บทที่ 100 - ยมบาลแห่งรายการวาไรตี้ นี่มันนางเอกเจ้าน้ำตาที่ไหน หมูตอนชัด ๆ

บทที่ 100 - ยมบาลแห่งรายการวาไรตี้ นี่มันนางเอกเจ้าน้ำตาที่ไหน หมูตอนชัด ๆ

หลินเวยขบกรามแน่นจนฟันแทบแหลก เธอถลึงตาใส่เทียนเสี่ยวอวี่อย่างเคียดแค้นก่อนจะกระทืบเท้าเดินปึงปังกลับเข้าไปในกระท่อมมุงจากที่มีลมโกรกตลอดเวลา

เมื่อความมืดมิดยามค่ำคืนมาเยือน สุนัขในหมู่บ้านต่างก็พากันหลับใหลไปหมดแล้ว

เทียนเสี่ยวอวี่นอนกลิ้งไปมาบนเตียงเตาที่ถูกเผาจนอุ่นสบาย หูของเธอก็ได้ยินเสียงกรนของจางเจิ้นที่ดังกระหึ่มมาจากห้องข้าง ๆ ราวกับเสียงฟ้าร้องจนเธอกลั้นขำเอาไว้ไม่อยู่

บนหน้าจอระบบ ตัวเลขค่าความจริงที่เพิ่มขึ้นมาเป็นสายยาวเหยียดช่างดูน่าชื่นใจเหลือเกิน แค่การปะทะฝีปากรอบนี้เธอก็กวาดแต้มไปได้ถึงห้าแสนแต้มแล้ว

หากยังคงความเร็วระดับนี้ต่อไป พวกคนเหล่านี้ไม่ใช่แค่ผู้ร่วมรายการแล้วล่ะ แต่เป็นสมุดบัญชีเงินฝากกระแสรายวันของเธอต่างหาก

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ไก่ตัวผู้หัวโจกประจำหมู่บ้านก็เริ่มโก่งคอขันรับอรุณ

"ตื่นได้แล้วทุกคน"

ผู้กำกับประกาศภารกิจทำฟาร์มสุดโหดตั้งแต่ไก่โห่ ทุกคนต้องออกไปทำงานแลกข้าวเช้า หลินเวยที่ไม่อยากเหนื่อยจึงแกล้งทำเป็นหน้ามืดจะเป็นลมพร้อมกับแอบหยิบขนมในกระเป๋าเสื้อขึ้นมายัดเข้าปาก

แต่มีหรือจะรอดพ้นสายตาเหยี่ยวของเทียนเสี่ยวอวี่ไปได้

"กินช็อกโกแลตแท่งให้พลังงานสูงปรี๊ด แถมยังซดเครื่องดื่มชูกำลังเข้าไปอีก น้องสาว นี่เธอไม่ได้มีอาการน้ำตาลในเลือดต่ำแล้วมั้ง เธอเตรียมตัวจะบรรลุเป็นเซียนเลยต่างหาก ดื่มเรดบูลเข้าไปเยอะขนาดนั้น พลังงานเหลือล้นจนไม่รู้จะเอาไปทำอะไรใช่ไหม หรือว่าเดี๋ยวจะออกไปไถนาด้วยมือเปล่าสักสองไร่ดีล่ะ"

บรรยากาศเงียบกริบเป็นป่าช้า

มีเพียงไก่ตัวผู้ที่ยังวิ่งไปไม่ไกลส่งเสียงขันรับขึ้นมาอย่างรู้จังหวะ

ใบหน้าของหลินเวยแดงก่ำขึ้นมาทันที คราวนี้ไม่ต้องพึ่งบลัชออนเลยเพราะมันคือความอับอายที่เปล่งประกายออกมาจากข้างในล้วน ๆ

"แล้วก็หน้านี่อีก" เทียนเสี่ยวอวี่ยื่นมือออกไปทำท่าจะลูบหน้าอีกฝ่าย

หลินเวยสะดุ้งสุดตัวรีบหดคอถอยหนีพร้อมกับยกมือขึ้นปิดหน้าแล้วกรีดร้อง "อย่ามาแตะต้องตัวฉันนะ ฉันเป็นคนรักความสะอาด"

"ฉันไม่แตะเธอหรอกน่า ฉันเองก็รังเกียจฝุ่นแป้งเหมือนกัน"

เทียนเสี่ยวอวี่ปัดฝุ่นที่มือออกด้วยสีหน้ารังเกียจอย่างปิดไม่มิด

"น้องสาว คราวหน้าถ้าจะแกล้งป่วยก็หัดเช็ดคราบช็อกโกแลตที่มุมปากออกให้หมดก่อนนะ แล้วที่เธอบอกว่าใจสั่นน่ะ ฉันเห็นหัวใจเธอก็เต้นปกติดีออก เมื่อกี้ตอนฉันเดินเข้าห้องไป ฉันยังได้ยินเธอเรอออกมาจากในผ้าห่มอยู่เลย กลิ่นเรดบูลหึ่งมาเชียว ทำไมล่ะ คึกคักดั่งวัวกระทิงเลยหรือไง"

[ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ แสบทรวงมาก ดึงหน้ากากจนหลุดหมดแล้วแม่คุณเอ๊ย]

[เรอกลิ่นเรดบูลในผ้าห่ม ภาพนี้มันช่างงดงามจนฉันไม่กล้าดูเลยจริง ๆ ]

[หลินเวยคงคิดในใจว่าฉันอาจจะไม่ใช่คน แต่เทียนเสี่ยวอวี่นี่มันปีศาจชัด ๆ นี่มันการประหารชีวิตกลางอากาศเลยนะ]

[ขำจนขิต ปากก็บ่นอยากลดน้ำหนักแต่แอบยัดสนิกเกอร์รัว ๆ นี่มันทำตัวเป็นนางเอกเจ้าน้ำตาแต่ธาตุแท้คือปีศาจหมูจอมตะกละชัด ๆ เจ๋งสุด ๆ ไปเลย]