ว เดือนนี้ฉันจะฝึกฝนวิชากระบวนท่าเพิ่มเป็นสองเท่า!"

ช่างเป็นคนบ้าดีเดือดจริงๆ!

เมื่อเห็นนารูโตะถูกตัวเองกระตุ้นจนมีสภาพเหมือนกับไมโตะ ไกและร็อค ลี ซาสึเกะก็เลิกคิ้วขึ้น พูดเสียงเรียบ "ก็ตามใจนายเถอะ ยังไงซะ ฉันก็แค่ใช้ความพยายามเพียงนิดเดียว ก็สามารถเอาชนะนายได้อย่างง่ายดายอยู่แล้ว!"

แม้ภายนอกจะพูดแบบนั้น แต่ในใจซาสึเกะก็แอบตัดสินใจว่าจะกลับไปฝึกหนักเพิ่มขึ้นเหมือนกัน

ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลทางสติปัญญาหรืออารมณ์ ซาสึเกะก็ยอมไม่ได้ที่จะพ่ายแพ้ให้กับนารูโตะ หรือแม้แต่ปล่อยให้เจ้านั่นได้เปรียบในการต่อสู้เลยแม้แต่นิดเดียว

ยอมไม่ได้เด็ดขาด!

และไม่รู้ว่าเป็นเพราะนารูโตะคือร่างจุติของอาชูร่าหรือเปล่า

ยิ่งนารูโตะแข็งแกร่งขึ้นมากเท่าไหร่ ซาสึเกะก็ยิ่งคาดหวัง และเมื่อบดขยี้เจ้านั่นได้ มันก็ยิ่งทำให้เขารู้สึกสำเร็จและสะใจมากขึ้นเท่านั้น

─── 💀 ─── 𝔖𝔞𝔥𝔞ℭ𝔥𝔬𝔨𝔪𝔦𝔫𝔤𝔨𝔴𝔞𝔫 ─── 💀 ───