ตอนที่ 152 ยุค 3G มาถึงแล้ว ! ทายาทเศรษฐีที่ซ่อนตัวอยู่ หลี่ตง !

ตอนที่ 152 ยุค 3G มาถึงแล้ว ! ทายาทเศรษฐีที่ซ่อนตัวอยู่  หลี่ตง !

วันที่ 1 เมษายน

บริษัท ไชน่าโมบายล์ ได้ริเริ่มการทดสอบและทดลองให้บริการเครือข่าย 3G มาตรฐาน TD-SCDMA นำร่องใน 8 เมืองหลัก ได้แก่ ปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้ เซินเจิ้น กว่างโจว เซี่ยเหมิน... เป็นต้น

มาตรฐาน TD-SCDMA ถือเป็นหนึ่งในสามมาตรฐานอินเทอร์เฟซไร้สายกระแสหลักของสหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศ

มาตรฐานนี้ประเทศเซี่ยเป็นผู้เสนอขึ้นเป็นครั้งแรก และได้ร่วมมือกับนานาชาติต่อยอดเทคโนโลยีการส่งผ่านข้อมูลไร้สายนี้จนกลายเป็นมาตรฐานเครือข่าย 3G ที่สมบูรณ์

การเปิดทดลองให้บริการ TD-SCDMA นำร่องใน 8 เมือง ถือเป็นสัญลักษณ์แห่งการเปิดม่านเข้าสู่ ยุค 3G ของประเทศเซี่ย อย่างเป็นทางการ!

บรรดาผู้ผลิตโทรศัพท์มือถือในประเทศต่างก็ตั้งตารอคอยสิ่งนี้มาอย่างยาวนาน

แม้ว่าในปัจจุบันจะยังอยู่ในช่วงทดสอบระบบและทดลองให้บริการ การจะขยายโครงข่ายให้ครอบคลุมทั่วประเทศคงต้องใช้เวลาอีกสักพักใหญ่

แต่ทุกคนก็รู้ดีว่า ยุค 3G ในประเทศกำลังจะมาถึงแล้วจริง ๆ

และหลังจากที่ ไชน่าโมบายล์ เริ่มต้นทดสอบและทดลองให้บริการเครือข่าย 3G ใน 8 เมืองได้ไม่นาน... ในวันที่ 13 เมษายน สมาร์ทโฟนหน้าจอสัมผัสเต็มรูปแบบของเซี่ยเหวย รุ่น U8220 ก็ได้ฤกษ์วางจำหน่ายอย่างเป็นทางการ !

นี่คือสมาร์ทโฟนหน้าจอสัมผัสเต็มรูปแบบรุ่นที่สองของประเทศเซี่ย และเป็นสมาร์ทโฟนรุ่นที่สองที่ใช้ระบบปฏิบัติการหงเหมิง

ในขณะเดียวกัน มันก็ยังเป็นสมาร์ทโฟนหน้าจอสัมผัสเต็มรูปแบบ 'รุ่นแรก' ที่รองรับเครือข่าย 3G !

ประกอบกับราคาเปิดตัวที่ตั้งไว้ราว ๆ 3,000 หยวนบวกลบ แม้ว่าชื่อเสียงแบรนด์ของเซี่ยเหวยในตลาดผู้บริโภคโทรศัพท์มือถือจะยังไม่ค่อยโดดเด่นนัก แต่ U8220 ก็ยังคงได้รับความสนใจอย่างล้นหลาม

ทันทีที่ U8220 วางจำหน่าย ถึงแม้จะไม่เกิดกระแสคนมาต่อคิวรอซื้อข้ามคืนเหมือนตอนซิงเย่ารุ่นแรกเปิดตัว แต่ตามร้านตัวแทนจำหน่ายต่าง ๆ ก็มีผู้คนแวะเวียนมาสอบถามและซื้อหาเป็นจำนวนมาก

เพียงแค่สัปดาห์เดียว U8220 ก็กวาดยอดขายไปได้มากกว่า 50,000 เครื่อง !

สถิตินี้หากนำไปเทียบกับซิงเย่ารุ่นแรก ย่อมเทียบกันไม่ติด แต่สำหรับเซี่ยเหวยแล้ว... นี่ถือว่าประสบความสำเร็จอย่างงดงาม ! นับเป็นก้าวแรกที่มั่นคงของเซี่ยเหวยในการบุกตลาดผู้บริโภคโทรศัพท์มือถืออย่างแท้จริง !

ด้วยผลลัพธ์นี้ ทำให้ทุกคนในเซี่ยเหวย รวมไปถึงประธานเหริน ต่างก็รู้สึกพึงพอใจเป็นอย่างมาก

และเพียงหนึ่งสัปดาห์หลังจากที่ U8220 ของเซี่ยเหวยวางจำหน่าย เจ๋อรัน เทคโนโลยี ก็ได้ประกาศผ่านบัญชีเวยป๋อทางการของบริษัทว่า จะจัดงานแถลงข่าวเปิดตัว สมาร์ทโฟนซิงเย่าเจเนอเรชันที่สอง ในวันที่ 1 พฤษภาคมที่จะถึงนี้

ทว่าในครั้งนี้ เจ๋อรัน เทคโนโลยี ไม่ได้เผยแพร่ภาพด้านหน้าของสมาร์ทโฟนซิงเย่า 2 แต่กลับปล่อยภาพด้านหลังของตัวเครื่องออกมาแทน

และที่สำคัญ ภาพด้านหลังนั้นเผยให้เห็นตัวเครื่องสี 'โรสโกลด์' !

นอกจากนี้ เจ๋อรัน เทคโนโลยี ยังระบุในโพสต์บนเวยป๋อด้วยว่า ซิงเย่า 2 จะเป็นสมาร์ทโฟนที่รองรับเครือข่าย 3G เช่นกัน ส่วนรายละเอียดอื่น ๆ นั้น ไม่ได้มีการเปิดเผยเพิ่มเติม

แต่ถึงกระนั้น มันก็ยังดึงดูดความสนใจจากผู้คนได้อย่างมหาศาล

ก็แน่ล่ะ ซิงเย่ารุ่นแรกประสบความสำเร็จอย่างถล่มทลายขนาดนั้น

เมื่อซิงเย่า 2 กำลังจะเปิดตัว แถมยังรองรับเครือข่าย 3G อีกต่างหาก ย่อมทำให้หลายคนตั้งตารอคอยอย่างใจจดใจจ่อ ภาพด้านหลังตัวเครื่องสี 'โรสโกลด์' ที่เจ๋อรัน เทคโนโลยี ปล่อยออกมาบนเวยป๋อทางการ ยิ่งทำให้ผู้คนจำนวนมากรู้สึกทึ่งและหลงใหล

"เยี่ยมไปเลย ! ในที่สุดซิงเย่า 2 ก็จะเปิดตัวแล้ว อยากรู้จังเลยว่านอกจากจะรองรับ 3G แล้ว ซิงเย่า 2 จะมีฟีเจอร์หรือดีไซน์อะไรใหม่ ๆ ที่ล้ำกว่ารุ่นแรกอีกไหม"

"ครั้งนี้เจ๋อรัน เทคโนโลยีจงใจอุบเงียบชัด ๆ ปล่อยมาแค่ภาพด้านหลังภาพเดียว ฉันว่าดีไซน์ด้านหน้าของซิงเย่า 2 ต้องมีอะไรแตกต่างจากรุ่นแรกแน่ ๆ "

"พอเห็นภาพด้านหลังของซิงเย่า 2 ที่เจ๋อรัน เทคโนโลยีปล่อยออกมา ฉันนี่ตกหลุมรักสีนี้เลย สีโรสโกลด์นี่มันสวยเตะตาจริง ๆ ..."

"อีกตั้งสิบกว่าวันกว่าจะถึงวันงานแถลงข่าว แล้วกว่าจะวางขายจริงก็คงอีกเดือนกว่า ๆ ... รอกันเหงือกแห้งแน่ ๆ ..."

"ฉันได้แต่หวังว่ารอบนี้เจ๋อรัน เทคโนโลยี จะเตรียมสต๊อกของให้มันเยอะ ๆ หน่อยนะ อย่าให้เหมือนตอนรุ่นแรกที่มีเงินก็ยังหาซื้อไม่ได้ ! "

"คงไม่ขนาดนั้นหรอกมั้ง ปีที่แล้วที่ซิงเย่ารุ่นแรกของขาด คงเป็นเพราะเจ๋อรัน เทคโนโลยีเองก็คาดไม่ถึงว่าจะขายดีถล่มทลายขนาดนั้น แต่ปีนี้มีประสบการณ์แล้ว ฉันเชื่อว่าเจ๋อรัน เทคโนโลยีคงเตรียมตัวมาอย่างดีก่อนจะปล่อยของออกมาแน่"

"ขอให้เป็นอย่างนั้นเถอะ ฉันไม่อยากต้องมานั่งจ่ายเงินบวกเพิ่มซื้อจากพวกพ่อค้าคนกลางเหมือนปีที่แล้วอีกแล้ว..."

...

ทันทีที่เจ๋อรัน เทคโนโลยีประกาศเตรียมจัดงานแถลงข่าวเปิดตัวซิงเย่า 2 โลกออนไลน์ก็เกิดการพูดคุยถกเถียงกันอย่างดุเดือดทันที

แม้ว่าเจ๋อรัน เทคโนโลยีจะเปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับซิงเย่า 2 เพียงหยิบมือ ให้คนรับรู้แค่ว่ามันรองรับเครือข่าย 3G พร้อมกับแนบภาพด้านหลังตัวเครื่องสีโรสโกลด์มาเพียงรูปเดียว

แต่ถึงอย่างนั้น ผู้คนก็ยังคงคาดหวังกับซิงเย่า 2 อย่างเต็มเปี่ยม

ส่วนเรื่องที่หลายคนกังวลว่าซิงเย่า 2 จะเกิดปัญหาของขาดตลาดจนหาซื้อไม่ได้เหมือนรุ่นแรก... อันนี้ถือว่าตีตนไปก่อนไข้แล้วล่ะ เพราะในครั้งนี้ เจ๋อรัน เทคโนโลยี ได้วางแผนเตรียมสต๊อกซิงเย่า 2 ไว้มากถึง สี่ล้านเครื่อง !

แม้ว่าซิงเย่า 2 จะวางจำหน่ายพร้อมกันทั้งในตลาดเซี่ย อเมริกา และยุโรป แต่ถ้านำมาเฉลี่ยกันแล้ว แต่ละตลาดก็จะได้รับโควตาสินค้าไปมากกว่า 1.3 ล้านเครื่อง !

ยิ่งไปกว่านั้น กำลังการผลิตสูงสุดของซิงเย่า 2 ในแต่ละเดือน ก็พุ่งสูงถึงประมาณ 1.5 ล้านเครื่อง

ดังนั้น ไม่ว่ายังไง เหตุการณ์ของขาดตลาดก็ไม่มีทางเกิดขึ้นซ้ำรอยอีกแน่นอน...

มหาวิทยาลัยเจียวทงเซี่ยงไฮ้ หอพักชาย อาคาร B207 ห้อง 402

"เชี่ยพวกนาย ! สมาร์ทโฟนซิงเย่า 2 ของเจ๋อรัน เทคโนโลยี จะเปิดตัวแล้วเว้ย ! "

"แถมภาพด้านหลังซิงเย่า 2 ที่เจ๋อรัน เทคโนโลยีโพสต์ลงในเวยป๋อทางการ แม่งสีเดียวกับซิงเย่ารุ่นแรกที่ตงจื่อ (หลี่ตง) ใช้อยู่เป๊ะเลย ! "

เหลยเหวินปินที่กำลังนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ จ้องมองโพสต์บนเวยป๋อของเจ๋อรัน เทคโนโลยี พลางร้องตะโกนเสียงหลง

หวังอี้ฝานและหลิวฉีที่อยู่ในห้องพอได้ยินก็รีบชะโงกหน้าเข้ามาดู

"เชี่ย สีเดียวกับมือถือของตงจื่อเป๊ะจริง ๆ ด้วย ! แต่สีนี้มันก็สวยจริง ๆ นั่นแหละ ! " หวังอี้ฝานมองแล้วก็อดที่จะชมไม่ได้

สมาร์ทโฟนซิงเย่ารุ่นแรกสีโรสโกลด์ที่หลี่ตงใช้อยู่นั้น ทำเอาเพื่อนในชั้นเรียนหลายคนต้องอิจฉาตาร้อนมานักต่อนักแล้ว

ก็แหม สีนี้มันดูดีกว่าสีดำและสีขาวทั่วไปตั้งเยอะนี่นา

โดยเฉพาะสำหรับสาว ๆ บางคน สีนี้มันช่างมีเสน่ห์ดึงดูดใจจนยากจะต้านทาน !

ก่อนหน้านี้ก็มีเพื่อนร่วมชั้นหลายคน รวมถึงผู้หญิงบางคน แวะเวียนมาถามหลี่ตง อยากให้เขาช่วยหาทางซื้อสมาร์ทโฟนซิงเย่ารุ่นแรกสีโรสโกลด์ให้หน่อย

สำหรับเรื่องนี้ หลี่ตงย่อมต้องหาข้ออ้างปฏิเสธไป

โดยบอกว่าสีนี้เป็นสีสั่งทำพิเศษเฉพาะพนักงานภายในเท่านั้น ไม่มีวางขายทั่วไป

แถมพนักงานภายในของเจ๋อรัน เทคโนโลยีแต่ละคน ก็มีโควตาซื้อสมาร์ทโฟนซิงเย่าได้แค่คนละสองเครื่องเท่านั้น เขาจึงช่วยอะไรไม่ได้จริง ๆ

พวกเพื่อนในชั้นเรียนย่อมไม่มีใครรู้ฐานะที่แท้จริงของหลี่ตง

เวลาคนอื่นถามถึงมือถือสีโรสโกลด์ของเขา หลี่ตงก็จะอ้างว่า พอดีที่บ้านมีญาติทำงานอยู่แผนกวิจัยและพัฒนาของเจ๋อรัน เทคโนโลยี เลยสามารถซื้อเครื่องสีสั่งทำพิเศษนี้มาได้

"รอให้ซิงเย่า 2 วางขายเมื่อไหร่ ฉันว่ารุ่นสีโรสโกลด์นี่ต้องขายดีเป็นเทน้ำเทท่าแหง ๆ ! ต้องยอมรับเลยนะว่าเจ๋อรัน เทคโนโลยีเจ๋งในทุก ๆ ด้านจริง ๆ ไม่ใช่แค่เรื่องการพัฒนาผลิตภัณฑ์ แต่รสนิยมเรื่องดีไซน์และสีสันก็ยอดเยี่ยมไม่แพ้กัน ! "

"สีโรสโกลด์นี่ พอเอาไปเทียบกับสีดำสีขาวทั่วไปแล้ว มันดูสะดุดตาเกินไปจริง ๆ มิน่าล่ะมูลค่าบริษัทของเจ๋อรัน เทคโนโลยีถึงพุ่งไปแตะหลักแสนล้านดอลลาร์ และมหาเศรษฐีหลี่ถึงได้ก้าวขึ้นเป็นเศรษฐีอันดับหนึ่งของโลก ! "

"เจ๋อรัน เทคโนโลยีในเรื่องการทำผลิตภัณฑ์นี่... เก่งจริง ๆ ..."

เหลยเหวินปินอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากชม ก่อนจะพูดต่อว่า "หวังว่าพอซิงเย่า 2 วางขาย เจ๋อรัน เทคโนโลยีจะเตรียมของไว้เยอะ ๆ นะเว้ย อย่าให้แย่งกันซื้อยากเหมือนตอนซิงเย่ารุ่นแรกที่เพิ่งวางขายสองเดือนแรกเลย ! "

เมื่อได้ยินดังนั้น หวังอี้ฝานก็ยิ้มแล้วถาม "ทำไมล่ะ เหลยจื่อ นายกะจะเปลี่ยนมือถือเหรอ ? "

เหลยเหวินปินตอบแบบไม่ต้องคิดเลย "แหงดิ ฉันเป็นแฟนพันธุ์แท้ของเจ๋อรัน เทคโนโลยีเลยนะเว้ย ตั้งแต่สมัยแรก ๆ ที่เขามีแค่เครื่องเล่น MP3 ฉันก็จัดมาตั้งสองเครื่องแล้ว"

"ตอนนี้เจ๋อรัน เทคโนโลยีกำลังจะออกสมาร์ทโฟนซิงเย่ารุ่นใหม่ มีเหรอจะพลาด ! "

"จึ๊จึ๊ สมกับเป็นลูกเศรษฐีประจำหอเราจริง ๆ ! ซิงเย่ารุ่นแรกที่นายใช้อยู่เพิ่งจะซื้อมาไม่ถึงปีเลยมั้ง จะเปลี่ยนมือถือใหม่อีกแล้ว ! " หวังอี้ฝานพูดแซว

หลิวฉีที่อยู่ข้าง ๆ ก็พูดเสริมด้วยความอิจฉา "บ้านเหลยจื่อเขาเป็นเจ้าของเหมืองนะเว้ย ได้ค่าขนมเดือนละตั้งหลายพันบางทีก็เป็นหมื่น พวกเราจะไปเทียบอะไรได้ล่ะ ! "

เหลยเหวินปินหัวเราะและตอบ "บ้านฉันมันก็ไม่ได้รวยอะไรขนาดนั้นหรอก ทรัพย์สินก็น่าจะร้อยล้านนิด ๆ เองมั้ง แถมเหมืองที่บ้านฉันมีก็เป็นเหมืองเล็ก ๆ ไม่รู้ว่าจะขุดไปได้อีกนานแค่ไหน"

เขาเว้นจังหวะไปนิด ก่อนจะเหลือบมองไปรอบ ๆ ห้อง แล้วลดเสียงลงกระซิบว่า "เอาจริง ๆ นะ ฉันว่าในห้องเราเนี่ย ตงจื่อนี่แหละคือ 'เศรษฐีตัวจริง' ! "

"ถ้าฉันเดาไม่ผิด ฐานะทางบ้านเขาน่าจะรวยกว่าบ้านฉันด้วยซ้ำ หรืออย่างน้อยก็ไม่ด้อยกว่า..."

พอได้ยินดังนั้น หวังอี้ฝานและหลิวฉีก็ชะงักไป

หลิวฉีอดไม่ได้ที่จะถาม "อ้าว ? ทำไมนายพูดงั้นล่ะ ? "

"นั่นสิ ตงจื่อก็ดูไม่เหมือนลูกคนรวยตรงไหนเลยนะ ปกติเห็นเรื่องกินเรื่องแต่งตัว ของใช้ต่าง ๆ ก็ดูธรรมดาทั่วไปนี่นา"

พูดถึงตรงนี้ หวังอี้ฝานก็ถามต่อ "เออ ว่าแต่ ตงจื่อออกไปข้างนอกอีกแล้วเหรอ ? "

"อืม ออกไปตั้งแต่เลิกเรียนคาบเช้าแล้ว แถมยังฝากฉันเช็กชื่อวิชาเหมา-เติ้ง (วิชาลัทธิมาร์กซ-เลนิน แนวคิดเหมาเจ๋อตง ทฤษฎีเติ้งเสี่ยวผิง) ตอนบ่ายให้ด้วย เดาว่าน่าจะกลับดึกนู่นแหละ"

"ไม่รู้เหมือนกันว่าวัน ๆ เอาแต่วิ่งออกไปนอกมหา'ลัยไปทำอะไร ดูทรงแล้วก็ไม่น่าจะใช่การไปจีบสาวหรือออกเดตด้วย..." หลิวฉีตอบ

ตอนนั้นเอง เหลยเหวินปินก็พูดขึ้นมา "ตั้งแต่เปิดเทอมเทอมที่แล้ว ตงจื่อก็เอาแต่ออกไปข้างนอกแทบทุกวัน ไม่ค่อยเข้าเรียน แถมแทบจะไม่ค่อยเห็นหน้าเขาเลยด้วยซ้ำ"

"พวกนายไม่คิดบ้างเหรอว่าตงจื่อนี่ดูลึกลับแปลก ๆ ? "

หืม ?

หวังอี้ฝานชะงัก คิดตามอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดขึ้น "พอฟังนายพูดแบบนี้ ก็รู้สึกว่าตงจื่อดูลึกลับจริง ๆ แฮะ"

เหลยเหวินปินพูดต่อ "เมื่อกี้นี้พวกนายเพิ่งถามฉันใช่ไหม ว่าทำไมฉันถึงคิดว่าฐานะทางบ้านตงจื่อน่าจะรวยกว่าบ้านฉัน ? "

"พวกนายอย่าดูแค่เปลือกนอกที่ตงจื่อแต่งตัวธรรมดา ๆ ของใช้ก็เหมือนเด็กบ้านมนุษย์เงินเดือนทั่วไป แล้วก็ไม่เคยเห็นเขาใช้ของแบรนด์เนมหรู ๆ หรอกนะ"

"ฉันว่าเขาตั้งใจทำตัวโลว์โพรไฟล์มากกว่า"

พูดถึงตรงนี้ เหลยเหวินปินก็เว้นจังหวะไปนิด แล้วกระซิบเสียงแผ่ว "พวกนายยังไม่รู้สินะ มีอยู่วันนึงฉันพาแฟนไปเที่ยวข้างนอก ตอนนั่งแท็กซี่กลับมาตอนดึก ๆ พอดีรถขับผ่านจุดที่ห่างจากมหา'ลัยเราไปประมาณป้ายรถเมล์นึง ฉันบังเอิญเห็นตงจื่อเดินลงมาจากรถเบนท์ลีย์ ด้วยล่ะ"

"คนขับเป็นผู้หญิงอายุราว ๆ 30 ดูท่าทางสนิทสนมกันมาก ตอนนั้นฉันก็มองไม่ถนัดหรอกนะว่าเป็นเบนท์ลีย์รุ่นไหน"

"พอกลับมาฉันก็เลยไปลองค้นข้อมูลดู ปรากฏว่ารถคันนั้นน่าจะเป็นรุ่น เบนท์ลีย์ คอนติเนนทัล ราคาอย่างต่ำก็ต้องสามล้านหยวนอัป ! คนที่ขับรถระดับนี้ได้ อย่างขี้หมูขี้หมาก็ต้องมีทรัพย์สินเป็นสิบล้านหยวนขึ้นไปทั้งนั้นแหละ"

รถเบนท์ลีย์ คอนติเนนทัล ที่เหลยเหวินปินพูดถึง ก็คือรถที่หลี่เจ๋อซื้อให้หลินหว่านเมื่อปลายปีที่แล้วนั่นเอง เพราะรถเบนซ์ S600 คันเดิมที่เธอขับอยู่ มันเป็นรุ่นเมื่อหลายปีก่อนแล้ว

ดูจะเก่าไปสักหน่อย

ดังนั้น หลี่เจ๋อจึงตัดสินใจถอยเบนท์ลีย์ คอนติเนนทัลคันใหม่เอี่ยมมาให้หลินหว่านใช้ขับไปไหนมาไหน

รถราคาแค่สามล้านกว่าหยวน สำหรับหลี่เจ๋อแล้ว... ขนหน้าแข้งไม่ร่วงสักเส้น !

และเรื่องมันก็บังเอิญเหลือเกินที่วันนั้นหลี่ตงไปทำธุระที่บริษัทเซี่ยวเน่ย ขากลับหลินหว่านจึงอาสาขับรถมาส่งที่มหาวิทยาลัย

ที่จริงวันนั้นหลี่ตงบอกให้หลินหว่านจอดส่งเขาตรงป้ายรถเมล์ก่อนถึงมหา'ลัย เพราะไม่อยากทำตัวเด่นและกลัวเพื่อนเห็น

แต่ใครจะไปคิดว่า... ขนาดนั้นแล้ว ก็ยังอุตส่าห์โดนเหลยเหวินปินตาดีไปเห็นเข้าจนได้

เมื่อได้ฟังเรื่องที่เหลยเหวินปินเล่า หวังอี้ฝานและหลิวฉีต่างก็แอบเดาะลิ้นด้วยความทึ่ง ก่อนจะหันมามองหน้ากัน

"นึกไม่ถึงเลยนะว่าหลี่ตงจะเป็นลูกเศรษฐีที่แอบซ่อนตัวอยู่ในหอพักเรา ! รถราคาตั้งสามล้านกว่าหยวน... จึ๊จึ๊ นี่มันไม่ใช่ของที่คนธรรมดาจะซื้อมาขับเล่น ๆ ได้เลยนะ"

"ต่อให้ในเซี่ยงไฮ้จะมีคนรวยเยอะแยะที่สามารถซื้อรถแบบนี้ได้ก็เถอะ แต่ก็อย่างที่เหลยจื่อพูดนั่นแหละ ถ้าไม่มีทรัพย์สินหลักหลายสิบล้าน ใครมันจะบ้ากล้าควักเงินสามล้านกว่ามาซื้อรถวะ ? " หวังอี้ฝานพึมพำด้วยความทึ่ง

"งั้นก็แสดงว่า... ในห้องพักสี่คนของเรา มี 'ลูกคนรวย' ระดับเศรษฐีซ่อนอยู่ถึงสองคนเลยเหรอ ? " หลิวฉีมองไปที่เหลยเหวินปินสลับกับหวังอี้ฝาน

เหลยเหวินปินหัวเราะและตอบ "ต้องบอกว่าตงจื่อมันตั้งใจทำตัวโลว์โพรไฟล์สุด ๆ ต่างหาก แต่เพราะมันทำตัวธรรมดาเกินไปนี่แหละ ฉันถึงได้รู้สึกว่าฐานะทางบ้านมันคงไม่ได้มีแค่หลักสิบล้านแน่ ๆ เผลอ ๆ อาจจะเป็นระดับอภิมหาเศรษฐีร้อยล้านเลยก็ได้ ! "

"ไม่งั้นมันจะพยายามทำตัวให้กลมกลืนและไม่โดดเด่นไปทำไมล่ะ ? "

เขาเว้นจังหวะไปนิด ก่อนจะตั้งข้อสังเกตต่อ "แถมฉันยังแอบสงสัยด้วยว่า พ่อแม่ของตงจื่อนี่... อาจจะเป็นผู้บริหารระดับสูง ของเจ๋อรัน เทคโนโลยี แล้วก็มีหุ้นของบริษัทอยู่ด้วยชัวร์ ๆ "

"อ้าว ? ทำไมนายถึงคิดแบบนั้นวะ ? "

หวังอี้ฝานถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

เหลยเหวินปินอธิบาย "ก็เพราะสมาร์ทโฟนซิงเย่าสีโรสโกลด์ของตงจื่อไง! ก่อนหน้านี้ฉันเคยเข้าไปตั้งกระทู้ถามในเว็บบอร์ด ว่าพนักงานของเจ๋อรัน เทคโนโลยี สามารถสั่งทำมือถือสีพิเศษได้หรือเปล่า"

"แล้วก็มีคนที่เป็นพนักงานเจ๋อรันจริง ๆ มาตอบว่า... ไม่มีนโยบายแบบนั้นหรอก พนักงานซื้อได้แค่สีดำกับสีขาวเหมือนคนทั่วไปนั่นแหละ"

"ดังนั้น มันก็ชัดเจนอยู่แล้วว่า สมาร์ทโฟนซิงเย่าสีโรสโกลด์ของตงจื่อมันคือของสั่งทำพิเศษชัวร์ ๆ และคนที่สามารถใช้อภิสิทธิ์สั่งเจ๋อรัน เทคโนโลยีทำสีพิเศษเฉพาะตัวแบบนี้ได้... ก็คงมีแค่พวกผู้บริหารระดับสูงเท่านั้นแหละ ! "

เมื่อได้ฟังบทวิเคราะห์ หวังอี้ฝานก็พยักหน้าเห็นด้วย "พอฟังนายพูดแบบนี้ มันก็ดูจะมีแค่เหตุผลนี้เหตุผลเดียวจริง ๆ นะเนี่ย ถ้างั้น... ฐานะทางบ้านตงจื่อก็ไม่ธรรมดาเลยนะเว้ย"

"เท่าที่ฉันรู้ พวกผู้บริหารระดับสูงของเจ๋อรัน เทคโนโลยีที่ได้หุ้นของบริษัทอย่างน้อย ๆ ก็ได้กันคนละ 0.2% แล้วด้วยมูลค่าบริษัทของเจ๋อรันในตอนนี้... ต่อให้มีหุ้นแค่ 0.2% ก็คิดเป็นเงินตั้งสองพันกว่าล้านหยวน แล้วนะโว้ย ! "

ได้ยินตัวเลขที่หวังอี้ฝานประเมิน หลิวฉีก็ถึงกับอ้าปากค้าง "แม่เจ้าโว้ยยย ! สองพันกว่าล้าน ! ? นั่นมันเงินมากมายมหาศาลขนาดไหนวะนั่น ! "

"นึกไม่ถึงเลยว่าบ้านตงจื่อจะรวยล้นฟ้าขนาดนี้ ! หมอนี่มันปิดบังตัวตนได้เนียนกริบจริง ๆ ..."

"ก็ใช่น่ะสิ ! "

เหลยเหวินปินตอบรับ ก่อนจะกำชับว่า "แต่ในเมื่อตงจื่อมันตั้งใจทำตัวธรรมดา ๆ ไม่อยากให้ใครรู้ เรื่องนี้พวกนายก็รู้ไว้เงียบ ๆ แค่ในวงพวกเราก็พอนะ อย่าเอาไปพูดต่อเด็ดขาด"

"ขืนตงจื่อรู้เข้าว่าพวกเราเอาเรื่องนี้ไปเมาท์ คงมีเคืองกันบ้างแหละ"

"อืม ๆ เหลยจื่อ นายไม่ต้องห่วงหรอก พวกเรารู้ว่าอะไรควรพูดไม่ควรพูด เรื่องนี้เราปิดปากเงียบแน่นอน" หวังอี้ฝานและหลิวฉีรีบพยักหน้ารับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะ

ถึงกระนั้น... พอคิดถึงความจริงที่ว่าหลี่ตงอาจจะเป็นทายาทของครอบครัวอภิมหาเศรษฐีที่มีทรัพย์สินระดับพันล้าน ในใจของหวังอี้ฝานและหลิวฉีก็ยังคงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกทึ่งและสั่นสะท้านอยู่ดี

ในขณะเดียวกัน... หลี่ตง 'ลูกคนรวย' หรือ 'ทายาทเศรษฐีที่ซ่อนตัวอยู่' ในสายตาของแก๊งเพื่อนร่วมห้อง ตอนนี้เขากำลังยืนอยู่ที่สำนักงานของบริษัทเซี่ยวเน่ย

"ผู้อำนวยการหวัง เกม Plants vs. Zombies (พืชปะทะซอมบี้) พัฒนาไปถึงไหนแล้วครับ ? "

หลี่ตงเอ่ยถามหวังฉิน ผู้อำนวยการฝ่ายพัฒนาเกมของบริษัทเซี่ยวเน่ย

ย้อนกลับไปเมื่อปลายปีที่แล้ว ฝ่ายพัฒนาเกมของเซี่ยวเน่ยประสบความสำเร็จในการเข็นเกม 'Angry Birds' (แองกรี้เบิร์ดส) ออกมาได้สำเร็จ

ทันทีที่เกมนี้ถูกปล่อยลง 'Zerun App Store' มันก็ฮิตระเบิดระเบ้อทันที เพียงแค่สามเดือน ยอดดาวน์โหลดก็พุ่งทะลุสามล้านครั้ง !

ซึ่งสาเหตุหลักก็เป็นเพราะในช่วงเวลานั้น สมาร์ทโฟนที่รองรับระบบปฏิบัติการหงเหมิง มีเพียงแค่สมาร์ทโฟนซิงเย่าของเจ๋อรัน เทคโนโลยีเท่านั้น

และยอดขายรวมของสมาร์ทโฟนซิงเย่าทั่วโลกในขณะนั้น ก็เพิ่งจะแตะหลักสิบล้านกว่าเครื่องนิด ๆ

การที่ Angry Birds สามารถทำยอดดาวน์โหลดได้ถึงสามล้านกว่าครั้ง จึงถือเป็นตัวเลขที่น่าทึ่งอย่างยิ่ง

และนอกจาก Angry Birds แล้ว เกมฮิตอย่าง Fruit Ninja (ฟรุตนินจา) และ Temple Run (เทมเปิลรัน) ก็ยังถูกพรีอินสตอลไว้ในสมาร์ทโฟนซิงเย่าทุกเครื่องตั้งแต่โรงงานอีกด้วย

ลำพังแค่เกมมือถือสามเกมนี้ ก็ทำรายได้ กวาดเงินเข้ากระเป๋าบริษัทเซี่ยวเน่ยไปแล้วกว่าหนึ่งร้อยล้านหยวน !

หลังจากโปรเจกต์ Angry Birds เสร็จสิ้น หลี่ตงก็โยนโปรเจกต์เกมตัวใหม่ นั่นคือ Plants vs. Zombies ให้กับหวังฉิน เพื่อให้ทีมพัฒนาเกมของเซี่ยวเน่ยลุยงานต่อ

และเกมนี้ หลี่ตงได้สั่งให้หวังฉินพัฒนา ขึ้นมาพร้อมกันสองเวอร์ชัน ทั้งเวอร์ชัน PC และเวอร์ชันสำหรับระบบปฏิบัติการหงเหมิง

เมื่อได้ยินคำถามของหลี่ตง หวังฉินก็รีบรายงาน "เวอร์ชัน PC ของ Plants vs. Zombies พัฒนาเสร็จสมบูรณ์แล้วครับคุณหลี่ตง ตอนนี้กำลังอยู่ในช่วงทดสอบระบบครับ"

"ส่วนเวอร์ชันของระบบหงเหมิง ก็เข้าสู่ช่วงโค้งสุดท้ายแล้วครับ ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด น่าจะเสร็จสิ้นและเข้าสู่ช่วงทดสอบได้ประมาณปลายเดือนหน้าครับ"

หลี่ตงพยักหน้ารับรู้ "เยี่ยมครับ งั้นพอเวอร์ชัน PC ทดสอบเสร็จและไม่มีปัญหาอะไร ก็ปล่อยเวอร์ชัน PC ออกมาให้เล่นก่อนเลย"

"ไม่จำเป็นต้องรอปล่อยพร้อมกับเวอร์ชันมือถือหรอก..."

"รับทราบครับ ! "

หวังฉินรีบรับคำ

"อ้อ จริงสิ เดี๋ยวรบกวนคุณช่วยแพ็กไฟล์เกม Plants vs. Zombies เวอร์ชัน PC ส่งมาให้ผมหน่อยนะ ผมอยากจะลองเล่นดูเผื่อมีตรงไหนต้องปรับปรุงแก้ไขอีก..." หลี่ตงกล่าวเสริม

"ได้เลยครับ ! เดี๋ยวผมจะส่งไฟล์ติดตั้งไปที่อีเมลแชตเพนกวินของคุณหลี่ตงโดยตรงเลยนะครับ" หวังฉินรับคำอย่างแข็งขัน

"อืม"

หลี่ตงรับคำ ก่อนจะซักถามรายละเอียดเกี่ยวกับเกม Plants vs. Zombies เพิ่มเติมอีกเล็กน้อย แล้วจึงเดินไปที่ห้องทำงานของเจียงอวี่เซวียน

พอขึ้นมหาวิทยาลัย หลี่ตงก็มีเวลาว่างแวะมาที่บริษัทได้บ่อยขึ้น

วันไหนที่ไม่มีคิวเรียน เขาก็มักจะมาขลุกอยู่ที่นี่ตลอด

เมื่อเปิดประตูเข้ามาในห้องทำงานของเจียงอวี่เซวียน หลี่ตงก็ถามทันที "คุณอาครับ โปรเจกต์ 'เวยป๋อบนมือถือ' พัฒนาไปถึงไหนแล้วครับ ? ตอนนี้เครือข่าย 3G ในประเทศเริ่มทดลองให้บริการแล้ว ผมว่าอีกไม่นานก็คงจะทยอยครอบคลุมไปถึงเมืองอื่น ๆ แน่นอน"

"และด้วยความเร็วของ 3G มันก็เพียงพอที่จะรองรับการใช้งานแอปพลิเคชันเวยป๋อบนสมาร์ทโฟนได้อย่างสบาย ๆ ..."

ปัจจุบัน เวยป๋อของเซี่ยวเน่ย พัฒนาและก้าวหน้าไปไกลกว่ายุคแรกเริ่มอย่างเทียบไม่ติด

ถึงแม้ว่าคู่แข่งอย่าง 'ซินล่าง' และ 'โซวหู' จะเข็นโปรเจกต์แพลตฟอร์มของตัวเองออกมาสู้ แต่ผ่านมาเกือบปี พวกเขาก็ยังตามหลังเวยป๋อของเซี่ยวเน่ยแบบไม่เห็นฝุ่น

ต่อให้เวยป๋อของซินล่างจะงัดกลยุทธ์ อย่างการทุ่มทุนเชิญดารากีฬาชื่อดังมาเปิดแอ็กเคานต์ และยอมควักกระเป๋าจ่ายไม่อั้นเพื่อดึงตัวอินฟลูเอนเซอร์และบล็อกเกอร์ชื่อดังหลายคนจากเวยป๋อของเซี่ยวเน่ยไปร่วมแพลตฟอร์ม แต่วิธีการเหล่านี้ก็แทบจะไม่สามารถสร้างรอยขีดข่วน หรือกระทบต่อความนิยมของเวยป๋อของเซี่ยวเน่ยได้เลย

อินฟลูเอนเซอร์ที่ถูกดึงตัวไป แม้จะเคยมีฐานแฟนคลับหลักแสนหรือหลักล้านบนเวยป๋อของเซี่ยวเน่ย ซินล่างอาจจะหวังลม ๆ แล้ง ๆ ว่าแค่ดึงตัวอินฟลูเอนเซอร์ไป แฟนคลับก็จะแห่ตามไปสมัครใช้งานเวยป๋อของพวกเขาด้วย

แต่ในความเป็นจริง... ซินล่างคิดผิดถนัด !

ถึงแม้จะมีแฟนคลับบางส่วนตามไปสมัครเวยป๋อของซินล่างจริง ๆ แต่พอลองใช้งานไปได้สักพัก แฟนคลับส่วนใหญ่ก็ต่างพากันกลับมาตายรังที่เวยป๋อของเซี่ยวเน่ยอยู่ดี

อย่างมากที่สุด พวกเขาก็แค่ใช้ทั้งสองแอปฯ ควบคู่กันไป

เพราะท้ายที่สุดแล้ว คอนเทนต์ ฟีเจอร์ และฐานผู้ใช้งาน ของทั้งสองแพลตฟอร์ม มันห่างชั้นกันเกินไป

ปัจจุบัน จำนวนผู้ใช้ที่ลงทะเบียน บนเวยป๋อของเซี่ยวเน่ย ทะลุ 100 ล้านบัญชี ไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว !

ยิ่งไปกว่านั้น ดาราและศิลปินชื่อดังในวงการบันเทิงเกือบทั้งหมด ก็มารวมตัวปักหลักกันอยู่ที่เวยป๋อของเซี่ยวเน่ย ทำให้เวยป๋อของซินล่างและโซวหูไม่สามารถนำมาเทียบชั้น หรือแข่งขันกับเวยป๋อของเซี่ยวเน่ยได้เลยแม้แต่น้อย

ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากที่บริษัทเซี่ยวเน่ยเพิ่งจะระดมทุนรอบล่าสุดมาได้ ทำให้ตอนนี้พวกเขามี 'เงินทุน' ในมือ สูงถึง 129 ล้านดอลลาร์สหรัฐ !

ถ้าจะให้แข่งกันเผาเงิน ทำโปรโมชัน... ซินล่างและโซวหูก็ยิ่งไม่ใช่คู่ต่อกรของเซี่ยวเน่ยเข้าไปใหญ่

ในวงการอินเทอร์เน็ต มีคำกล่าวหนึ่งที่ว่า 'ผู้ชนะกินรวบ' ซึ่งมันสามารถนำมาใช้กับสมรภูมิเวยป๋อได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ในประวัติศาสตร์ (ตามไทม์ไลน์เดิม) เพนกวินเองก็เคยพยายามปลุกปั้นแพลตฟอร์มขึ้นมาสู้ แต่สุดท้ายก็พ่ายแพ้ให้กับความได้เปรียบจากการเป็นผู้บุกเบิกของ Sina Weibo จนต้องยอมถอยทัพ

และลงเอยด้วยการล้มเลิกโปรเจกต์ ปิดตัวแพลตฟอร์มไปอย่างถาวร

ขนาดเพนกวินที่เป็นยักษ์ใหญ่ระดับนั้น ยังไม่สามารถดันโปรเจกต์แพลตฟอร์มของตัวเองให้ขึ้นมางัดกับ Sina Weibo ในอดีตได้เลย แล้วนับประสาอะไรกับ Sina และ Sohu ในโลกคู่ขนานนี้ จะเอาอะไรมาสู้กับเวยป๋อของเซี่ยวเน่ย ?

เมื่อได้ยินหลี่ตงถาม เจียงอวี่เซวียนก็ตอบว่า "อ้อ อาเพิ่งเช็กความคืบหน้ามาเหมือนกัน ตอนนี้โปรเจกต์แอปพลิเคชันเวยป๋อสำหรับระบบหงเหมิง เพิ่งจะพัฒนาไปได้แค่ครึ่งทางเอง"

"ถ้าบวกเวลาสำหรับการทดสอบระบบและแก้บัก เข้าไปด้วย... อาว่าอย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาอีกสักสามถึงสี่เดือนนู่นแหละ กว่าจะเปิดให้ดาวน์โหลดได้"

หลี่ตงพยักหน้า "สามสี่เดือนเหรอ ? ก็ไม่เลวนะครับ ถึงแม้ตอนนี้ปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้ และเมืองใหญ่อีก 8 แห่งจะเริ่มทดลองใช้ 3G กันแล้วก็เถอะ"

"แต่จำนวนเบอร์โทรศัพท์ ที่เปิดให้ใช้งาน 3G ในตอนนี้ก็ยังมีจำกัดมาก ๆ ผมว่ากว่าโครงข่าย 3G จะครอบคลุมเมืองหลัก ๆ ทั่วประเทศอย่างเป็นทางการ ก็คงต้องรอจนถึงปีหน้านู่นแหละครับ"

หลี่ตงจำได้แม่นยำว่า แม้ปี 2008 จะถูกยกให้เป็น 'ปีแรกแห่งยุค 3G' ของเซี่ย แต่ในความเป็นจริงแล้ว มันก็จำกัดอยู่แค่การทดลองให้บริการนำร่องใน 8 เมืองใหญ่เท่านั้น

การเปิดให้บริการอย่างเต็มรูปแบบจริง ๆ ต้องรอจนถึงเดือนพฤษภาคมปี 2009 ซึ่งจะมีการขยายพื้นที่ทดลองให้บริการ 3G ครอบคลุมกว่า 50 เมืองทั่วประเทศ

จากนั้นก็ต้องใช้เวลาขยายโครงข่าย (Network Expansion) อีกหลายปี กว่าสัญญาณ 3G จะครอบคลุมเมืองเล็ก ๆ และพื้นที่ห่างไกลจนครบถ้วน

ดังนั้น การที่แอปพลิเคชันเวยป๋อบนสมาร์ทโฟนจะต้องใช้เวลาพัฒนาอีกหลายเดือน จึงไม่ส่งผลเสียอะไรเลย

เมื่อหลี่ตงกลับมาถึงมหาวิทยาลัย เวลาก็ล่วงเลยเข้าสู่ช่วงห้าโมงเย็นกว่า ๆ แล้ว

"อ้าว ตงจื่อ กลับมาแล้วเหรอ..."

เหลยเหวินปินที่เห็นหลี่ตงเดินเข้ามาในห้องก็เอ่ยทักทาย

หวังอี้ฝานและหลิวฉีต่างก็เหลือบมองเขา แต่แววตาและท่าทีของทั้งคู่ดูจะเปลี่ยนไปเล็กน้อย

ก็แหงล่ะ ตั้งแต่ที่ได้ยินเหลยเหวินปินวิเคราะห์ว่าครอบครัวของหลี่ตงน่าจะเป็นมหาเศรษฐีระดับพันล้าน พวกเขาก็ทำตัวไม่ค่อยถูก และไม่สามารถรักษาท่าทีสบาย ๆ เป็นกันเองเหมือนเดิมได้อีกต่อไป

ลองคิดดูสิ... ถ้าพวกเขารู้ความจริงว่า หลี่ตงคนนี้แหละคือ 'ลูกชายหัวแก้วหัวแหวน' ของมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของโลกคนใหม่อย่างหลี่เจ๋อ ! แถมบริษัทยักษ์ใหญ่อย่าง 'เซี่ยวเน่ย' ก็เป็นบริษัทของเขาเองกับมือ... มีหวังพวกเขาคงช็อกจนกรามค้าง หน้ามืดล้มตึงกันไปเป็นแถบ ๆ แน่นอน !

ทว่า หวังอี้ฝานและหลิวฉีก็ไม่ได้แสดงท่าทีแปลก ๆ ออกมาให้เห็นชัดเจนจนเกินไป

หวังอี้ฝานยิ้มแล้วพูดว่า "พวกเรากำลังจะไปกินข้าวกันพอดี เป็นไง ตงจื่อ จะไปด้วยกันไหม ? "

หลี่ตงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบ "ช่างเถอะ ฉันขี้เกียจเดินแล้ว อีกอย่างข้าวโรงอาหารมหา'ลัยก็ไม่อร่อยเท่าไหร่ด้วย ฉันว่าฉันสั่งอาหารออนไลน์มากินเลยดีกว่า"

"อืม เอาแบบนั้นก็ได้" หวังอี้ฝานพยักหน้า

ตอนนั้นเอง เหลยเหวินปินก็พูดขึ้นมา "ฉันก็สั่งอาหารออนไลน์ ด้วยดีกว่า พูดจริง ๆ นะ ฉันเบื่อข้าวโรงอาหารเต็มทนแล้ว"

"โอเค งั้นเหล่าหลิว เราไปกันสองคนเนอะ?" หวังอี้ฝานยักไหล่ ก่อนจะหันไปทางหลิวฉี

หลิวฉีรับคำ "ตกลง งั้นก็ไปกันเถอะ ขืนไปช้าเดี๋ยวต้องต่อคิวยาวอีก"

"ป่ะ ! "

หลังจากที่หวังอี้ฝานและหลิวฉีเดินออกไป หลี่ตงก็เปิดแล็ปท็อปของตัวเองขึ้นมา แล้วล็อกอินเข้าสู่แพลตฟอร์ม 'เตี่ยนชานไจ้เซี่ยน' เพื่อสั่งเดลิเวอรี

เหลยเหวินปินเองก็ทำแบบเดียวกัน ปัจจุบันแพลตฟอร์ม 'เตี่ยนชานไจ้เซี่ยน' ได้รับความนิยมและแพร่หลายอย่างมากในมหาวิทยาลัยใหญ่ ๆ ทั่วเซี่ยงไฮ้ หลี่ตงเองก็ใช้บริการอยู่เป็นประจำ

หลังจากที่ทั้งสองคนจัดการสั่งอาหารผ่านแพลตฟอร์มเรียบร้อยแล้ว จู่ ๆ เหลยเหวินปินก็ขยับเข้ามาใกล้ ๆ

"ตงจื่อ เรื่องที่เจ๋อรัน เทคโนโลยี กำลังจะเปิดตัวสมาร์ทโฟนซิงเย่า 2 นายรู้แล้วใช่ไหม ? "

ได้ยินดังนั้น หลี่ตงก็พยักหน้ารับ "รู้สิ ทำไมเหรอ?"

เหลยเหวินปินหัวเราะ 'แฮะ ๆ ' แล้วพูดขึ้นว่า "คือว่านะ... นายพอจะไหว้วานญาติที่ทำงานอยู่แผนกวิจัยและพัฒนาของเจ๋อรัน เทคโนโลยี ให้ช่วยสั่งทำสมาร์ทโฟนซิงเย่า 2 'สีชมพู' ให้ฉันสักเครื่องได้ไหมวะ ? "

หืม ?

หลี่ตงชะงักไปนิด หันไปมองเพื่อนด้วยความประหลาดใจ ก่อนจะยิ้มแล้วพูดแซว "โห เหลยจื่อ ดูไม่ออกเลยนะเนี่ย ! แมน ๆ ล่ำ ๆ อย่างนาย ดันชอบมือถือสีชมพู... แต่ว่านะ นายไม่คิดว่ามันดูแต๋วแตกไปหน่อยเหรอวะ ? "

"นายไม่ใช่พวกชอบแต่งหญิงซะหน่อย ! "

"ชอบแต่งหญิง ? " เหลยเหวินปินอึ้งไปเล็กน้อย แม้ว่านี่จะเป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินคำนี้ แต่จากรูปประโยคก็พอจะเดาความหมายได้ไม่ยาก

ใบหน้าของเหลยเหวินปินปรากฏรอยเส้นดำทะมึนขึ้นมาทันที เขาเบ้ปากแล้วพูดอย่างหัวเสีย "นายคิดเตลิดไปถึงไหนวะเนี่ย ฉันชายแท้โว้ย ! "

"พวกที่ฉันเกลียดขี้หน้าที่สุดก็คือพวกแต๋วแตกนี่แหละ แล้วจะให้ไปแต่งหญิงเนี่ยนะ นายคิดมากไปแล้ว"

เขาเว้นจังหวะไปนิด ก่อนจะพูดต่อ "ฉันจะเอาไปให้แฟนฉันต่างหากล่ะ อีกสองเดือนก็จะถึงวันเกิดเธอแล้ว ฉันก็เลยอยากจะให้สมาร์ทโฟนซิงเย่า 2 เป็นของขวัญวันเกิดสักหน่อย"

"ถึงแม้ว่าตอนนี้กำหนดการวางขายซิงเย่า 2 อย่างเป็นทางการจะยังไม่ประกาศออกมา แต่ฉันเดาว่าก็น่าจะอยู่ในช่วงเดือนสองเดือนนี้นี่แหละ"

"ฉันก็เลยอยากให้นายช่วยลองถามดูหน่อย ว่าพอจะสั่งทำซิงเย่า 2 สีชมพูได้ไหม ถึงเวลาเอาไปให้แฟน มันจะได้ดูเอ็กซ์คลูซีฟไม่ซ้ำใครไงล่ะ ! "

"ลองคิดดูสิ ถ้าแฟนฉันได้ถือสมาร์ทโฟนซิงเย่า 2 สีชมพูเดินไปไหนมาไหน มันจะดูมีหน้ามีตาขนาดไหน แถมยังช่วยโชว์ 'ความป๋า' ของฉันได้ด้วย จริงไหม ? "

"พอเธออารมณ์ดี เผลอ ๆ อาจจะยอมปลดล็อก..."

พูดถึงตรงนี้ เหลยเหวินปินก็ชะงักไปกะทันหัน ก่อนจะหัวเราะ 'หึ ๆ ' ออกมาอย่างมีเลศนัย

หลี่ตงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา "ร้ายนักนะเอ็ง ที่แท้ก็อยากจะปลดล็อกท่วงท่าใหม่ ๆ นี่เอง ! เอาเถอะ เห็นแก่ที่พวกเราเป็นเพื่อนร่วมห้องกันหรอกนะ"

"เพื่อ 'ความสุข' ของนาย เดี๋ยวฉันจะลองถามญาติฉันให้ก็แล้วกัน ถ้าจัดการได้ เดี๋ยวจะให้เขาสั่งทำซิงเย่า 2 สีชมพูมาให้นายสักเครื่อง"

"แต่ว่านะ... สีสั่งทำพิเศษแบบนี้ ราคามันก็อาจจะบวกเพิ่มจากราคาป้าย ขึ้นมาอีกหน่อย นายรับได้ใช่ไหม ? "

เมื่อได้ยินดังนั้น เหลยเหวินปินก็ดีใจจนเนื้อเต้น รีบตบหน้าอกตัวเองดังป้าบแล้วพูดว่า "ไม่มีปัญหา ! ก็แค่จ่ายแพงขึ้นอีกนิดหน่อย เรื่องจิ๊บจ๊อยน่า"

"เงินก้อนโตระดับเศรษฐีน่ะเพื่อนคนนี้ไม่มีหรอก แต่ถ้าแค่เงินเล็ก ๆ น้อย ๆ ระดับหลักพันหรือหลักหมื่นเนี่ย ขนหน้าแข้งเพื่อนไม่ร่วงอยู่แล้ว"

"งั้นก็โอเค ไว้มีข่าวชัวร์ ๆ แล้วฉันจะบอกนายอีกทีนะ" หลี่ตงรับคำ

เรื่องนี้เป็นแค่เรื่องขี้ผงสำหรับหลี่ตงจริง ๆ ส่วนเหตุผลที่เขาบอกเหลยเหวินปินไปว่าสีสั่งทำพิเศษจะราคาแพงกว่าปกติ ไม่ใช่เพราะหลี่ตงงกเงินแค่นั้นหรอกนะ

แต่เขาแค่ไม่อยากให้คนอื่นรู้เข้า แล้วพากันแห่มาขอร้องให้เขาช่วยสั่งทำให้แบบนี้อีก

"ตงจื่อ ขอบใจมากเว้ย ! ไว้คราวหน้าเดี๋ยวเลี้ยงข้าว ! " เหลยเหวินปินกล่าวขอบคุณด้วยความเบิกบานใจ

...

วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ในที่สุดก็ก้าวเข้าสู่วันที่ 1 พฤษภาคม

บรรดามนุษย์เงินเดือนและนักเรียนนักศึกษาต่างก็หยุดยาวกันหมดแล้ว และงานแถลงข่าวเปิดตัวผลิตภัณฑ์ 'สมาร์ทโฟนซิงเย่า 2' ของเจ๋อรัน เทคโนโลยี ก็กำลังจะจัดขึ้นในวันนี้เช่นกัน

สำหรับงานแถลงข่าวในประเทศ ยังคงจัดขึ้นที่ศูนย์นิทรรศการและการประชุมนานาชาติเซี่ยงไฮ้เหมือนเดิม

ก่อนหน้านี้ หลังจากที่หลินเยว่และซุนถิงกำหนดวันจัดงานแถลงข่าวเสร็จ พวกเธอก็ได้รายงานให้หลี่เจ๋อทราบ หลี่เจ๋อครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจว่าเขาจะไปร่วมงานแถลงข่าวเปิดตัวสมาร์ทโฟนซิงเย่า 2 ด้วยตัวเอง

เขาเพิ่งจะผงาดขึ้นเป็นมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของโลกไปเมื่อเดือนมีนาคมที่ผ่านมา จึงสามารถอาศัยกระแสความโด่งดังนี้ มาช่วยเป็นแรงผลักดันและโปรโมตสมาร์ทโฟนซิงเย่า 2 ได้เป็นอย่างดี

ความคาดหวังที่เขามีต่อสมาร์ทโฟนซิงเย่า 2 นั้น สูงกว่าตอนซิงเย่ารุ่นแรกเสียอีก

ก็แน่ล่ะ ไม่ว่าจะมองจากมุมไหน ซิงเย่า 2 ก็ได้รับการยกระดับประสิทธิภาพขึ้นจากรุ่นแรกอย่างเห็นได้ชัด

ทว่า งานแถลงข่าวเปิดตัวซิงเย่า 2 ในปีนี้ มีแขกรับเชิญมาร่วมงานมากกว่าปีที่แล้วเสียอีก

ถึงแม้ว่าในครั้งนี้ หลี่เจ๋อจะไม่ได้ส่งคำเชิญไปให้บรรดาพาร์ตเนอร์ทางธุรกิจมากมายเหมือนรอบก่อน อย่างเช่น ประธานเหรินจากเซี่ยเหวย, จางหรูจิงจากจงซินอินเตอร์เนชั่นแนล, ประธานหม่าจากเพนกวิน... และคนอื่น ๆ

แต่จำนวนนักข่าวและสื่อมวลชนกลับมีมากกว่าปีที่แล้วอย่างเทียบไม่ติด

นอกจากนี้ เจ๋อรัน เทคโนโลยี ยังได้เชิญผู้ใช้งานรุ่นเก่ามาร่วมงานอีกจำนวนมาก ในขณะเดียวกัน ก็มีการสุ่มแจกบัตรเข้างานแถลงข่าวซิงเย่า 2 ผ่านทางบัญชีเวยป๋อทางการของบริษัทอีกด้วย

โดยรวมแล้ว จำนวนผู้เข้าร่วมงานแถลงข่าวซิงเย่า 2 ในปีนี้ มีจำนวนทะลุสองพันคน !

สำหรับงานแถลงข่าวในต่างประเทศ... ก็ยังคงมอบหมายให้หลินเยว่เป็นผู้รับผิดชอบเช่นเดิม

สถานที่จัดงานก็ยังคงเป็นมหานครนิวยอร์ก ประเทศอเมริกา

และกำหนดจัดขึ้นในวันเดียวกัน

เพียงแต่ด้วยความแตกต่างของโซนเวลา ฝั่งประเทศเซี่ยจะเริ่มงานอย่างเป็นทางการในเวลา 15:00 น. ตามเวลาท้องถิ่น ส่วนฝั่งอเมริกาจะตรงกับเวลา 03:00 น. ของวันรุ่งขึ้นตามเวลาของประเทศเซี่ย