เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 1: ตื่น (3)

Chapter 1: ตื่น (3)

Chapter 1: ตื่น (3)


นาฬิกาชี้ไปที่ 12:00น.

แม่เขากลับมาแล้ว ด้วยไหล่ที่ตกกับเสียงเดินหนักๆ.

“ยินดีตอนรับกลับครับ” เจวูตั้งตารอแม่ของเขา.

“เจวู!”

ทันทีที่เธอเห็นเขา น้ำตาก็เริ่มพรั่งพรูออกมาจากตาของเธอ.

“แม่”

เจวูจุกอก เพราะเห็นแม่ที่แก่ลงไป2ปี.

พวกเขากอดกันซักพักนึงแล้วเข้าไปในห้องรับแขกด้วยกัน.

“แม่ครับ บ้านเราเป็นไงบ้าง?”

“เรื่องนั้นแม่จัดการเอง. เราน่ะกังวลเรื่องตัวเองก่อนเถอะ”

“ผมกลับมาแล้วนี่ไงครับ เพราะงั้นอย่าแบกโลกไว้คนเดียวเลยนะครับ”

เจวูจับมือแม่เขาไว้.

มือแม่เขาหยาบมากจนแทนจะจำไม่ได้.เขารู้สึกได้เลยว่าเธอผ่านอะไรมาบ้างในช่วง2ปีนี้.

“แต่ลูกก็ต้องกังวลเรื่องตัวเองก่อน…”

“แม่ครับ..”

“โฮฮฮ, ก็ได้. แม่จะเล่าให้ฟังทั้งหมด”

เธอเริ่มบอกเขาเรื่องที่เกิดขึ้นจนถึงตอนนี้ และสถานการณ์ปัจจุบันของพวกเขา.

แม่ของเขาได้ยินมาจากหมอว่าคนไข้สามารถฟื้นจากอาการโคม่าได้ ถ้าผ่านกระบวนการรักษาในแคปซูล.

แต่ว่า มันแพงมาก ทำแค่ครั้งนึงก็ราคาหลายล้านวอน.

ถึงอย่างงั้น แม่ของเขาก็ทำงานอย่างหนักเพื่อที่ลูกชายของเขาจะได้รับการรักษาตลอด2ปี.

ในที่สุด พวกเขาก็ต้องจำใจขายบ้านไป แล้วจำนวนหนี้ที่ติดไว้ก็มากกว่า50ล้านวอน. โชคดีที่พวกเขาเป็นหนี้จากธนาคาร ไม่ใช่หนี้นอกระบบ.

‘การรักษาในแคปซูล….มิน่าทำไมทำกายภาพบำบัดถึงหายเร็วมาก’

แคปซูลรักษานั้นได้คงสภาพกล้ามเนื้อและอวัยวะของเขาไว้ ทำให้ไม่อยู่ในสภาพอันตราย. เพราะอย่างงั้นการทำกายภาพบำบัดของเขาจึงใช้เวลาไม่นาน.

เจวูรู้สึกขอบคุณแม่เขาอีกครั้ง เพราะเธอทำทุกอย่างเพื่อให้มั่นใจว่าเขาจะได้รับการรักษาจากแคปซูล.

“เชื่อใจผมสิ. ผมจะหาเงินให้ได้เยอะๆจากนี้ไป” เขามองแม่เขาด้วยความมุ่งมั่นและพูดด้วยความมั่นใจ.

ถ้าเขาเริ่มเล่นArthอย่างจริงจัง เขาสามารถหาเงินได้เป็นกอบเป็นกำแน่.

เพราะเจวูมั่นใจว่าเขาเก่งกว่าทุกๆคนในเกมVR.

“เรื่องเงินไว้ทีหลัง.ลูกต้องดูแลตัวเองก่อน”

แน่นอน แม่เขากังวัลเรื่องตัวของเขามากกว่าเรื่องเงิน.

“ได้ครับ”

“ดี”

แม่เขากลับเข้าห้องไป และเจวูนอนอยู่ในห้องรับแขก และเริ่มคิด.

ตั้งแต่พ่อเขาจากไปตั้งแต่ม.3 เจวูคือผู้นำครอบครัวมาตลอด.

ฉะนั้น มันเป็นหน้าที่รับผิดชอบของเขาที่ต้องหาเลี้ยงครอบครัว.

‘ใช่ไหมครับ, พ่อ?’

ถ้าทำได้ เขาคงหาเลี้ยงพวกเขาซะเดี๋ยวนี้เลย.

แต่….

‘ร่างกายแบบนี้….เราทำอะไรไม่ได้เลย, ไม่ทั้งทำหน้าที่รับผิดชอบและการหาเงิน’

กล้ามเนื้อ? เหอะ, ตัวเขาแห้งติดกระดูกด้วยซ้ำตอนนี้!

มันเป็นหลักฐานชัดเจน ว่าเขาสุขภาพไม่ดี.

‘เราต้องฟิตร่างกายก่อน’

จะทำงานมันก็ต้องมีขั้นตอน!

ถ้าเขาอยากเป็นโปรเกมเมอร์อีกครั้ง, เขาก็ต้องโฟกัสสุขภาพของตัวเองเป็นอย่างแรก.

แน่นอน เป้าหมายหลักของเจวูคือ อาร์ท! เงินมหาศาลจากอาร์ทจะทำให้ชีวิตเขาเปลี่ยนไป.

แต่ตอนนี้ เขาต้องดูแลตัวเขาเอง.

เขาต้องฟิตร่างกาย!

จบบทที่ Chapter 1: ตื่น (3)

คัดลอกลิงก์แล้ว