บทที่ 509 - เบส มูตอมโบ

บทที่ 509 - เบส มูตอมโบ

มหาสมุทรอินเดีย

ดินแดนที่ผุดขึ้นมาใหม่ ณ บริเวณนี้ มีขนาดกว้างใหญ่ไพศาลยิ่งกว่าออสเตรเลียเสียอีก

แต่ถ้าเทียบกับทวีปใหม่ทั้ง 5 แห่ง ก็ยังคงรั้งอยู่อันดับ 4

การปรากฏตัวของแผ่นดินมโหฬารกลางมหาสมุทรเช่นนี้ ย่อมส่งผลให้เกิดสึนามิขนาดยักษ์ซัดถล่มไปทั่วโลกอย่างแน่นอน!

ยิ่งไปกว่านั้น นี่มันตั้ง 5 แห่งพร้อมกันเชียวนะ!

ดังนั้น ตอนนี้ผู้คนก็เริ่มจะปะติดปะต่อเรื่องราวได้แล้ว

ว่าการขยายตัวของโลก ก็เพื่อรองรับการปรากฏตัวของทวีปทั้ง 5 แห่งนี่เอง!

และเพราะโลกขยายตัว ทำให้ระดับน้ำทะเลลดลงฮวบฮาบ

โลกก็เลยรอดพ้นจากภัยพิบัติน้ำท่วมโลกมาได้

แต่ทว่า หลังจากที่ทวีปทั้ง 5 โผล่พ้นผิวน้ำ ระดับน้ำทะเลก็กลับมาสูงใกล้เคียงกับระดับเดิมอีกครั้ง

ทุกอย่างดูมีเหตุมีผลสอดคล้องกันไปหมด

แต่พอลองคิดดูให้ดี มันกลับน่าสะพรึงกลัวอย่างบอกไม่ถูก!

ตอนนี้มีข่าวลือสองกระแส ที่คนส่วนใหญ่ค่อนข้างเห็นด้วย

กระแสแรกคือ: โลกมีเจตจำนงเป็นของตัวเอง

คนทั่วไปค่อนข้างคล้อยตามข้อสันนิษฐานนี้ เพราะทุกพื้นที่ต่างก็มีความเชื่อทางศาสนาเป็นของตัวเอง

และจุดศูนย์รวมของความศรัทธาเหล่านั้น ก็ล้วนพุ่งเป้าไปที่เทพเจ้า และสิ่งที่อยู่เหนือเทพเจ้าก็คือโลกใบนี้!

ส่วนอีกกระแสคือ: มีใครบางคนกำลังบงการเรื่องนี้อยู่เบื้องหลัง!

เมื่อเทียบกับความเชื่อทางศาสนาแล้ว คนที่เชื่อเรื่องนี้ยังมีไม่มากนัก

และคนที่ล่วงรู้ถึงความจริงข้อนี้ ก็มีเพียงหยิบมือเดียว

ก่อนที่โลกจะเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ผู้นำของแต่ละประเทศต่างก็ได้รับสาส์นเตือน

ว่าดวงจันทร์จะไม่ตกลงมาชนโลก น้ำทะเลจะไม่ไหลย้อนกลับ ภูเขาไฟจะไม่ระเบิด แผ่นดินจะไม่แยกออก...

โลกจะค่อยๆ ฟื้นฟูตัวเองในภายหลัง...

และกาลเวลาก็พิสูจน์แล้วว่า ข่าวสารนั้นถูกต้อง

แรงโน้มถ่วงกำลังค่อยๆ กลับคืนสู่สภาวะปกติ เวลาที่เพิ่มขึ้นในแต่ละวันก็เริ่มช้าลง

แม้จะมีคนรู้เรื่องนี้ไม่มาก แต่ก็ล้วนเป็นผู้ฝึกตนที่มีระดับพลังขั้นสูงและบรรดาผู้นำระดับสูงทั้งสิ้น

ด้วยเหตุนี้เอง พวกเขาจึงสามารถเตรียมตัวแบ่งเค้กชิ้นงามทั้ง 5 ก้อนนี้ได้อย่างสบายใจไร้กังวล

"ไอ้พวกเวรนี่ ทำไมไม่ไปแย่งกันที่อื่นวะ? ทำไมต้องมาแห่กันอยู่ที่มหาสมุทรอินเดียด้วย!"

"ที่นี่มันมีป่าไม้อุดมสมบูรณ์ สภาพแวดล้อมน่าอยู่กว่าอีกสี่ที่ตั้งเยอะนี่นา อีกอย่างนะ ท่านอู๋ขู่ ท่านเป็นถึงพระ เป็นเจ้าคนนายคน จะมาสบถด่าแบบนี้ไม่ได้นะ!"

"เป็นพระแล้วยังไงวะ?! โดนรุมกระทืบขนาดนี้ จะไม่ให้ด่ากลับสักคำหรือไง?!"

"ถ้าจะด่าให้เจ็บแสบ ท่านต้องไปขอเคล็ดลับจากสองท่านนั้นนู่น ด่าแบบนี้มันพื้นๆ ไป ไม่เห็นจะเจ็บตรงไหนเลย"

บทสนทนานี้ เป็นของหลวงจีนอู๋ขู่ และหม่าเต๋อที่เพิ่งเดินทางมาถึง

อย่างที่พวกเขาพูดกัน ทวีปใหม่ในมหาสมุทรอินเดียแห่งนี้ อุดมสมบูรณ์ไปด้วยป่าไม้เขียวชอุ่ม

ดูเผินๆ ก็รู้แล้วว่าเหมาะแก่การตั้งถิ่นฐานและพัฒนาบ้านเมือง ผู้คนก็เลยแห่กันมาที่นี่

แทบทุกประเทศทั่วโลก ต่างส่งตัวแทนผู้ฝึกตนขั้นจินตันมารวมตัวกันที่นี่!

ส่วนประเทศไหนที่ไม่มีผู้ฝึกตนขั้นจินตัน ก็ทำได้แค่มองตาปริบๆ

อย่างเช่นประเทศญี่ปุ่น ที่เพิ่งโดนซูอิงฮุยกับพวกพ้องไปถล่มมาหมาดๆ...

หรือออสเตรเลีย ที่ผู้ฝึกตนขั้นจินตันคนสุดท้ายเผ่นแน่บหนีไปแล้ว...

และแน่นอนว่า ยังมีประเทศเล็กๆ อีกมากมาย

อย่าว่าแต่ขั้นจินตันเลย แค่ขั้นจู้จียังหาทำยายากเลย

ส่วนเหตุผลที่ต้องส่งผู้ฝึกตนขั้นจินตันมา ก็ง่ายนิดเดียว เพราะผู้ฝึกตนขั้นจินตันเหาะได้ไงล่ะ

ใช่แล้ว แค่เพราะเหาะได้นี่แหละ!

เพราะตอนนี้ทวีปใหม่ทั้งหมด ถูกกางกั้นด้วยม่านพลังล่องหนที่แข็งแกร่งจนเจาะไม่เข้า

ไม่มีใครสามารถฝ่าเข้าไปได้เลย

โชคดีที่มีคนตาไวสังเกตเห็นว่า ม่านพลังนั้นกำลังค่อยๆ อ่อนกำลังลง

แถมยังอ่อนกำลังลงเร็วขึ้นเรื่อยๆ ด้วย

รอบๆ ทวีปมีแต่มหาสมุทรอันกว้างใหญ่ไพศาล ไม่มีที่ให้ร่อนลงจอดเลยแม้แต่น้อย

ต่อให้เป็นถึงขั้นจินตัน ก็ทำได้แค่ลอยคอรอคอยอยู่กลางอากาศเท่านั้น

ส่วนทางด้านกองทัพ ทุกประเทศต่างก็สงวนท่าที ไม่มีการส่งกองกำลังทหารเข้ามาแทรกแซงแต่อย่างใด

ในสถานการณ์ที่ยังคลุมเครือแบบนี้ ขืนบุกเข้าไปสุ่มสี่สุ่มห้า

มีหวังโดนผู้ฝึกตนขั้นจินตันจากประเทศอื่นรุมยำเละแน่ๆ

"คุณหม่าเต๋อครับ รบกวนไปเชิญคุณซูมาช่วยล้างแค้นให้ผมหน่อยได้ไหมครับ?" อู๋ขู่มองหม่าเต๋อด้วยสีหน้าหมดอาลัยตายอยาก

ก่อนหน้านี้เพราะเขามาตัวคนเดียว ก็เลยโดนพวกรอบข้างรุมสกรัมซะน่วม

แต่พวกนั้นก็ยังพอรู้ลิมิต แค่สั่งสอนอู๋ขู่พอเป็นพิธี ไม่ได้กะเอาให้ตาย

เพราะขืนผู้ฝึกตนขั้นจินตันสู้ยิบตาขึ้นมา มันก็เป็นเรื่องยุ่งยากเหมือนกัน

ก็ขนาดหยางตงคุนที่บรรลุขั้นจินตันสมบูรณ์แบบแล้ว

ตอนสู้กับศัตรูสองคนกลางทะเล ถึงจะเอาชนะมาได้

แต่ก็ต้องแลกมาด้วยอาการบาดเจ็บสาหัส

"ท่านอู๋ขู่ ท่านนี่หัวหมอจริงๆ กะจะยืมมือสองท่านนั้นมาจัดการพวกนี้ล่ะสิ?" หม่าเต๋อมองหลวงจีนร่างอวบตรงหน้าด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม

อู๋ขู่เป็นคนฉลาดแกมโกง แล้วหม่าเต๋อมีหรือจะยอมเป็นหมูให้เชือดง่ายๆ?

กะจะอ้างชื่อเขา ไปหลอกให้สองท่านนั้นมาช่วยเหรอ?

ฝันไปเถอะ!

เมื่อโดนจับไต๋ได้ อู๋ขู่ก็หัวเราะแก้เก้อ "แหม ก็แค่อยากจะเชิญพวกเขามารับผลประโยชน์ด้วยกันไงครับ"

หม่าเต๋อตบไหล่อู๋ขู่เบาๆ "เท่าที่ผมรู้นะ ท่านวั่งไฉน่ะ คลั่งไคล้ทองคำสุดๆ เอาแบบนี้ไหมล่ะ"

"ท่านลองไปหาทองคำมาสักล้านสองล้านชั่ง ให้ท่านวั่งไฉกินเล่นดูสิ"

"เผื่อท่านจะอารมณ์ดี ประทานทวีปให้ท่านสักแห่งเป็นการตอบแทน"

ล้านสองล้านชั่ง?!

อู๋ขู่ตกใจจนตาถลน แต่ก็ยังอุตส่าห์เก็บเอาไปคิดพิจารณาอย่างจริงจัง "ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้นะ ปัญหาคือ ยึดมาได้แล้ว จะรักษาไว้ได้หรือเปล่านี่สิ"

ขืนแย่งชิงมาได้ แล้ววั่งไฉชิ่งหนีไป

ไม่แคล้วโดนชิงกลับไปอยู่ดีไม่ใช่หรือไง?

ถ้าเป็นแบบนั้น ก็ขาดทุนย่อยยับเลยสิ!

"ผมว่านะท่านอู๋ขู่ ข้อเสียของท่านก็คือตรงนี้แหละ เบื้องบนก็ไม่ได้ให้เปอร์เซ็นต์ส่วนแบ่ง แถมเงินเดือนก็ไม่ยอมจ่ายให้ แล้วท่านจะไปมัวเป็นห่วงเป็นใยพวกนั้นทำไมหนักหนา?"

"ความเคยชินน่ะครับ ความเคยชิน!"

อู๋ขู่หัวเราะแห้งๆ ก่อนจะรีบเปลี่ยนเรื่องคุย "ว่าแต่เราสองคน จะยึดพื้นที่ได้กว้างแค่ไหนล่ะครับ"

หม่าเต๋อชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะร้องเสียงหลง "ท่านอู๋ขู่ ผมแค่มาดูลาดเลานะครับ ไม่ได้บอกสักคำว่าจะช่วยท่านยึดพื้นที่"

หลวงจีนเจ้าเล่ห์นี่ กะจะลากซูอิงฮุยกับวั่งไฉลงน้ำด้วยก็แล้วไปเถอะ

นี่กะจะลากหม่าเต๋อผู้สูงส่งมาร่วมวงด้วยอีกคนงั้นเหรอ

ใครๆ ก็รู้กันทั้งนั้นแหละ ว่าหม่าเต๋อคือสุดยอดปรมาจารย์จอมอู้ หลบหลีกงานเก่งเป็นที่หนึ่ง!

"ท่านอู๋ขู่ ถ้าท่านยังเซ้าซี้อีกคำเดียวล่ะก็ ความเป็นเพื่อนของเราสองคนถือว่าจบกันแค่นี้นะครับ"

อู๋ขู่ถึงกับมุมปากกระตุก ทำหน้าเหมือนกลืนแมลงวันเข้าไป

ให้ตายเถอะ!

เขา อู๋ขู่ ผู้ท่องยุทธภพมาอย่างโชกโชน

หลอกล่อให้ผู้มีจิตศรัทธามาทำบุญบำรุงวัดมานักต่อนัก

เทศนาสั่งสอนให้คนชั่วกลับใจมาก็ไม่รู้ตั้งเท่าไหร่

มาเจอหม่าเต๋อเข้าคราวนี้ ถือว่าเจอคู่ปรับตัวฉกาจเข้าให้แล้ว!

ในขณะที่อู๋ขู่กำลังงัดกระบวนท่าสุดยอดวิชาหลอกล่อออกมาใช้

จู่ๆ หม่าเต๋อก็เอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา "ท่านอู๋ขู่ ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากช่วยท่านนะ"

"แต่ไอ้ยักษ์ดำนั่นมันยืนจังง้าอยู่ที่นี่ พวกเราสองคนจะไปสู้มันได้ยังไง?"

"ท่านดูพวกอเมริกาพวกนั้นสิ ยังถอยห่างจากมันตั้งหลายช่วงตัว"

มองตามสายตาของหม่าเต๋อไป ก็เห็นชายผิวดำร่างกำยำ ลอยตัวตระหง่านอยู่กลางอากาศอย่างสง่าผ่าเผย

เขากำลังหลับตาพักผ่อนอย่างสงบ

ไม่มีพักพวก ไม่มีพันธมิตร

แต่เพียงแค่เขายืนอยู่ตรงนั้น ก็แผ่รังสีอำมหิตข่มขวัญทุกคนรอบข้างได้แล้ว

และเขาคนนั้นก็คือ ผู้ฝึกตนขั้นหยวนอิงจากประเทศอิเควทอเรียลกินี

เบส มูตอมโบ!

(จบแล้ว)