บทที่ 10 ฉันหูฝาดไปหรือเปล่า? หนุ่มส่งอาหารกำลังจะชำแหละวัวโชว์ในไลฟ์สด!

"ผมขอลองดูได้ไหมครับ?"

ทุกคนคิดว่าตัวเองหูฝาดไป:

【ฉันฟังไม่ผิดใช่ไหม? หนุ่มส่งอาหารอยากจะฆ่าวัวจริงๆ เหรอ?】

【แบบนั้นไม่เรียกว่าฆ่า วัวมันตายไปแล้ว เขาเรียกว่าชำแหละต่างหาก แต่การชำแหละวัวน่ะยากกว่าการฆ่าวัวซะอีกนะ】

【หรือว่าหนานเย่จะทำได้ทุกอย่างจริงๆ? ฉันเพิ่งรู้ตัวว่าเมื่อก่อนเคยเข้าใจผิดเกี่ยวกับพวกหนุ่มส่งอาหารมาตลอด คิดว่าเป็นอาชีพต๊อกต๋อย ตอนนี้รู้แล้วว่าฉันคิดผิด พวกเขาคือยอดฝีมือที่ซ่อนตัวอยู่ชัดๆ】

ซือถูเยียนหรานก็มีสีหน้าประหลาดใจเช่นกัน "ให้ตายเถอะ หนานเย่คนนี้คิดจะท้าทายการชำแหละวัวทั้งตัวจริงๆ เหรอเนี่ย

วัวตัวนี้หนักอย่างน้อยก็พันสองร้อยปอนด์ เขาต้องใช้เวลาชำแหละนานแค่ไหนกัน?"

เสียงอุทานของเธอเรียกร้องความสนใจจากผู้ชมจำนวนมาก

【แขกรับเชิญจะท้าดวลชำแหละวัวจริงๆ เหรอ ไปกันเถอะ ไปดูที่ช่องไลฟ์สดของเขากัน】

【ใช่ๆ เทพธิดาเยียนหรานยังไม่เริ่มเลย เราไปดูหนานเย่คนนี้ก่อนดีกว่าว่าเขาจะทำอะไร】

【แปลกใหม่ดีแฮะ แขกรับเชิญรายการจะมาทำงานแบบนี้จริงๆ เหรอเนี่ย เหลือเชื่อเลย เทพธิดา ขอโทษนะ ฉันขอแวบไปดูก่อน แป๊บเดียวเดี๋ยวมา】

ไม่ใช่แค่ในไลฟ์สดของซือถูเยียนหรานเท่านั้น ช่องอื่นๆ ก็เช่นกัน ผู้ชมต่างพากันเปลี่ยนความสนใจไปทีละคนสองคน

ช่วยไม่ได้จริงๆ หัวข้อที่แขกรับเชิญรายการจะมาชำแหละวัวมันแปลกใหม่และน่าสนใจเกินกว่าจะพลาดได้

จ้าวหย่งมองไปที่หนานเย่ แววตาของเขาแสดงออกถึงคำสองคำอย่างชัดเจน: ไม่เชื่อ

อีกฝ่ายยังเด็กเกินไป ดูแล้วน่าจะอายุแค่ยี่สิบกว่าๆ

แถมแขกรับเชิญในรายการแบบนี้ปกติก็เป็นพวกลูกคุณหนู นอกจากแสดง ร้องเพลง เต้น แล้วก็แรป พวกเขาจะไปทำอะไรเป็นอีก?

ถ้าเขามีทักษะในการชำแหละเนื้อวัวจริงๆ มันคงจะแปลกพิลึกเลยล่ะ

"พ่อหนุ่ม เอาจริงดิ?"

หนานเย่พยักหน้าอย่างหนักแน่น "จริงแท้แน่นอนครับ ผมเคยทำงานนี้มาพอสมควร"

แต่ในความเป็นจริง เขาไม่เคยทำมาก่อนเลย เขาทำได้เพียงแค่โกหกเพื่อภารกิจนี้เท่านั้น

"โอ้!"

จ้าวหย่งรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย หรือว่าคนในครอบครัวของอีกฝ่ายจะเป็นคนขายเนื้อเหมือนกัน ไม่อย่างนั้นหนานเย่จะมีประสบการณ์แบบนี้ได้ยังไง?

เขาหันไปปรึกษากับชาวบ้านรอบๆ จากนั้นจึงเอ่ยขึ้น:

"ลองดูก็ได้ แต่ตกลงกันก่อนนะ ถ้าเราเห็นว่ามีอะไรผิดปกติ เราจะสั่งให้หยุดทันที"

"เข้าใจได้ครับ!"

ในเมื่ออีกฝ่ายตกลงแล้ว ก็ถึงเวลาที่หนานเย่จะแลกเปลี่ยนทักษะ

"ระบบ ฉันขอรับรางวัลจากภารกิจก่อนหน้า แลกเปลี่ยนเป็นทักษะความชำนาญการชำแหละระดับปรมาจารย์เดี๋ยวนี้เลย"

【แลกเปลี่ยนสำเร็จ มอบรางวัลเรียบร้อยแล้ว!】

ในชั่วพริบตา ความรู้เกี่ยวกับการชำแหละเนื้อก็หลั่งไหลเข้ามาในหัวของหนานเย่ มือของเขากลายเป็นยืดหยุ่นและอยากจะลงมือทำอย่างไม่รู้ตัว

"พ่อหนุ่ม ต้องการเครื่องมืออะไรบ้าง? เดี๋ยวฉันจะไปเอามาให้"

หนานเย่ดึงความรู้ที่เกี่ยวข้องออกมาจากหัว "ขอแค่มีดคมๆ สักเล่ม กับท่อนเหล็กก็พอครับ"

คำพูดของเขาทำให้เกิดการถกเถียงอย่างดุเดือดในหมู่ผู้ชมไลฟ์สดอีกครั้ง:

【ใช้เครื่องมือแค่สองอย่างนี้ชำแหละวัวเนี่ยนะ? นึกภาพไม่ออกเลย นี่ฉันมีความรู้น้อยเกินไปหรือเปล่า?】

【เครื่องมือสองอย่างนี้ก็พอแล้วจริงๆ ฉันเคยเห็นปรมาจารย์มิยาอิ อิจิโร่ที่ฆ่าวัวมานานกว่ายี่สิบปี เขาก็ใช้แค่เครื่องมือสองอย่างนี้แหละ】

【มิน่าล่ะ สำหรับคนที่เชี่ยวชาญในสายอาชีพ คุณไม่มีทางรู้เลยว่าขีดจำกัดของเขาอยู่ตรงไหน ก็เหมือนกับการแค่เขย่าแก้วไวน์ก็บอกปริมาณแอลกอฮอล์ได้นั่นแหละ ใครจะไปทำได้นอกจากคนที่เชี่ยวชาญจริงๆ?】

เมื่อชาวบ้านนำเครื่องมือมาให้ ผู้ชมบางส่วนจากช่องไลฟ์สดของดาราคนอื่นก็แห่กันเข้ามาในช่องของหนานเย่อีกครั้งเพื่อรับชมแบบมุมมองบุคคลที่หนึ่ง

ในเวลานี้ มีผู้ชมออนไลน์พร้อมกันถึง 2.2 ล้านคน แซงหน้าเกาฉีหลานที่อยู่ในอันดับสองไปถึง 3 แสนคน

ผู้กำกับซ่งฉือลูบเคราครึ้มของตัวเอง มองดูสถานการณ์ในช่องไลฟ์สดทั้งเจ็ดช่องด้วยความรู้สึกสับสนเล็กน้อย

เขาเชิญหนานเย่มาเพราะเห็นว่าช่วงนี้กระแสของเขากำลังมาแรง น่าจะดึงหัวข้อสนทนาเข้ามารายการได้บ้าง

แต่เขาไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่า ทันทีที่ยังไม่ทันเริ่มงาน หมอนี่ก็จะแย่งความนิยมของดาราคนอื่นๆ ไปซะแล้ว

ที่สำคัญที่สุดคือ เมื่อก่อนเขาเป็นแค่คนธรรมดาทั่วไป ฐานแฟนคลับก็ค่อนข้างน้อย แต่กลับสามารถพลิกสถานการณ์ได้ขนาดนี้

ไม่ธรรมดาเลย!

คอยดูไปก่อนดีกว่า ถ้าเป็นไปได้ ค่อยดันเขาให้มากกว่านี้

"นี่เป็นเครื่องมือประจำตัวของเหล่าหวัง เขาใช้ฆ่าหมูฆ่าวัวมาเกือบยี่สิบปีแล้ว นายเอาไปใช้ก่อนก็แล้วกัน เป็นไง? พอใช้ได้ไหม?"

หนานเย่รับเครื่องมือมา พลิกดูในมือแล้วรู้สึกพอใจมาก

"ได้ครับ ได้เลย มีดดีมาก ดูเหมือนอาจารย์หวังจะดูแลรักษามันอย่างดีเลยนะเนี่ย"

จ้าวหย่งพูดด้วยความภูมิใจ "แน่นอนสิ นี่มันแก้วตาดวงใจของเหล่าหวังเลยนะ เขาดูแลมันอย่างดีสุดๆ ปกติไม่ยอมให้ใครยืมหรอก"

"ผมจะดูแลมีดเล่มนี้อย่างดีแน่นอน ไม่ต้องห่วงครับ!" หนานเย่วางมันไม่ลง แทบอยากจะเริ่มลงมือเดี๋ยวนี้เลย

จ้าวหย่งกำชับอีกครั้ง "บอกไว้ก่อนนะ ทำเท่าที่ทำได้ อย่าสับแรง มีดเล่มนี้มันบาง คมมันบิ่นง่าย"

เมื่อได้ยินดังนั้น หนานเย่ก็รับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะ "แน่นอนครับ ลุงวางใจได้เลย คนดูตั้งเยอะแยะ ถ้ามันไม่ไหวจริงๆ ลุงก็สั่งให้ผมหยุดได้ทันทีเลย จริงไหมล่ะครับ?"

ในเมื่อคุยกันถึงขนาดนี้แล้ว ชาวบ้านก็ไม่ขัดขวางอีกฝ่ายอีกต่อไป

จะเป็นล่อหรือม้า เดี๋ยวพอจูงออกมาเดินก็รู้เอง

ผู้ชมในไลฟ์สดจ้องมองอย่างใกล้ชิด ท่อนเหล็กนั้นมีความยาวประมาณห้าสิบถึงหกสิบเซนติเมตร พวกเขายังไม่รู้ว่ามันเอาไว้ทำอะไร แต่อย่างน้อยความยาวระดับนี้ก็พอจะเข้าใจได้

แต่มีดเล่มนี้ยาวแค่ประมาณยี่สิบเซนติเมตร แถมไม่กว้าง ออกจะแคบด้วยซ้ำ หักลบความยาวด้ามจับออกไปแล้ว ก็เหลือส่วนคมมีดแค่สิบเซนติเมตรเท่านั้น

มีดแบบนี้เนี่ยนะจะเอามาชำแหละวัวได้?

หนานเย่เดินวนรอบๆ ตัววัว เขาไม่เคยทำเรื่องแบบนี้มาก่อน ดังนั้นจึงต้องจำลองภาพในหัวก่อนเป็นอันดับแรก

"คุณลุงครับ ช่วยผมจับวัวหงายท้องหน่อย"

เมื่อได้ยินดังนั้น ชาวบ้านสามสี่คนก็ร่วมแรงร่วมใจช่วยกันพลิกตัววัวให้หงายท้อง ขาทั้งสี่ชี้ฟ้า

หนานเย่นั่งยองๆ ฉับ ฉับ ฉับ ลงมีดไปแค่ไม่กี่ครั้ง หัวกับลำตัวของวัวก็ถูกแยกออกจากกัน

ชาวบ้านที่อยู่ใกล้ๆ หันไปพูดกับจ้าวหย่ง "ไอ้หนุ่มนี่เก่งแฮะ รวดเร็ว แม่นยำ เด็ดขาด ทักษะการใช้มีดถือว่าไม่เลว ฝีมือแน่นมาก"

จ้าวหย่งก็พยักหน้าเห็นด้วย "อืม ฉันล่ะกลัวว่าพอเริ่มปุ๊บแกจะรีบกรีดเลือดวัวทิ้ง นั่นล่ะขาดทุนย่อยยับเลย"

เนื่องจากจ้าวหย่งยืนอยู่ใกล้ ผู้ชมจึงได้ยินสิ่งที่เขาพูดได้อย่างชัดเจน

【เวลาฆ่าไก่ เป็ด แล้วก็หมู ไม่ใช่ว่าต้องปาดคอรีดเลือดออกก่อนเหรอ? ทำไมตอนฆ่าวัวถึงไม่ต้องรีดเลือดล่ะ?】

【ใช่ๆ นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นคนฆ่าวัวเหมือนกัน มีใครช่วยอธิบายหน่อยได้ไหม?】