ตอนที่ 12 ข้อกล่าวหาอันหนักอึ้ง

โจแอนนาเดินออกมาจากดันเจี้ยนพร้อมกับไนท์ฮาวล์ พวกเธอหอบหิ้วของกลับมาจนเต็มมือ

ในขณะเดียวกัน ภายในดันเจี้ยนที่ลูคัสอยู่... หลังจากต่อสู้กันมานานกว่าสองชั่วโมงครึ่ง ทั้งห้าคนก็อยู่ในสภาพหมดแรง

แม้พวกเขาจะมีพรสวรรค์ระดับสูงและท่าไม้ตายที่รุนแรง แต่ก็ใช้พลังงานไปมากโข ภายในเวลาแค่สองชั่วโมง โพชั่นทั้งหมดที่นำมาก็หมดเกลี้ยง และทำได้เพียงเคลียร์พื้นที่บริเวณทางเข้าปราสาทเท่านั้น

นั่นหมายความว่าเพิ่งจัดการภูตพรายปราสาทไปได้แค่ 25 ตัว นอกจากค่าประสบการณ์แล้ว ก็ไม่มีไอเทมอะไรดรอปออกมาเลย

ฝ่ามือของบรูซชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็นเยียบและร่างกายสั่นเทา

เขาต้องคอยล่อภูตพรายออกมาทีละตัว หากมีตัวไหนหลุดตามมาเกินแม้แต่ตัวเดียว ทั้งทีมอาจถึงคราวต้องจบชีวิตลง

บ่อยครั้งที่การล่อมอนสเตอร์หนึ่งตัวต้องใช้เวลารอคอยนานถึงสองหรือสามนาที

ความกดดันนั้นหนักหนาเกินกว่าที่เขาจะรับไหว

“วันนี้พอแค่นี้ก่อนแล้วค่อยมาต่อสัปดาห์หน้าดีไหม?” ลูคัสกล่าว

โรดาพยักหน้าเห็นด้วย

พวกเขาเตรียมตัวมาไม่ดีพอ พวกผู้ชายเองก็ประมาท พวกเขาคงลืมไปจริงๆ ว่าโพชั่นทั้งหมดอยู่กับโจแอนนา ผลงานในครั้งนี้จึงห่างไกลจากคำว่าน่าพอใจ

อย่างไรก็ตาม คนเหล่านี้แข็งแกร่งมากจริงๆ หากเป็นทีมหญิงล้วนของเธอก่อนหน้านี้ แค่จะฆ่ามอนสเตอร์สักตัวยังต้องใช้เวลาถึงห้านาที และการเคลียร์ดันเจี้ยนระดับ 10 ก็แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย

แต่ทีมนี้ใช้เวลาเพียงหนึ่งถึงสองนาทีในการกำจัดมอนสเตอร์หนึ่งตัว

แต่สิ่งที่เธอไม่รู้ก็คือ หากโจแอนนาอยู่ที่นี่ ความคืบหน้าของพวกเขาจะไปได้ไกลกว่านี้มากนัก

“งั้นเราออกไปกันเถอะ!” โรดากล่าว

ทันทีที่เธอพูดจบ คนอื่นๆ ก็พากันถอนหายใจด้วยความโล่งอก

พวกเขาถอยกลับไปที่ทางเข้า ไอเทมที่พบในดันเจี้ยน เช่น น้ำมันในตะเกียง จะกลายเป็นของจริงก็ต่อเมื่อเคลียร์ดันเจี้ยนได้สำเร็จเท่านั้น มิเช่นนั้นมันก็เป็นเพียงไอเทมที่ไม่สามารถนำออกมาได้

อีกอย่าง พวกเขาไม่ถนัดเรื่องการจัดการของพวกนี้อยู่แล้ว จึงไม่รู้สึกว่านั่นเป็นการสูญเสียแต่อย่างใด

ในสายตาของพวกเขา ขอเพียงอัปเลเวลและต่อสู้อย่างหนักหน่วง วันหนึ่งพวกเขาก็จะได้เข้าร่วมทีมระดับแนวหน้าของสมาพันธ์อวกาศ

การจัดการงั้นเหรอ?

การหาเงินงั้นเหรอ?

พวกเขาไม่สนเรื่องพวกนั้นหรอก

แม้แต่โรดา สมาชิกที่แข็งแกร่งที่สุดในทีมเก่าของเธอก็ไม่เคยใส่ใจกับงานจุกจิกพวกนี้เลย

กลุ่มของพวกเขาเดินออกจากดันเจี้ยน ในวินาทีนั้นเอง โจแอนนาก็ก้าวออกมาพอดี เมื่อเห็นโจแอนนา โรดาก็นึกถึงคำพูดของลูคัสขึ้นมาทันที

เธอร้องเรียก “โจแอนนา เดี๋ยวก่อน”

“มีอะไร?” โจแอนนาอยู่ในดันเจี้ยนมาตลอดทั้งบ่าย เธอกำลังวางแผนจะพาไนท์ฮาวล์ไปหาอะไรอร่อยๆ กิน แต่ก็ถูกเรียกไว้เสียก่อน เธอแปลกใจที่เห็นโรดา

โรดาเดินเข้ามาใกล้แล้วพูดว่า “โจแอนนา ในเมื่อเธอออกจากทีมไปแล้ว เธอก็ควรจะคืนเสบียงพวกนั้นมาได้แล้วไม่ใช่เหรอ?”

“เสบียงอะไร?” โจแอนนาขมวดคิ้ว เธอไม่เข้าใจเลยสักนิด

โรดาคิดว่าโจแอนนาแกล้งทำเป็นไขสือ เธอจึงพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจังขึ้น

“ก็เสบียงสำหรับปราสาทร้างไงล่ะ ยาเทวะ โพชั่นไฟ และยาพิษสำหรับนักฆ่า ในเมื่อเธอออกจากทีมไปแล้ว ทำไมต้องเอาโพชั่นพวกนั้นไปทั้งหมดด้วย? ของพวกนั้นมีค่าอย่างน้อย 300,000 สตาร์คอยน์ เธอคิดจะขโมยเงินสนับสนุนของโรงเรียนที่ให้ทีมระดับแนวหน้าหรือไง?”

ด้วยข้อกล่าวหาที่หนักหน่วงขนาดนี้ ผู้เล่นคนอื่นๆ ที่กำลังเดินออกจากดันเจี้ยนต่างก็หันมามองพวกเธอ

การเข้าดันเจี้ยนอาจทำเมื่อไหร่ก็ได้ แต่เรื่องซุบซิบเด็ดๆ แบบนี้หาดูได้ยาก

ในที่สุดโจแอนนาก็เข้าใจทุกอย่าง

ทันใดนั้น เซดริกก็เริ่มโวยวายด้วย “ใช่แล้ว! แล้วคู่มือดันเจี้ยนอยู่ที่ไหน ส่งมาให้เราเดี๋ยวนี้ รู้ไหมว่าฉันเกือบตายอยู่ข้างในนั้นเพราะไม่มีคู่มือ!”

“พวกนายจะอยู่หรือตายก็ไม่เกี่ยวกับฉัน” โจแอนนาตอบ

เธอไม่คิดเลยว่าพวกเขาจะล้มเหลวเร็วขนาดนี้ คนพวกนี้เข้าดันเจี้ยนมาโดยไม่ได้เตรียมตัวอะไรเลยจริงๆ

ส่วนเรื่องคู่มือ พวกเขาไม่เคยชอบอ่านรายงานหรือดูวิดีโออธิบายเลย ต่อให้มันจะสั้นแค่หนึ่งนาที พวกเขาก็จะเอาแต่พูดว่าให้โจแอนนาจัดการให้ตลอด

เธอกวาดสายตามองคนทั้งสี่ เมื่อเห็นมือของบรูซยังคงสั่นไม่หยุด เธอก็รู้สึกสะใจขึ้นมา

ในเวลาเดียวกัน ฝูงชนก็เริ่มซุบซิบเกี่ยวกับตัวเธอ

“สวยนะ แต่คำพูดคำจาร้ายกาจชะมัด”

“ดูนั่นสิ สวยแต่พิษสงร้ายกาจชัดๆ ขโมยเสบียงและเงินทุนของทีมหนีไปซะได้”

“จริงด้วย แบบนี้มันจงใจทำลายทีมชัดๆ”

โจแอนนาได้ยินทั้งหมด เธอไม่ยอมให้ใครมาใส่ร้ายแน่ เธอจ้องลูคัสเขม็ง

“ลูคัส ทางโรงเรียนให้เงินสนับสนุนเดือนละ 300,000 สตาร์คอยน์ เงินก้อนนั้นถูกส่งมาเมื่อเดือนที่แล้ว นี่ก็สิ้นเดือนแล้ว แต่ฉันยังไม่ได้รับเงินสักแดงเดียวที่ควรจะนำไปซื้อโพชั่นสำหรับปราสาทร้างเลย”

ลูคัสรู้สึกอับอาย เขาพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “แต่ฉันให้เงินเธอเดือนละ 50,000 สำหรับค่าใช้จ่ายรายวันนะ ในเมื่อเธอเป็นคนเตรียมคู่มือกลยุทธ์ เธอก็ควรเตรียมโพชั่นมาให้ด้วยสิ”

รอยยิ้มเย็นชาปรากฏขึ้นบนใบหน้าของโจแอนนา นัยน์ตาของเธอเต็มไปด้วยความเย็นชาและดูแคลนยิ่งกว่าครั้งไหนๆ