บทที่ 13 - อาวุธโลหะจักระ

บทที่ 13 - อาวุธโลหะจักระ

─── 💀 ─── 𝔖𝔞𝔥𝔞ℭ𝔥𝔬𝔨𝔪𝔦𝔫𝔤𝔨𝔴𝔞𝔫 ─── 💀 ───

พลบค่ำ ซาสึเกะที่สิ้นสุดชีวิตในโรงเรียนนินจาอีกวันหนึ่งเดินทอดน่องเข้าไปในเขตตระกูลอุจิวะที่ว่างเปล่าไร้ผู้คน

เพิ่งจะเดินเข้าไปตรงประตูเขตตระกูล ซาสึเกะก็สัมผัสได้ถึงการจับจ้องที่มาจากบนหลังคาทางทิศตะวันออก เมื่อมองตามสายตาไปก็เห็นแมวตัวหนึ่งสวมเสื้อสีฟ้า สะพายม้วนคัมภีร์เล็กๆ ไว้บนหลัง มีหูแหลม ขนเหมือนตัวทานูกิ และมีตัวอักษร " นินจา" เขียนไว้บนหน้าผาก

"นายน้อยซาสึเกะ!"

หลังจากเห็นว่าซาสึเกะพบตนเข้าแล้ว แมวตัวนั้นกลับพูดภาษามนุษย์ออกมา กระโดดเบาๆ ไม่กี่ทีก็ปรากฏตัวขึ้นข้างกายซาสึเกะพร้อมเอ่ยปาก

"นายน้อยซาสึเกะ อาวุธจักระที่คุณสั่งทำเสร็จแล้วครับ"

"อืม รบกวนคุณแล้ว เด็นกะ"

ซาสึเกะพยักหน้า ปลดม้วนคัมภีร์บนหลังนินจาแมวลงมา พร้อมกับยื่นเครื่องดื่มตำแยแมวขวดหนึ่งให้

แมวตัวนั้นเพิ่งจะรับเครื่องดื่มมา ก็อดใจไม่ไหวรีบเปิดดมทันที เผยให้เห็นสีหน้าเคลิบเคลิ้มราวกับแมวสูดดมมินต์

ตระกูลนินจาแมวคือแหล่งข่าวกรองของตระกูลอุจิวะ เป็นนินจาแมวที่ถูกเลี้ยงดูโดยยายแมวซึ่งรับหน้าที่ทำของใช้สำหรับแมวโดยเฉพาะ และสิ่งที่พวกมันชื่นชอบที่สุดก็คือเครื่องดื่มตำแยแมว

อาศัยอยู่ในเมืองร้างที่อยู่ห่างจากโคโนฮะออกไปหลายสิบกิโลเมตร ซึ่งมีชื่อเรียกว่า โซราคุ

ทั้งสองฝ่ายร่วมมือกันมานานหลายสิบปี ยายแมวและตระกูลนินจาแมวนอกจากจะรับหน้าที่เป็นแหล่งข่าวกรองของอุจิวะแล้ว ยังรับผิดชอบรับการจ้างวานจากอุจิวะในการตีและสั่งทำอาวุธนินจาอีกด้วย

ก่อนหน้านี้ที่ซาสึเกะต้องการซื้อดาบซามูไรที่ตีจากโลหะนำจักระทั้งเล่ม ก็เป็นการจ้างวานที่ส่งผ่านนินจาแมวไปยังยายแมวนั่นเอง

ท้ายที่สุดแล้วด้วยฐานะและความแข็งแกร่งของซาสึเกะในตอนนี้ ต่อให้มีเงินก็ยากที่จะหาอาวุธโลหะจักระในโคโนฮะได้ อีกทั้งตอนนี้คนเรารู้หน้าไม่รู้ใจ คนที่ไว้ใจได้มีเพียงหยิบมือ และยายแมวก็เป็นหนึ่งในไม่กี่คนนั้น

แต่ถึงแม้เขาจะมอบหมายงานให้ยายแมว แต่โลหะจักระก็ไม่ได้หากันได้ง่ายๆ เนื่องจากเป็นของล้ำค่า เวลาผ่านไปกว่า 2 เดือนนับจากที่จ้างวาน วันนี้ถึงจะได้อาวุธชิ้นนี้มา

ซาสึเกะเปิดม้วนคัมภีร์เก็บของ หลังจากกลุ่มควันจางหายไป ในมือซาสึเกะก็ปรากฏดาบซามูไร 1 เล่มและมีดสั้นขนาดเท่ากริช 1 เล่ม

ดาบซามูไรเป็นสีขาวทั้งเล่ม ตัวดาบเปล่งประกายเป็นดาบคาตานะ ความยาวใบมีดประมาณ 80 เซนติเมตร คมดาบยาวมาก ตัวดาบเรียวและบาง บนด้ามดาบมีเชือกถักสีแดงสลับขาวผูกอยู่

"ดาบดี!"

ซาสึเกะพิจารณาอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงเก็บดาบซามูไรเข้าฝัก เอ่ยถาม "ดาบเล่มนี้มีชื่อไหม?"

เมื่อได้ยิน เด็นกะก็ละสายตาจากเครื่องดื่มตำแยแมวอย่างอาลัยอาวรณ์ แล้วตอบกลับ "ไม่มีหรอก นายน้อยซาสึเกะ ยายแมวบอกว่าคุณคือเจ้าของอาวุธทั้งสองชิ้นนี้ คุณตั้งชื่อเองได้เลย เมี้ยว!"

"ตกลง"

ซาสึเกะพยักหน้า ก่อนจะหยิบมีดสั้นอีกเล่มออกมาพิจารณา

ที่เรียกว่ายาว 1 นิ้ว ได้เปรียบ 1 ส่วน สั้น 1 นิ้ว อันตราย 1 ส่วน

ก่อนหน้านี้เขาเคยพิจารณาลักษณะอาชีพและรูปแบบการต่อสู้ของตัวเอง ในอนาคตหากเจอศัตรู คงหนีไม่พ้นการต่อสู้ระยะประชิด นอกเหนือจากดาบซามูไรแล้ว เขายังจ้างวานยายแมวให้ตีมีดสั้นมาอีกเล่ม

นอกจากการใช้งานในการต่อสู้ระยะประชิดแล้ว มีดสั้นยังสามารถนำมาใช้ร่วมกับวิชาขว้างปาของเขาได้ โดยใช้เป็นเหมือนคุไนหรือดาวกระจาย

แน่นอน หลังจากที่ได้คุยกับซากุระก่อนหน้านี้ ตอนนี้ซาสึเกะมีแผนอื่นสำหรับมีดสั้นเล่มนี้แล้ว

"จริงสิ เด็นกะ ทางฉันมีเรื่องอยากจะรบกวนยายแมวให้ช่วยอีกเรื่องหนึ่ง"

"นายน้อยซาสึเกะ เชิญพูดมาได้เลย เมี้ยว!"

"รบกวนยายแมวช่วยฉันรวบรวมวิชาคาถาสายฟ้า..."

พูดถึงตรงนี้ ซาสึเกะก็ลังเลไปครู่หนึ่ง แล้วพูดต่อ "เอาคาถานินจาทั้ง 5 ธาตุเลย ไม่จำกัดระดับ แน่นอนว่ายิ่งระดับสูงก็ยิ่งดี"

แม้ว่าตอนนี้เขาจะมีคาถานินจาคาถาไฟวิถีอุจิวะและวิชาดาบคาถาไฟของอุจิวะ ชิซุยแล้ว แต่เขาก็รู้ดีว่าพรสวรรค์ด้านธาตุสายฟ้าของร่างเดิมนั้นสูงมาก เขาจึงไม่สามารถละทิ้งพรสวรรค์ที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้ไปได้เปล่าๆ ในปัจจุบันแน่นอนว่าต้องเน้นธาตุไฟเป็นหลัก แต่อนาคตทั้งสองก็ต้องเดินตีคู่กันไป

ส่วนอีก 3 ธาตุที่เหลือ เขาเอามาเพื่อใช้อ้างอิงเท่านั้น ชั่วคราวนี้ยังไม่มีความคิดที่จะฝึกฝนแต่อย่างใด

"นายน้อยซาสึเกะต้องการรวบรวมม้วนคัมภีร์คาถานินจาทั้ง 5 ธาตุเหรอครับ?"

เด็นกะเลียอุ้งเท้า ทำท่าครุ่นคิด ครู่หนึ่งก็ตอบ "ก่อนหน้านี้เคยได้ยินยายแมวบอกว่า ที่บ้านมีม้วนคัมภีร์คาถานินจา 5 ธาตุอยู่บ้าง แต่ส่วนใหญ่เป็นระดับ D ระดับ C ส่วนระดับที่สูงกว่า C จะค่อนข้างยากหน่อย เมี้ยว!"

"ไม่เป็นไร เอาระดับพื้นฐานก่อนก็ได้"

ซาสึเกะพยักหน้า พูดเสียงต่ำ

"ตกลงครับ!" เด็นกะพยักหน้าหงึกๆ

"นายน้อยซาสึเกะ ถ้าไม่มีธุระอะไรแล้ว งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ เมี้ยว!"

"อืม!"

สิ้นเสียง เด็นกะก็กลายเป็นกลุ่มควันหายไป

ส่วนซาสึเกะก็ทำความคุ้นเคยกับอาวุธใหม่ทั้ง 2 ชิ้นในมือ จากนั้นก็ทำการฝึกฝนตามปกติของแต่ละวันต่อไป

วันรุ่งขึ้น ณ เขตตระกูลอุจิวะ

ตอนเช้าหลังจากซาสึเกะทานอาหารเช้าเสร็จ ก็ทำการฝึกฝนสมรรถภาพร่างกายตามปกติ จากนั้นก็หยิบมีดสั้นที่เพิ่งได้มามุ่งหน้าไปยังภูเขาด้านหลังหมู่บ้านโคโนฮะ

วันนี้เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ ไม่ต้องไปโรงเรียน ซาสึเกะไม่ได้ตั้งใจจะฝึกฝนแบบนรกแตกเหมือนวันก่อนๆ แต่ตั้งใจจะเริ่มการฝึกฝนแบบใหม่

ระหว่างเดินบนถนนโคโนฮะที่มุ่งหน้าไปยังภูเขาด้านหลัง ตอนนี้เขาดูสูงขึ้นกว่าเมื่อ 2 เดือนก่อนอย่างเห็นได้ชัด

ตารางชีวิตที่มีระเบียบ อาหารที่มีคุณค่าทางโภชนาการสูง...

การฝึกฝนสมรรถภาพร่างกายและการยืดเหยียดร่างกายจากโยคะอย่างต่อเนื่องกว่า 2 เดือน ทำให้รูปร่างของเขาดูเพรียวและแข็งแรงกว่าเด็กรุ่นราวคราวเดียวกัน

"นั่นรุ่นพี่ซาสึเกะนี่ อัจฉริยะรุ่นพี่โรงเรียนนินจาของเราเลยนะ"

เสียงใสๆ ดังแว่วมา ซาสึเกะมองตามเสียงไป ก็เห็นเด็กหญิง 2 คนที่อายุน้อยกว่าเขา 2-3 ปี กำลังกระซิบกระซาบกัน และยังหันมามองซาสึเกะเป็นระยะๆ

เมื่อซาสึเกะมองไป เด็กหญิงทั้งสองก็ไม่ได้อาย กลับโบกมือทักทาย แล้วก็กระซิบกระซาบหัวเราะปิดปากกันต่อ

"ฉันก็ถือว่าเป็นคนดังของโรงเรียนนินจาเหมือนกันนะ..."

หลังจากเข้าเรียนมาได้กว่า 1 สัปดาห์ เวลาซาสึเกะอยู่ที่โรงเรียน มักจะบังเอิญเจอหรือได้ยินเพื่อนร่วมชั้นรุ่นน้องบางคนวิจารณ์ตัวเอง เด็กผู้ชายย่อมวิจารณ์พรสวรรค์และความแข็งแกร่งของเขา น้ำเสียงแฝงไปด้วยความอิจฉาริษยา

ส่วนเด็กผู้หญิงที่กล้าหน่อย ซาสึเกะมองแวบเดียวก็รู้ว่าพวกเธอหลงใหลในความหล่อเหลาของเขา

รู้สึกขำอยู่ในใจ รู้ตัวอีกทีซาสึเกะก็เดินมาถึงตีนเขาด้านหลังแล้ว พอเดินมาถึงตรงนี้ ซาสึเกะก็สัมผัสได้ว่ามีสายตาอย่างน้อย 5-6 คู่ที่ซ่อนอยู่ในเงามืดกำลังจับจ้องมาที่เขา

ซาสึเกะสีหน้าไม่เปลี่ยน ยังคงแสดงท่าทีสงบ เดินทอดน่องเข้าไปในภูเขาด้านหลัง ส่วนสายตาเหล่านั้นก็จับจ้องเขาอยู่แค่สิบกว่าวินาทีแล้วก็หายไป

ภูเขาด้านหลังของโคโนฮะก็ถือว่าอยู่ในอาณาเขตของหมู่บ้านโคโนฮะ ไม่ได้ห้ามชาวบ้านและนินจาเข้ามาเหยียบ แม้กระทั่งบ้านของนินจาบางคนก็ตั้งอยู่บนภูเขาด้านหลังด้วย อย่างเช่นสองพ่อลูกไมโตะ ไกในต้นฉบับ

แต่เนื่องจากภูเขาด้านหลังมีต้นไม้ใบหญ้าเยอะ มีเนินเขาเยอะ หลบซ่อนตัวได้ง่าย เพื่อป้องกันไม่ให้บุคคลไม่ทราบฝ่ายลักลอบเข้ามา และเป็นการป้องกันไม่ให้ชาวบ้านที่เผลอหลงเข้ามาในบริเวณนี้ถูกสัตว์ป่าทำร้าย

ดังนั้นในพื้นที่นี้จึงมีสมาชิกนินจาหน่วยลับหลายทีมคอยลาดตระเวนอยู่ตลอดทั้งวันทั้งคืน

─── 💀 ─── 𝔖𝔞𝔥𝔞ℭ𝔥𝔬𝔨𝔪𝔦𝔫𝔤𝔨𝔴𝔞𝔫 ─── 💀 ───