บทที่ 6 พึ่งพาศิษย์เพื่อสร้างชื่อเสียงอย่างนั้นหรือ? ท่านครู ข้าอยากเรียน... ช่วยข้าด้วย ฮูหยินจิ่งหลิว!

บทที่ 6 พึ่งพาศิษย์เพื่อสร้างชื่อเสียงอย่างนั้นหรือ? ท่านครู ข้าอยากเรียน... ช่วยข้าด้วย ฮูหยินจิ่งหลิว!

กระท่อมมุงจากในป่าใหญ่ซิงโต่ว

เฉินลั่วถอนหายใจยาวพลางบิดขี้เกียจ

การสื่อสารทางจิตวิญญาณจบลงแล้วหรือ

ใช่แล้ว ฮูหยิน ท่านไม่รู้หรอกว่าศิษย์ที่ข้ารับมานั้นน่าสงสารเพียงใด

บิดาสิ้นใจ มารดามึนตึงห่างเหิน ครอบครัวแตกสลาย ช่างเป็นเด็กหญิงที่น่าสงสารจริงๆ

ในฐานะอาจารย์ของนาง ข้าจะไม่ช่วยเหลือนางได้อย่างไร

เล่าเรื่องศิษย์คนเก่งของท่านให้ข้าฟังหน่อยสิ

เฉินลั่วจึงเล่าทุกสิ่งที่เขารู้ให้ฟังอย่างละเอียดในทันที

เมื่อได้รู้ว่าโลกที่เขาอยู่คือทวีปโต้วหลัว ความหนักอึ้งในใจของเฉินลั่วก็มลายหายไปในที่สุด

โลกใบเล็กๆ ระดับล่างแบบนี้ เมื่อมีจิ่งหลิวภรรยาของเขาอยู่ด้วย มันย่อมไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไรสำหรับเขาเลย

ดวงตาสีแดงฉานของจิ่งหลิวยังคงสงบนิ่งขณะที่นางเม้มริมฝีปาก

เด็กน้อยคนนั้นมีภูมิหลังที่น่ารันทดนัก ลั่ว ท่านควรจะช่วยเหลือนางสักหน่อยนะ

อืม... ดูเหมือนว่าท่านจะรับศิษย์ได้ดีทีเดียว

ลั่ว ท่านยังสามารถสร้างชื่อเสียงให้ตัวเองผ่านศิษย์ของท่าน และได้รับชื่อเสียงที่ดีอีกด้วย

ชื่อเสียงหรือ ข้าไม่สนใจหรอก

บางทีอาจเป็นเพราะได้รับอิทธิพลจากจิ่งหลิว เฉินลั่วจึงไม่ได้ให้ความสำคัญกับชื่อเสียงสักเท่าใดนัก

ว่าแต่ ลั่ว บอกข้าที วิญญาณยุทธ์คืออะไรหรือ

ดวงตาคู่สวยของจิ่งหลิวฉายแววสับสน นางเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

เอ่อ... คือว่า...

ทุกคนจะต้องเข้าร่วมพิธีปลุกวิญญาณยุทธ์เมื่ออายุครบหกขวบเพื่อปลุกวิญญาณยุทธ์ของตนเองขึ้นมา วิญญาณยุทธ์นั้นมีหลายพันประเภทที่แตกต่างกันไป

อาจจะทำความเข้าใจได้ว่ามันคือความสามารถพิเศษอย่างหนึ่ง

เหมือนกับวิญญาณยุทธ์ของข้า กระบี่เซียวเหยา

หลังจากรับเชียนเริ่นเสวี่ยเป็นศิษย์ เฉินลั่วไม่เพียงแต่ได้รับพลังวิญญาณเท่านั้น แต่ระบบยังใจดีช่วยเขาปลุกวิญญาณยุทธ์อีกด้วย

หากเขาไม่ได้เปิดหน้าต่างสถานะขึ้นมาดู เขาคงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าวิญญาณยุทธ์ของตนเองได้รับการปลุกขึ้นมาแล้ว

เพียงแค่ตั้งจิต กระบี่เซียวเหยาก็ปรากฏขึ้นในมือของเฉินลั่ว

วินาทีที่กระบี่เซียวเหยาอยู่ในมือ จิ่งหลิวก็ขยับตัว

แสงสีแดงวาบผ่านดวงตาของจิ่งหลิวขณะที่นางพุ่งเข้ามาอยู่ข้างๆ กระบี่เซียวเหยา

เมื่อเห็นเช่นนั้น เฉินลั่วก็ลอบกลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว เหงื่อเย็นเยียบผุดพรายเต็มแผ่นหลัง

ไม่นะ แค่เห็นกระบี่คงไม่ทำให้นางเกิดอาการเมามายมนตราหรอกใช่ไหม

ข้าจบเห่แน่

จิ่งหลิวในสภาวะเมามายมนตราจะไม่มีความปรานีใดๆ ทั้งสิ้น ข้าเกรงว่าข้าคงจะเดินไม่ได้ไปอีกพักใหญ่แน่ๆ

แค่ก แค่ก แค่ก...

ฮูหยิน ท่านไม่เป็นไรใช่ไหม

จิ่งหลิวสูดลมหายใจเข้าลึก ข่มความตื่นเต้นเอาไว้ และยื่นมือที่สั่นเทาออกไปลูบไล้ใบของกระบี่เซียวเหยาอย่างแผ่วเบา

กระบี่เล่มนี้สมบูรณ์แบบที่สุดเท่าที่ข้าเคยเห็นมา

มันดีเยี่ยมเสียยิ่งกว่ากระบี่เล่มใดที่ข้าเคยใช้ ลั่ว ท่านต้องรักษามันไว้ให้ดีนะ

เฉินลั่วพยักหน้ารับ

วินาทีต่อมา จิ่งหลิวก็เปลี่ยนเรื่อง รอยยิ้มแฝงความนัยปรากฏขึ้นบนใบหน้าของนาง

มันทำให้หัวใจของเฉินลั่วกระตุกวูบ

ในเมื่อท่านมีกระบี่แล้ว ทำไมพวกเราไม่...

ไม่ ไม่ ไม่ ข้ายอมแพ้แล้ว เฉินลั่วยกมือทั้งสองข้างขึ้น เขาไม่คิดว่าตนเองจะสามารถประลองฝีมือกับภรรยาได้เพียงเพราะเพิ่งจะปลุกวิญญาณยุทธ์สำเร็จหรอกนะ

รอดมาได้สักกระบวนท่าก็ถือว่าโชคดีมากแล้ว นับประสาอะไรกับชัยชนะ

จิ่งหลิวกลอกตาใส่เฉินลั่วด้วยเสน่ห์อันเป็นธรรมชาติ ข้ายังพูดไม่จบเลย...

ในเมื่อท่านมีกระบี่ และประจวบเหมาะกับที่ข้าเองก็ชำนาญเรื่องกระบี่

ข้าจะสอนวิธีใช้กระบี่ให้ท่านด้วยตัวเอง

ลั่ว เมื่อก่อนท่านเคยบอกว่าอยากเรียนรู้วิชากระบี่ของข้าไม่ใช่หรือ

เพียงแต่ตอนนั้นมันไม่มีหนทาง แต่ตอนนี้มีหนทางแล้ว ท่านจะเรียนหรือไม่ล่ะ

ใครก็ตามที่อยากเรียนวิชากระบี่ของข้า ข้าก็จะสอนให้ทั้งนั้นแหละ

ดวงตาของเฉินลั่วทอประกายวาบ ตกลง

ท่านครู ข้าอยากเรียน... เอ๊ะ ไม่ใช่สิ ฮูหยิน โปรดสอนข้าด้วยเถิด

จิ่งหลิวส่ายหน้าเบาๆ ลั่ว ท่านนี่จริงๆ เลย... เอาเถอะ

มาสิ ทำตามมือของข้า ข้าจะสอนท่านเอง

จิ่งหลิวเอ่ยเสียงนุ่ม มือเรียวงามดุจหยกของนางกอบกุมมือของเฉินลั่วเอาไว้ สอนวิธีใช้กระบี่ให้เขาแบบจับมือทำ

จับให้แน่น

อย่าปล่อยให้อาวุธหลุดมือเด็ดขาด มิฉะนั้นกระบวนท่าของท่านจะแตกซ่าน

การฝึกซ้อมนี้กินเวลานานถึงสองชั่วยามครึ่ง

เฉินลั่วเก็บกระบี่เซียวเหยากลับไปและทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้อย่างเกียจคร้าน

ข้าเหนื่อยเหลือเกิน...

จิ่งหลิวมองดูเฉินลั่วที่เหนื่อยหอบแล้วถอนหายใจยาว

ลั่ว ท่านไม่เหมาะกับการฝึกยุทธ์หรอก

เฮ้อ... นั่นไม่ใช่เหตุผลที่ข้ามีท่านอยู่เคียงข้างหรอกหรือ ฮูหยิน

เฉินลั่วไม่คิดว่าตนเองจะมีพรสวรรค์ในการบำเพ็ญเพียรมากนัก แต่เขามีความเชี่ยวชาญในศิลปะหลายแขนง ซึ่งส่วนใหญ่ก็มีไว้เพื่อความสวยงามเท่านั้น

เขาหารู้ไม่ว่า ภาพวาดที่เขาวาดขึ้นมาเล่นๆ กลับถูกเชียนเต้าหลิวและคนอื่นๆ มองว่าเป็นผลงานชิ้นเอกและปาฏิหาริย์

เฉินลั่วพึมพำในใจเงียบๆ ระบบ แลกคะแนนเป็นวงแหวนวิญญาณ

ติ๊ง! โปรดหาวงแหวนวิญญาณด้วยตัวท่านเอง ระบบสามารถเพิ่มได้เพียงอายุของวงแหวนวิญญาณเท่านั้น!

เฉินลั่ว...

ช่างเถอะ ระบบนี่พึ่งพาไม่ได้เลย ข้าคงต้องพึ่งพาฮูหยินของข้าเท่านั้น

เขาไม่รู้สึกละอายใจเลยที่ต้องพึ่งพาภรรยา เพราะคนอื่นๆ คงอยากจะทำแบบนี้ใจจะขาดแต่ก็ทำไม่ได้

ช่วยข้าด้วยเถิด ฮูหยินจิ่งหลิว!