ตอนที่ 12 ไม่ใช่ห้าหยวน แต่เป็นห้าเหมาต่างหาก

ตอนที่ 12 ไม่ใช่ห้าหยวน แต่เป็นห้าเหมาต่างหาก

ความคิดเห็นของหญิงสาวในชุดนอนนั้น สะท้อนให้เห็นถึงเสียงสะท้อนจากกลุ่มผู้บริโภคหญิงส่วนใหญ่ได้อย่างชัดเจน

เป็นที่น่าสังเกตว่า หากลองพิจารณาจากข้อมูลผู้เข้าชมไลฟ์สดในบัญชีทางการของบริษัทต้าหมี่เทคโนโลยีบนแพลตฟอร์มโต้วอิน จะพบว่าจากจำนวนผู้ชมออนไลน์กว่าหนึ่งล้านสามแสนคน มีผู้ชมที่เป็นผู้ชายเพียงแค่สี่สิบเปอร์เซ็นต์เท่านั้น

ในขณะที่จำนวนผู้ชมที่เป็นผู้หญิงกลับมีมากกว่าแปดแสนคนเข้าไปแล้ว

อย่างไรก็ตาม ผู้หญิงกว่าแปดแสนคนนี้ต่างก็เฝ้าดูการไลฟ์สดกันอย่างเงียบๆ โดยแทบจะไม่มีใครพิมพ์คอมเมนต์หรือมีส่วนร่วมใดๆ กับรายการเลย

แต่น่าแปลกที่กลุ่มคนที่ส่งเสียงเชียร์และพิมพ์คอมเมนต์กันอย่างบ้าคลั่ง กลับเป็นกลุ่มผู้ชมชายที่มีสัดส่วนเพียงแค่สี่สิบเปอร์เซ็นต์เท่านั้น

"ประธานซูครับ ผ้าอนามัยต้าหมี่นี่มันใช้งานยังไงเหรอครับ? รบกวนประธานซูช่วยสาธิตวิธีใช้ให้ดูหน่อยได้ไหมครับ?"

"ประธานซูครับ ถ้ามันซึมซับได้ดีขนาดนั้น เอามาทำเป็นแผ่นรองพื้นรองเท้าได้ไหมครับ? แล้วถ้าเหงื่อออกเยอะๆ มันจะรั่วซึมออกมาไหมครับ ฮ่าๆๆ"

"ผมรู้สึกว่าวันนี้ประธานซูดูอ่อนหวานละมุนละไมจังเลยนะครับ ฮ่าๆๆ"

ใช่แล้ว ในขณะนี้ ซูไป๋ ซีอีโอระดับมหาเศรษฐีแสนล้าน กำลังนั่งอยู่หลังโต๊ะที่เต็มไปด้วยกองทัพผ้าอนามัยต้าหมี่ เพื่อทำการไลฟ์สด

ในสายตาของบรรดาชาวเน็ต เขาเป็นแค่ตัวตลกคนหนึ่งเท่านั้น

เป็นเพียงตัวตลกที่ถูกทุกคนล้อเลียนและเยาะเย้ยอย่างสนุกสนาน

แม้แต่พนักงานของบริษัทต้าหมี่เทคโนโลยีหลายคนที่กำลังรับชมการไลฟ์สดอยู่ ก็ยังทนดูไม่ได้ และพยายามพิมพ์คอมเมนต์ปกป้องซูไป๋ในช่องแชต

แต่ยิ่งมีคนออกมาปกป้องซูไป๋มากเท่าไหร่ ปฏิกิริยาของชาวเน็ตก็ยิ่งรุนแรงมากขึ้นเท่านั้น และมันก็ยิ่งทำให้เกิดเสียงหัวเราะเยาะเย้ยดังระงมมากขึ้นไปอีก

ส่วนทางด้านซูไป๋นั้น เขาเพียงแค่เหลือบมองคอมเมนต์ล้อเลียนต่างๆ ในจอไลฟ์สด แต่แทนที่จะโกรธเคือง เขากลับยังคงส่งยิ้มบางๆ ออกมาตามปกติ

"เอาล่ะครับทุกท่าน ผมเพิ่งจะบรรยายสรรพคุณของผ้าอนามัยต้าหมี่จบไปแล้วนะครับ"

"และตอนนี้ ก็มาถึงคำถามที่ทุกคนอยากรู้คำตอบมากที่สุดแล้วครับ: ราคาขายที่แท้จริงของผ้าอนามัยต้าหมี่อยู่ที่เท่าไหร่กันแน่?"

เมื่อมีการเอ่ยถึงเรื่องราคา แม้ว่าซูไป๋จะพยายามบิลด์อารมณ์เพื่อสร้างความตื่นเต้น แต่ดูเหมือนว่าชาวเน็ตจะไม่ค่อยอินไปด้วยสักเท่าไหร่

"จะมาสร้างความตื่นเต้นไปทำไมกัน? ข่าวลือเรื่องราคามันก็หลุดว่อนเน็ตไปตั้งนานแล้วไม่ใช่หรือไง? ก็แค่แผ่นละเจ็ดแปดหยวน ยังจะต้องมาให้ลุ้นอะไรกันอีก?"

"ผมได้ยินมาว่ามันคือแอร์เมสแห่งวงการผ้าอนามัยเลยนะ ประธานซูนี่เก่งจริงๆ สามารถปั้นผ้าอนามัยให้กลายเป็นสินค้าแบรนด์เนมหรูหราได้ด้วย"

"แฟนผมบอกว่าด้วยราคานี้ เธอสู้กำเงินไปซื้อผ้าอนามัยเกรดการแพทย์ตามร้านขายยามาใช้เลยยังจะดีกว่า ถึงแม้มันจะหาซื้อยากไปหน่อยก็เถอะ"

จากคอมเมนต์ของชาวเน็ต ก็ไม่ยากที่จะเดาได้เลยว่า ราคาแผ่นละเจ็ดถึงแปดหยวนของผ้าอนามัยต้าหมี่นั้น เป็นตัวเลขที่ถูกคาดการณ์เอาไว้ล่วงหน้าแล้ว

ถึงแม้ว่าตัวเลขอาจจะมีความคลาดเคลื่อนไปบ้าง แต่มันก็คงจะหนีไม่พ้นจากเรตนี้เท่าไหร่นัก

ซูไป๋ไม่ได้เก็บเอาคอมเมนต์ของชาวเน็ตมาใส่ใจ เขารับเอกสารใบเสนอราคาที่ทางทีมงานพิธีกรเตรียมเอาไว้ให้

ใช่แล้ว แม้แต่ตัวซูไป๋เองก็ยังไม่ทราบราคาขายที่แน่นอนเลยด้วยซ้ำ

เขาบอกซุนจิงไปแค่ว่า ให้ตั้งราคาโดยคิดกำไรแค่สิบสองเปอร์เซ็นต์เท่านั้น

เขาจะได้รู้ราคาที่แน่นอนก็ต่อเมื่อได้เห็นเอกสารฉบับนี้เท่านั้นแหละ

บนหน้าจอไลฟ์สด ซูไป๋เปิดเอกสารขึ้นมา จ้องมองตัวเลขอยู่สองสามวินาที จากนั้นก็แสดงสีหน้าเข้าใจกระจ่างแจ้ง ก่อนจะเอ่ยตัวเลขออกมา

"ห้าหยวน!"

เมื่อตัวเลขนี้หลุดออกมาจากปากของซูไป๋ บรรดาชาวเน็ตต่างก็ตกตะลึงไปในตอนแรก ก่อนที่คอมเมนต์ในช่องแชตจะพุ่งพรวดขึ้นมาอย่างฉับพลัน

"อะไรนะ? แค่ห้าหยวนเองเหรอ? ประธานซูแกมีคุณธรรมขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย?"

"ไม่อยากจะเชื่อเลย ผมเข้าไปดูไลฟ์สดสายการผลิตผ้าอนามัยต้าหมี่มาแล้ว พวกเขาใช้วัตถุดิบเกรดพรีเมียมที่สุดเลยนะ ทำไมถึงตั้งราคาแค่แผ่นละห้าหยวนได้ล่ะ?"

"พูดตามตรงนะ ต่อให้การที่ประธานซูมาไลฟ์สดขายผ้าอนามัยมันอาจจะมีเจตนาแอบแฝงเพื่อเรียกยอดวิวอยู่บ้าง แต่ตัวสินค้าที่เขาทำออกมา มันก็คุ้มค่าและตอบโจทย์ผู้บริโภคจริงๆ นั่นแหละ"

...

ในขณะเดียวกัน ณ อพาร์ตเมนต์แบบหนึ่งห้องนอนแห่งหนึ่งในเมืองหลวงเหยียนจิง...

"ห้าหยวน!"

เมื่อเสียงของซูไป๋ดังก้องไปทั่วห้องนั่งเล่นเล็กๆ หญิงสาวในชุดนอนที่กำลังนอนฟุบอยู่บนโซฟาก็เด้งตัวลุกขึ้นนั่งหลังตรงแหน่วทันที และนี่ก็เป็นครั้งแรกที่เธอหลุดสบถออกมา

"คุณพระช่วย!"

ในวินาทีต่อมา สาวชุดนอนก็รีบกดรัวแป้นพิมพ์คอมเมนต์ทันที

"ประธานซูคะ ฉันรักคุณค่ะ..."

ตามมาด้วยอีโมจิรูปหัวใจสีแดงรัวๆ เป็นสิบดวง

แม้แต่สาวผมหางม้าที่กำลังติดซีรีส์ฝรั่งงอมแงมอยู่ข้างๆ ก็ยังต้องชะโงกหน้าเข้ามาดูด้วยความสงสัย

"เกิดอะไรขึ้นเนี่ย? โอ้คุณพระ ไม่จริงน่า ขายแค่ห้าหยวนเองเหรอ! รอเดี๋ยว ฉันขอเข้าไปดูไลฟ์สดด้วยคน ฉันอยากจะกดสั่งซื้อบ้างเหมือนกัน"

สาวผมหางม้าถึงขั้นกดยกเลิกการดูซีรีส์ฝรั่งไปเลย เพราะเธอกลัวว่าถ้าเข้าไปดูไลฟ์สดช้ากว่านี้ เธออาจจะกดสั่งซื้อผ้าอนามัยไม่ทัน

แม้ว่าราคาแผ่นละห้าหยวนจะยังถือว่าค่อนข้างสูงอยู่บ้าง

แต่มันก็ต่ำกว่าราคาเจ็ดแปดหยวนที่ผู้บริโภคคาดการณ์เอาไว้ล่วงหน้ามากโข จึงเชื่อว่ามันน่าจะดึงดูดใจผู้บริโภคหญิงจำนวนไม่น้อยเลยทีเดียว

และปฏิกิริยาของหญิงสาวทั้งสองคนนี้ ก็เป็นการพิสูจน์ให้เห็นถึงหลักจิตวิทยาของกลุ่มผู้บริโภคหญิงส่วนใหญ่ได้อย่างชัดเจน

ห้องไลฟ์สดที่เดิมทีมีแต่กลุ่มผู้ชมชายส่งเสียงแซวกันอย่างสนุกสนาน

กลับมียอดคอมเมนต์พุ่งกระฉูดขึ้นหลายเท่าตัวในชั่วพริบตา หลังจากที่ซูไป๋ประกาศราคาห้าหยวนออกไป

และทุกคนต่างก็พร้อมใจกันพิมพ์คอมเมนต์ชื่นชมซูไป๋อย่างเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน

"ประธานซูสุดยอด 666 เลยครับ ราคาแผ่นละห้าหยวนนี่ ผมจะเหมาซื้อไปตุนไว้ให้แฟนใช้ทั้งปีเลย"

"ฉันแอบซุ่มดูไลฟ์สดมาตั้งครึ่งค่อนวัน ยอมรับเลยว่าราคาที่ประธานซูประกาศออกมามันทำให้ฉันประทับใจจริงๆ ถึงแม้มันจะยังแอบแพงไปนิด แต่ก็ไม่ใช่ราคาที่เอื้อมไม่ถึง"

"มันก็แค่ยอมงดกินชานมไข่มุกไปสักสองสามแก้วเองไม่ใช่เหรอ? ฉันพร้อมเปย์เต็มที่เลยค่ะ ประธานซูใส่ใจรายละเอียดทุกขั้นตอนขนาดนี้ ผ้าอนามัยต้าหมี่ก็ต้องใส่ใจในคุณภาพมากเช่นกัน"

และในที่สุด ซูไป๋ก็ก้มหน้าลงมาอ่านคอมเมนต์ในจอไลฟ์สดเสียที

ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าผู้บริโภคจะมีปฏิกิริยาตอบรับยังไงกับราคานี้

แต่หลังจากนั่งจ้องจออยู่นาน ซูไป๋ก็เริ่มรู้สึกตะหงิดๆ ว่ามันมีบางอย่างไม่ถูกต้อง

ดูเหมือนว่า... ตอนที่เขาคุยเรื่องราคากับซุนจิง เขากำลังคิดคำนวณราคาเป็น 'ต่อแผ่น'

และตอนที่ชาวเน็ตคอมเมนต์คุยเรื่องราคากัน พวกเขาก็หมายถึงราคา 'ต่อแผ่น' ด้วยเช่นกัน

แต่ทว่า...

ในที่สุด ซูไป๋ก็ตระหนักได้ว่าเกิดอะไรขึ้น เขาจึงรีบก้มลงไปพลิกดูเอกสารในมืออีกครั้ง

ให้ตายเถอะ! ราคาที่ระบุเอาไว้ในเอกสารใบนี้ มันคือราคา 'ต่อห่อ' ต่างหาก

และผ้าอนามัยต้าหมี่หนึ่งห่อนั้น... มีทั้งหมดสิบแผ่น

เมื่อรู้ตัวว่าเกิดการสื่อสารผิดพลาด ซูไป๋ก็รีบเงยหน้าขึ้นมองกล้อง พร้อมกับกล่าวขอโทษด้วยความรู้สึกผิดเล็กน้อย

"ขออภัยทุกท่านด้วยครับ เมื่อสักครู่นี้ผมอาจจะอธิบายได้ไม่ชัดเจนพอ"

"ราคาของผ้าอนามัยต้าหมี่ ไม่ใช่แผ่นละห้าหยวนนะครับ"

เมื่อได้ยินประโยคนี้ ผู้ชมในห้องไลฟ์สดก็พากันส่งเสียงโห่ร้องด้วยความผิดหวังทันที

โดยเฉพาะบรรดาผู้บริโภคหญิงหลายคนที่เพิ่งจะเลิกซุ่มดูและยอมเผยตัวออกมา ต่างก็ใจหล่นวูบเมื่อได้ยินซูไป๋บอกว่าเขาบอกราคาผิด

ก็ว่าแล้วเชียว... อุตส่าห์ตื่นเต้นดีใจเก้อซะงั้น

ฉันก็คิดเอาไว้แล้วเชียว ผ้าอนามัยต้าหมี่ที่ผลิตจากวัตถุดิบเกรดพรีเมียมและมีกระบวนการผลิตสุดล้ำขนาดนั้น มันจะไปขายแค่แผ่นละห้าหยวนได้ยังไงกันล่ะ?

สุดท้ายแล้ว มันก็เป็นแค่การสื่อสารผิดพลาดเท่านั้นเองสินะ

ในขณะที่ทุกคนต่างกำลังรู้สึกผิดหวังจนพูดไม่ออก หรือบางคนก็กำลังเตรียมจะพิมพ์คอมเมนต์ด่าซูไป๋ที่ทำให้พวกเขาต้องสับสน

ซูไป๋ก็พลิกเอกสารราคาในมือ ให้หันหน้าเข้าหากล้องแบบเต็มๆ

"มาครับ ตากล้อง ช่วยซูมกล้องเข้ามาใกล้ๆ หน่อย ให้ทุกคนได้เห็นกันชัดๆ ไปเลย"

"ราคาของผ้าอนามัยต้าหมี่ ไม่ใช่แผ่นละห้าหยวนครับ"

"แต่มันคือราคาห่อละห้าหยวน ในหนึ่งห่อมีสิบแผ่นครับ!"

"ราคาผ้าอนามัยต้าหมี่: 5 หยวน/ห่อ (บรรจุ 10 แผ่น)"

ขณะที่กล้องซูมภาพเข้าไปใกล้ จนข้อความบนเอกสารปรากฏหราอยู่บนหน้าจอไลฟ์สด ดูเหมือนว่าระบบของห้องไลฟ์สดจะเกิดอาการขัดข้องขึ้นมาเสียดื้อๆ

คอมเมนต์ที่เคยกราดไหลเป็นสายน้ำในช่องแชต จู่ๆ ก็อันตรธานหายวับไปจนหมดเกลี้ยง

พูดให้ถูกก็คือ ทั้งโลกอินเทอร์เน็ตเหมือนถูกกดปุ่มหยุดนิ่งไปในพริบตา

ไม่มีใครพิมพ์ข้อความอะไร ไม่มีใครส่งคอมเมนต์ แม้แต่อีโมจิรูปหัวใจสีแดงก็ไม่มีใครกดส่งมาสักดวง

ซูไป๋เก็บเอกสารลงอย่างเงียบๆ เอียงคอมองดูหน้าจอแสดงผลขนาดใหญ่ที่ตอนนี้ว่างเปล่าไร้คอมเมนต์ใดๆ

"ผมไม่แน่ใจว่าทุกคนจะพึงพอใจกับราคานี้หรือเปล่านะครับ..."

"แต่ผมสามารถบอกพวกคุณด้วยความมั่นใจได้เลยว่า ทั้งแผนกธุรกิจสินค้าอุปโภคบริโภคของเรา แผนกการเงินของเรา แผนกจัดซื้อของเรา..."

"เพื่อนร่วมงานของเราหลายร้อยชีวิตในบริษัทต้าหมี่เทคโนโลยี ต่างก็พยายามอย่างสุดความสามารถ เพื่อนำเงินทุกบาททุกสตางค์ไปใช้ในส่วนที่สำคัญจริงๆ"

"พูดให้เห็นภาพง่ายๆ ก็คือ เพื่อเป็นการควบคุมต้นทุนค่าใช้จ่าย ในห้องทำงานของคุณซุนจิง ประธานเจ้าหน้าที่บริหารของแผนก กระดาษ A4 ทุกแผ่นที่เธอใช้ จะต้องถูกใช้งานให้ครบทั้งสองหน้าเสมอ จะไม่มีการปล่อยให้สิ้นเปลืองไปเปล่าๆ แม้แต่แผ่นเดียว"

"หากทุกคนยังคงรู้สึกไม่พึงพอใจกับราคานี้ ในอนาคตเราก็อาจจะพยายามหาทางปรับลดราคาลงมาอีก โดยที่ยังคงรักษาคุณภาพของวัตถุดิบและมาตรฐานการผลิตเอาไว้ให้ได้เหมือนเดิมครับ"

"เพราะผมเข้าใจดีว่า กว่าที่ทุกคนจะหาเงินมาได้แต่ละบาทแต่ละสตางค์นั้น มันยากลำบากขนาดไหน"

[จบตอน]