บทที่ 25 - เกราะเกล็ดมังกรเงินประกายแสง เพลงหอกร้อยปักษาเฝ้าหงสา!

ข้อมูลการเลื่อนระดับปรากฏขึ้นภายในหอวีรชน

หลิวเสวียนมีสีหน้ายินดี

จิตสำนึกรีบเข้าไปในหอวีรชนอย่างรวดเร็ว

จุดกำเนิดที่เดิมทีมีเส้นผ่านศูนย์กลางหนึ่งเมตรสี่สิบเซนติเมตร ตอนนี้ขยายใหญ่ขึ้นเป็นหนึ่งเมตรห้าสิบเซนติเมตรแล้ว

ที่สำคัญยิ่งกว่านั้นคือจ้าวอวิ๋นที่ยืนอยู่ตรงกลางมีชุดเกราะบนร่างที่ดูเป็นรูปเป็นร่างชัดเจนขึ้นและกำลังทอแสงประกายระยิบระยับ

หลิวเสวียนก้าวไปข้างหน้าแล้วยื่นมือออกไปสัมผัส

ข้อมูลปรากฏขึ้นในหัวของเขาทันที

เกล็ดมังกร

: เกล็ดมังกรสามารถช่วยให้ผู้สวมใส่ลดการเสียดสีกับอากาศรอบข้าง เพิ่มความเร็วโดยรวมขึ้นหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์

"เหมือนกับหอกมังกรเงินประกายแสงเลย มอบคุณลักษณะให้ถึงสองอย่าง"

หลิวเสวียนพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

คุณลักษณะ

ประกายสีเงิน

ของหอกมังกรเงินประกายแสงช่วยให้เขาโจมตีได้เร็วขึ้น

ส่วนผลของ

เกล็ดมังกร

ก็คือการเพิ่มความเร็วให้ตัวเขาเอง

การป้องกันที่ได้จาก ประกายแสง ก็ใช้งานได้จริงมาก

มีคำกล่าวโบราณว่าผู้ใช้หอกมักจะอาภัพ

หมายความว่าผู้ใช้หอกมักจะมีชะตาชีวิตที่ไม่ดีและมักจะอายุสั้น

"โดยเฉพาะในการต่อสู้แบบตะลุมบอน การป้องกันที่ได้จาก ประกายแสง จะช่วยลดความยุ่งยากให้ฉันได้เยอะเลย"

แม้ว่าความเร็วของหลิวเสวียนในตอนนี้จะเร็วมาก แต่ถ้าต้องเผชิญหน้ากับศัตรูจำนวนมาก ก็ย่อมหลีกเลี่ยงความประมาทจนถูกโจมตีไม่ได้

เมื่อมีผลของ ประกายแสง โอกาสรอดจากการทำผิดพลาดของเขาก็จะเพิ่มสูงขึ้นมาก

"ทะลวงถึงขั้นหนึ่งระดับปลายแล้ว ยังปลดล็อกเพลงหอกใหม่มาได้อีกหนึ่งเพลง"

ความแข็งแกร่งของ

เพลงหอกดอกเหมยทะลวงไผ่

หลิวเสวียนเพิ่งจะได้ประจักษ์มาเมื่อวันนี้เอง

อาศัยความแข็งแกร่งของการโจมตีด้วยพลังวิญญาณ ทะลวงเดี่ยวจัดการทั้งวีรชนของโจวหลินและตัวโจวหลินเองจนพ่ายแพ้ไป

เพลงหอกที่ปลดล็อกในขั้นหนึ่งระดับปลายตอนนี้ จะต้องแข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิมอย่างแน่นอน

หลิวเสวียนมองไปที่ช่องเพลงหอก

เพลงหอกร้อยปักษาเฝ้าหงสา

: เพลงหอกนี้มีทั้งหมดหนึ่งร้อยเอ็ดกระบวนท่า ทงยวนปรมาจารย์แห่งปลายราชวงศ์ฮั่นเป็นผู้ถ่ายทอดให้แก่จ้าวอวิ๋น เมื่อผู้ใช้ร่ายรำเพลงหอกนี้ สามารถกระตุ้นพลังวิญญาณของตนเองให้สถิตนอกร่างได้ ราวกับนกร้อยตัวบินมาเฝ้าหงสา โจมตีเข้าใส่ตำแหน่งเดียวกันจากทุกทิศทุกทาง

"มีความคล้ายคลึงกับ

เพลงหอกดอกเหมยทะลวงไผ่

เลยแฮะ"

เพลงหอกร้อยปักษาเฝ้าหงสา

ก็เป็นการโจมตีด้วยพลังวิญญาณสถิตนอกร่างเช่นกัน

จุดที่แตกต่างจาก

เพลงหอกดอกเหมยทะลวงไผ่

ก็คือมันสามารถโจมตีศัตรูจากหลายทิศทางได้ในเวลาเดียวกัน

"ฉันเคยใช้

เพลงหอกดอกเหมยทะลวงไผ่

ต่อหน้าโจวเหวินปังไปแล้ว"

"ถ้าต้องสู้กับเขา เขาจะต้องระวังการโจมตีจากด้านหน้าแน่ๆ "

"แบบนี้

เพลงหอกร้อยปักษาเฝ้าหงสา

ก็จะได้ออกโรงแล้ว"

การต่อสู้ระหว่างหลิวเสวียนและโจวหลิน โจวเหวินปังจับตามองดูอยู่ตลอด

พอถึงตอนเข้าค่ายติวเข้มแล้วต้องมาสู้กัน เขาจะต้องคิดหาวิธีรับมือกับการโจมตีนี้อย่างแน่นอน

ถึงตอนนั้น ต่อให้เขาป้องกันด้านหน้าไว้ได้

เพลงหอกร้อยปักษาเฝ้าหงสา

ก็สามารถโจมตีเขาจากทิศทางอื่นได้อยู่ดี!

หลิวเสวียนดึงจิตสำนึกกลับเข้าร่างแล้วสั่งการในใจ

ประกายแสงสว่างวาบขึ้น

ชุดเกราะสีเงินขาวชุดหนึ่งปรากฏขึ้นบนร่างของหลิวเสวียน

"เบาหวิวเลย ไม่ส่งผลกระทบต่อการต่อสู้เลยสักนิด"

หลิวเสวียนลองขยับตัวดูก็พบว่า

เกราะเกล็ดมังกรเงินประกายแสง

พอสวมใส่แล้วกลับรู้สึกเหมือนมันไม่มีน้ำหนักเลย

เขาโคจรพลังวิญญาณแล้วก้าวเท้าไปข้างหน้า เพียงแค่หนึ่งวินาทีก็พุ่งทะยานไปได้ไกลถึงสามสิบเมตร ความเร็วนั้นเหนือกว่าแต่ก่อนมาก

"ขอลอง

เพลงหอกร้อยปักษาเฝ้าหงสา

หน่อยก็แล้วกัน"

หลิวเสวียนกระชับหอกมังกรเงินประกายแสงในมือแล้วแทงออกไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

จิ๊บ จิ๊บ!

ราวกับมีเสียงนกร้องดังขึ้น

ที่ปลายหอกและห่างออกไปทางซ้ายยี่สิบเซนติเมตร

นกสองตัวที่ก่อตัวขึ้นจากพลังวิญญาณล้วนๆ พุ่งทะยานไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วและระเบิดออกในระยะห่างออกไปสามสิบเซนติเมตร

"ระยะการโจมตีไกลกว่า

เพลงหอกดอกเหมยทะลวงไผ่

ก่อนหน้านี้อีกแฮะ"

หลิวเสวียนจำได้ว่า ตอนที่เพิ่งเริ่มฝึก

เพลงหอกดอกเหมยทะลวงไผ่

ใหม่ๆ พลังวิญญาณสถิตนอกร่างสามารถโจมตีศัตรูที่อยู่ห่างออกไปได้แค่ยี่สิบเซนติเมตรเท่านั้น

เพลงหอกร้อยปักษาเฝ้าหงสา

สามารถโจมตีศัตรูที่อยู่ห่างออกไปถึงสามสิบเซนติเมตรได้

"ถึงระยะการโจมตีจะไกลขึ้น แต่พลังที่ใช้ก็มากกว่า

เพลงหอกดอกเหมยทะลวงไผ่

ด้วยเหมือนกัน"

การโจมตีด้วยพลังวิญญาณสถิตนอกร่าง สิ่งที่สูญเสียไปก็คือพลังวิญญาณในร่างของหลิวเสวียนนั่นเอง

เพลงหอกดอกเหมยทะลวงไผ่

แต่ละครั้งจะสร้าง

ดอกเหมย

ขึ้นมาหนึ่งดอก นั่นก็คือการโจมตีด้วยพลังวิญญาณหนึ่งครั้ง

แต่

เพลงหอกร้อยปักษาเฝ้าหงสา

นั้นต่างออกไป แค่ตอนนี้ก็มีนกโผล่มาตั้งสองตัวแล้ว เท่ากับการโจมตีด้วยพลังวิญญาณสองครั้ง

พอความชำนาญเพิ่มสูงขึ้น นกที่เกิดจากพลังวิญญาณก็จะมีจำนวนมากขึ้น และพลังวิญญาณที่ต้องใช้ในแต่ละครั้งก็จะยิ่งมากขึ้นตามไปด้วย

"ต่อไปจะใช้เพลงหอกไหน ก็คงต้องดูสถานการณ์เป็นหลักแล้วล่ะ"

โชคดีที่จุดกำเนิดของหลิวเสวียนเหนือกว่าคนในระดับเดียวกันมาก ขืนเป็นคนอื่น พอถึงช่วงหลังๆ ถ้าใช้

เพลงหอกร้อยปักษาเฝ้าหงสา

แค่ครั้งเดียวก็คงสูบพลังวิญญาณในตัวไปจนหมดเกลี้ยงแน่ๆ

แต่ถึงอย่างนั้น หลิวเสวียนก็คิดว่าเวลาต่อสู้ เขาต้องประเมินคู่ต่อสู้เพื่อตัดสินใจว่าจะใช้เพลงหอกไหนดี

คุณลักษณะวีรชน

: กล้าหาญชาญชัย เชี่ยวชาญเพลงหอก

เคล็ดวิชา

: เพลงหอกดอกเหมยทะลวงไผ่ (ความชำนาญ: 31%) เพลงหอกร้อยปักษาเฝ้าหงสา (ความชำนาญ: 1%)

หลังจากหลิวเสวียนทะลวงถึงขั้นหนึ่งระดับปลาย หน้าต่างข้อมูลก็เปลี่ยนไป

มีช่อง เกราะวิญญาณ เพิ่มขึ้นมา และในช่องเคล็ดวิชาก็มี

เพลงหอกร้อยปักษาเฝ้าหงสา

แสดงเพิ่มขึ้นมาด้วย

เรียกได้ว่าความแข็งแกร่งของหลิวเสวียนในตอนนี้ เพิ่มขึ้นจากแต่ก่อนหลายเท่าตัวเลยทีเดียว

ถ้าให้หลิวเสวียนเผชิญหน้ากับโจวหลินอีกครั้ง

เขาก็สามารถใช้

เพลงหอกร้อยปักษาเฝ้าหงสา

บดขยี้โจวหลินและวีรชนของเขาให้ราบคาบจากการโจมตีซึ่งๆ หน้าได้เลย

"ความเข้ากันได้ 75% ปลดล็อกสิ่งที่ซ่อนอยู่"

"ไม่รู้เหมือนกันว่าจะปลดล็อกอะไรออกมาได้บ้าง"

หลิวเสวียนสังเกตเห็นว่าหลังช่องความเข้ากันได้มีข้อความใหม่ปรากฏขึ้น

แต่ตอนนี้ความเข้ากันได้เพิ่งจะถึง 50% จะปลดล็อกอะไรได้นั้น คงต้องรอให้ความเข้ากันได้ถึงเกณฑ์เสียก่อนถึงจะรู้

"ขั้นสองระดับต้น ... ถึงตอนนั้นนอกจากจะอัญเชิญจ้าวอวิ๋นออกมาได้แล้ว ก็ยังจะได้ปลดล็อกของใหม่อีกด้วย"

ขั้นสองคือมาตรฐานในการอัญเชิญวีรชนออกมาสู่โลกภายนอก

ตอนนี้ขาดอีกแค่ 50% หลิวเสวียนตั้งหน้าตั้งตารอคอยวันที่จ้าวอวิ๋นจะมาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าเขาอย่างใจจดใจจ่อ

"ได้เวลาพอสมควรแล้ว กลับดีกว่า"

"ฟื้นฟูพลังสักหน่อยก่อนก็แล้วกัน"

หลิวเสวียนยกเลิกการผสานร่างกับวีรชน แล้วเริ่มโคจรพลังเพื่อฟื้นฟูพลังวิญญาณ

...

วันที่ 17 มีนาคม เวลาสองทุ่มตรง

ภายในห้องฝึกฝนของโรงฝึกยุทธ์พั่วเฟิง

หลิวเสวียนเพิ่งจะฝึกฝนของวันนี้เสร็จ เขานั่งพักผ่อนอยู่บนโซฟา

ตั้งใจว่าเดี๋ยวค่อยฟื้นฟูพลังวิญญาณก่อนกลับ

เสียงมือถือสั่นดังขึ้น หลิวเสวียนหยิบขึ้นมาดู

หน้าจอแสดงว่าเป็นข้อความจากกลุ่มห้องผู้ใช้วิญญาณห้องที่หนึ่ง

"ครูประจำชั้นเนี่ยฟางไห่: ประกาศล่าสุด พรุ่งนี้ตอนมาโรงเรียน ให้ทุกคนเตรียมเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนสองสัปดาห์มาด้วยนะ"

พอข้อความของเนี่ยฟางไห่เด้งขึ้นมาปุ๊บ ก็มีคนถามทันที

"ฟางหยวน: ครูครับ นี่มันเรื่องอะไรกันครับ พวกเราจะไปทัศนศึกษาเหรอครับ"

"จางหลิน: ทัศนศึกษาบ้าอะไรล่ะ ดูก็รู้แล้วว่าต้องไปเข้าค่ายติวเข้มแน่ๆ"

"หวังหมิง: ใช่แล้ว ได้ยินเพื่อนบ้านเก่าของฉันที่ย้ายไปอยู่ใจกลางเมืองบอกว่า ค่ายติวเข้มปีนี้จัดเร็วขึ้นน่ะ"

พอมีคนพูดแบบนี้ กลุ่มแชตก็แทบแตกทันที

หลายคนพากันซักถามเนี่ยฟางไห่ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

เนี่ยฟางไห่ก็รีบออกมาตอบกลับ

"ครูประจำชั้นเนี่ยฟางไห่: หวังหมิงพูดถูกแล้ว วันจันทร์ให้ทุกคนมารวมตัวกันที่โรงเรียนก่อน จากนั้นเจ้าหน้าที่สมาคมจะเป็นคนพาพวกเราไปเข้าค่ายติวเข้มที่แหล่งรวมภูตผีปีศาจทางทิศตะวันออกของเมืองจิงเฉิง"

คำตอบของเนี่ยฟางไห่ถือเป็นการยืนยันสิ่งที่หวังหมิงพูด

ค่ายติวเข้มของปีนี้กำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว!

เวลาจัดงานเร็วขึ้นกว่าปีที่แล้วตั้งครึ่งเดือน หลายคนจึงเอ่ยถามถึงสาเหตุ

แต่เนี่ยฟางไห่ก็บอกว่าเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกัน

เขาแค่เอาข่าวล่าสุดที่เพิ่งได้รับมาแจ้งให้ทุกคนทราบเท่านั้น

หลิวเสวียนอ่านข้อความแล้วก็พยักหน้ารับ

"นี่ก็คือค่ายติวเข้มที่ผู้ดูแลจ้าวพูดถึงสินะ"

เมื่อวานเขาได้รู้ความจริงจากจ้าวปินแล้ว เขาไม่จำเป็นต้องไปอธิบายให้ทุกคนฟังหรอก เดี๋ยวพรุ่งนี้จ้าวปินก็คงจะเป็นคนอธิบายรายละเอียดให้ทุกคนฟังเองแหละ

"แหล่งรวมภูตผีปีศาจทางทิศตะวันออกของเมืองจิงเฉิง"

"ยิ่งที่นั่นมีภูตผีปีศาจเยอะเท่าไหร่ มันก็ยิ่งเป็นผลดีกับฉันเท่านั้น"

หลิวเสวียนจำได้ว่า ตอนที่เขาฆ่าจิ้งจอกสะกดวิญญาณ ความเข้ากันได้ของจ้าวอวิ๋นก็เพิ่มขึ้นด้วย

"บางทีพอไปถึงที่นั่น ฉันอาจจะทะลวงถึงขั้นสองรวดเดียวเลยก็ได้!"

ขอแค่ฆ่าภูตผีปีศาจให้มากพอ หลิวเสวียนก็จะสามารถทะลวงขั้นได้อย่างรวดเร็ว

"กลับบ้านดีกว่า! ไปเก็บของเตรียมตัว!"

พอคิดว่าจะได้อัญเชิญจ้าวอวิ๋นออกมา หลิวเสวียนก็อดตื่นเต้นไม่ได้ เขารีบนั่งลงบนพื้นแล้วเริ่มโคจรพลังเพื่อฟื้นฟูพลังวิญญาณทันที

เมื่อพลังวิญญาณฟื้นฟูกลับมาจนเต็มเปี่ยม หลิวเสวียนก็รีบลุกขึ้นยืนแล้วไปขึ้นรถประจำทางเที่ยวสุดท้ายเพื่อมุ่งหน้ากลับไปที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า