ตอนที่ 7 กวาดล้างดันเจี้ยน

กระแสพลังบางอย่างรวมตัวกันรอบตัวไนท์ฮาวล์ หากมีมอนสเตอร์พวกนี้สักประมาณหนึ่งพันตัวก็น่าจะเพียงพอให้เขาเลื่อนระดับได้

เข้าใจละ

เหนือหัวของไนท์ฮาวล์ จู่ๆ ดวงจันทร์เต็มดวงก็ปรากฏขึ้น

ท้องฟ้าเหนือเมืองดูมืดครึ้ม ทั้งที่ยังไม่ใช่เวลากลางคืนด้วยซ้ำ แต่กลับมีดวงจันทร์ดวงมหึมาแขวนเด่นอยู่เบื้องบน

รอยแตกปรากฏขึ้นบนดวงจันทร์ ก่อนที่ดวงตายักษ์จะเผยออกมา มันจ้องมองลงมายังสิ่งมีชีวิตทุกชีวิตที่อยู่เบื้องล่างอย่างเย็นชา

ชั่วพริบตาถัดมา ดวงตานั้นก็กะพริบลง

เหล่าเขี้ยวอสูรทั่วทั้งเมืองถูกแรงกดดันมิติขยี้จนแหลกละเอียด ไม่เหลือแม้แต่เศษกระดูก

“คุณกำจัดเขี้ยวอสูรไปแล้ว 99 ตัว”

“คุณกำจัดเขี้ยวอสูรยักษ์ไปแล้ว 1 ตัว”

“คุณเคลียร์ดันเจี้ยนสำเร็จ: เวลาที่ใช้ 9 วินาที”:

“คุณต้องการบันทึกสถิติปัจจุบันหรือไม่? ปาร์ตี้ที่เคลียร์ได้ในขณะนี้คือ: แชทเทอร์ดอว์น”

โจแอนนาชะงักไปครู่หนึ่ง

จากนั้นเธอก็กรีดร้องออกมา

“ไนท์ฮาวล์ เธอสุดยอด สุดยอด สุดยอดไปเลย เก่งมาก จุ๊บ!”

เธอขยี้หัวเขาอย่างแรงพร้อมกับกดจูบลงบนหัวนุ่มๆ นั่นหลายครั้งอย่างมีความสุข

ดูเหมือนว่าเธอจะกลายเป็นทาสสุนัขอย่างเต็มตัวเสียแล้ว

ให้ตายเถอะ!

ถึงเธอจะสามารถจัดการเขี้ยวอสูรได้ในทีเดียว แต่พวกมันกระจัดกระจายอยู่ทั่วเมือง พื้นที่กว้างนับไมล์แบบนี้ หากต้องเดินไล่ดูทีละหลังคงเสียเวลาไม่ต่ำกว่าครึ่งชั่วโมง

แต่คราวนี้ เธอใช้เวลาเพียงเก้าวินาทีเท่านั้น

นั่นคือเวทมนตร์ต้องห้ามอย่างนั้นหรือ?

แน่นอนว่าไม่ใช่ มันเป็นเพียงพรสวรรค์ของเขาที่มีชื่อว่าดวงตาสวรรค์

เพียงครั้งเดียว มอนสเตอร์ทุกตัวในดันเจี้ยนก็มลายสิ้น

โจแอนนารีบบันทึกสถิติดันเจี้ยนทันที

ตอนนี้ปาร์ตี้ของเธอมีสถิติการเคลียร์ดันเจี้ยนหนึ่งครั้งแล้ว พวกเขาต้องการอีกสี่ครั้งเพื่อให้ครบตามเงื่อนไขการลงทะเบียนล่วงหน้าสำหรับการสอบเข้ามหาวิทยาลัย

ด้วยพลังโจมตีของไนท์ฮาวล์ ดันเจี้ยนที่เหลือก็คงไม่ใช่เรื่องยาก

น่าเสียดายที่ดันเจี้ยนเขี้ยวอสูรนั้นจนมาก ไม่มีอุปกรณ์ดรอปออกมาเลยแม้แต่ชิ้นเดียว

“ไม่เป็นไร ของดรอปหรือไม่ดรอปไม่สำคัญ เรายังเก็บอย่างอื่นได้ ไปกันต่อเถอะ ไปกันเถอะ”

โจแอนนาคุ้นเคยกับการเก็บกวาดดันเจี้ยนเป็นอย่างดี เธอเริ่มเดินสำรวจหาสิ่งของทันที

บ้านหลังแรกมีพริกแห้งแขวนอยู่ที่ประตู ในสมาพันธ์อวกาศสิ่งนี้ถือเป็นเครื่องเทศที่กินได้ พริกแต่ละเม็ดมีราคา 8 สตาร์คอยน์ และมีอยู่ถึง 300 เม็ด รวมแล้วเป็นเงิน 2,400 สตาร์คอยน์

หลังบ้านของบ้านหลังที่สองถูกทิ้งร้าง แต่หลังจากขุดคุ้ยอย่างละเอียด พวกเขาก็พบมันฝรั่งที่ฝังอยู่ใต้ดิน มันฝรั่งขายตามน้ำหนัก ปอนด์ละ 30 สตาร์คอยน์ ซึ่งมีอยู่ประมาณ 100 ปอนด์

จากนั้นก็เป็นบ้านหลังที่สาม

ไหผักกาดดองใบใหญ่ที่ยังไม่เน่าเสีย

หลังจากนั้น พวกเขายังพบผักกาดขาว 30 หัว ตะกร้าถั่วเขียวแห้ง เห็ดแห้ง มะเขือเทศที่บุบและถูกกัดแทะแต่ยังกินได้ แตงกวา 25 ลูก แม่ไก่แก่ที่กำลังตกใจ และไข่อีก 5 ฟอง

รวมแล้วสิ่งของทั้งหมดนี้ขายได้ประมาณ 20,000 สตาร์คอยน์

โดยปกติแล้ว อาหารพวกนี้จะถูกเก็บไว้ให้คนในทีมกิน

กระเป๋ามิติพื้นฐานที่ระบบมอบให้ผู้เล่นแต่ละคนมีความจุเพียง 35 ลูกบาศก์ฟุต และจำกัดน้ำหนักสูงสุดไว้ที่ 100 ปอนด์

การขยายพื้นที่มิติเก็บของต้องใช้เงิน พื้นที่เพิ่มขึ้นหนึ่งลูกบาศก์ฟุตต้องจ่ายถึง 5 ล้านสตาร์คอยน์

ไม่มีใครในทีมดอว์นเบรกเกอร์เคยปลดล็อกพื้นที่เพิ่มเลย พวกเขาไม่แม้แต่จะเต็มใจจัดระเบียบสินค้าคงคลัง ทำให้ทรัพยากรต้องสูญเปล่าในทุกการลงดันเจี้ยน

แต่ครั้งนี้ โจแอนนากวาดเรียบทุกอย่าง

“เราจะเก็บแม่ไก่ไว้กินทีหลัง ส่วนที่เหลือเอาไปขายทั้งหมด นั่นก็ครอบคลุมค่าธรรมเนียมการเข้าแล้วยังเหลือเงินอีก 2,000 สตาร์คอยน์”

ที่สำคัญที่สุด ไนท์ฮาวล์ได้รับค่าประสบการณ์เพิ่มอีก 10%

ถ้าลงแบบนี้อีกสักสิบครั้ง เขาก็เลื่อนระดับได้แล้ว

แต่การทำแบบนี้ถือว่าไม่คุ้มค่าเอาเสียเลย

“ไนท์ฮาวล์ เธอสามารถใช้ความสามารถนั้นได้บ่อยแค่ไหน?”

ความสามารถที่ดูเหมือนเวทมนตร์ต้องห้ามแบบนั้นจะต้องใช้มานาจำนวนมหาศาล หรืออย่างน้อยก็ต้องมีคูลดาวน์ที่ยาวนานแน่ๆ

ไนท์ฮาวล์เอียงหัวสุนัขที่เต็มไปด้วยขนของเขาอย่างงุนงงกับคำถามของโจแอนนา

หลังจากผ่านดันเจี้ยนไปหนึ่งครั้ง คู่พันธสัญญาของเขาก็ดูดีขึ้นมาก เสน่ห์จางๆ ที่บรรยายไม่ถูกนั้นแผ่ออกมาจากตัวเธออีกครั้ง

เธอคงจะชอบการลงดันเจี้ยนมากสินะ

ไนท์ฮาวล์เข้าใจในทันที

“ไม่มีขีดจำกัด”

ดวงตาสวรรค์คือพรสวรรค์ของเขา

พรสวรรค์เป็นสิ่งที่ติดตัวมาแต่กำเนิด

มันจะมีข้อจำกัดได้อย่างไร?

โจแอนนาอ้าปากค้าง

จากนั้นเธอก็ตระหนักได้อีกครั้งว่า เธอได้คว้าตัวยอดฝีมือมาอยู่ในมือจริงๆ

“ถ้าอย่างนั้นฉันจะฝากความหวังไว้ที่เธอนะ เราจะฟาร์มดันเจี้ยนแบบนี้ไปอีกสักพัก การสร้างเงินทุนในช่วงแรกมันยากเสมอ แต่พอเราแข็งแกร่งขึ้นและมีเงินมากขึ้น เราค่อยไปท้าทายดันเจี้ยนที่ยากกว่านี้ ทุกอย่างจะดีขึ้นเอง”

สำหรับเขาแล้วจะเป็นแบบไหนก็ไม่ต่างกัน

ไนท์ฮาวล์พยักหัวขนฟูของเขา

โจแอนนาลูบหัวเขา และความหนักอึ้งในอกของเธอก็ผ่อนคลายลงมาก

จากนั้นเธอก็ใช้เงินอีก 10,000 สตาร์คอยน์เพื่อเข้าดันเจี้ยนเขี้ยวอสูรอีกครั้ง

คราวนี้มีไข่เพิ่มมาอีกสองฟองในบรรดาเสบียง ยิ่งไปกว่านั้นเขี้ยวอสูรยักษ์ยังดรอปสร้อยคอออกมาจริงๆ

“สร้อยคอเขี้ยวอสูร (ระดับทั่วไป)”

มันทำจากลูกปัดสีม่วงอมน้ำเงินและดูสกปรก ทำให้เธอนึกถึงสีผิวของเขี้ยวอสูรในทันที

แต่เครื่องประดับมีค่ามากกว่าอุปกรณ์ชนิดอื่นถึงสองเท่า ไอเทมระดับทั่วไปปกติขายได้เพียง 5,000 สตาร์คอยน์ แต่ไอเทมจำพวกสร้อยคอขายได้ถึง 20,000 สตาร์คอยน์

นี่ถือเป็นกำไรก้อนโต

ทันทีที่ออกจากดันเจี้ยน โจแอนนาก็ขายสร้อยคอเส้นนั้นไปในทันที

หลังจากเคลียร์ดันเจี้ยนไปอีกแปดครั้ง โจแอนนาก็มีเงินมากกว่าที่คาดไว้

ตอนนี้เธอมีเงิน 45,297 สตาร์คอยน์

แน่นอนว่ายังมีแม่ไก่แก่อีกสิบตัวในเขตแดนดารา สิ่งพวกนั้นไม่ได้มีไว้ขายแต่มีไว้สำหรับเป็นอาหาร มิเช่นนั้นยอดรวมอาจสูงกว่านี้

เมื่อเคลียร์ดันเจี้ยนสุดท้ายเสร็จ ไนท์ฮาวล์ก็เลื่อนระดับถึงเลเวล 1

“คู่พันธสัญญาของคุณ ไนท์ฮาวล์ ได้เลื่อนระดับแล้ว พลังชีวิต +100, พลังโจมตี +200, ความว่องไว +200, พลังจิต +300”

หลังจากเลื่อนระดับ ร่างกายของไนท์ฮาวล์ก็ขยายใหญ่ขึ้นเป็นสองเท่าทันที ตอนนี้เขามีขนาดตัวพอๆ กับสุนัขชิบะอินุโตเต็มวัย ขนสีเงินยาวขึ้น และดวงตาที่เคยกลมโตไร้เดียงสากลับกลายเป็นเรียวคม ทำให้เขาดูสง่างามขึ้นมาก

เมื่อเขามองมาที่โจแอนนา สายตาของเขาเต็มไปด้วยความภักดีและการปกป้อง แต่เมื่อมองไปยังศัตรู แววตานั้นกลับดุดันและตื่นตัว

“เธอมีกลิ่นหอมจังเลย...” ไนท์ฮาวล์สูดดมไปรอบๆ ตัวเธอ

หลังจากเคลียร์ดันเจี้ยนไป 10 ครั้ง โจแอนนาก็ได้รับค่าความสัมพันธ์เพิ่มอีก 10 แต้ม

ตอนนี้เธอมีเสน่ห์ดึงดูดที่รุนแรงจนน่าอันตราย

ไนท์ฮาวล์ส่ายหางและวนเวียนอยู่รอบตัวเธอ เขาชอบคู่พันธสัญญาคนนี้จริงๆ

ในขณะนั้นเอง โจแอนนาก็ได้รับการแจ้งเตือนใหม่จากระบบ

“คู่พันธสัญญาของคุณได้รับผลกระทบจากค่าความสัมพันธ์ของคุณ และกำลังมีความสุขอย่างยิ่ง”

“คุณต้องการใช้ 10 แต้มค่าความสัมพันธ์เพื่อปลอบประโลมคู่พันธสัญญาหรือไม่? วิธีนี้จะช่วยลดความผิดปกติลง 1%”

“นี่มันอะไรกัน? ระบบ?”

“ความผิดปกติในปัจจุบันของคู่พันธสัญญา: 99% ค่าความสัมพันธ์สามารถนำมาใช้เพื่อลดความผิดปกตินี้ได้ คุณต้องการใช้ค่าความสัมพันธ์หรือไม่?”

โจแอนนาพยายามถามคำถามเพิ่มเติม แต่ระบบทำเพียงแค่ย้ำตัวเลือกให้ใช้ค่าความสัมพันธ์เท่านั้น

เธอก็ตกอยู่ในภวังค์ความคิด

วงเวทย์อัญเชิญโลหิตขึ้นชื่อเรื่องการทำพันธสัญญาได้ง่ายกับคู่พันธสัญญาที่เป็นร่างมนุษย์ เป็นไปได้ไหมว่ารูปลักษณ์หมาป่านี้ไม่ใช่ร่างที่แท้จริงของเขา แต่เป็นผลจากการกลายพันธุ์ที่ผิดปกติ?