บทที่ 403 ชางตี้: ผู้แสวงบุญศรัทธาอย่างแรงกล้าและจริงใจ!
บทที่ 403 ชางตี้: ผู้แสวงบุญศรัทธาอย่างแรงกล้าและจริงใจ!
"ตู้ม!"
ดินแดนแห่งความมืดมิดกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต
ปราณแห่งความมืดอันเข้มข้นโหมกระหน่ำอยู่ระหว่างฟ้าดิน กฎเกณฑ์แห่งมรรคาอันน่าสะพรึงกลัวบิดเบือนสภาพแวดล้อมของฟ้าดินแห่งนี้ ปราณมรณะอันมืดมิดดั่งจะกลืนกินทุกสรรพสิ่ง ทำให้ทั้งโลกธาตุตกอยู่ในความอ้างว้างโดดเดี่ยว
"หลินเจา..."
หลิ่วเซินมองดูซากศพจุ่นเซียนตี้ตรงหน้าด้วยความโศกเศร้า
นางเดินโซเซเข้ามา
จากนั้นก็มาอยู่ข้างกายซากศพ ยื่นมือออกไปลูบไล้โครงกระดูกอย่างแผ่วเบา
"ตู้ม!"
โครงกระดูกเปล่งแสงจักรพรรดิอันเจิดจรัสออกมา
ทว่า แสงจักรพรรดิสายนี้กลับไม่ได้ทำร้ายหลิ่วเซิน ในทางกลับกันมันยังทำให้นางสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นที่ห่างหายไปนาน
"หลินเจา..."
ภายในใจของหลิ่วเซินสั่นสะท้าน
นางมองดูซากศพตรงหน้าอย่างเหม่อลอย นัยน์ตาคู่กระจ่างใสเอ่อล้นไปด้วยม่านน้ำตา ความโศกเศร้าอันลึกล้ำกลืนกินนางราวกับคลื่นน้ำหลาก ความโศกเศร้าถึงขีดสุดนั้นชวนให้ผู้คนเงียบงัน
ภายในห้องถ่ายทอดสด——
สมาชิกกลุ่มจำนวนมากต่างพากันเงียบงัน
พวกเขาต่างถูกห้วงอารมณ์ของหลิ่วเซินชักนำ ภายในใจล้วนมีความโศกเศร้า ไม่รู้ว่าควรจะกล่าวสิ่งใดดี
หลิ่วเซินยังคงจับตาดูในกลุ่มแชต
นางรู้ว่าหลินเจาอาจจะยังไม่ได้ตายจากไปจริงๆ
แต่...
'หลินเจา' ตรงหน้านี้ก็คือคนที่นางตามหามาเนิ่นนาน
'เขา' ตายแล้ว
หลินเจายังไม่ได้ตาย
แต่ 'หลินเจา' ในใจของนางนั้นตายไปแล้ว
ร่างของหลิ่วเซินสั่นเทาเล็กน้อย นางมองดูซากศพจุ่นเซียนตี้ตรงหน้าอย่างเหม่อลอย ภายในใจเหลือเพียงความโศกเศร้าอันไร้ที่สิ้นสุด
"ตู้ม!"
ในขณะนั้นเอง
ดินแดนแห่งความมืดมิดก็ตกอยู่ในความปั่นป่วน
กฎเกณฑ์แห่งมรรคาระหว่างฟ้าดินสั่นสะท้านอย่างต่อเนื่อง
พลันเห็นแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวขุมหนึ่งปะทุออกมาจากส่วนลึกที่สุดของดินแดนแห่งความมืดมิด
"หืม?"
สีหน้าของหลิ่วเซินเปลี่ยนไป นางรีบระงับความโศกเศร้าในใจอย่างรวดเร็ว กวาดสายตามองไปยังส่วนลึกของดินแดนแห่งความมืดมิดด้วยความระแวดระวัง
มองทอดสายตาออกไป
ในที่ห่างไกล
ตำหนักโบราณแต่ละหลังกำลังเคลื่อนตัวอย่างเชื่องช้า
นั่นคือกลุ่มสถาปัตยกรรมขนาดมหึมา ไม่รู้ว่าถูกสร้างขึ้นในยุคสมัยใด ราวกับตำหนักสวรรค์อันยิ่งใหญ่ เคลื่อนตัวอย่างเชื่องช้าอยู่ภายในดินแดนแห่งความมืดมิด
พวกมัน...
ราวกับมีชีวิตขึ้นมา!
อานุภาพอันน่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายออกมาจากตำหนักสวรรค์ หมายจะกดดันผู้คนในโลกหล้า ให้ทุกคนยอมจำนน คุกเข่ากราบไหว้ และโขกศีรษะให้กับการมีอยู่ภายในตำหนักสวรรค์
"ตู้ม!"
แสงจักรพรรดิอันเจิดจรัสสาดส่องท้องนภา
ภายใต้การปกป้องของซากศพจุ่นเซียนตี้นั้น หลิ่วเซินไม่ได้รับอันตรายใดๆ
แต่...
นางยังคงสัมผัสได้ถึงอานุภาพจักรพรรดิอันกว้างใหญ่และน่าสะพรึงกลัวขุมนั้น
ไม่ใช่ตำหนักสวรรค์ตรงหน้ามีชีวิต!
แต่เป็นเพราะ...
ภายในตำหนักสวรรค์แห่งนี้มีจักรพรรดิที่แท้จริงผู้หนึ่ง!
ชั่วขณะหนึ่ง แววตาของหลิ่วเซินเต็มไปด้วยความหวาดระแวง นางมองดูตำหนักสวรรค์ตรงหน้าอย่างเคร่งเครียด ในที่สุดก็เห็นศิลาโบราณแผ่นหนึ่งภายในตำหนักสวรรค์ บนศิลาสลักอักษรสีเลือดขนาดใหญ่สองตัวเอาไว้——
ศาลสวรรค์!
นี่คือศาลสวรรค์แห่งความมืด!
ภายในห้องถ่ายทอดสด——
สมาชิกกลุ่มจำนวนมากต่างตกตะลึง
[เยี่ยเฮย: เป็นศาลสวรรค์แห่งความมืดจริงๆ ด้วย!]
[ปรมาจารย์ผู้ก่อตั้งวิถีปรารถนามนุษย์: ศาลสวรรค์แห่งความมืดนี้ดูเหมือนจะเคลื่อนที่ได้? หรือว่า... ภายในตำหนักสวรรค์จะมีเทียนตี้แห่งความมืดอยู่จริงๆ?]
[ลูกพี่หญิงของหวงเทียนตี้: จุ่นเซียนตี้แห่งความมืดงั้นหรือ?]
[จีซวีคงผู้แสนธรรมดา: จะเป็นจักรพรรดิเซียนหรือไม่?]
[สายลับอันดับหนึ่งแห่งเก้าสวรรค์สิบพิภพ: ไม่ใช่จักรพรรดิเซียน แต่เป็นจุ่นเซียนตี้ผู้หนึ่ง!]
[เจ้าพ่อไอเดียอันดับหนึ่งแห่งเจ้อเทียน: @ปฐมวิญญาณเซ่นไหว้เซียนกู่ ——ผู้อาวุโสหลิ่วเซินรีบไปเถอะ!]
[พ่ายแพ้ร้อยครั้งบรรลุจักรพรรดิ: ผู้อาวุโสรีบไปเถอะ!]
[จักรพรรดิรอยเท้า: เฮ้อ ไม่มีทางไปแล้ว ดินแดนแห่งความมืดมิดแห่งนี้ก็คือฐานที่มั่นของศาลสวรรค์แห่งความมืด ยิ่งไปกว่านั้น ราชันเซียนจะหนีรอดจากเงื้อมมือของจุ่นเซียนตี้ได้อย่างไร?]
[...]
"ตู้ม!"
ภายใต้การจับตามองของสมาชิกกลุ่มจำนวนมาก
ตำหนักสวรรค์หลังนั้นยิ่งเข้ามาใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ มันราวกับมีชีวิตกำลังเคลื่อนตัวอย่างเชื่องช้า แรงกดดันอันกว้างใหญ่ไพศาลนั้นกวาดม้วนไปทั่วฟ้าดิน อานุภาพจุ่นเซียนตี้อันน่าสะพรึงกลัวชนิดหนึ่งเบ่งบานออกมา
สีหน้าของหลิ่วเซินเคร่งเครียด
สายตาของนางมองไปที่ซากศพเบื้องหลัง พบว่าในมือของ 'เขา' กำกระบี่จักรพรรดิเล่มหนึ่งไว้ นั่นคืออาวุธระดับจุ่นเซียนตี้เล่มหนึ่ง
เมื่อเห็นเช่นนี้
หลิ่วเซินก็ไม่ลังเล
นางคว้ากระบี่จักรพรรดิเล่มนั้นขึ้นมาทันที โคจรพลังและเปล่งแสงอันเจิดจรัสออกมา นัยน์ตาคู่หนึ่งจ้องเขม็งไปยังตำหนักสวรรค์เบื้องหน้า
"ตู้ม!"
ศาลสวรรค์แห่งความมืดยิ่งเข้ามาใกล้
ค่อยๆ...
หลิ่วเซินมองเห็นตำหนักอันยิ่งใหญ่หลังหนึ่ง
ตำหนักหลังนั้นตั้งตระหง่านอยู่ ณ ใจกลางสุดของตำหนักสวรรค์ เมื่อเทียบกับตำหนักอื่นๆ แล้ว มันดูเรืองรองและโอ่อ่ากว่ามาก ทั้งยังมีอานุภาพที่ยากจะบรรยาย
"วิ้ง!"
ในขณะนั้นเอง
ทั่วทั้งดินแดนแห่งความมืดมิดเกิดการสั่นสะท้าน ปราณแห่งความมืดอันไร้ที่สิ้นสุดถาโถมเข้ามา หมายจะกลืนกินพื้นที่ที่หลิ่วเซินอยู่
เวลานี้
กระบี่จักรพรรดิในมือของหลิ่วเซินปะทุเสียงกระบี่ร้องกังวานใสออกมา แสงกระบี่อันเจิดจ้าพาดผ่านฟ้าดิน แสงอันสว่างไสวสลายปราณแห่งความมืดทั้งหมดไปโดยตรง และปกป้องนางไว้อีกครั้ง
"หึ——"
ภายในตำหนักสวรรค์ มีเสียงหนึ่งดังมาจากตำหนักกลางอย่างกะทันหัน เป็นเสียงที่เก่าแก่ โบราณ และเย็นชา ชวนให้ผู้คนรู้สึกสะท้านไปทั้งใจ
"ตายมาหลายปีขนาดนี้ยังไม่ดับสูญอีกหรือ?"
เสียงนั้นดังก้องไปทั่วฟ้าดิน
เมื่อได้ยิน ห้วงอารมณ์ของหลิ่วเซินก็สั่นสะท้าน นางข่มความหวาดกลัวในใจ มองตรงไปยังตำหนักกลางหลังนั้น หมายจะมองการมีอยู่ภายในให้ชัดเจน
"เจ้าคือใคร?"
นางตะโกนถาม
วินาทีต่อมา
เสียงนั้นก็ดังขึ้นอีกครั้ง
"ผู้แสวงบุญศรัทธาอย่างแรงกล้าและจริงใจ มาจากอีกฟากฝั่งของทะเล ทุกก้าวเดินล้วนโขกศีรษะ เพียงเพื่อมาเข้าเฝ้าเปิ่นตี้ เหตุใดเจ้าจึงมาพร้อมกับจิตสังหาร?"
เสียงเก่าแก่และโบราณดังขึ้น
จักรพรรดิ!
นี่คือจักรพรรดิที่แท้จริงผู้หนึ่ง!
ปราณแห่งความมืดภายในตำหนักกลางสลายไป
พลันเห็นใบหน้าที่แท้จริงของ 'จักรพรรดิ' ผู้นั้นค่อยๆ ปรากฏออกมา
เขาอยู่สูงส่งเหนือผู้ใด ทรงอำนาจและศักดิ์สิทธิ์ ทั่วร่างไหลเวียนไปด้วยความองอาจไร้เทียมทานที่มากพอจะมองข้ามทุกหมื่นกาล นี่คือจักรพรรดิที่แท้จริงผู้หนึ่ง!
ดวงตาคู่หนึ่งของเขาชวนให้หวาดหวั่นเป็นพิเศษ ภายในเปล่งประกายแสงอันเจิดจ้า ราวกับตะเกียงสว่างสองดวง ยิ่งดูคล้ายกับดวงอาทิตย์ในความมืดที่สามารถนำทางจิตวิญญาณที่หลงทาง นี่คือผู้ที่ราชันเซียนนับไม่ถ้วนตลอดทุกหมื่นกาลต่างกราบไหว้——
จักรพรรดิ!
จักรพรรดิผู้นี้มีผมสีเทาเต็มศีรษะ
กระทั่งตาขาวก็ยังเป็นสีเทาหม่น ทว่ารูม่านตากลับเป็นสีทอง คมกริบชวนขวัญผวา เพียงแค่สายตาจ้องมองมาก็เพียงพอจะฉีกกระชากราชันเซียนได้แล้ว
เพราะว่า...
ในสายตาของเขา
ราชันเซียนกับมดปลวกนั้นไม่มีความแตกต่างกัน
เขาสวมชุดจักรพรรดิที่ดูเก่าแก่และคร่ำครึ ดูหลวมเล็กน้อย บนศีรษะสวมมงกุฎจักรพรรดิ เปล่งประกายแสงเก้าสีสาดส่องสรรพสัตว์ ทว่าในแสงเก้าสีนั้น กลับมีปราณแห่งความมืดอันเข้มข้นสายหนึ่งม้วนตลบอยู่
นี่คือเทียนตี้ที่ร่วงหล่นงั้นหรือ?
ภายในห้องถ่ายทอดสด——
สมาชิกกลุ่มจำนวนมากต่างตกตะลึง
จุ่นเซียนตี้ที่ร่วงหล่นอย่างแท้จริงผู้หนึ่งปรากฏตัวแล้ว!
หลิ่วเซิน...
นางควรจะทำอย่างไรดี?
"ตู้ม!"
ชางตี้หลุบตาลงเล็กน้อย รูม่านตาสีทองที่คมกริบชวนขวัญผวานั้น เพียงแค่ทอดสายตาลงมา ก็ก่อให้เกิดจิตสังหารแห่งฟ้าดินแล้ว
ชั่วพริบตา
พลันเห็นแสงเซียนสายหนึ่งพุ่งสังหารไปยังหลิ่วเซิน
สำหรับจุ่นเซียนตี้แล้ว หากต้องการสะกดสังหารราชันเซียนผู้หนึ่งน่ะหรือ?
เพียงแค่สายตาเดียวก็เพียงพอแล้ว!
แต่...
ในเวลานี้เอง
เหตุไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน
"ตู้ม!"
พลันเห็นซากศพจุ่นเซียนตี้ที่อยู่เบื้องหลังหลิ่วเซินปะทุแสงอันเจิดจรัสออกมา อักขระจุ่นเซียนตี้อันเข้มข้นเบ่งบาน
ชั่วพริบตาเดียว
ก็ปกป้องหลิ่วเซินไว้ภายใน