บทที่ 122 หินที่เปี่ยมไปด้วยพลังดารา!

ติ๊ง พบหุบเขาดารา

ระบบคริติคอลตอบสนองขึ้นมาก่อนเป็นอันดับแรก

ชื่อ: หุบเขาดารา

คำแนะนำ: หนึ่งในสถานที่พักอาศัยของเหล่าสัตว์อสูรดารา

เมื่อเห็นคำแนะนำแล้ว เซวียนหยวนเช่อก็เลิกคิ้วขึ้น

ถ้าหากสัตว์อสูรดาราข้างในมีจำนวนมากพอ คาดว่าเขาน่าจะสามารถทะลวงขอบเขตแกนดาราไปสู่ระดับสูงได้ในคราวเดียว

หู่จวินที่อยู่เบื้องหน้าเซวียนหยวนเช่อค่อยๆ เคลื่อนตัวเข้าใกล้หุบเขาอย่างเชื่องช้า และคอยหันกลับมามองเซวียนหยวนเช่อเป็นระยะ

ในแววตาของเขายังคงมีความหวาดกลัวปรากฏอยู่

เมื่อครู่นี้เขาเพิ่งจะได้สัมผัสกับความแข็งแกร่งของสัตว์อสูรดาราพวกนั้นในหุบเขาด้วยตัวเอง

เพียงแค่การตบเพียงครั้งเดียว ชุดเกราะระดับสูงที่เขาสวมใส่อยู่ก็ถึงกับแตกละเอียด

ตอนนี้ชุดเกราะยังฟื้นฟูไม่เต็มที่ หากต้องเข้าไปข้างในอีก คาดว่ากระดูกคงไม่เหลือซาก

เมื่อเห็นท่าทางขี้ขลาดของหู่จวิน เซวียนหยวนเช่อจึงหยิบดาบโลหะผสมออกมาแล้วดีดมันเบาๆ

“รีบไปเร็วเข้า ไม่อย่างนั้น...”

เมื่อหู่จวินเห็นดาบในมือของเซวียนหยวนเช่อ เขาก็รีบเร่งความเร็วและพุ่งตรงไปยังขอบหุบเขาทันที

ตายช้ากับตายเร็วเขายังแยกแยะออก

ทั้งสองบินลงไปสู่เบื้องล่างของหุบเขา

หุบเขาแห่งนี้ไม่สามารถเรียกได้ว่าเป็นหุบเขาอีกต่อไปแล้ว

เพราะมันลึกเกินไปจริงๆ

ไม่ใช่ลึกเพียงไม่กี่ร้อย หรือไม่กี่พันกี่หมื่นเมตร

แต่มันมีความลึกถึงสิบกว่าหมื่นเมตร!

เมื่อลงมาถึงข้างล่าง หู่จวินก็ชี้ไปยังปากถ้ำแห่งหนึ่งที่สูงหลายร้อยเมตรและกว้างหนึ่งร้อยเมตรแล้วเอ่ยขึ้น

“นั่นไงครับ... ปากถ้ำตรงนั้น พวกสัตว์อสูรดาราอาศัยอยู่ข้างในทั้งหมด”

เซวียนหยวนเช่อส่งสายตาให้ เป็นการส่งสัญญาณให้เขานำทางต่อไป

หู่จวินมองไปยังปากถ้ำที่มืดสนิทนั้น ในใจรู้สึกหวาดหวั่นเล็กน้อย

ในที่แห่งนี้ จิตสัมผัสถูกกดทับเอาไว้ เขากลัวว่าหากเข้าไปแล้วจะเป็นเหมือนครั้งก่อนที่ถูกตบกระเด็นออกมา

อย่างไรก็ตาม เมื่อนึกถึงความแข็งแกร่งของเซวียนหยวนเช่อ เขาก็ตัดสินใจเดินเข้าไป

ไม่ใช่เพราะความแข็งแกร่งระดับห้วงดาราของเซวียนหยวนเช่อจะมอบความรู้สึกปลอดภัยให้เขาได้ แต่เพราะเขากลัวว่าเซวียนหยวนเช่อจะแทงเขาให้ทะลุเสียมากกว่า

และเซวียนหยวนเช่อก็ตามหลังหู่จวินเข้าไป

โชคดีที่ผู้ฝึกยุทธ์ในระดับนี้สามารถมองเห็นในความมืดได้ ไม่อย่างนั้นการที่จิตสัมผัสถูกกดทับอยู่ข้างในนี้ คงไม่ต่างอะไรกับการคลำทางมืดบอดอย่างแน่นอน

เมื่อทั้งสองคนก้าวลึกเข้าไปเรื่อยๆ พื้นที่ภายในถ้ำก็ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ

ความสูงภายในถ้ำจากเดิมที่เคยมีเพียงไม่กี่ร้อยเมตร ก็กลายเป็นหลายพันเมตร

ในตอนนี้ เซวียนหยวนเช่อดูเหมือนจะเห็นอะไรบางอย่างจึงหยุดชะงักลง

เพราะเขาพบว่าหินโดยรอบมีสีม่วงจางๆ เป็นสีที่จางมากหากไม่สังเกตให้ดีก็จะมองไม่ออกเลย

เขาจึงรีบใช้เนตรสำรวจมองดูทันที เมื่อมองแล้วไม่ใช่เรื่องเล่นๆ สิ่งที่เห็นทำให้เขาตกตะลึงอย่างหนัก

ในมุมมองของเนตรสำรวจ คำอธิบายของหินพวกนี้ถือว่าผิดธรรมชาติสุดๆ

ชื่อ: หินไม่ธรรมดา

คำแนะนำ: การสัมผัสกับพลังดาราเป็นระยะเวลานาน ทำให้โครงสร้างภายในเกิดการเปลี่ยนแปลง และภายในประกอบไปด้วยพลังดาราจำนวนหนึ่ง

เขาเดินไปข้างหน้าหินก้อนหนึ่งแล้วตัดออกมาเป็นชิ้นเล็กๆ มาไว้ในมือ จากนั้นก็เริ่มแบ่งสมาธิเพื่อดูดซับพลัง

หู่จวินมองดูเซวียนหยวนเช่อที่ถือหินอยู่นิ่งไม่ไหวติง เขาก็ไม่กล้าขยับตัวเช่นกัน เพราะกลัวว่าถ้าขยับเพียงนิดเดียว ดาบเล่มนั้นอาจจะพุ่งมาปักลงบนร่างของเขา

ผ่านไปไม่กี่นาที หินในมือของเซวียนหยวนเช่อก็กลายเป็นผงละเอียด

เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังดาราที่เพิ่มขึ้นมาเพียงเล็กน้อย ในใจของเขาก็รู้สึกตื่นเต้น

เพราะพลังดาราที่บรรจุอยู่ภายในหินก้อนเมื่อครู่นี้มีปริมาณไม่น้อยเลย

มันมีมากถึงร้อยละห้าของหินดาราปกติ!

อย่าดูถูกว่ามีเพียงร้อยละห้าเท่านั้น เพราะปริมาณของหินที่อยู่โดยรอบนี้มีไม่น้อยเลยทีเดียว!

หากประสานกับระบบคริติคอลแล้ว เช่นนี้จะไม่เรียกว่าไร้เทียมทานหรอกหรือ?

ในขณะที่เซวียนหยวนเช่อกำลังครุ่นคิด ก็มีเสียงคำรามดังขึ้น

โฮก!

สัตว์อสูรดารารูปร่างหมาป่าสูงหลายสิบเมตรปรากฏขึ้นในสายตาของทั้งสอง

บนร่างของสัตว์อสูรดารายังแผ่ซ่านไปด้วยแรงกดดันเบาๆ

เซวียนหยวนเช่อรีบใช้เนตรสำรวจกวาดมองหน้าต่างสถานะของสัตว์อสูรดาราตัวนี้ทันที

(จบบท)