บทที่ 18 การประเมินผลด่านทดสอบ

บทที่ 18 การประเมินผลด่านทดสอบ

เห็ดตัวน้อยแผ่กลิ่นอายแห่งความสิ้นหวังออกมาเป็นระลอก ตัวอักษรภายในหนังสือเล่มนี้ไม่ใช่ภาษาที่นางรู้จักเลยสักนิด อย่าว่าแต่จะให้อ่านออกเสียงเลย แม้แต่ความหมายของมันนางก็ยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำ

มีเพียงภาพวาดบางภาพเท่านั้นที่นางพอจะเข้าใจได้ แต่ทว่าการเข้าใจภาพวาดเหล่านั้นก็เปล่าประโยชน์ นางไม่มีทั้งเนื้อหนังและหยาดเลือดของเด็กสาวทั้งสี่สิบเก้าคน อีกทั้งยังไม่มีความสามารถในการสวดท่องถ้อยคำเหล่านั้นด้วย

"เฮ้อ... ช่างมันเถอะ ต่อให้ข้ามีสิ่งเหล่านั้น ข้าก็คงไม่อาจทำเรื่องที่โหดร้ายทารุณเช่นนั้นลงคอ หากระบบต้องการจะลบล้างตัวข้าไปจริงๆ ก็ให้มันเป็นไปเถิด คิดเสียว่าข้ากินเห็ดครีบเขียวเข้าไปจนโดนพิษตายก็แล้วกัน"

เมื่อทอดถอนใจเสร็จ เห็ดตัวน้อยก็เลิกล้มความตั้งใจที่จะดิ้นรนพลันเอนกายลงนอนบนเนินดินที่ฝังร่างของ หวงเสี่ยวฮวา อย่างหมดเรี่ยวแรง

"การประเมินผลเสร็จสิ้น ระดับผลกระทบจากข้อผิดพลาดของระบบ: เอส ตรวจพบว่าเป็นข้อผิดพลาดที่ไม่เป็นอันตราย ยามนี้จะยังไม่มีการดำเนินการซ่อมแซม ดำเนินการสู่ขั้นตอนการประเมินผลด่านทดสอบ!"

เอ๊ะ!? สืออวี่ จ้องมองข้อความแจ้งเตือนที่เพิ่งปรากฏขึ้นด้วยความเหลือเชื่อ ดูเหมือนนางจะไม่ต้องตายแล้ว...

ทันใดนั้น ทัศนวิสัยของนางก็มืดมิดลง ก่อนที่จะมีแสงสีขาวสว่างวาบขึ้นมาอย่างกะทันหันจนบีบคั้นให้นางต้องปิดดวงตาลง

ร่างกายของนางพลันสัมผัสได้ถึงความรู้สึกไร้น้ำหนักชั่วขณะ แต่ทว่ามันก็เลือนหายไปอย่างรวดเร็วพร้อมกับแสงสีขาวที่จางลง สืออวี่ รีบกวาดสายตามองไปรอบๆ ทว่ากลับต้องผิดหวังเมื่อพบว่านางไม่ได้กลับคืนสู่บ้านเช่าอันอบอุ่นของตนเอง

สภาพแวดล้อมรอบด้านล้วนเป็นกำแพงสีขาวสะอาดตา ดูคล้ายกับห้องคุมขังในเรือนจำอยู่บ้าง แต่ทว่าย่ำแย่ยิ่งกว่าห้องคุมขังตรงที่ไม่มีประตูเลยสักบาน มันดูเหมือนนางกำลังติดอยู่ภายในกล่องสีขาวบริสุทธิ์ที่ปิดตายมากกว่า

"ผู้เล่น หยาดฝนโปรยปราย สามารถผ่านพ้นด่านทดสอบระดับมือใหม่รอบสุดท้าย หมู่บ้านตระกูลหวง ได้สำเร็จ ด้วยระดับการประเมินผล เอสเอสเอส ด่านทดสอบระดับปฐมภูมิจะเปิดใช้งานพร้อมกันทั้งเซิร์ฟเวอร์ในอีกสิบวัน ผู้เล่นทุกท่านโปรดเตรียมความพร้อม!"

ในขณะที่ สืออวี่ กำลังเฝ้ารอการประเมินผล ข้อความประกาศก็ถูกส่งไปยังแผงควบคุมของผู้เล่นทุกคนบนดาวเคราะห์สีน้ำเงิน ก่อให้เกิดกระแสความตื่นตระหนกและเสียงวิพากษ์วิจารณ์อย่างมหาศาล

ภายในห้องอันมืดมิด เด็กสาวร่างเล็กคนหนึ่งพลันสะดุ้งลุกขึ้นนั่งบนโต๊ะคอมพิวเตอร์ของนาง ร่างกายชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อกาฬพลันหอบหายใจอย่างหนักหน่วง

"แฮ่ก แฮ่ก ไม่... ไม่ตาย!? ข้ายังไม่ตายอย่างนั้นหรือ"

หลังจากหอบหายใจอยู่เกือบหนึ่งนาที เด็กสาวก็รีบยกมือขึ้นทาบอก เมื่อสัมผัสได้ถึงเสียงเต้นอันเป็นปกติของหัวใจดวงน้อยภายใน ใบหน้าที่เคยซีดเผือดก็ค่อยๆ ดูดีขึ้นมาเล็กน้อย

"นี่มันอะไรกัน มีคนผ่านด่านหมู่บ้านตระกูลหวงได้สำเร็จอย่างนั้นหรือ ใครกัน!?"

หวงเซิ่งอี ลุกขึ้นยืนด้วยความตกตะลึงขณะจ้องมองข้อความประกาศทั้งเซิร์ฟเวอร์ที่ปรากฏขึ้นตรงหน้า เมื่อนึกย้อนไปถึงจำนวนผู้เล่นที่นางเห็นก่อนที่จะสิ้นใจ มันแสดงผลอยู่ที่สองคนจริงๆ

คนที่เหลืออยู่คนนั้นเป็นผู้ผ่านด่านหมู่บ้านตระกูลหวงงั้นหรือ นามว่า หยาดฝนโปรยปราย นี่มันตัวอะไรกัน คงจะเป็นชื่อแฝงสินะ...

"บ้าจริง เหตุใดคนคนนั้นจึงไม่ใช่ข้า ทั้งที่ข้าเป็นคนเดียวที่รอดชีวิตมาจากหมู่บ้านตระกูลหวงแท้ๆ... ฮือๆ..."

หวงเซิ่งอี ก้มใบหน้าเล็กๆ ลงด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ หยาดน้ำตาไหลรินผ่านดวงตาลงมาเป็นสาย หลังจากด่านทดสอบถูกผ่านพ้นไปแล้ว มันก็จะเข้าสู่สภาวะปิดตาย นางไม่มีวันได้กลับไปที่หมู่บ้านตระกูลหวงแห่งนั้นอีก และการจะได้พบหน้าพี่สาวอีกครั้งก็คงเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้แล้ว

เมื่อเช็ดหยาดน้ำตาออกจากดวงตา หวงเซิ่งอี ก็ยื่นมือออกไปกุมกิ๊บติดผมรูปผีเสื้อสีเหลืองบนโต๊ะพลันกระซิบเสียงแผ่ว: "พี่สาว... เรื่องราวในตอนนั้นมันเป็นเหมือนกับในด่านทดสอบเลยใช่ไหม

เหตุใดจึงต้องสลับตัวกับข้า... คนที่ควรจะตายในตอนนั้นแท้จริงแล้วต้องเป็นข้าสิ เหตุใดกัน... ฮือๆ..."

นางรู้สึกไม่ได้รับความเป็นธรรมจริงๆ เหตุใดนางจึงต้องมาประสบความล้มเหลวทั้งที่มีทั้งช่วงเวลาที่เหมาะสม สถานที่ที่เอื้ออำนวย และบุคคลที่เกื้อหนุนพร้อมสรรพถึงเพียงนี้

ทันทีที่นางย่างกรายเข้าสู่ด่านทดสอบหมู่บ้านตระกูลหวง นางก็ตระหนักได้ทันทีว่าที่นี่คือบ้านเกิดในวัยเด็กของนาง และบทบาทของ หวงเสี่ยวฮวา ก็คือตัวนางในอดีต

ในวันนั้น นางคือตัวเอก ประกอบกับความคุ้นเคยที่มีต่อหมู่บ้านตระกูลหวง รวมถึงการ์ดเพิ่มคุณสมบัติสามเท่าและการ์ดลบล้างที่นางพกติดตัวมาด้วย เหตุใดนางจึงยังต้องมาพ่ายแพ้ให้แก่ ไอ้เจ้าหยาดฝนโปรยปราย คนนั้น ทั้งที่มีข้อได้เปรียบมากมายถึงเพียงนี้ด้วย

"คนคนนั้นเป็นใครกันแน่ หมู่บ้านตระกูลหวงควรจะถูกล้างบางจนหมดสิ้นในค่ำคืนนั้น คนนอกที่ไม่คุ้นเคยย่อมไม่มีวันที่จะสามารถทำด่านทดสอบนั้นจนสำเร็จลุล่วงได้..."

นางย่อมล่วงรู้ถึงความยากง่ายของด่านทดสอบนี้ดีกว่าใคร และนางก็ล่วงรู้ถึงบทบาทที่ผู้เล่นคนอื่นสวมรอยด้วยเช่นกัน ทว่านางกลับไม่เคยเห็นบทบาทที่ผู้เล่นนาม หยาดฝนโปรยปราย คนนี้สวมรอยเลยสักครั้ง ช่างเป็นเรื่องที่แปลกประหลาดเกินไปจริงๆ

หาก ไอ้เจ้าหยาดฝนโปรยปราย คนนี้เพียงแค่หลบซ่อนตัวอยู่จนถึงตอนสุดท้าย พวกเขาไม่มีวันที่จะได้รับระดับการประเมินผล เอสเอสเอส แน่นอน แต่นางกลับไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับคนคนนี้เลยแม้แต่น้อย มันช่างแปลกประหลาดเหลือเกิน

"ไม่ได้ ข้าต้องกลับไปที่หมู่บ้านตระกูลหวง เวลาผ่านพ้นไปเนิ่นนานหลายปีเพียงนี้คงไม่มีใครให้ความสนใจอีกต่อไปแล้ว"

หวงเซิ่งอี จ้องมองถ้อยคำสามคำที่ระบุว่า หยาดฝนโปรยปราย บนข้อความประกาศ นางตั้งใจจะออกตามหาคนคนนี้เช่นกัน

เงาร่างชุดแดงที่ปรากฏขึ้นในตอนสุดท้ายนั้นสร้างความคาใจให้แก่นางเป็นอย่างมาก เหตุใดนางจึงมีหน้าตาคล้ายกับพี่สาวของนางถึงเพียงนี้ เหตุใดจึงมีหน้าตาเหมือนกับตัวนางเองขนาดนี้

หยาดฝนโปรยปราย คนที่รอดชีวิตมาได้ย่อมต้องล่วงรู้เรื่องนี้แน่นอน ไม่ว่าคนคนนี้จะหลบซ่อนตัวอยู่ที่ใด นางก็ต้องตามหาพวกเขาให้พบ

สืออวี่ ยังไม่ล่วงรู้เลยว่าชื่อแฝงในเกมของนางกำลังแผ่ขยายไปในหมู่ผู้เล่นแล้ว ยามนี้นางกำลังจ้องมองแผงควบคุมการประเมินผลด่านทดสอบที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าด้วยความเหม่อลอย

"ระดับการประเมินผลด่านทดสอบ: เอสเอสเอส

ทำภารกิจหลักสำเร็จลุล่วงโดยไม่ได้รับความเสียหาย ทำภารกิจลับสำคัญสำเร็จลุล่วงโดยการสืบทราบความจริงเบื้องหลังวันสวดอ้อนวอนต่อสวรรค์ของหมู่บ้านตระกูลหวง ทำภารกิจลับที่ยากที่สุดสำเร็จลุล่วงโดยการกดพลังชีวิตของหัวหน้าใหญ่ให้ต่ำกว่า 20%

สรุปผลรวม ระดับการประเมินผลคือ เอสเอสเอส ในเวลาเดียวกัน เนื่องจากการบุกรุกของเทพชั่วร้าย ระดับของด่านทดสอบจึงถูกยกระดับจากระดับชุดแดงขึ้นสู่ระดับราชันย์ผี ซึ่งจะช่วยเพิ่มของรางวัลในการผ่านด่านให้สูงขึ้นอย่างมหาศาล"

มันเป็นการประเมินผลภารกิจที่ชวนให้ยินดีเป็นล้นพ้น ทว่าสายตาของ สืออวี่ กลับไม่ได้จับจ้องอยู่ที่ตรงนั้น นางกลับจ้องมองข้อความตัวอักษรเล็กๆ เกี่ยวกับรายละเอียดของด่านทดสอบหมู่บ้านตระกูลหวงที่อยู่ด้านล่างแทน

"ด่านทดสอบนี้ได้รับการดัดแปลงมาจากเรื่องราวเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงในหมู่บ้านตระกูลหวงบนโลกแห่งความเป็นจริง..."

ความเยือกเย็นสายหนึ่งแล่นพล่านขึ้นมาจากก้านเห็ดของนาง หมู่บ้านตระกูลหวงในเกมแท้จริงแล้วมีต้นแบบมาจากความจริงอย่างนั้นหรือ

ความหมายของเรื่องนี้คืออะไร พิธีกรรมเซ่นสังเวยเคยเกิดขึ้นบนโลกที่นางอาศัยอยู่จริงๆ งั้นหรือ เช่นนั้นแล้ว ท่านจอมเทพเฮยเหยียน ก็ย่อมต้อง...

"ช้าก่อน ยามนี้ข้ายังไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าจะสามารถกลับคืนสู่โลกแห่งความเป็นจริงได้หรือไม่ ข้าจะไปหวาดกลัวสิ่งใดกัน สู้รีบมาดูของรางวัลที่ได้รับยังดีเสียกว่า นั่นแหละคือหนทางที่ถูกต้อง"

"ของรางวัลจะถูกจัดสรรตามผลงานของผู้เล่นและระดับของด่านทดสอบ: เงินเหรียญกุยหวนจำนวน 50,000 เหรียญ, ช่องการ์ดสารพัดประโยชน์สองช่อง, การ์ดตัวละครที่ยังว่างอยู่ระดับราชันย์ผีหนึ่งใบ, การ์ดอัปเกรดระดับการ์ดสามใบ, ค่าประสบการณ์ 10,000 แต้ม และโอกาสในการเบิกเนตรฟรีหนึ่งครั้ง"

สืออวี่ เกาหมวกเห็ดของตนเพื่อวิเคราะห์ ช่องการ์ดน่าจะเป็นสิ่งที่มีมูลค่ามากที่สุด รองลงมาคือเงินเหรียญกุยหวนและการ์ดตัวละคร

เดิมทีผู้เล่นจะมีช่องการ์ดสารพัดประโยชน์เริ่มต้นอยู่แล้วหนึ่งช่อง ซึ่งสามารถใช้ในการพกพาการ์ดตัวละครและการ์ดสิ่งของอื่นๆ เข้าออกด่านทดสอบได้ ส่วนช่องการ์ดเพิ่มเติมในภายหลังจะสามารถรับได้จากการผ่านด่านทดสอบเท่านั้น

ในยามนี้ ช่องการ์ดของนางมีการ์ดตัวละครระดับชุดแดง หวงเสี่ยวฮวา บรรจุอยู่เพียงใบเดียวเท่านั้น นางยังไม่มีการ์ดสิ่งของอื่นใดเลย

ช่องการ์ดจะสามารถบรรจุได้เฉพาะการ์ดที่เป็นกรรมสิทธิ์ของผู้เล่นเองเท่านั้น การ์ดสุ่มที่พบเจอภายในด่านทดสอบจะไม่นับรวม การ์ดสุ่มเหล่านั้นจะแสดงผลบนแผงควบคุมและไม่สลับพื้นที่ใช้งาน

มีเพียงการ์ดที่นำติดตัวเข้าสู่ด่านทดสอบเท่านั้นที่จำเป็นต้องบรรจุไว้ในช่องการ์ด โดยทั่วไปแล้วสามารถเก็บไว้บนแผงควบคุมได้ ซึ่งก็นับว่าสะดวกสบายดีทีเดียว

หลังจากตรวจสอบช่องการ์ดเรียบร้อย สืออวี่ ก็มองดูข้อมูลของการ์ดอัปเกรดระดับการ์ดด้วยความอยากรู้อยากเห็นพลันเข้าใจถึงหน้าที่ของมัน: มันใช้สำหรับเพิ่มระดับของการ์ดสุ่ม โดยสามารถเพิ่มได้สูงสุดถึงระดับตำนานสีแดง

"เกมสยองขวัญช่างมีลูกเล่นมากมายจริงๆ จะว่าไปแล้ว การประเมินผลยังไม่จบสิ้นลงเพียงเท่านี้..."

สืออวี่ มองดูแผงควบคุมอันแปลกประหลาดต่อไป ทางฝั่งนี้ก็มีการประเมินผลเช่นกัน ซึ่งแตกต่างจากฝั่งของผู้เล่นอยู่บ้าง หน้าต่างแจ้งเตือนทั้งหมดล้วนเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเลือดและเต็มไปด้วยสีแดงฉาน

"ระดับการประเมินผลด่านทดสอบผีร้าย: เอส

สังหารผู้เล่นไปครึ่งหนึ่ง ทำภารกิจล้างบางที่เป็นภารกิจลับสำเร็จลุล่วงโดยไม่ได้รับความเสียหาย

ของรางวัลมีดังต่อไปนี้: ระดับดาวผีร้ายเพิ่มขึ้นสองดาว, การ์ดจำแลงกายหนึ่งใบ"

เนื้อความช่างสั้นกระชับ ทว่าของรางวัลกลับทำให้ สืออวี่ รู้สึกตื่นเต้นตังเครียดเป็นล้นพ้น การเพิ่มขึ้นสองดาวช่วยส่งให้นางเลื่อนระดับขึ้นสู่ระดับชุดเขียวหนึ่งดาวโดยตรง

การกลืนกินพวกอสุรกายชาวบ้านช่วยให้นางมีความคืบหน้าขึ้นมาบ้าง โดยเพิ่มขึ้นหนึ่งดาว ยามนี้นางเพิ่งจะทะลวงผ่านเข้าสู่ระดับชุดเขียวได้สำเร็จ

เมื่อของรางวัลถูกจัดสรร ร่างกายของนางก็เริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลง มันให้ความรู้สึกอบอุ่น ราวกับกำลังแช่อยู่ในน้ำพุร้อน และพลังงานภายในร่างกายก็แข็งแกร่งขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

และดูเหมือนว่าจะมีความเปลี่ยนแปลงที่รุนแรงยิ่งกว่ากำลังปรากฏขึ้น สืออวี่ อาศัยช่วงเวลานี้มองดูการ์ดจำแลงกาย เพียงแค่เห็นชื่อหัวข้อ หัวใจของนางก็เต้นระทึกด้วยความตื่นเต้น

"การ์ดจำแลงกาย: ใช้สำหรับผีร้ายที่ไม่ได้อยู่ในรูปลักษณ์ของมนุษย์ซึ่งมีระดับตั้งแต่ชุดเขียวขึ้นไป ช่วยให้สามารถกลายร่างเป็นรูปลักษณ์ของมนุษย์ได้ รูปร่างหน้าตาจะถูกกำหนดโดยอัตโนมัติตามร่างเดิม โดยไม่ขึ้นอยู่กับความต้องการของผีร้ายตนนั้น"

...อะไรกัน ไม่สามารถปล่อยให้นางกลายร่างเป็นเด็กหญิงตัวน้อยที่น่ารักน่าเอ็นดูได้หรอกหรือ

เมื่อเห็นเช่นนี้ หัวใจของ สืออวี่ ก็ดิ่งวูบหายไปครึ่งหนึ่ง นางเป็นเพียงแค่เห็ดตัวน้อยต้นหนึ่ง ใครจะรู้ว่าการกลายร่างจากร่างเดิมนี้จะมีหน้าตาเป็นอย่างไร หากมันน่าเกลียดน่ากลัวขึ้นมาจะทำอย่างไรดี