บทที่ 1: ทะลวงสู่ระดับคุรุยุทธ์; ตำราปริศนา

ภูเขาด้านหลังตระกูลเซียว —

โขดหินยักษ์บนภูเขาดูเลือนรางภายใต้แสงยามเย็น

ใต้หน้าผาที่สูงชันลิบลิ่ว มีช่องว่างที่พอให้คนเพียงคนเดียวลอดผ่านไปได้ แสงสว่างภายในถ้ำค่อนข้างสลัว มีเพียงแสงระเรื่อของดวงอาทิตย์ตกดินที่สาดส่องผ่านช่องว่างของเถาวัลย์เข้ามา อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นอายความชื้นของดิน และความผันผวนของพลังงานที่แปลกประหลาด

เด็กหนุ่มคนหนึ่งกำลังนั่งขัดสมาธิอยู่บนโขดหินสีครามที่ค่อนข้างแบนเรียบ รูปร่างของเขาดูผอมบางเล็กน้อย ใบหน้ายังคงอ่อนเยาว์ ทว่ากลับแฝงไว้ด้วยความเยือกเย็นที่เกินกว่าวัย

เขาคือ เซียวชิง

ในขณะนั้น บรรยากาศรอบตัวของเซียวชิงเริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลงที่ผิดปกติ อากาศที่เคยสงบนิ่งเริ่มมีความเคลื่อนไหวบางอย่าง ราวกับถูกแทรกแซงด้วยพลังลึกลับ

ปราณยุทธ์สีขาวบริสุทธิ์ค่อยๆ ซึมซาบออกมาจากทุกรูขุมขนบนร่างกายของเซียวชิง และเริ่มหมุนวนเป็นสายล้อมรอบตัวเขา ภายในร่างกายของเขา หลุมดำขนาดจิ๋วราวกับก่อตัวขึ้น มันเริ่มดูดซับพลังงานฟ้าดินจากภายนอกอย่างบ้าคลั่ง

พลังงานฟ้าดินในบริเวณโดยรอบที่เคยสงบสุขราวกับถูกดึงดูด พลันปั่นป่วนขึ้นมาทันที มันแปรเปลี่ยนเป็นละอองแสงที่แทบจะมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า และเริ่มหลั่งไหลมารวมกันที่ตัวเขา ทว่า ทันทีที่พลังงานอันปั่นป่วนเหล่านี้กำลังจะสัมผัสกับร่างกายของเซียวชิง พวกมันกลับพุ่งชนเข้ากับม่านพลังที่อ่อนโยนและมองไม่เห็น ความบ้าคลั่งทั้งหมดถูกลบเลือนไปในชั่วพริบตา กลายเป็นความสงบเสงี่ยม แล้วจึงค่อยๆ หลอมรวมเข้าสู่ร่างกายของเขา

พลังงานฟ้าดินจากภายนอกเหล่านี้ได้พบกับปราณยุทธ์ที่เซียวชิงบ่มเพาะขึ้นมาด้วยตนเอง และแทนที่พวกมันจะต่อต้านกัน มันกลับค่อยๆ หลอมรวมเข้าด้วยกัน กลายเป็นกระแสพลังงานที่หนาแน่นและบริสุทธิ์ยิ่งขึ้น

ภายใต้การชักนำจากจิตสำนึกของเซียวชิง พลังงานที่หลอมรวมกันนี้เริ่มชำระล้างและหล่อหลอมเส้นลมปราณที่ยังไม่แข็งแกร่งนักในร่างกายของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทุกครั้งที่เกิดการหล่อหลอม จะนำมาซึ่งความรู้สึกปวดหนึบและชาเล็กน้อย ทว่าเมื่อเส้นลมปราณเริ่มทนทานมากขึ้น ความรู้สึกผ่อนคลายและโล่งสบายก็เริ่มเข้ามาแทนที่

บีบอัด บีบอัดเข้าไปอีก! สกัดกลั่น สกัดกลั่นเข้าไปอีก!

ปราณยุทธ์ในร่างกายของเขาถูกบีบอัดจนถึงขีดสุดระหว่างการโคจรลมปราณหนึ่งรอบใหญ่อย่างต่อเนื่อง ราวกับกำลังพยายามรวบรวมพลังงานทั้งหมดให้กลายเป็นจุดเดียว

ในที่สุด เมื่อการบีบอัดนี้มาถึงจุดวิกฤต—

ตู้ม!

เสียงทุ้มต่ำดังขึ้น เสียงนี้ไม่ได้มาจากภายนอก แต่มาจากส่วนลึกในร่างกายของเซียวชิง!

ในชั่วพริบตา พลังงานทั้งหมดราวกับหาจุดหมายปลายทางพบ พวกมันพุ่งทะยานไปยังจุดตันเถียนที่ท้องน้อยของเขาอย่างบ้าคลั่ง ควบแน่น หมุนวน...

จนกระทั่งวังวนปราณขนาดจิ๋วค่อยๆ ก่อตัวขึ้น มันเริ่มหมุนอย่างช้าๆ ด้วยตัวมันเอง ทุกครั้งที่หมุน มันจะสามารถสร้างและดูดซับปราณยุทธ์ได้อย่างอิสระ

วังวนปราณยุทธ์ ก่อตัวสำเร็จ!

สิ่งนี้เป็นข้อพิสูจน์ว่าเซียวชิงได้ก้าวเข้าสู่ระดับคุรุยุทธ์อย่างเป็นทางการแล้ว!

หลังจากผ่านไปเนิ่นนาน เซียวชิงพ่นลมหายใจออกมาอย่างยาวนาน ลมหายใจนี้ควบแน่นกลายเป็นหมอกสีขาวในถ้ำที่เหน็บหนาว และลอยอ้อยอิ่งอยู่นาน พลังที่เพิ่งเกิดใหม่ทว่ากลับคุ้นเคยภายในร่างกายของเขา—ปราณยุทธ์ที่แท้จริง—ไหลเวียนอย่างมั่นคงผ่านเส้นลมปราณที่กว้างขึ้นราวกับสายน้ำที่สงบเสงี่ยม

เขาค่อยๆ ลืมตาขึ้น ลึกลงไปในนัยน์ตา มีแสงสีแดงอ่อนวาบขึ้นมาและหายไป มันดูสว่างไสวเป็นพิเศษในถ้ำที่มืดสลัวแห่งนี้

เมื่อการบ่มเพาะสิ้นสุดลง พลังงานฟ้าดินที่รวมตัวกันรอบตัวเขาก็สูญเสียแก่นกลางไป มันเริ่มสลายตัวอย่างช้าๆ และอ้อยอิ่ง ความผันผวนของพลังงานที่แปลกประหลาดในถ้ำก็ค่อยๆ สงบลง

‘ในที่สุด... ก็บรรลุระดับคุรุยุทธ์เสียที!’

หัวใจของเขาเปี่ยมไปด้วยความยินดีที่ยากจะปิดบัง หลังจากใช้เวลาบ่มเพาะมายาวนาน ในที่สุดเซียวชิงก็กลายเป็นคุรุยุทธ์ ก้าวเดินก้าวแรกบนเส้นทางแห่งการบ่มเพาะพลัง!

เซียวชิงสัมผัสได้ถึงปราณยุทธ์ในร่างกาย ซึ่งแข็งแกร่งกว่าปราณยุทธ์ในช่วงเริ่มต้นหลายเท่าตัว เขากำหมัดแน่น

‘ปราณยุทธ์ธาตุไฟ ต่อไปข้าสามารถเริ่มฝึกฝนเคล็ดวิชาที่ท่านพ่อทิ้งไว้ให้ได้อย่างเป็นทางการแล้ว’ เขากระซิบในใจ เต็มเปี่ยมไปด้วยความคาดหวังถึงสิ่งที่กำลังจะมาถึง

หนึ่งชั่วโมงต่อมา —

เซียวชิงค่อยๆ ลืมตาขึ้นอีกครั้ง ทันทีที่เสร็จสิ้นการโคจรลมปราณหนึ่งรอบใหญ่ตามเคล็ดวิชา เขาแบมือขวาออก จิตใจสั่นไหวเล็กน้อย

พรึ่บ!

ปราณยุทธ์สีแดงอ่อนพวยพุ่งขึ้นมาจากฝ่ามือของเขา ความยาวประมาณหนึ่งนิ้ว ปรากฏขึ้นอย่างเงียบงันราวกับภูตไฟที่กำลังเริงระบำ ในถ้ำที่ค่อนข้างมืดมิดแห่งนี้ ปราณยุทธ์สีแดงดูสว่างไสวเป็นพิเศษ ขับไล่ความมืดมิดรอบตัวไปจนสิ้น

ความร้อนจางๆ แผ่ซ่านออกไป ปะทะและหักล้างความหนาวเหน็บและความชื้นที่มีอยู่แต่เดิมในถ้ำ นำพาความอบอุ่นสายหนึ่งมาสู่ตัวเขา

ในตอนนั้นเอง ตำราสีทองที่ดูเลือนรางและลวงตา ซึ่งไม่คล้ายทั้งทองคำหรือหยก ก็ปรากฏขึ้นอย่างเงียบงันในส่วนลึกของจิตสำนึกของเซียวชิง นี่คือความลึกลับที่มีเพียงเขาเท่านั้นที่มองเห็นได้

บนตำรา ตัวอักษรโบราณปรากฏขึ้นตามลำดับ:

• 【ผู้ครอบครอง: เซียวชิง】
• 【อายุ: 9 ปี】
• 【กายา: กายาวิญญาณแต่กำเนิด】
• 【สายเลือด: สายเลือดจักรพรรดิยุทธ์ระดับหนึ่ง (ยังไม่เปิดใช้งาน)】
• 【พรสวรรค์ (1 / 2): ระดับมนุษย์ · ควบคุมอัคคี · ขั้นกลาง (1 / 20)】
• 【ฤทธานุภาพ: ไม่มี】
• 【ระดับการบ่มเพาะ: คุรุยุทธ์ 1 ดาว】
• 【ระดับจิตวิญญาณ: ระดับมนุษย์ขั้นกลาง】
• 【เคล็ดวิชา: ระดับหวงขั้นกลาง · เคล็ดวิชาอัคคีเร้นลับ (ขั้นต้น)】
• 【ทักษะยุทธ์: ระดับหวงขั้นต่ำ · ฝ่ามืออัคคี (ชำนาญ)】
• 【ช่องพรสวรรค์ที่ว่าง: 1】
• 【แก่นวิญญาณแต่กำเนิด: 2179】
• 【ควบคุมอัคคี · ขั้นกลาง: สามารถควบคุมเปลวไฟได้อย่างแม่นยำในระดับหนึ่ง ความเร็วในการดูดซับและสกัดกลั่นพลังงานธาตุไฟเพิ่มขึ้นเล็กน้อย และความต้านทานต่อการโจมตีจากเปลวไฟและพลังงานธาตุไฟเพิ่มขึ้นเล็กน้อย】
• 【กายาวิญญาณแต่กำเนิด (ตื่นรู้): ระหว่างการบ่มเพาะ สามารถชักนำและบรรเทาพลังงานฟ้าดินโดยรอบได้เองโดยธรรมชาติ ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการดึงดูดและดูดซับพลังงานฟ้าดินได้อย่างมาก เมื่อระดับการบ่มเพาะเพิ่มขึ้น ผลลัพธ์นี้จะแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ และแฝงไว้ด้วยความมหัศจรรย์ที่ยังไม่ทราบแน่ชัด】

ตำราปริศนาเล่มนี้ปรากฏขึ้นในหัวของเขามาตั้งแต่ตอนที่เซียวชิงบ่มเพาะปราณยุทธ์สายแรกได้สำเร็จในวัยสามขวบ

หน้าที่ของมันนั้นตรงไปตรงมาและทรงพลัง มันสามารถสกัดความสามารถทางพรสวรรค์ของสรรพสิ่งในโลก และแปลงพวกมันให้กลายเป็น 【พรสวรรค์】 ที่เขาสามารถใช้งานได้อย่างถาวร สิ่งที่วิเศษยิ่งกว่าก็คือ 【พรสวรรค์】 ที่ถูกกำหนดโดยตำราเล่มนี้ มีความแตกต่างอย่างแท้จริงจากพรสวรรค์ก่อนหน้าที่จะถูกสกัด เพราะมันครอบครองความเป็นไปได้อันไร้ที่สิ้นสุดในการเติบโตและเลื่อนระดับ!

ระดับของ 【พรสวรรค์】 ที่ทราบในปัจจุบันแบ่งออกเป็น: ระดับมนุษย์, ระดับวิญญาณ, และระดับสวรรค์ ในบรรดาพรสวรรค์เหล่านั้น มีเพียงระดับมนุษย์เท่านั้นที่สามารถเพิ่มความเชี่ยวชาญและระดับได้ผ่านการฝึกฝนอย่างต่อเนื่อง ส่วนระดับวิญญาณขึ้นไป วิธีการพัฒนาจะยากลำบากและลึกซึ้งยิ่งกว่า

โอกาสในการกำหนดพรสวรรค์ใหม่นั้นล้ำค่ายิ่งนัก และจะได้รับเพียงครั้งเดียวทุกๆ การทะลวงผ่านขอบเขตระดับใหญ่ เซียวชิงเคยได้รับมันมาแล้วหนึ่งครั้งในช่วงระดับปราณยุทธ์เริ่มต้น และตอนนี้ที่เขาเลื่อนระดับเป็นคุรุยุทธ์ เขาก็ได้รับโอกาสอันล้ำค่านี้อีกครั้ง

และ 【แก่นวิญญาณแต่กำเนิด】 สามารถก่อกำเนิดขึ้นเองตามธรรมชาติได้วันละหนึ่งสาย หน้าที่ของมันคือการเพิ่มความเชี่ยวชาญของ 【พรสวรรค์】 โดยตรง หรือแม้กระทั่งส่งเสริมให้เกิดการเลื่อนขั้น

‘เฮ้อ ไม่ทันรู้ตัวก็ผ่านไปเก้าปีแล้วสินะตั้งแต่ที่ข้ามายังโลกใบนี้’

สายตาของเซียวชิงจับจ้องไปที่ช่อง 【อายุ】 บนตำรา สีหน้าของเขาอดไม่ได้ที่จะดูเหม่อลอยเล็กน้อย ภายในใจรู้สึกหนักอึ้ง พลางถอนหายใจแผ่วเบาซึ่งไม่เข้ากับวัยของตนเองเลยแม้แต่น้อย

ความทรงจำพรั่งพรูเข้ามา

มารดาของเซียวชิงล้มป่วยด้วยโรคร้ายแรงขณะให้กำเนิดเขา ทำให้ลมปราณต้นกำเนิดของนางเสียหายอย่างหนัก และเสียชีวิตลงในเวลาไม่นานนักหลังจากนั้น

เซียวเทียน บิดาของเขา เคยเป็นถึงหัวหน้าทีมเก็บสมุนไพรของตระกูลเซียว ผู้มีนิสัยห้าวหาญและไม่ยอมก้มหัวให้ใคร ทว่าเมื่อหกปีก่อน ขณะที่เขานำทีมเก็บสมุนไพรของตระกูลเซียวเข้าไปในเทือกเขาสัตว์เวท พวกเขากลับถูกโจมตีโดยสัตว์เวทระดับสอง

แม้ในท้ายที่สุดพวกเขาจะสามารถสังหารสัตว์เวทตัวนั้นลงได้ด้วยการต่อสู้สู้ถวายหัว แต่สมาชิกในทีมก็ล้มตายและบาดเจ็บสาหัสไปเป็นจำนวนมาก บิดาของเขาในฐานะกำลังหลักได้รับบาดเจ็บสาหัส แม้ว่าจะรักษาชีวิตเอาไว้ได้หลังจากการเยียวยา ทว่าเขาก็ต้องทนทุกข์ทรมานจากโรคร้ายที่หยั่งรากลึกซึ่งเป็นผลพวงจากเหตุการณ์นั้น และสิ้นใจลงเมื่อตอนที่เซียวชิงอายุได้เพียงห้าขวบ