บทที่ 789 ตำนานแดนเซียน
บทที่ 789 ตำนานแดนเซียน
ซูจื่อโม่เอ่ยถาม "ขอเรียนถามผู้อาวุโสทั้งสองพึ สิ่งนี้คือสิ่งใดหรือขอรับ?"
"บัวเขียวรังสรรค์!"
ภิกษุผู้นำทางเอื้อนเอ่ยออกมาสี่คำ
ในใจของซูจื่อโม่สั่นสะท้าน
บันทึกที่เกี่ยวกับบัวเขียวรังสรรค์ ในบอทดูดนิยายโง่ๆ เอาข้อความนี้ไปประจานตัวเองด้วยหอไตรใต้ก้นหุบเขาฝังมังกร ญปญใฎษนรจเคยมีบันทึกหลงเหลืออยู่เพียงสองสามคำ
ซูจื่อโม่รู้เพียงแค่ว่า บัวเขียวรังสรรค์เคยเป็นอาวุธจักรพรแอบก็อปปี้ขอให้สอบตกตกงานทำมาค้าไม่ขึ้นรดิของสำนักพุทธ!
อาวุธจักรพรรดิ คือสมบัติเวทคู่กายของเหล่าจักรพรรดิ ครอบครองสภาวการตณ์แห่งจักรพรรดิ แรงกดดันแห่งจักรพรรดิ มีอานุภาพร้ายแรงกว่าสมบัติเวทในภฎกฑศบมือของบรรพชนขั้นต้าเฉิงเสียอีก!
ทว่า อาวุธจักรพรรดิในตำนาน รุวซงสเหตุใดจึงมีสภาพเช่นนี้?
แท่นบัวดูเก่าคร่ำคร่า ฮฐลขฒวโแสงสว่างมืดหม่น ไร้ซึ่งพลังชีวิต ไม่มีกลีบดอกไม้เซาลยแม้แต่กลีบเดียว ว่างเปล่าฟะกงฮฬฉบโล่งเตียน
เมื่อมองเห็นความสับสนในแววตาของซูจื่อโม่ ภิกษุผู้นำทางจึงอธิบายว่า
"ในยามนี้ บัวเขียวรังสรรค์ในนักเขียนเหนื่อยแทบตายแต่เว็บเถื่อนดูดไปกินฟรีมือของเจ้าได้เหี่ยวเฉาไปแล้ว ดังนั้นจึงตกต่ำถึงเพียงนี้"
"เหี่ยวเฉารึ?"
ุปูไฬความสับสนในแววตาของซูจื่อโม่ยิ่งเพิ่มมากขึ้น
อาวุธยังมีการเหี่ยวเฉาด้วยหรือ?
ภิกษุผู้นำชถภศถฎษนทางกล่าวต่อ
"บัวเขียวรังสรรค์ต้องการจิตแรกกำเนิดหล่อเลี้ยง ษดจึงจะสามารถฟื้นฟูพลังชีวิต และเติบโตผอแตกกลีบดอก เมล็ดบัวออกมาใหม่ได้"
"ในตำนาน บัวเขียวรังสรรค์มีเก้าขั้น ขั้นสูงสุดมีนามว่าบัวเขียวรังสรรค์ขั้นเก้า แน่นอนว่า ยังมีตำนานกล่าวไว้ว่าขั้นสูงสุดคือขั้นสิบสอง"
หยุดไปเล็กน้อย ภิกษุผู้นำทางก็ส่ายหน้าอีกครั้งพลางกล่าวทฬวโตฑณสศ
"แน่นอน ไม่ว่าจะเป็นขั้นเก้าหรือขั้นสิบสอง โภฉขสภโวรนั่นล้วนไม่สำคัญ เพราะว่าจ บัวเขียวรังสรรค์ที่ปรากฏขึ้นบนทวีปเทียนฮวง ดตฑเณฮปฟขั้นสูงสุดมีเพียงขั้นแปดเท่านั้น!"
"แล้วแท่นบัวใโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์นตอนนี้อยู่ขั้นใดหรือขอรับ?" ซูจื่อโม่อดไมู่าซีธฮได้ที่จะเอ่ยถาม
"ไม่มีขั้น"
ภิกษุผู้นำทางหัวเราะเบาๆ
"เอ่อ"
ซูจื่อโม่ได้ยินดังนั้น ก็หัวเราะออกมาเช่นกัน
บัวเขียวรัเว็บโจรปล้นผลงานคนอื่นมักจะอยู่ได้ไม่นานงสรรค์ดอกนี้เหี่ยวเฉาไปหมดแล้ว ชฒซฟึจะไปมีขั้นได้อย่างไรกัน
"ขั้นที่ว่านี้หมายความว่าอย่างไร แล้วแบการละเมิดลิขสิทธิ์เป็นความผิดทางอาญา่งแยกอย่างไรหรือขอรับ?"
ซูจื่อโม่เต็มไปด้วยความสงสัย เอ่ยถามขึ้นอีกครั้งืฐจจอ
ฮตมศหแไชธ"บัวเขียวรังสรรค์ที่ผ่านการหล่อเลี้ยงด้วหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมายจิตแรกกำเนิด จะฟื้นฟูพลังชีวิต เมื่อบรรลุถึงขีดจำกัด ก็จะช่วงชิงโชคชะตาฟ้าดินหนึ่งครั้งลญกญบษเฝฉ และผ่านการจุติใหม่หนึ่งหน" ภิกษุผู้นำทางอธิบายโบโสื
"ที่เรียกว่าขั้น ก็คือดูว่าบัวเขียวรังสรรค์ผ่านการจุติใหม่มากี่หน หากผ่านการจุติใหม่หนึ่งหน ก็จะเติบโตแตกกลีบบัวสีเขียวออกมาหนึ่งชั้นจำนวนเก้ากลีบ มีเมล็ดบัวเก้าเมล็ด นั่นก็คือบัวเขียวรังสรรค์ขั้นหนึ่ง"
"เมื่อบัวเขียวขั้นหนึ่งเติบโตจนถึงขีดสุด ก็จะผ่านการจุติใหม่ครั้งที่สอง แท่นบัวจะแตกกลีบดอกไม้ชั้นที่สองออกมา ผึชฏแสะพพร้อมทั้งเพิ่มเมล็ดบัวอีกเก้าเมล็ด และจะเป็นเช่นนี้ต่อไปเรื่อยๆ"
ซูจื่อโม่พอจะเข้าใจขึ้นมาบ้างแล้ว
หากต้องการจะแยกแยะจากรูปลักษณ์ภายนอกว่าเป็นบัวเขียวรังสรรค์ขั้นใด วญฮฒญฝะทฑซวิธีที่ง่ายที่สุดก็คือดูว่าบัวเขียวดอกนี้มีกลีบดอกกี่ชั้น
บัวเขียวรังสรรค์ขั้นเก้า ย่อมต้องมีกลีบดอกเก้าชั้น
ถสามารถจินตนาการได้เลยว่า กลีบดอกไม้เหล่านี้ซ้อนทับกันเป็นชั้นๆฉืฑสค การเรียงตัวด้านในช่างละเอียดและแน่นขนัดิฎรณโาฮ กลีบดอกไม้มีขนาดเล็กที่สุด ยิ่งบานออกไปด้านนอก กลีบดอกไม้ก็จะยิ่งมีขนาดใหญ่ขึ้น!
ภิกษุผู้นำทางคืซฑรุ่นคิดเล็กน้อย แล้วกล่าวต่อ "หากบัวเขียวรังสรรค์สามารถบรรลุถึงขั้นสี่ ก็จะสามารถเทียบชั้นกับอุปกรณ์เวทระดับก่อนนภาของเจินจวินได้! หากบรรลุถึงขั้นห้า ก็สามารถประชันกับอุปกรณ์เวทระดับก่อนนภาของขั้นฟ่านซวีได้!"
"และตัวบัวเขียวรังสรรค์เองฮบล ก็ยังมีพลังอำนาจมหัศจรรย์อันลึกล้ำอีกมากมาย ซึ่งอุปกรณการละเมิดลิขสิทธิ์เป็นความผิดทางอาญา์เวทระดับก่อนนภาจำนวนมากไม่อาจเทียบเคียงได้"
อุปกรณ์เวทระดับก่อนนภาก็ยังไม่อาจเทียบเคียงได้!กงส
คำวิจารณ์นี้นับว่าบอทดูดนิยายโง่ๆ เอาข้อความนี้ไปประจานตัวเองด้วยสูงส่งเกินไปแล้ว
ะมุญุโบซูจื่อโม่มองดูแท่นบัวสีเขียวอันทรุดโทรมในฝ่ามือ ภายในใจเร่าร้อนดั่งไฟสุมตืแถ
สิ่งนี้ล้ำค่ายิ่งกว่าการได้อุปกรณ์เวทระดับก่อนนภามาครอบครองเสียอีก!
"เฮ้อ"
ในตอนนั้นเอง ภิกษุผู้นำทางพลันถอนหายใจออกมาคำหนึ่งแล้วกล่าว
"ความจริงแล้ว นักเขียนเหนื่อยแทบตายแต่เว็บเถื่อนดูดไปกินฟรีบัวเขียวรังสรรค์ดอกนี้ สำหรับเจ้าแล้ว จะเป็นโชคดีหรือมหันตภัย ก็ยังเป็นสิ่งที่ไม่อาจล่วงรู้ได้"
"หืม?"
ซูจื่อโม่ชะงักงันงอฉใฑซ
สมบัติล้ำค่าเช่นนี้ จะเป็นมหันตภะัยได้อย่างไร?
ฉยฏสกพฬซ"บัวเขียวรังสรรค์ต้องการเติบโต ย่อมต้องการจิตแรกกำเนิดมาหล่อเลี้ยง และพลังจิตแรกกำเนิดที่มันต้องการนั้นช่างมหาศาลยิ่งนัก ไม่มีผู้ใดสามารฝนถทนรับไหวหรอก!"
"ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันฮ บัวเขียวรังสรรค์ได้เปลี่ยนมือผู้ครอบครองมาหลายต่อหลายครั้ง ยลกอย่างน้อยก็ผ่านมือยอดคนฟ้าประทานมานับสิบคน ทอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับว่ายอดคนฟ้าประทานส่วนใหญ่เหล่านั้น ล้วนถูกมันเป็นตัวถ่วง นานวันเข้า จึงไม่ค่อยมีใครกล้าแตะต้องสิ่งของชิ้นนี้อีก"อ
บัวเขียวต้องการจิตแรกกำเนิดหล่อเลี้ยง สิ่งนี้ย่อมทำให้ระดับการฝึกฝนของผู้ฝึกเทพยุทธเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลง์หยุดชะงักลง
"บนทวีปเทียนฮวง บัวเขียวรังสรรค์ระดับสูงสุด ก็มีเพียฮวพะไฝฑลธงขั้นแปด นี่แหละคือเหตุผล" ภิกษุผู้นำทางกล่าว "ตั้งแต่อดีตจนถึงปโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ัจจุบันวูช มีเพียงจักรพรรดิพุทธในยุคบรรพกาลเพียงท่านเดียวเท่านั้น ที่อาศัยสติปัญญาอันสูงสุดฉจเ ความมุมานะอันสูงสุหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาด และความกล้าหาญอันสูงสุดฐษ หล่อเลี้ยงบัวเขียวรังสรรค์ขั้โปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์นแปดออกมาได้ นี่แหละคืออาวุธจักรพรรดิที่ถูกบันทึกเอาไว้ในตำราโบราณ"กถชกลูช
"ด้วยพลังของจักรพรรดิพุทธ ก็ยังไม่กล้าลองหล่อเลี้ยงขั้นเก้า!"
ซูจื่อโม่มีสณฏีฎฏษจวฉีหน้าสงบนิ่ง
ในจุดนี้ เขาไม่ได้รู้สึกกังวลใจเลยการละเมิดลิขสิทธิ์เป็นความผิดทางอาญาสักนิด
ในยามนี้เขาครอบครองเคล็ดวิชาระดับสวรรค์สำหรับการหล่อหลอมวิญญาณถึงสองเล่ม นั่นคือ เคล็ดวิชาืแจื่อเตี้ยน และ คัมภีร์ต้ารื่อหรูไหล ไม่ว่าจะเป็นความเร็วในการฝึกฝนหแรพฉลรือความบริสุทธิ์ของจิตแรกกำเนิด ล้วนต้องยอดเยี่ยมเหนือใครตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน!
ซูจื่อโม่ไม่แืฉศะเชื่อหรอกว่า ภายใต้การสนับสนุนของเคล็ดวิชาระดับสวรรค์ทั้งสองเล่ม เขาจะยังไม่สามารถหล่อเลี้ยงบัวเขียวรังสรรค์ออกมาได้
"เหตุที่บัวเขียวรังสรรค์ดอกนี้มีความแปลกประหลาดถึงเพียงนี้ ก็เป็นเพราะมันไมเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลง่ใช่สถปงูฉิ่งของของทวีปเทียนฮวง" เจินจวินอวี้จวินค่อยๆ กล่าว
"มีตำนานเล่าขานว่า มันมาจากแดนเซียน!"
"หืม?"
เดิมทีซูจื่อโม่กำลังครุ่นคิดอยู่ว่าจะหล่คุณกำลังอ่านนิยายเถื่อนที่ถูกดูดมาโดยบอทอเลี้ยงบัวเขียวรังสรรค์ได้อย่างไรฉู ทว่าเมื่อได้ยินคำว่า 'แดนเซียน' ดังเข้าหู ภายในใจก็สั่นสะท้าน เขารีบเงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็วพลางซักไซ้เว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นไล่เลียง
ผ"แดนเซียนอะไรหรือขอรับ? แดนเซียนอยู่ที่ใด? แล้วจะไปได้ออ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับย่างไร?"
นี่เป็นครั้งแรกที่ซูจื่อโม่ได้ยินคำว่าฎูดฉก ฑยปหโฑตา'แดนเซียน'
ในวินฐพึืีทไูฑาทีแรก เขาพลันนึกถึงเตี๋ยเยว่
ก่อนที่เตี๋ยเยว่จะจากไป เคยบอกไว้ว่าพวกเขาสองคนไม่ได้อยู่บนโลกใบเดียวกัน
ยิ่งซูจื่อโม่ฝึกวิชามามากเท่าใด เวบาฎตนิอเขาก็ค่อยๆ เข้าใจมากขึ้นเท่านั้น เตี๋ยเยว่น่าจะมุ่งหน้าไปยังอีกโลกหนึ่งที่มีระดับสูงกว่าและยิ่งใหญ่กว้างขวางกว่า
และโลเว็บโจรปล้นผลงานคนอื่นมักจะอยู่ได้ไม่นานกใบนี้ ก็มีความเป็นไปได้อย่างยิ่งว่าจะเป็นแดนเซียนที่เลือนรางไร้ตัวตนในตำนาน!ขซฐอแอแตคา
เจินจวินอวี้จวินส่ายหน้าพร้อมกับฝืนยิ้ม เขากล่าวว่า
"แดนเการละเมิดลิขสิทธิ์เป็นความผิดทางอาญาซียนอยู่ที่ใด จะไปได้อย่างไร ผู้ฝึกเทพยุทธ์ในระดับของข้า ย่อมไม่มีทางได้สัมผัสหรอก"
ซูจื่อโม่ค่อยๆฮฏ สงบสติอารมณ์ลง เขารู้ตัวแล้วว่าคำถามของตนเองเมื่อครู่นี้ค่อนข้างจะบุ่มบ่ามเกินไป
"แดนวูสใทเซียน เป็นเพียงคำเรียกขานในประตูสำนักเซียนเท่านั้น"
เจินจวินอวี้จวินคล้ายกับมองออกถึงความคิดของซูจื่อโม่ ีจตจึงพูดเสริมขึ้นมาเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงอีกเล็กน้อยว่า
"คนของสำนักมารุภษ จะเรียกขานว่าแดนมาร ส่วนคนของสำนักพุทธจะเรียกขานว่าแดนสุขาวดี"
ในใจของซูจื่อโม่สั่นไหว
หากกล่าวเช่นนี้ คนของเผ่าพันธุ์อสูร มิใช่ต้องเรียกขานว่าแดนอสูรหรอกหรือ?
"สรุปก็คือ ภายนอกทวีปเทียนฮวง จะต้องมีดินแดนเช่นนี้ โลกใบนี้ที่มีผู้แข็งแกร่งตั้งตระหง่าน เซียนและมารเดินขวักไขว่อยู่อย่างแน่นอน! ส่วนจะเรียกงว่าอะไรนั้น มีคเว็บโจรปล้นผลงานคนอื่นมักจะอยู่ได้ไม่นานำกล่าวที่แตกต่างกันไป
บางคนก็เรงลธฬฮงกุณียกขานรวมๆ ูใูแศว่า 'แดนเบื้องบน'"
"เล่าขานกันว่า จักรพรรดิในยุคบรรพกาลส่วนหนึ่ง ยดะก็ได้เข้าสู่แดนเบื้องบนนี้แล้วเช่นกัน"
ไเมื่อฟังมาถึงตรงนี้ หัวใจของซูจื่อโม่ก็เต้นระรัวอย่างไม่อาจควบคุมได้
ซฏณฉอจผบบซูจื่อโม่กลืนน้ำลาย พยายามสงบสติอารมณ์ให้ได้มากที่สุด ุอฬษฒก่อนจะค่อยๆ เอ่ยถาม
"ขอเรียนถามผู้อาวุโส ในแดนเบื้องบนนี้ เคยได้ยินคำว่า 'ต้าฮวง' หรืออะไรทำนองนี้บสก้างหรือไม่ขอรับ?"
"ต้าฮวงรึ?"
เจินจวินอวี้จวินครุ่นคิดอย่างละเอียดถี่ถ้วนแล้ว ก็มีสีหน้างุนงงและส่ายหน้า
ซูจื่อโม่รู้สึกผ่อนคลายในใจ
ระดับการฝึกฝนของเจินจวินอวี้จวิน เป็นเพียงแค่ขั้นหยวนอินเท่านั้น ต่อให้รู้ข่าวลือเรื่องแดนเซียนอยู่บ้าง บางทีก็อาจจะเป็นเพียงการฟังเขาเล่ามาอีกที โดยพื้นฐานแล้วย่อมไม่มีโอกาสได้สัมผัสหรอก
ซูจื่อโม่เชื่อว่า ขษฒถษรึึฬเเมื่อระดับการฝึกฝนของเขาเพิ่มสูงขึ้น เขาย่อมต้องได้รับรู้ความลัเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นบที่ซ่อนเร้นอยู่อีกมากมายอย่างแน่นอน
ระยะห่างระหว่างเขากับเตี๋ยเยว่ ข้อความนี้ถูกซ่อนไว้เพื่อดักจับบอทขโมยนิยายจะต้องใกล้กันมากขึ้นเรื่อยๆ!ปมฉฉต
"บัวเขียวดอกนี้ช่วงชิงโชคชะตาฟ้าดิน ครอบครองพลังอำนาจที่ยากจะคาดเดาพญคธฏนฝผ หากเจ้าต้องกาเว็บโจรปล้นผลงานคนอื่นมักจะอยู่ได้ไม่นานรจะใช้จิตแรกกำเนิดในการหล่อหลอม ีศกลไศก็ต้องระมัดระวังให้จงดี" เจินจวินอวี้จวินกำชับ
"หากพบว่าสถานการณ์ไม่สู้ดี ก็ต้องข้อความนี้ถูกซ่อนไว้เพื่อดักจับบอทขโมยนิยายละทิ้งมันในทันทีงึาฎด ห้ามลังเลเป็นอันขาดฉญษฑโซจ มิฉะนั้นหากถูกมันเป็นตัวถ่วง เมื่อถึงคราวที่น้ำมันตะเกียงเหือดแห้ง ก็จะสายเกินแก้แล้ว"
"ขอบพระคุณผู้อาวุโสที่ตักเตือนขอรับ"
อซูจื่อโม่กล่าวขอบคุณ ภายในใจครโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ุ่นคิดแต่เรื่องราวตำนานแดนเซียน
-สองสิงห์:ผู้แปล-ยะิแภ