บทที่ 24 อ้อมกอด!

เนื่องจากเป็นช่วงหน้าร้อน ทั้งสองคนจึงใส่เสื้อผ้าบางเบา

หาวซือหยุ่นก็สวมกี่เพ้าอยู่ด้วย

พอเธอโอบกอดเขาแบบนี้...

แทบจะเรียกได้ว่าเป็นการแนบชิดกันโดยตรงเลยทีเดียว

สำหรับชายหนุ่มวัย 18 ปี ที่เต็มไปด้วยพลังหนุ่มแน่นแบบหลี่จือเหยียน...

จะอดทนไหวได้ยังไงกัน?!

ป้าหาวนี่แหละ คือที่สุดของผู้หญิง!

แต่เสน่ห์ของเธอก็แตกต่างจากกู้หว่านโจวโดยสิ้นเชิง

"เสี่ยวเหยียน เธอไม่คิดจะรับฉันเป็นแม่บุญธรรมจริงๆ เหรอ?"

"ป้าชอบเธอมากเลยนะ"

"ไม่ดีกว่าครับ"

หลี่จือเหยียนยังคงปฏิเสธ

เขายึดหลักเดิมว่า...

รับเป็นแม่บุญธรรมเมื่อไหร่ ก็ไม่มีวันได้อะไรจากแม่บุญธรรมอีกแล้ว!

"งั้น... เธอเรียกฉันว่า 'แม่' สักครั้งได้ไหม?"

"ให้ป้าได้จินตนาการสักหน่อยก็ยังดี"

คำขอนี้ หลี่จือเหยียนไม่ได้ปฏิเสธ

"แม่ครับ"

"ลูกชายที่ดีของแม่~"

หาวซือหยุ่นยิ้มหวาน ก่อนจะยื่นมือไปบีบแก้มเขาเบาๆ

จากนั้นถึงได้แยกจากกัน

แต่หลังจากเดินออกมาไม่นาน ใบหน้าของเธอก็ขึ้นสีแดงเรื่อ

ไอ้เด็กนี่... มีปฏิกิริยาซะด้วย

เรื่องชายหญิง... มันมีเหตุผลของมันจริงๆ

คราวหน้าฉันต้องระวังให้มากกว่านี้แล้ว

ขณะที่หลี่จือเหยียนมองแผ่นหลังของหาวซือหยุ่นที่เดินจากไป

เขายืนนิ่งอยู่อย่างนั้นสักพัก ก่อนจะค่อยๆ ยืดตัวขึ้น

พลังหนุ่มนี่มันระเบิดได้ทุกที่จริงๆ...

—

หลังจากเดินไปตามทาง หลี่จือเหยียนก็เปิดระบบขึ้นมาดู

อยากรู้ว่ามีภารกิจใหม่อัปเดตหรือยัง

และระบบก็ไม่ทำให้เขาผิดหวัง!

[ภารกิจใหม่อัปเดตแล้ว]

"พรุ่งนี้ตอนกลางคืน กู้หว่านโจวจะไปเดินเล่นที่สวนสาธารณะ"

"ในเวลา 19:42 น. เธอจะถูกไอ้หัวทองมาก่อกวน และพยายามขอเบอร์โทรศัพท์"

"กรุณาไปช่วยเธอจัดการปัญหานี้"

[รางวัลภารกิจ: เงินสด 50,000 หยวน]

"เพื่อความปลอดภัยของโฮสต์ ระบบจะทำการเรียนรู้ทักษะต่อสู้ให้โดยอัตโนมัติ"

[กำลังเรียนรู้ทักษะต่อสู้...]

"เมื่อการเรียนรู้เสร็จสิ้น โฮสต์จะมีความสามารถในการต่อสู้แบบ 1 ต่อ 5"

ทันทีที่ข้อความนี้ปรากฏขึ้น หลี่จือเหยียนถึงกับดีใจสุดขีด!

ทักษะต่อสู้?!

ด้วยส่วนสูงระดับปานกลางของเขา เวลามีเรื่องชกต่อยก็มักจะเป็นฝ่ายเสียเปรียบเสมอ

ก่อนหน้านี้ตอนตีกับหลิวจื่อเฟิง เขายังโดนเล่นงานไปไม่น้อยเลย!

แต่ถ้าเขามีทักษะนี้...

ก็สามารถปกป้องตัวเองได้แล้ว!

ตอนนี้ปี 2010 สถานการณ์บ้านเมืองยังไม่สงบเรียบร้อยเท่า "ยุคอินเทอร์เน็ต" ในอนาคต

ยังมีพวกนักเลง อันธพาล เต็มเมืองไปหมด เรื่องทะเลาะวิวาทมีให้เห็นอยู่ตลอดเวลา

สกิลนี้โคตรมีประโยชน์!

ระบบของเรานี่ไม่กากเลยนะเว้ย อย่างน้อยก็ดีกว่าพวกระบบเศรษฐีแน่นอน

ไอ้พวกระบบเศรษฐีนั่นมีแต่เงิน แต่ความสามารถแบบนี้มันล้ำค่ากว่าเงินตั้งเยอะ!

ขณะที่มองดูแถบแสดง "สถานะการเรียนรู้ทักษะต่อสู้"

หลี่จือเหยียนก็ตัดสินใจเดินไปที่ร้านเน็ต ตั้งใจจะไปเล่นเกมฆ่าเวลา

พอไปถึงร้านเน็ต สิ่งแรกที่เขาเห็นก็คือ "หลี่ซื่ออวี่" กำลังเล่น CrossFire (CF)

ยังคงใช้บั๊กเดิมเป๊ะ!

แต่รอบนี้ หมอนี่เป็นสมาชิก VIP แล้ว

ความกวนโอ๊ยเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว

สแปมกระสุนยิงทะลุกำแพงไม่ยั้ง!

หลี่จือเหยียนไปเปิดไอดีชั่วคราว แล้วนั่งลงข้างๆ

จากนั้นตบไหล่หมอนั่นเบาๆ

"มา เล่นด้วยกันหน่อย"

หลี่ซื่ออวี่ยิ้มกวนๆ ก่อนจะกดออกจากเกม

"นายมาถูกจังหวะพอดีเลยนะ"

"มาช้ากว่านี้อีกนิด โต๊ะคงเต็มแล้ว นั่งข้างกันไม่ได้แน่ๆ"

จากนั้นเขาก็ยิ้มแบบ "พวกที่รู้กันก็จะเข้าใจ"

"เมื่อวานเป็นไงมั่ง?"

"เฮ้อ อย่าพูดถึงเลย"

"ฉันไม่คิดเลยว่าขึ้นไปข้างบนแล้วจะเจอเรื่องแบบนั้น"

"แถมเธอยังให้ซองอั่งเปาหนึ่งหยวนด้วยนะเว้ย!"

พูดจบ เขาก็ล้วงกระเป๋าหยิบซองแดงออกมาโชว์

"โหะๆ สาวเทคนิคคนนี้ มีจรรยาบรรณในอาชีพใช้ได้เลยนะ~"

"เหยียนเกอ ฉันรู้สึกว่านายไม่เหมือนเมื่อก่อนเลยนะ"

"ตอนนี้ดูมีความลึกลับมากขึ้นยังไงไม่รู้"

"อาจจะเป็นเพราะโตขึ้นมั้ง"

ทั้งสองคุยกันไปพลาง หลี่จือเหยียนก็ล็อกอินเข้า CrossFire ของตัวเอง

"ฉันกำลังคิดจะไปทำงานพาร์ทไทม์ล่ะ"

"หืม?"

หลี่จือเหยียนแทบไม่อยากเชื่อ

ไอ้เพื่อนรักที่เอาแต่หมกตัวอยู่ร้านเน็ตอย่างหลี่ซื่ออวี่ คิดจะไปทำงานพาร์ทไทม์เนี่ยนะ?!

"ฉันไปสืบมาแล้ว งานเป็นแอดมินร้านเน็ตได้เงินเดือน 1,500 หยวน"

"ถ้าได้เงินเดือนนี้ ฉันก็จะมีเงินไปขึ้นชั้นสามได้หลายรอบแล้ว!"

"แถมเป็นแอดมินร้านเน็ตก็ไม่ต้องเสียเงินเปิดเครื่องด้วยนะ คุ้มสุดๆ!"

"แต่ปัญหาคือ... พอพวกเขารู้ว่าฉันจะทำแค่เดือนเดียว ก็ไล่ฉันออกตั้งแต่ยังไม่เริ่มเลย"

เรื่องเป็นแอดมินร้านเน็ต หลี่จือเหยียนก็พอจะรู้มาบ้าง

งานพวกนี้ ถ้าทำแค่ช่วงสั้นๆ ส่วนใหญ่จะไม่รับกันอยู่แล้ว

ไม่นาน หลี่ซื่ออวี่ก็เดินไปที่เคาน์เตอร์ แล้วกลับมาพร้อมกับโค้กเย็นสองขวด

เวลามาคนเดียว เขาจะซื้อแค่น้ำเปล่าขวดเดียว

แต่ถ้าหลี่จือเหยียนมาด้วย ก็ต้องซื้อโค้กเย็นๆ ให้ดับร้อนกันหน่อย!

"เลิกคิดเถอะ งานแอดมินร้านเน็ตส่วนใหญ่เขาจะหักเงินเดือนแรกเป็นค่ามัดจำ"

"อีกเดือนเดียวก็เปิดเทอมแล้ว นายทำไปก็เท่ากับเสียเวลาเปล่า"

"อย่าคิดมาก ขาดเงินก็บอกฉัน เดี๋ยวฉันให้ยืม"

"เฮ้ย เหยียนเกอ อย่ามาพูดแบบนี้นะ ฉันกลัวนะเนี่ย"

"นี่นายไปก่ออาชญากรรมอะไรมาหรือเปล่า?!"

"พอเลย เลิกพูดมาก ลุย New Year Plaza กันเถอะ!"

ทันทีที่ทั้งสองคนเข้าสู่เกม

จู่ๆ หญิงสาวสุดเย้ายวนคนหนึ่งก็เดินเข้ามาในร้านเน็ต

เธอเป็นสาวรุ่นใหญ่ที่มีเสน่ห์ล้นเหลือ

สวมเสื้อเชิ้ตติดกระดุมสีขาว คู่กับกระโปรงทรงสอบสีดำ

ใต้กระโปรงรัดรูปนั้น...

เรียวขาขาวเนียนยาวราวกับนางแบบ ทำเอาคนที่เห็นแทบละสายตาไม่ได้!

"อาจารย์หญิง!"

"ทำไมท่านถึงมาอยู่ที่ร้านเน็ตได้ล่ะ?!"

หลี่ซื่ออวี่แทบจะลุกขึ้นยืนโดยอัตโนมัติ

โดน "อาจารย์หญิง" จับได้ว่ามาเล่นเน็ตนี่มันน่ากลัวจริงๆ!

หลี่จือเหยียนเองก็แปลกใจไม่น้อย

ไม่คิดเลยว่าจะมาเจอ "อาจารย์หญิงเจียงเสียน" ที่นี่

ดูจากท่าทางของหลี่ซื่ออวี่แล้ว หมอนี่ยังคงติดนิสัย "กลัวครู" เหมือนสมัยเรียน

หลี่จือเหยียนนึกย้อนไปถึงวันรวมรุ่นวันนั้น

ตอนนั้นเขาก็คิดอยู่แล้วว่า "อาจารย์หญิง" สวยมากจริงๆ

ทั้งที่อายุ 41 ปีแล้ว แต่ยังดูแลตัวเองดีสุดๆ

แต่สิ่งที่โดดเด่นที่สุดของอาจารย์หญิงก็คือ...

"ผิวขาวโอโม่สุดๆ!"

ถึงแม้ว่าป้าหาวกับป้ากู้จะมีผิวขาวมากแล้วก็ตาม

แต่เมื่อเทียบกับอาจารย์หญิงแล้ว... ก็ยังถือว่าเป็นรองอยู่ดี!

"เมื่อก่อนเราไม่เคยสังเกตเลยแฮะ..."

เจียงเสียนยิ้มอย่างอ่อนโยน ก่อนจะพูดขึ้นว่า

"ไม่ต้องตกใจไปหรอกนะ"

"ตอนนี้พวกเธอขึ้น ม.6 แล้ว"

"คุณครูแค่ให้ฉันมาดูว่ามีใครแอบมาเล่นเกมที่ร้านเน็ตหรือเปล่าเท่านั้นเอง"

"พวกเธอเล่นกันต่อเถอะ"

พูดจบ อาจารย์หญิงเจียงเสียนก็เหลือบมองไปที่หลี่จือเหยียน

เธอยังจำได้ดีว่า เด็กคนนี้เคยกล้าสารภาพรักกับแม่ของอวี๋ซือซือต่อหน้าทุกคน

ถ้าไม่นับเรื่องอื่น... เขาเป็นเด็กที่กล้าหาญสุดๆ คนหนึ่งเลยทีเดียว

ในบรรดาคนที่หลี่จือเหยียนเกลียดมากที่สุดในห้อง มีอยู่สามคน

คนแรก คือ อาจารย์ประจำชั้น เหยียนเจิ้งจิน

วันๆ เอาแต่รีดไถของขวัญจากนักเรียน แม่ของเขาไม่มีเงินไปติดสินบน เลยทำให้เขาโดนกลั่นแกล้งอยู่ตลอด

คนที่สอง คือ หัวหน้าห้อง หลิวเหยาหลง

เรียนก็ไม่ได้เก่งอะไร แต่ได้ตำแหน่งเพราะพ่อแม่ให้ของขวัญครูเยอะ

พอมีตำแหน่งแล้วก็มาวางอำนาจ ทำตัวเป็นใหญ่ ชอบใช้เขาไปทำงานพิเศษ เช่น สั่งให้ทำความสะอาดห้องเรียนเพิ่ม

ส่วนคนที่สาม ไม่ต้องบอกก็รู้ว่า หลิวจื่อเฟิง

เอาแต่ดูถูกว่าบ้านเขาจน แถมหาเรื่องไม่เว้นวัน

แต่ตอนนี้...

สายตาของหลี่จือเหยียนจับจ้องไปที่อาจารย์หญิงที่งดงามราวกับนางพญาตรงหน้า

หาวซือหยุ่นก็สวยจนเป็นตำนานได้

แต่เจียงเสียนเองก็เป็นหญิงงามในแบบของเธอเหมือนกัน!

ว่าแต่... แม่ของหลิวเหยาหลงล่ะ? หน้าตาจะเป็นยังไงนะ?

ความคิดของหลี่จือเหยียนเริ่มเตลิดไปไกล...

"อาจารย์หญิงครับ"

ขณะที่เจียงเสียนกำลังจะเดินออกจากร้านเน็ต หลี่จือเหยียนก็เรียกเธอไว้

"มีอะไรเหรอ?"

เสียงของอาจารย์หญิงยังคงอ่อนโยนเสมอ

"อาจารย์หญิงครับ ผมขอแอด QQ ของท่านได้ไหม?"

"อีกไม่นานผมก็จะเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว อาจจะไม่มีโอกาสได้เจอท่านอีก"

"ผมคงคิดถึงท่านแย่เลย"

เจียงเสียนเห็นแววตาของหลี่จือเหยียนที่เต็มไปด้วยความอาลัยอาวรณ์

หัวใจของเธอรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาเล็กน้อย

"ได้สิ"

"ถ้าว่างๆ เธอก็ทักมาคุยกับอาจารย์ได้นะ"

เมื่อเห็นทั้งสองคนแลก QQ กันเรียบร้อย

หลี่ซื่ออวี่ถึงกับอึ้งกิมกี่!

"เหยียนเกอ นายโคตรเทพเลยว่ะ!"

"แม้แต่อาจารย์หญิง นายก็ยังกล้าขอ QQ ได้เหรอ!?"

"นี่นายคิดจะทำอะไร?!"

ขณะนั้นเอง กู้หว่านโจวกำลังก้าวออกไปที่ระเบียงบ้าน

เธอมองดูผ้าปูที่นอนที่เพิ่งซักเสร็จและตากแห้งเรียบร้อย

จากนั้นจึงหยิบมันกลับเข้ามาในห้องนอน แล้วตั้งใจพับมันอย่างเรียบร้อย

เธอไม่คิดเลยว่า... ตัวเองจะมีปฏิกิริยารุนแรงขนาดนี้

สุดท้ายแล้ว... เธอก็ยังเป็นเหมือนเดิม...