บทที่ 7 เซียวชิง: ปราณยุทธ์ขั้นสี่ ระดับกลาง!
บทที่ 7 เซียวชิง: ปราณยุทธ์ขั้นสี่ ระดับกลาง!
"คนต่อไป เซียวไป๋!"
น้ำเสียงเย็นชาของผู้คุมการทดสอบวัยกลางคนดังขึ้นอีกครั้ง ขานชื่อถัดไปอย่างแม่นยำราวกับเครื่องจักร
เด็กหนุ่มร่างผอมบางใบหน้าซีดเผือดกลืนน้ำลายลงคอด้วยความประหม่า เขารีบจ้ำเท้าขึ้นไปบนแท่นทดสอบพลางก้มหน้าต่ำ ก่อนจะวางมือที่สั่นเทาเล็กน้อยลงบนศิลาทดสอบปราณอันเย็นเฉียบ
แสงสว่างที่ไม่ถึงกับเจิดจ้านักทว่าก็เห็นได้ชัดเจนสว่างวาบขึ้น พร้อมกับผลลัพธ์ที่ปรากฏบนพื้นผิวของศิลา
ปราณยุทธ์: ขั้นสี่!
"เซียวไป๋ ปราณยุทธ์ขั้นสี่! ระดับกลาง!"
ผู้คุมการทดสอบวัยกลางคนประกาศกร้าว น้ำเสียงของเขาปราศจากอารมณ์ความรู้สึกใด ราวกับกำลังบันทึกตัวเลขที่ไร้ความหมาย
"คนต่อไป เซียวจิง!"
เด็กหนุ่มอีกคนก้าวขึ้นไปบนแท่น และผลลัพธ์ก็ปรากฏขึ้นในเวลาไม่นาน
"เซียวจิง ปราณยุทธ์ขั้นสอง! ระดับต่ำ!"
น้ำเสียงนั้นยังคงเย็นชา ขานรับผลลัพธ์อันแสนธรรมดาสามัญอีกครา
"คนต่อไป เซียวหราน!"
คราวนี้แสงสว่างเจิดจ้าขึ้นเล็กน้อย
"เซียวหราน ปราณยุทธ์ขั้นห้า! ระดับกลาง!"
ผลลัพธ์นี้เรียกเสียงฮือฮาด้วยความประหลาดใจเบาๆ จากฝูงชน ทว่าก็เงียบลงอย่างรวดเร็ว
"คนต่อไป เซียวหยวน!"
เด็กสาวก้าวขึ้นไปบนแท่น
"เซียวหยวน ปราณยุทธ์ขั้นสาม! ระดับต่ำ!"
...การทดสอบดำเนินไปอย่างเป็นระเบียบ ผลลัพธ์ของศิษย์ส่วนใหญ่กระจุกตัวอยู่ระหว่างขั้นสองถึงขั้นสี่ นานครั้งจึงจะปรากฏผู้บรรลุขั้นห้า ซึ่งมากพอจะสร้างความฮือฮาได้เล็กน้อย ทว่าใบหน้าของผู้คุมการทดสอบวัยกลางคนกลับยังคงนิ่งเฉย ปราศจากความรู้สึกนึกคิดใดๆ
จวบจนกระทั่ง...
"คนต่อไป เซียวลี่!"
เมื่อนามนี้ถูกขานออกไป น้ำเสียงที่เคยมั่นคงของผู้คุมการทดสอบดูเหมือนจะหยุดชะงักไปชั่วครู่ สายตาของเขาจับจ้องไปยังรายชื่อในมืออยู่เสี้ยววินาที
"ในที่สุดก็ถึงตาข้าสักที!"
สิ้นเสียงของผู้คุมการทดสอบ น้ำเสียงของเด็กหนุ่มที่ฟังดูโอ้อวดก็ดังแทรกขึ้นมาจากฝูงชน บรรดาศิษย์ตระกูลเซียวที่อยู่รายล้อมต่างพากันแหวกทางให้โดยพลัน
เด็กหนุ่มวัยราวสิบขวบผู้มีนัยน์ตาแฝงความเจ้าเล่ห์ ทว่าไม่อาจปิดบังความหล่อเหลาบนใบหน้าได้ เดินล้วงกระเป๋าก้าวออกมาด้วยท่าทีหยิ่งยโส รอยยิ้มของเขาเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจและจองหอง
เบื้องล่างแท่นทดสอบ เซียวชิงมองดูลูกพี่ลูกน้องที่อายุมากกว่าตนหนึ่งปีผู้นี้พลางลูบคางอย่างลืมตัว
‘เจ้าเด็กเซียวลี่คนนั้น... ในแง่ของพรสวรรค์ด้านการบ่มเพาะ ดูเหมือนจะเหนือกว่าพี่ชายอย่างเซียวติ่งอยู่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น’ เซียวชิงลอบประเมินในใจ
แม้เซียวติ่งและเซียวลี่จะมีอายุมากกว่า ทว่าในสายตาของเซียวชิงผู้มีจิตวิญญาณเป็นผู้ใหญ่ พวกเขาก็เป็นเพียงแค่เด็กน้อยคนหนึ่ง ด้วยประสบการณ์การใช้ชีวิตมาถึงสองชาติภพ ยามที่ต้องมองดูเด็กวัยสิบขวบและสิบสามขวบ เซียวชิงจึงรู้สึกราวกับกำลังมองดูเด็กประถมและมัธยมต้นก็ไม่ปาน
เซียวลี่ที่อยู่บนแท่นไม่ได้ใส่ใจสิ่งใดนัก เขาตบฝ่ามือลงบนศิลาทดสอบอย่างลวกๆ ท่าทีของเขาแฝงไว้ด้วยความร้อนรนเล็กน้อย
วิ้ง—!
แสงสว่างที่เปล่งประกายออกจากศิลาทดสอบนั้นสว่างวาบ ดึงดูดสายตาของทุกคนในลานกว้างให้หันมามองเป็นตาเดียว!
ปราณยุทธ์: ขั้นห้า!
"เซียวลี่ ปราณยุทธ์ขั้นห้า! ระดับกลาง!"
เมื่อเห็นผลลัพธ์ดังกล่าว ใบหน้าที่เคยตึงเครียดของผู้คุมการทดสอบก็อดไม่ได้ที่จะผ่อนคลายลง เขาถอนหายใจออกมาเบาๆ ประกายแห่งความประหลาดใจพาดผ่านดวงตา
‘คุณชายรองเพิ่งจะอยู่เพียงปราณยุทธ์ขั้นสามในการทดสอบครั้งก่อนไม่ใช่หรือ? เวลาผ่านไปแค่ปีเดียว เขากลับทะลวงระดับติดต่อกันถึงสองขั้นและก้าวขึ้นสู่ขั้นห้าได้โดยตรงเลยเชียวหรือ?’
หัวใจของผู้คุมการทดสอบสั่นสะท้านด้วยความตกตะลึง
‘แถม... ปีนี้คุณชายรองเพิ่งจะอายุครบสิบขวบ! ด้วยความเร็วในการฝึกปรือที่น่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้ เกรงว่าอีกเพียงไม่กี่ปีเขาคงกลายเป็นคุรุยุทธ์ได้อย่างแน่นอน!’
เด็กวัยสิบขวบที่บรรลุปราณยุทธ์ขั้นห้า ระดับพรสวรรค์เช่นนี้นับว่าโดดเด่นหาตัวจับยากอย่างยิ่งในหน้าประวัติศาสตร์ของตระกูลเซียวแห่งเมืองอู๋ถ่าน!
หลังการทดสอบเสร็จสิ้น เซียวลี่ก็หันกายกลับมาพร้อมกับเชิดคางขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นถึงความภาคภูมิใจตามประสาเด็กหนุ่ม สายตาของเขากวาดมองฝูงชนเบื้องล่าง ก่อนจะบังเอิญสบเข้ากับเซียวชิงที่กำลังมองมาพอดี
เซียวลี่ฉีกยิ้มกว้างให้เซียวชิงในทันที ซ้ำยังยักคิ้วหลิ่วตาให้อย่างยียวน สีหน้านั้นสื่อความหมายอย่างชัดเจนว่า ‘เห็นไหมล่ะ ท่านพี่เซียวชิง ข้าเก่งกาจหรือไม่? พรสวรรค์ของข้าไม่ธรรมดาเลยใช่ไหมล่ะ?’
‘เด็กน้อยเสียจริง...’
เซียวชิงถึงกับจนปัญญาจะเอ่ยคำใดกับท่าทีโอ้อวดแบบเด็กๆ ของเซียวลี่ แต่มุมปากของเขาก็อดไม่ได้ที่จะยกโค้งขึ้นเล็กน้อย ความตรงไปตรงมาและความภาคภูมิใจของเด็กหนุ่ม แม้จะดูเรียบง่ายทว่าก็น่าเอ็นดูไม่หยอก
หลังจากที่เซียวลี่เดินลงจากแท่นศิลาด้วยท่าทีพึงอกพึงใจพลางเดินทอดน่องโคลงศีรษะไปมา ผู้คุมการทดสอบวัยกลางคนก็รีบปรับสีหน้า ซ่อนเร้นความสั่นไหวในใจและกลับมาปั้นหน้าเย็นชาตามเดิม ก่อนจะขานชื่อถัดไปในบัญชีรายชื่อ
"คนต่อไป เซียวชิง!"
‘ถึงตาข้าแล้ว’
เซียวชิงรำพึงในใจพลางสูดลมหายใจเข้าลึก
ภายในส่วนลึกของห้วงจิตสำนึก ตำราปริศนาเล่มนั้นหมุนวนเบาๆ ม่านพลังที่มองไม่เห็นได้เข้าปกปิดระดับการบ่มเพาะที่แท้จริงของเขาในฐานะคุรุยุทธ์สามดาวเอาไว้อย่างมิดชิด เผยให้เห็นเพียงคลื่นพลังปราณยุทธ์ที่ถูกจงใจอำพรางไว้อย่างแนบเนียน
แม้แต่ศิลาทดสอบปราณล้ำค่าที่สามารถตรวจจับระดับการบ่มเพาะได้ ก็ยังมิอาจมองทะลุความมหัศจรรย์ของตำราเล่มนี้ เซียวชิงยังคงรักษาสีหน้าเรียบเฉยขณะก้าวขึ้นไปบนแท่นด้วยฝีเท้าที่มั่นคงและไม่เร่งร้อน
เขายื่นมือขวาออกไปทาบลงบนพื้นผิวอันเย็นเฉียบและเรียบเนียนของศิลาเบาๆ ด้วยท่าทีคุ้นชิน กระบวนการทั้งหมดลื่นไหลไร้ซึ่งความลังเลหรือความประหม่าแม้แต่น้อย ราวกับว่าเขาเคยทำมันมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน
วิ้ง—!
ศิลาทดสอบปราณตอบสนองด้วยการเปล่งแสงอันนุ่มนวลและสว่างไสว พลังงานหลอมรวมเข้าด้วยกัน ก่อนจะหยุดนิ่งอยู่ที่ตัวอักษรบรรทัดหนึ่ง
ปราณยุทธ์: ขั้นสี่!
ผู้คุมการทดสอบวัยกลางคนที่เอาแต่ทำหน้าไร้อารมณ์มาโดยตลอด เมื่อได้เห็นผลลัพธ์นี้ คิ้วของเขาก็กระตุกอย่างแรง ใบหน้าเผยให้เห็นความประหลาดใจอย่างปิดไม่มิดเป็นครั้งที่สาม เขาก้มมองบัญชีรายชื่อในมือโดยสัญชาตญาณ ซึ่งในนั้นได้บันทึกข้อมูลจากการทดสอบครั้งก่อนเอาไว้อย่างชัดเจน...
เซียวชิง อายุแปดขวบ ปราณยุทธ์ขั้นสอง!
‘เวลาเพียงหนึ่งปี เขาพัฒนาจากขั้นสองเป็นขั้นสี่? ทะลวงระดับติดต่อกันถึงสองขั้นเชียวหรือ?!’
หัวใจของผู้คุมการทดสอบสั่นสะท้านอย่างรุนแรง
‘เซียวชิงผู้นี้... บิดามารดาด่วนจากไปตั้งแต่เขายังเล็ก ไร้คนคอยดูแลเอาใจใส่ ทว่าเขากลับก้าวหน้ามาได้ถึงเพียงนี้เชียวหรือ? เด็กวัยเก้าขวบที่บรรลุปราณยุทธ์ขั้นสี่... แม้จะไม่น่าทึ่งเท่าคุณชายเซียวลี่ แต่ก็ยังเหนือล้ำกว่าผู้คนทั่วไปมากนัก! คนรุ่นเยาว์ของตระกูลเซียวเราช่างเต็มไปด้วยผู้เปี่ยมพรสวรรค์เสียจริง!’
ผู้คุมการทดสอบอดไม่ได้ที่จะลอบทอดถอนใจ เขารีบตวัดพู่กันบันทึกตัวอักษรลงไปอย่างจริงจังว่า ‘อายุเก้าขวบ ปราณยุทธ์ขั้นสี่’ ต่อท้ายนามของ ‘เซียวชิง’ ในบัญชีรายชื่อ นี่คือบันทึกสำคัญของตระกูลที่จารึกเส้นทางการเติบโตของศิษย์ทุกคนเอาไว้
เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง แม้จะพยายามปั้นหน้าเคร่งขรึม ทว่าใครๆ ก็สามารถสัมผัสได้ถึงความตื่นเต้นและความชื่นชมที่เจืออยู่ในน้ำเสียงของเขา สุ้มเสียงนั้นหนักแน่นและทรงพลังกว่ายามที่ประกาศผลระดับกลางของศิษย์คนอื่นๆ อย่างเห็นได้ชัด
"เซียวชิง! ปราณยุทธ์ขั้นสี่! ระดับกลาง!"
เสียงประกาศดังก้องกังวานออกไป ก่อให้เกิดความโกลาหลขนาดย่อมขึ้นที่เบื้องล่างแท่นทดสอบ สหายวัยเดียวกันหลายคนที่รู้จักมักคุ้นกับเซียวชิงต่างมองมาด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความประหลาดใจและริษยา
พึงรู้ไว้ว่า ยิ่งก้าวหน้าในเส้นทางการบ่มเพาะปราณยุทธ์มากเท่าใด การเลื่อนขั้นก็ยิ่งยากลำบากขึ้นเท่านั้น การทะลวงผ่านถึงสองระดับภายในระยะเวลาเพียงหนึ่งปีไม่ใช่เรื่องง่ายดายเลยสำหรับเด็กหนุ่มเหล่านี้ที่ขาดแคลนทรัพยากร ยิ่งไปกว่านั้น เซียวชิงยังต้องบ่มเพาะพลังด้วยตนเองเพียงลำพัง สิ่งนี้ยิ่งเป็นเครื่องพิสูจน์ถึงความพากเพียรและพรสวรรค์อันล้นเหลือของเขา
ทว่าเซียวชิงกลับไม่ได้ประหลาดใจกับผลลัพธ์นี้นัก เขาดึงมือกลับด้วยสีหน้าเรียบเฉย ค้อมศีรษะให้ผู้คุมการทดสอบเล็กน้อย ก่อนจะหันหลังเดินลงจากแท่นศิลา สีหน้าของเขายังคงสงบนิ่งเฉกเช่นเคย ราวกับเพิ่งจัดการธุระเล็กๆ น้อยๆ เสร็จสิ้น ไม่ต่างอันใดกับตอนก่อนขึ้นไปบนแท่นทดสอบเลยแม้แต่น้อย
ความสุขุมเยือกเย็นที่เกินวัยไปมากนี้ ทำให้เซียวจ้านซึ่งเฝ้ามองเซียวชิงอยู่ตลอดลอบพยักหน้าเล็กน้อย ประกายแห่งความพึงพอใจฉายวาบขึ้นในดวงตาของเขา ทางด้านเหยียนเชี่ยนเองก็เผยรอยยิ้มอ่อนโยนและพยักหน้าเบาๆ เช่นเดียวกัน
...หลังจากที่แผ่นหลังของเซียวชิงกลืนหายเข้าไปในฝูงชนเบื้องล่าง ผู้คุมการทดสอบวัยกลางคนก็รวบรวมสมาธิ หันสายตากลับมายังบัญชีรายชื่ออีกครั้ง ก่อนจะขานนามถัดไปด้วยน้ำเสียงเย็นชาที่กลับคืนสู่สภาวะปกติ
"คนต่อไป เซียวอู่!"