ตอนที่ 21 การรอคอย

เจคอบฝืนลุกจากเตียงนอนด้วยความทุลักทุเลก่อนจะรีบรุดไปยังลานศูนย์กลางดันเจี้ยน จนกระทั่งมาถึงหน้าประตูวาร์ปของปราสาทร้าง

พวกเขาต่างรู้ดีว่าโจแอนนาเข้าไปตั้งแต่เมื่อไหร่ และทราบคร่าวๆ ว่าเธอต้องใช้เวลาเท่าใดในการพิชิตดันเจี้ยน

แต่สิ่งที่พวกเขาไม่รู้คือเธอจะออกมาตอนไหน เพราะการลงดันเจี้ยนย่อมต้องใช้เวลาในการเก็บเกี่ยวทรัพยากรเป็นธรรมดา

เมื่อเจคอบไปถึง เขาก็พบสตรีวัยกลางคนผู้มีท่าทีสุขุมและแววตาเฉียบคมยืนอยู่ข้างกายมาเวอริคแล้ว

เธอคือโคลอี้ ควินน์ ผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมทวินสไปร์

ให้ตายเถอะ!

“ท่านรัฐมนตรีมาเวอริค ผมมาแล้วครับ!” เจคอบรีบส่งเสียงเรียก

โคลอี้แย้มยิ้มที่มุมปากอย่างนึกสนุก “ไม่ต้องรีบร้อนไปหรอกค่ะคุณวัตสัน ในเมื่อโรงเรียนมัธยมทรินิตี้เขี่ยโจแอนนาทิ้งไปแล้ว วันหลังเธอก็ย้ายมาเรียนที่โรงเรียนมัธยมทวินสไปร์ของเราแทนก็ได้”

ไม่นานนัก ชายร่างท้วมพุงพลุ้ยก็เดินตรงเข้ามาหาพวกเขา

“โอ้โห ดูเหมือนทุกคนจะมากันพร้อมหน้าเลยนะ ท่านรัฐมนตรีมาเวอริค พรสวรรค์ระดับนี้ต้องมาที่โรงเรียนมัธยมเจเนซิสของเราสิครับ เราพร้อมทุ่มทีมซัพพอร์ตคุ้มครองเธออย่างเต็มที่ เหนือกว่าพวกนักเรียนโรงเรียนมัธยมทรินิตี้ที่ทอดทิ้งเธอไปตั้งเยอะ”

เขาคือแอนดรูว์ คูเปอร์ ผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมเจเนซิส

เจคอบรู้สึกเหมือนศักดิ์ศรีของเขาถูกฉีกทึ้งและเหยียบย่ำจนไม่เหลือชิ้นดี

รอบข้างเริ่มมีเสียงซุบซิบดังหนาหูขึ้นเรื่อยๆ

“พวกเขามารอใครกันน่ะ?”

“นี่เรายังจะลงดันเจี้ยนกันอยู่ไหม?”

“ดันเจี้ยนเมื่อไหร่ก็ลงได้ แต่เหตุการณ์แบบนี้ไม่ได้เห็นกันบ่อยๆ หรอกนะ!”

“นั่นสินะ”

ภายใต้สายตานับร้อยคู่ ในที่สุดโจแอนนาก็ก้าวออกมาจากดันเจี้ยนด้วยรอยยิ้มในช่วงเวลาหลังตี 2

มาเวอริคแตะอุปกรณ์ระดับทองของตนแล้วก้าวออกไปเพื่อจะทาบทามเธอ

ทว่าโจแอนนากลับหันไปมองทางปราสาทร้าง แล้วพริบตาเดียวเธอก็วาร์ปกลับเข้าไปอีกครั้ง

เธอกลับเข้าไปแล้วงั้นหรือ?

มาเวอริคอึ้งไปครู่หนึ่ง

ไม่พักเตรียมตัวเลยสักนิด?

เธอกลับเข้าไปในนั้นทันทีเลยหรือเนี่ย?

อาจารย์หลายคนยังไม่ทันได้เห็นหน้าเธอชัดๆ ด้วยซ้ำ

“แย่แล้ว!” หัวใจของมาเวอริคกระตุกวูบ

สองชั่วโมงน่ะไม่เท่าไหร่ แต่ถ้าเธอใช้เวลาอีกสองชั่วโมง ข่าวนี้อาจจะแพร่สะพัดไปยังเมืองอื่นๆ

แล้วสิ่งที่เขากังวลก็กลายเป็นจริง

ไม่นานนัก ก็มีคนสวมชุดเกราะหรูหราที่ดูทรงพลังเกินกว่าจะเป็นผู้เล่นดันเจี้ยนเลเวลสิบเดินเข้ามา

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการแห่งเมืองแสงฟ้ามาถึงพร้อมกับผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมเจเนซิสของเขา

หลังจากนั้น ราวกับเกิดปฏิกิริยาลูกโซ่ รัฐมนตรีและผู้อำนวยการจากเมืองต่างๆ ทยอยกันมาปรากฏตัวทีละคน

ถึงเมืองชั้นนำสามอันดับแรกจะไม่ได้ส่งรัฐมนตรีมา แต่เหล่าผู้อำนวยการก็ตบเท้ากันมาครบ

มาเวอริคเริ่มกระวนกระวายและโกรธจัด เขาจ้องเขม็งไปที่เจคอบพร้อมระบายโทสะทั้งหมดใส่ชายหนุ่ม

สองชั่วโมงต่อมา ผู้มีอิทธิพลกว่า 20 คนมายืนออรวมตัวกันอยู่หน้าทางเข้าดันเจี้ยน

ในตอนนั้นเอง แสงจากดันเจี้ยนก็วาบขึ้น โจแอนนาก้าวออกมาอีกครั้ง

คราวนี้มาเวอริคจงใจไม่เรียกเธอ และก็เป็นไปตามคาด เธอเพียงแค่เบี่ยงทิศทางเล็กน้อยแล้วอันตรธานหายกลับเข้าไปอีกครั้ง

เธอกลับไปฟาร์มดันเจี้ยนต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“เหอะ เสียเวลาไปฟรีๆ อีกสองชั่วโมงเชียว” มาเวอริคพึมพำพร้อมเหยียดยิ้ม

คนอื่นๆ ดูสับสน หลายคนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าโจแอนนาคือใคร เมื่อเห็นว่ามีขาใหญ่รวมตัวกันมากขนาดนี้ พวกเขาจึงทึกทักเอาเองว่าคงหมดหวังและพากันถอยกลับไป นั่นทำให้คู่แข่งลดจำนวนลง ท้ายที่สุด เหลือเพียงสิบกว่าคนที่ยังปักหลักอยู่

รัฐมนตรีจากเมืองแสงฟ้ายังคงยืนหยัดอยู่ที่นั่น

เหล่าผู้อำนวยการที่อยู่ใกล้เคียงลอบส่งสายตาให้กันและสื่อสารผ่านอุปกรณ์สื่อสารส่วนตัวกับรัฐมนตรีแห่งเมืองแสงฟ้าอย่างลับๆ

“ดูจากท่าทีของท่านรัฐมนตรีมาเวอริคแล้ว เขาคงไม่ยอมปล่อยมือจากพรสวรรค์คนนี้แน่ เราควรรอกันต่อไหม?”

“แน่นอน ทำไมจะไม่ล่ะ”

“นี่อาจเป็นซัมมอนเนอร์ที่มีอสูรอัญเชิญระดับตำนาน ศักยภาพในอนาคตของเธอสูงลิ่ว และที่สำคัญคือเราไม่ต้องเสียเวลาปั้นเธอมาตั้งแต่ต้น หลังจบเรื่องนี้ เราแค่อบรมเธอเพิ่มอีกแค่เดือนเดียวก็พอ”

“มาเวอริคไม่มีทางปล่อยเธอไปง่ายๆ หรอก งั้นเราก็ทำให้เขาต้องจ่ายหนักหน่อยเป็นไง”

“ถ้าเขาทุ่มทรัพยากรทั้งหมดไปที่เด็กคนนี้ เขาก็จะไม่เหลืออะไรให้คนอื่นอีก ซึ่งนั่นหมายความว่าเมืองแสงม่วงจะเสียเปรียบในการแข่งขันปีนี้ไปอีกปี”

“พูดตามตรงนะ โจแอนนาก็น่าประทับใจอยู่หรอก แต่เธอมาช้าเกินไป”

“เหลือเวลาอีกแค่หนึ่งเดือนก็จะถึงการสอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว ต่อให้เราเทรนเธอหนักแค่ไหน ก็คงชดเชยเวลาสามปีที่คนอื่นสะสมมาไม่ได้หรอก”

คนอื่นๆ พยักหน้าเห็นด้วย

ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็ยังวางแผนจะตื๊อให้ถึงที่สุด จะไม่ยอมให้มาเวอริคได้พรสวรรค์ระดับท็อปไปครองฟรีๆ แน่

ในที่สุด สองชั่วโมงให้หลัง โจแอนนาก็ปรากฏตัวออกมาอีกครั้ง

นี่เป็นการพิชิตดันเจี้ยนรอบที่สามของคืนนี้

หลังผ่านไปสามรอบ ไนท์ฮาวล์ก็อัปเลเวลถึงเลเวลสาม ร่างของมันตอนนี้ใหญ่พอๆ กับสุนัขอลาสกันตัวโต มีขนสีเงินฟูฟ่องที่แผ่กลิ่นอายแห่งความแข็งแกร่งและคุ้มครองออกมา

ดูเหมือนอสูรอัญเชิญที่แท้จริงขึ้นมาหน่อยแล้ว

โจแอนนาตั้งใจจะใช้สตาร์คอยน์ที่มีอยู่ 700,000 คอยน์ให้หมดและโต้รุ่งลุยดันเจี้ยนต่ออีกสี่รอบให้จบสิ้น

ทว่าในตอนนั้นเอง เสียงเรียกจากผู้คนรอบข้างก็ดังขึ้นเพื่อพยายามรั้งตัวเธอเอาไว้